Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II K 678/16

Суди загальної юрисдикції2016-12-16
Номер справи
II K 678/16
Дата рішення
2016-12-16
Тип
SENTENCE

Судді

Bartosz Paszkiewicz (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

<p>Sygn. akt II K 678/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2016 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Bartosz Paszkiewicz</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Renata Snopek</p> <p>Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie Beaty Góralskiej</p> <p>Pracownika Urzędu Celnego <span class="anon-block">B. G. (2)</span> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2016 roku</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> s. <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z d. <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>1.urządzał gry na automacie <span class="anon-block">L.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od 02.03.2015r. do 09.03.2015r. w lokalu na Stacji Paliw <span class="anon-block">A.</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>. wbrew <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a)">art. 14 ust. 1 i art. 23a Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych</a> (Dz.U. nr 201. poz. 1540).</p> <p>tj. popełnił przestępstw o skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>,</p> <p>2.  urządzał gry na automacie <span class="anon-block">U. (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od 01.11.2014r. do 15.06.2015 w <span class="anon-block"> Sklepie (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span> wbrew <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a)">art. 14 ust. 1 i art. 23a Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych</a> (Dz.U. nr 201, poz. 1540). popełniając przestępstwa skarbowe zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i każdy z tych czynów wyczerpuje znamiona przestępstwa skarbowego określonego w tym samym przepisie, a odstępy czasu pomiędzy nimi nie są długie,</p> <p>tj. popełnił przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 3)">art. 37 § 1 pkt 3 kks</a>,</p> <p>3.  urządzał gry na automatach <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od. 01.06.2015r. do 24.06.2015r. w <span class="anon-block"> Sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>. wbrew <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a)">art. 14 ust. 1 i art. 23a Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych</a> (Dz.U. nr 201. poz. 1540). popełniając przestępstwa skarbowe zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i każdy z tych czynów wyczerpuje znamiona przestępstwa skarbowego określonego w tym samym przepisie, a odstępy czasu pomiędzy nimi nie są długie.</p> <p>tj. popełnił przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 3)">art. 37 § 1 pkt 3 kks</a>,</p> <p>4.urządzał gry na automatach <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od.<br/>01.06.2015r. do 06.07.2015r. w lokalu <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>. wbrew <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a)">art. 14 ust.<br/>1 i art. 23a Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych</a> (Dz.U. nr 201. poz. 1540).<br/>popełniając przestępstwa skarbowe zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny,<br/>co do któregokolwiek z nich i każdy z tych czynów wyczerpuje znamiona przestępstwa<br/>skarbowego określonego w tym samym przepisie, a odstępy czasu pomiędzy nimi nie są długie,</p> <p>tj. popełnił przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 3)">art. 37 § 1 pkt 3 kks</a>,</p> <p>5. urządzał gry na automatach <span class="anon-block">K.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block">A. G.</span> nr<br/> <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od. 01.06.2015r. do 21.07.2015r. w lokalu w <span class="anon-block">G.</span> ul.<br/> <span class="anon-block">(...)</span>, wbrew art. 14 ust. 1 i art. 23a Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach<br/>hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540), popełniając przestępstwa skarbowe zanim zapadł<br/>pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i każdy z tych czynów<br/>wyczerpuje znamiona przestępstwa skarbowego określonego w tym samym przepisie, a odstępy<br/>czasu pomiędzy nimi nie są długie,</p> <p>tj. popełnił przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 3)">art. 37 § 1 pkt 3 kks</a>.</p> <p>orzeka</p> <p>1.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </strong>w miejsce czynów opisanych w punktach od <strong> <!-- --> 1 do 5</strong> za winnego tego, że będąc prezesem spółek <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionych osób prawnych, w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności, wbrew <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 14 ust 1 i art. 23 a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych</a> urządzał a następnie prowadził: gry na automacie <span class="anon-block">L.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od 02.03.2015r. do 09.03.2015r. w lokalu na Stacji Paliw <span class="anon-block">A.</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>, gry na automacie <span class="anon-block">U. (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od 01.11.2014r. do 15.06.2015 w <span class="anon-block"> Sklepie (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>, gry na automatach <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od. 01.06.2015r. do 24.06.2015r. w <span class="anon-block"> Sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>, gry na automatach <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od.<br/>01.06.2015r. do 06.07.2015r. w lokalu <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gry na automatach <span class="anon-block">K.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block">A. G.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od. 01.06.2015r. do 21.07.2015r. w lokalu w <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> w ten sposób, że na podstawie umów o najem powierzchni zawieranych z właścicielami ww. lokali udostępniał ww. automaty do gry do eksploatacji w nich pomimo nie posiadania przez ww. Spółki koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach oraz niewykonywania monopolu państwa, a także bez ich zarejestrowania przez naczelnika urzędu celnego, i po przyjęciu, że czyn ten wypełnia znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 23 a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a> wymierza za to <span class="anon-block">M. W. (2)</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 5)">art. 30 § 5 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 5)">art. 31 § 5 kks</a> orzeka przepadek dowodu rzeczowego w postaci automatu do gier <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> wraz z zawartością pieniędzy zarządzając zniszczenie ww. automatu po uprawomocnieniu się orzeczenia;</p> <p>3.  pobiera od <span class="anon-block">M. W. (1)</span> kwotę 2.000 (dwóch tysięcy) złotych tytułem opłaty oraz zasądza od wymienionego oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 562 (pięćset sześćdziesiąt dwa) zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków.</p> <p>Sygn. akt II K 678/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w latach 2014-2015 był prezesem spółek <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F.</span> Polska oraz <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F. Ł.</span> zajmujących się między innymi wstawianiem automatów do gier do różnych lokali.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: odpisy KRS k. 52-54, k. 223-225, 564-566, 1124)</em> </p> <p>W dniu 9 marca 2015r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w <span class="anon-block">(...)</span> przeprowadzili kontrolę w lokalu na Stacji Paliw <span class="anon-block"> (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>. Podczas wykonywanych czynności ujawniono automat <span class="anon-block">L.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, co do którego zachodziło uzasadnione podejrzenie urządzania na nim gier wbrew przepisom ustawy z dnia 19 da 2009r. o grach hazardowych. Na podstawie uprawnienia wynikającego z art. 32 ust. 1 13 ustawy o Służbie Celnej obecni na miejscu funkcjonariusze przeprowadzili eksperyment na urządzeniu, w wyniku którego stwierdzono, że gry urządzane na automacie zawierają się w definicji gier na automatach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych</a>. Na automacie widniała etykieta wskazująca, że urządzenie stanowi własność <span class="anon-block"> (...)</span>. Urządzenie zostało wstawione lokalu na podstawie umowy dzierżawy.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: protokół kontroli 2-9a, protokół oględzin k. 11-15, umowa dzierżawy k. 33-40)</em> </p> <p>W dniu 15 czerwca 2015r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w <span class="anon-block">(...)</span>. skontrolowali <span class="anon-block"> sklep (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span> gm. <span class="anon-block">R.</span>. Podczas wykonywanych czynności ujawniono automat <span class="anon-block">U.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>., co do którego istniało uzasadnione podejrzenie urządzania na nim gier wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych</a>. Na podstawie uprawnienia wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej obecni na miejscu funkcjonariusze przeprowadzili eksperyment, w wyniku którego stwierdzono, że gry urządzane na automacie zawierają się w definicji gier na automatach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych</a>. Na automacie widniała etykieta wskazująca, że urządzenie stanowi własność <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span>. Przed wstawieniem automatu do <span class="anon-block">I. F.</span> przyjechał <span class="anon-block">P. O.</span>. To on przywiózł umowę najmu. Urządzenie zostało wstawione na podstawie przedmiotowej umowy. Automat sam wypłacał wygrane pieniądze. Serwisował go <span class="anon-block">P. O.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: protokół kontroli k. 188-194, protokół oględzin k. 200-201, zeznania <span class="anon-block">M. G.</span> 1172, k.205-206, zeznania <span class="anon-block">I. F.</span> k. 1172 odw., 227-228, umowa najmu k. 229-244)</em> </p> <p>W dniu 24 czerwca 2015r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w <span class="anon-block">(...)</span> przeprowadzili kontrolę w <span class="anon-block"> Sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">miejscowości Z.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. Podczas wykonywanych czynności ujawniono automat <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, co do których istniało uzasadnione podejrzenie urządzania na nich gier wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych</a>. Na podstawie uprawnienia wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej obecni na miejscu funkcjonariusze przeprowadzili eksperymenty, w wyniku którego stwierdzono, że. gry urządzane na automatach zawierają się w definicji gier na automatach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych</a>. Na automatach widniały etykiety wskazujące, że urządzenia stanowią własność <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">Al. (...) (...)-(...) Ł.</span>. Automaty zostały wstawione na podstawie umowy dzierżawy, którą przywiózł <span class="anon-block">P. O.</span>. On serwisował przedmiotowe automaty. Gdy zabrakło w nich środków na wypłatę to osoba grająca dzwoniła pod wskazany numer i przyjeżdżał serwisant, który wypłacał pieniądze.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: protokół kontroli k. 246-252, protokół oględzin k. 258-259, zeznania <span class="anon-block">M. S.</span> k. 1172 odw-1173, k. 261-262, 293-294, umowa dzierżawy 295-314)</em> </p> <p>W dniu 6 lipca 2015r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w <span class="anon-block">(...)</span>. przeprowadzili kontrolę w lokalu <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. Podczas wykonywanych czynności ujawniono automaty <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, co do których istniało uzasadnione podejrzenie urządzania na nich gier wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych</a>. Na podstawie uprawnienia wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej obecni na miejscu funkcjonariusze przeprowadzili eksperymenty, w wyniku których stwierdzono, że gry urządzane na automatach zawierają się w definicji gier na automatach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych</a>. Na automatach widniały etykiety wskazujące, że urządzenia stanowią własność <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">Al. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) Ł.</span>. Umowę dzierżawy do baru przywiózł <span class="anon-block">P. O.</span>. Również on serwisował przedmiotowe automaty i zasypywał je pieniędzmi. Urządzenia same wypłacały wygrane w pieniądzach o nominałach 5 zł. Zdarzały się wygrane po 1500 zł. Gdy zabrakło środków na wygraną gracz dzwonił pod wskazany numer, a serwisant przywoził wygraną i zostawiał ją w barze.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: protokół kontroli k. 316-323, protokół oględzin k. 229-230, zeznania <span class="anon-block">P. K.</span> k. 1173, k. 332-333, zeznania <span class="anon-block">K. K. (2)</span> k. 1173-1173 odw., 514-515, zeznania <span class="anon-block">P. O.</span> k. 1173, k. 511-512, umowa dzierżawy k. 337-338).</em> </p> <p>W dniu 21 lipca 2015r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w <span class="anon-block">(...)</span>. przeprowadzili kontrolę w lokalu znajdującym się w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Podczas wykonywanych czynności ujawniono automaty <span class="anon-block">K.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block">A. G.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, co do których istniało uzasadnione podejrzenie urządzania na nich gier wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych</a>. Na podstawie uprawnienia wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej obecni na miejscu funkcjonariusze przeprowadzili eksperymenty, w wyniku których stwierdzono, że gry urządzane na automatach zawierają się w definicji gier na automatach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych</a>. Na automatach widniały etykiety wskazujące, że urządzenia stanowią własność <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">Al. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) Ł.</span>. Automaty do lokalu wstawiono na podstawie umowy dzierżawy zawartej przez <span class="anon-block">P. S.</span>-pracownika <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> To on wstawił, serwisował oraz zasypywał monetami przedmiotowe automaty. Rozliczał się również z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Automaty wypłacały wygrane w nominałach 5zł.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: protokół kontroli 517-530, protokół oględzin k. 537-539, zeznania <span class="anon-block">P. S.</span> k. 1173 odw. k. 541-542, zeznania <span class="anon-block">J. B.</span> 1173 odw., k. 544-545, umowy dzierżawy k. 575-578, k. 899)</em> </p> <p>Z opinii biegłego <span class="anon-block">R. R.</span> wynika, że automat do gier <span class="anon-block">L.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) umożliwia rozgrywania gier o wygrane pieniężne. Badane urządzenie spełnia kryteria automatu do gier w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: opinia <span class="anon-block">R. R.</span> k. 902-906)</em> </p> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> ma 43 lata. Posiada wykształcenie średnie. Prezes <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> . Z tego tytułu osiąga dochód w kwocie 10.000 zł miesięcznie. Na utrzymaniu jedno dziecko. Nie leczył się psychiatrycznie, niekarany.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 1173, karta karna k. 993-994, 1125)</em> </p> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Stwierdził, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawa o grach hazardowych</a> jest nieskuteczna bowiem przepisy techniczne nie zostały notyfikowane. Stwierdził, że ma na swoim koncie około 500 orzeczeń uniewinniających i umarzających postępowanie. Nie kwestionował stanu faktycznego. Obrona podniosła także, że oskarżony działał w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 4)">art. 10 § 4 k.k.s.</a> </p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 1171 odw.)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Na przedpolu rozważań prawnych stwierdzić należy, że ani oskarżony ani jego obrońca nie kwestionowali stanu faktycznego.</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o protokoły kontroli przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych Urzędu Celnego w <span class="anon-block">P.</span> wraz protokołami oględzin automatów do gry. Przebieg kontroli oraz wskazana dokumentacja nie budzi wątpliwości, a także żadna ze stron do powyższego nie wnosiła zastrzeżeń, dlatego też należało przypisać im walor wiarygodności.</p> <p>Sąd uznał za zgodne z prawdą zeznania świadków w osobach <span class="anon-block">M. G.</span>, <span class="anon-block">I. F.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">P. K.</span>, <span class="anon-block">P. O.</span>, <span class="anon-block">K. K. (2)</span> <span class="anon-block">J. B.</span> gdyż korespondowały one z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Poza tym z depozycji w/w świadków wynika w zasadzie ten sam sposób postępowania z właścicielami lokali. Za każdym razem jakaś osoba związana ze <span class="anon-block"> spółkami (...)</span>, <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F.</span> Polska, <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> kontaktowała się z właścicielem lokalu. Następnie na podstawie umowy najmu bądź dzierżawy wstawiano urządzenia do gier. Automaty same wypłacały wygrane pieniężne.</p> <p>Sąd przypisał walor wiarygodności opinii biegłego <span class="anon-block">R. R.</span>. Biegły w sposób pełny, jasny i spójny przedstawiał mechanizmy działania zatrzymanego przez funkcjonariuszy Automatu <span class="anon-block"> (...)</span>. Wskazał jednoznacznie, iż automat umożliwiał prowadzenie gier, które w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009 r.</a> są grami organizowanymi w celach komercyjnych, w których grający ma możliwość wygranej pieniężnej. Bezspornym jest, iż <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F.</span> Polska, <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> nie posiadały koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, nie wykonywały monopolu państwa, oraz to, że automaty nie były zarejestrowane przez naczelnika urzędu celnego. Oskarżony bowiem nie kwestionowali tego, że nie dysponował odpowiednią koncesją lub zezwoleniem, a utrzymywał, iż nie było konieczności ich posiadania ani rejestracji z uwagi na brak notyfikacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 14)">art. 6 i 14 ustawy o grach hazardowych</a>.</p> <p>Dlatego najistotniejszą kwestią dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej skarbowej było rozważenie kwestii notyfikacji wskazanych w/w przepisów i ewentualnego działania w usprawiedliwionej nieświadomości karalności zarzucanego mu czynu.</p> <p>W orzecznictwie sądowym wystąpiły rozbieżności co do charakteru przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 14;art. 14 ust. 1)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 6 ust. 1</span> i <span class="underline"> <!-- -->art. 14 ust. 1</span> </a> GryHazU – tzn. co do tego, czy stanowią one tzw. przepisy techniczne w rozumieniu do niedawna jeszcze obowiązującej dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22.6.1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, a jeżeli stanowią one „przepisy techniczne” w rozumieniu tego aktu prawnego, to czy wobec faktu (bezspornego) nienotyfikowania tych przepisów KE sądy karne w sprawach o przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 KKS</a> lub o wykroczenie skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 4)">art. 107 § 4 KKS</a> są uprawnione na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 91;art. 91 ust. 3)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 91 ust. 3</span> Konstytucji RP</a> do odmowy ich stosowania jako niezgodnych z prawem unijnym.</p> <p>Problem ten został już rozstrzygnięty. W dniu 13 października 2016 roku <span class="anon-block"> (...)</span> wydał orzeczenie w sprawie C-305/15, zgodnie z którym przepis taki jak <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych</a> nie stanowi „przepisu technicznego” w rozumieniu dyrektywy 98/34. W tych okolicznościach nie ma konieczności badania skutków naruszenia obowiązku zgłoszenia przepisów technicznych. Z całości powyższych rozważań wynikało, że na zadane pytanie <span class="anon-block"> (...)</span> udzielił odpowiedzi, iż art. 1 dyrektywy 98/34 należy interpretować w ten sposób, że przepis krajowy, taki jak ten będący przedmiotem postępowania głównego nie wchodzi w zakres pojęcia „przepisów technicznych” w rozumieniu tej dyrektywy, podlegających obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 8 ust. 1 tej samej dyrektywy, którego naruszenie jest poddane sankcji w postaci braku możliwości stosowania takiego przepisu. Obrona co prawda podnosiła, że orzeczenie <span class="anon-block"> (...)</span> nie odnosi się do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14)">art. 14</a> ugh. Przypomnieć należy, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 14 ust. 2;art. 14 ust. 3)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 14 ust. 1 - 3</span> ustawy o grach hazardowych</a> (w brzmieniu nadanym mu nowelą z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>) został notyfikowany. Zdaniem Sądu Rejonowego w świetle orzeczenia <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 13 października 2016 roku było to zbędne. Skoro bowiem art. 6 nie jest przepisem technicznym to według sądu rejonowego takiego waloru nie ma też przepis art. 14 ugh. Obrona natomiast zupełnie pomija fakt naruszenia przez <span class="anon-block">M. W. (3)</span> art. 23 a ugh, który z pewnością przepisem technicznym nie jest. Przypomnieć również należy, że do wydania orzeczenia przez <span class="anon-block"> (...)</span> istniała jedyne rozbieżność w orzecznictwie, która automatycznie nie powodowała, że przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>, uzupełniające <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107)">art. 107 k.k.s.</a> nie obowiązywały. Tym bardziej, że Trybunał Konstytucyjny stwierdził m.in., że notyfikacja tzw. przepisów technicznych, o której mowa w dyrektywie 98/34/WE, implementowanej do polskiego porządku prawnego rozporządzeniem w sprawie notyfikacji, nie stanowi elementu konstytucyjnego trybu ustawodawczego. Jest oczywiste, że żaden z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji</a> nie normuje tej kwestii ani też nie odwołuje się do niej wprost czy nawet pośrednio. Notyfikacja tzw. przepisów technicznych jest bowiem przede wszystkim unijną procedurą, w jakiej państwo członkowskie jest zobowiązane do informowania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich o projektowanych przepisach technicznych, a także do uwzględniania zgłoszonych przez nie szczegółowych opinii i uwag „tak dalece, jak to będzie możliwe przy kolejnych pracach nad projektem przepisów technicznych” – art. 8 ust. 2 dyrektywy 98/34/WE. Notyfikacja, jako unijna procedura swoistej „uprzedniej kontroli”, w której dochodzi do opiniowania i zgłaszania uwag przez Komisję Europejską oraz inne państwa członkowskie dotyczących przepisów technicznych, mających stanowić dopiero projekt ustawy, nie ma zakotwiczenia w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji</a>. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, dochowanie czy też niedochowanie procedury notyfikacyjnej nie ma wpływu na ocenę dochowania konstytucyjnego trybu stanowienia ustawy. Trybunał Konstytucyjny uznał tym samym, że brak notyfikacji projektu 13 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a> nie stanowił naruszenia takich reguł stanowienia ustaw, które mają swoje wyraźne źródło w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji</a> i które dotyczyłyby w sensie treściowym konstytucyjnego trybu ustawodawczego. Jednocześnie Trybunał wskazał, że brak notyfikacji kwestionowanych przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 89;art. 89 ust. 1;art. 89 ust. 1 pkt. 2)">art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych</a> nie stanowi takiego naruszenia pozakonstytucyjnej procedury ustawodawczej, które byłoby równoznaczne z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2;art. 7)">art. 2 i art. 7 Konstytucji</a>. Jak podkreślono przy tym, ewentualne niedopełnienie obowiązku notyfikacji Komisji Europejskiej, a więc hipotetyczne zaniedbanie o charakterze formalnoprawnym unijnej procedury notyfikacji, nie pociąga za sobą automatycznie konieczności uznania, że doszło do naruszenia standardów konstytucyjnych w zakresie stanowienia prawa. Nie można bowiem przyjąć, że każde, choćby potencjalne, uchybienie proceduralne, stanowi zawsze podstawę niekonstytucyjności aktu normatywnego i prowadzi w rezultacie do utraty przez ten akt mocy obowiązującej.</p> <p>Podsumowując, zdaniem sądu rejonowego wobec orzeczenia <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 13 października 2016r. nie było konieczności notyfikacji przepisów art. 6 jak i 14 ugh.</p> <p>Zatem kolejną kwestią jaką należało rozważyć było pozostawanie oskarżonego w usprawiedliwionej nieświadomości karalności zarzucanego mu czynu.</p> <p>Jak trafnie zauważa <em> <!-- --> <span class="anon-block">Z. R.</span> </em> (Z problematyki błędu, s. 181 i n.) błąd w postaci nieświadomości tego, że działa się "wbrew przepisom" może oznaczać dwie sytuacje:</p> <p>1) sprawca nie zna dopełniającego blankietową dyspozycję karną przepisu prawa finansowego, a co za tym idzie, nie wie także, że jego naruszenie jest zabronione przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19470320140" title="Dekret z dnia 11 kwietnia 1947 r. - Prawo karne skarbowe - Dz. U. z 1947 r. Nr 32, poz. 140 ()">prawo karne skarbowe</a> albo</p> <p>2) sprawca znając przepis prawa finansowego (czyli wiedząc, że jego zachowanie jest w świetle tego przepisu bezprawne), nie wie tylko tego, że naruszenie tego przepisu jest także karalne przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19470320140" title="Dekret z dnia 11 kwietnia 1947 r. - Prawo karne skarbowe - Dz. U. z 1947 r. Nr 32, poz. 140 ()">prawo karne skarbowe</a>.</p> <p>W sytuacji drugiej mamy do czynienia z nieświadomością karalności, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 4)">art. 10 § 4 KKS</a>, natomiast w sytuacji pierwszej – z błędem co do ustawowego znamienia, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 1)">art. 10 § 1 KKS</a>. Należy zgodzić się z poglądem, według którego w przypadku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19470320140" title="Dekret z dnia 11 kwietnia 1947 r. - Prawo karne skarbowe - Dz. U. z 1947 r. Nr 32, poz. 140 ()">prawa karnego skarbowego</a> blankietowo odsyłającego do prawa finansowego błąd ma postać podwójną, ale nie w tym sensie, jak w przepisach dotyczących przestępstw nieumyślnych, gdzie błąd co do faktu pociąga za sobą błąd co do prawa, lecz odwrotnie – tu błąd co do faktu jest następstwem błędu co do prawa (do którego przepis karny odsyła). Nieświadomość finansowego przepisu dopełniającego jest pierwotnie nieświadomością jego treści, nie zaś oceny zawartej dopiero w przepisie karnym, która to nieświadomość oceny pojawia się wtórnie, jako błąd następczy (<em> <!-- --> <span class="anon-block">Z. R.</span> </em>, Z problematyki błędu, s. 181). Tak więc np. jeżeli sprawca nie zna określonej ustawy podatkowej i przez to nie jest świadom obowiązku oznaczania określonych wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 1)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 63 § 1</span> KKS</a>), to sytuację taką należy rozpatrywać jako błąd co do faktu w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 1)">art. 10 § 1 KKS</a> . Również z błędem co do faktu wyłączającym umyślność będziemy mieli do czynienia, gdy np. sprawca jest przekonany, że prawidłowo prowadzi księgę, podczas gdy w rzeczywistości prowadzi ją wadliwie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 3)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 61 § 3</span> KKS</a>). Według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 53;art. 53 § 23)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 53 § 23</span> KKS</a>, księga wadliwa jest to księga prowadzona niezgodnie z przepisami prawa, zatem nieświadomość tego, że działa się niezgodnie z przepisami prawa jest błędem co do ustawowego znamienia czynu (zob. <em> <!-- -->V. Konarska-Wrzosek</em>, <em> <!-- -->T. Oczkowski</em>, <em> <!-- -->J. Skorupka</em>, Prawo i postępowanie karne skarbowe, s. 66).</p> <p>W podsumowaniu uwag dotyczących problematyki błędu co do prawa należy zgodzić się z poglądem <em> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </em> (<em> <!-- --> </em> <span class="anon-block">(...)</span>, Komentarz, s. 72), iż rozwiązanie przyjęte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 4)">art. 10 § 4 KKS</a> oznacza postawienie przed sprawcą mniejszych wymagań, niż w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">KK</a>, <strong> <!-- -->jednak trafny wydaje się także pogląd, iż w zasadzie dość trudno sobie wyobrazić w praktyce usprawiedliwioną nieświadomość karalności czynu.</strong> </p> <p>W realiach przedmiotowej sprawy o błędzie co do karalności czynu nie może być mowy. Oskarżony bowiem znał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawę o grach hazardowych</a>. Wiedział również, że jej naruszenie jest karane przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">k.k.s.</a> Miał świadomość jedynie tego, że istnieje rozbieżna linia orzecznicza, którą wykorzystywał dla swojej przestępczej działalności. Co prawda skazanie w sprawie VIII K 504/12 uległo zatarciu, ale nie można tracić z pola widzenia faktu, że wyrok skazujący zapadł w tamtej sprawie 17.04.2014 a uprawomocnił się 21.01.2015r. Skazany wykonał karę grzywny 13.05.2015r. Natomiast w realiach przedmiotowej sprawy czasookres zarzucanego oskarżonemu czynu zaczyna się 01.11.2014 a kończy 21.07.2015. W takiej sytuacji z pewnością nie można uznać, że oskarżony działał w usprawiedliwionej nieświadomości karalności zarzucanego mu czynu.</p> <p>Zdaniem Sądu oskarżony wykorzystywał rozbieżność orzecznictwa dla przestępczej działalności, gdyż mu się to po prostu opłacało finansowo. Działał niejako na własne ryzyko. Nawet sam sposób działania, umieszczanie automatów w małych miejscowościach w sklepach, „drink barach”, świadczy właśnie o świadomości oskarżonego o nielegalności swojego zachowania. Jeżeli oskarżony uważał, że jego działanie jest legalne należy zadać sobie pytanie dlaczego nie wynajął jakiegoś lokalu w dużym mieście, nie reklamował swoich usług by mieć jak najwięcej klientów.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd uznał <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w miejsce czynów opisanych w punktach od 1 do 5 za winnego tego, że będąc prezesem spółek <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionych osób prawnych, w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności, wbrew <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 14 ust 1 i art. 23 a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych</a> urządzał a następnie prowadził: gry na automacie <span class="anon-block">L.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od 02.03.2015r. do 09.03.2015r. w lokalu na Stacji Paliw <span class="anon-block">A.</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>, gry na automacie <span class="anon-block">U. (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od 01.11.2014r. do 15.06.2015 w <span class="anon-block"> Sklepie (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>, gry na automatach <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od. 01.06.2015r. do 24.06.2015r. w <span class="anon-block"> Sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>, gry na automatach <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od.<br/>01.06.2015r. do 06.07.2015r. w lokalu <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gry na automatach <span class="anon-block">K.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block">A. G.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od. 01.06.2015r. do 21.07.2015r. w lokalu w <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> w ten sposób, że na podstawie umów o najem powierzchni zawieranych z właścicielami ww. lokali udostępniał ww. automaty do gry do eksploatacji w nich pomimo nie posiadania przez ww. Spółki koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach oraz niewykonywania monopolu państwa, a także bez ich zarejestrowania przez naczelnika urzędu celnego, tj. czynu wypełniającego znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 23 a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a>.</p> <p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych</a> grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych, w tym komputerowych, zawierające element losowości. Status gier na automatach posiadają również gry na takich urządzeniach, organizowane w celach komercyjnych, o charakterze losowym, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 5)">art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych</a>). Niewątpliwie w niniejszej sprawie mamy do czynienia z automatami w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 5)">art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych</a>, co zresztą nie było kwestionowane.</p> <p>Stosownie natomiast do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych</a>, automaty i urządzenia do gier, z wyjątkiem terminali w kolekturach gier liczbowych służących wyłącznie do urządzania gier liczbowych, mogą być eksploatowane przez podmioty posiadające koncesję lub zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych lub gier na automatach oraz przez podmioty wykonujące monopol państwa, po ich zarejestrowaniu przez naczelnika urzędu celnego. Jak z kolei wskazuje dyspozycja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 23 d)">art. 23 d</a> ww. ustawy Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, uwzględniając ochronę interesów uczestników gier i zabezpieczenie wykonywania zobowiązań wobec budżetu państwa.</p> <p>Powyższe oznacza, iż istnieje obowiązek rejestracji automatów i urządzeń do gier wskazanych w ustawie, którego to z pewnością oskarżony nie spełnił. Poza tym spółki: <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F.</span> Polska i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> nie posiadały koncesji ani zezwolenia, jak również nie wykonywały monopolu Skarbu Państwa. W konsekwencji tego, spełnione zostały wszystkie znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> polegającego na urządzaniu lub prowadzeniu gier na automatach wbrew przepisom ustawy. Dlatego też, Sąd przyjął, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z art. 23a ust. 1 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. 2015 poz. 612 ze zm.) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> bowiem działając w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności, wbrew art. 23 a ust. 1 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. 2015 poz. 612 ze zm.) urządzał, a następnie prowadzili we wskazanych wyżej okresach gry na wymienionych w zarzutach automatach do gry.</p> <p>Czyn <span class="anon-block">M. W. (1)</span> dodatkowo wyczerpywał znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a>, ponieważ popełnił go będąc prezesem w/w spółek zajmując się sprawami gospodarczymi wymienionych osób prawnych.</p> <p>Przypisany oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. <span class="anon-block">M. W. (2)</span> w ustalonym stanie faktycznym mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto czyn oskarżonego był bezprawny, a stopień społecznej szkodliwości był znacznie wyższy niż znikomy.</p> <p>Przy wymiarze kary na niekorzyść <span class="anon-block">M. W. (1)</span> Sąd poczytał jego uprzednią karalność (k. 1125). W przekonaniu Sądu wymierzona na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> oskarżonemu grzywna w wymiarze 200 stawek dziennych po 100 złotych odpowiada przede wszystkim stopniowi winy oraz społecznej szkodliwości jego czynu. Podkreślić, bowiem trzeba, że oskarżony działał umyślnie. Zwrócić uwagę należy również na to, iż wykazał się on świadomą ignorancją wobec obowiązujących przepisów, dysponował bowiem odpowiednim doświadczeniem w „branży” związanej z grami na automatach. Z pewnością więc, śledził na bieżąco obowiązujące przepisy zwłaszcza, że zajmował się zawodowo tego typu działalnością.</p> <p>W oparciu o dochody oskarżonego, jego sytuację rodzinną i majątkową, a także możliwości zarobkowe Sąd ustalił wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych</p> <p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 5)">art. 30 § 5 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 5)">art. 31 § 5 kks</a> Sąd orzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci dwóch automatu do gier bez nr <span class="anon-block">o nazwie L.</span>.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> i nakazał pobrać od <span class="anon-block">M. W. (1)</span> kwotę 2.000 złotych tytułem opłaty. Ponadto Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 562 złote tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na które składają się koszty postępowania przygotowawczego, koszty opinii biegłego, a także ryczałt związany z doręczeniem pism w postępowaniu sądowym.</p> </div>