VII K 794/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII K 794/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2016r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Olsztynie w Wydziale VII Karnym w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: SSR Katarzyna Kruszewska-Sobczyk</p> <p>Protokolant: Simona Marcjanek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19.10. 2016r., 16.11. 2016r., 16.12. 2016r. sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. R.</span>, </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">L.</span> z d. <span class="anon-block">Z.</span> <br/>z d. <span class="anon-block">L.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>w dniu 23 czerwca 2016r. w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wybił szybę w drzwiach wejściowych prowadzących do <span class="anon-block"> Banku (...)</span>, czym spowodował straty w wysokości 600 złotych na szkodę <span class="anon-block"> Banku (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span>, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> </strong> </p> <p>I oskarżonego uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, iż w miejsce kwoty 600 zł przyjmuje, że wymieniony spowodował straty w wysokości 509,81 zł i czyn ten kwalifikuje jako wypadek mniejszej wagi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 2)">art. 288§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 2)">art. 288§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 2)">art. 288§2 kk</a>, skazuje go na karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, po 10 (dziesięć) zł każda stawka,</p> <p>II na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block"> Banku (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span> kwoty 509,81 zł (pięćset dziewięć złotych osiemdziesiąt jeden groszy),</p> <p>III na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości,</p> <p>IV na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze</a> (Dz. U. Nr 15, poz. 124 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. M.</span> kwotę 420 zł tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym i kwotę 96,60 zł tytułem podatku VAT od tego wynagrodzenia.</p> <p>Sygn. akt VII K <strong> <!-- -->794/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p>W dniu 23 czerwca 2016r. około godziny 13.20 <span class="anon-block">A. R.</span> przyszedł do <span class="anon-block"> Banku (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> celem uzyskania informacji na temat zablokowanej mu karty bankomatowej, jak również odnośnie wyrobienia nowej karty. Z uwagi na to, iż pracownicy banku mieli trudności ze zrozumieniem wymienionego, a jego zachowanie m.in. rzucenie na blat pęku kluczy i dowodu osobistego odebrali jako agresywne i wywołujące w nich lęk, został on poproszony o opuszczenie placówki.</p> <p> <span class="anon-block">A. R.</span> zdenerwował się powyższym i wychodząc popchnął skrzydło drzwi wejściowych w ten sposób, iż odbiło się ono o ścianę budynku, a gdy drzwi się zamykały kolejny raz uderzył skrzydłem o ścianę budynku, wskutek czego doszło do pęknięcia szyby w drzwiach, co spowodował straty w wysokości 509,81 zł na szkodę ww Banku.</p> <p> <em> <!-- -->Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:</em> </p> <p> <em> <!-- -->wyjaśnienia <span class="anon-block">A. R.</span> k. 35, 133, zeznania <span class="anon-block">E. K.</span> k. 133v, 2, protokoły oględzin k. 6, 12-20, kopia rachunku k. 28, informacja o wysokości szkody k. 151. </em> </p> <p>Oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. R.</span> </strong> przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż pchnął drzwi w banku, gdyż zdenerwował się, nie wiedział, że szyba pękła. W banku był z uwagi na zablokowanie jego karty i chciał to wyjaśnić, jak również dowiedzieć się, czy przy wyrabianiu nowej karty trzeba będzie coś płacić. Nie pamięta co mu odpowiedziano. Był wtedy w kilku bankach i nie pamięta, w którym to było. Wskazał, iż rozpoznaje siebie na zapisie z monitoringu, ale nie pamięta dokładnie tej sytuacji. Ponadto zobowiązał się do pokrycia kosztów szyby.</p> <p>(wyjaśnienia oskarżonego k. 35, 133).</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego zasługiwały na wiarę. Wymieniony przyznał się w nich do zarzucanego mu czynu, opisując okoliczności jego popełnienia, na których to wyjaśnieniach Sąd opierał się przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy.</p> <p>Wyjaśnienia te były spójne, logiczne, korespondujące z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności w postaci zeznań <span class="anon-block">E. K.</span>.</p> <p>Wymieniona w złożonych zeznaniach opisała okoliczności w jakich doszło do uszkodzenia szyby, wskazując m.in., iż nastąpiło to po wizycie oskarżonego w placówce banku, skąd z uwagi na agresywne zachowanie został poproszony o jej opuszczenie. Wskazała, iż uszkodzenie szyby w drzwiach wejściowych zauważono od razu po jego wyjściu, a wcześniej szyba ta nie była pęknięta. Monitoring potwierdził, że to on wybił tą szybę.</p> <p>W ocenie Sądu zeznania te zasługują na wiarę jako spójne, logiczne, korespondujące z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności w postaci protokołów oględzin, czy wyjaśnień samego oskarżonego.</p> <p>Potwierdzeniem relacji wymienionej jest protokół oględzin nagrania z monitoringu, z którego wynika, iż oskarżony uderzył skrzydłem drzwi o ścianę budynku, jak również protokół oględzin miejsca uszkodzenia mienia, gdzie opisano przedmiotowe uszkodzenie szyby.</p> <p>Brak podstaw do zakwestionowania przedmiotowej dokumentacji, która została sporządzona przez uprawnione osoby, w granicach ich uprawnień, przy czym dokumentacja ta nie była kwestionowana przez strony w toku prowadzonego postępowania, tak, iż Sąd opierał się na niej przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy.</p> <p>Mając zatem na uwadze całokształt podniesionych wyżej okoliczności Sąd uznał, iż materiał dowodowy zgromadzony w toku prowadzonego postępowania, w szczególności w postaci zeznań <span class="anon-block">E. K.</span> i wyjaśnień samego oskarżonego wskazuje, iż <span class="anon-block">A. R.</span> w dniu 23 czerwca 2016r. w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wybił szybę w drzwiach wejściowych prowadzących do <span class="anon-block"> Banku (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">O.</span>, czym spowodował straty w wysokości 509,81 złotych na szkodę tego Banku, a wina jego nie budzi wątpliwości, przy czym Sąd uznał, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi kwalifikowany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 2)">art. 288§2 kk</a>.</p> <p>Sąd przyjął przy tym w miejsce kwoty 600 zł wskazanej w opisie czynu z aktu oskarżenia, iż wartość szkody wynosiła 509,81 zł, co wprost wynikało z pisma Banku (k. 151), gdzie wskazano, iż wartość szkody powstałej na skutek zdarzenia z dnia 23.06. 2016r. dotyczącego wybicia szyby w drzwiach wejściowych wyniosła 509,81 zł.</p> <p>Biorąc zaś pod uwagę, iż wskazana wartość stosunkowo nieznacznie przekracza wartość pozwalającą zakwalifikować czyn jako wykroczenie, nie zaś przestępstwo, Sąd zakwalifikował przypisany oskarżonemu czyn jako wypadek mniejszej wagi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 2)">art. 288§2 kk</a>.</p> <p>Ponadto z danych o karalności oskarżonego wynikało, iż wobec wymienionego został wydany m.in. wyrok łączny Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 6 września 2011r. sygn.. VII K 843/11, którym orzeczono karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności na skutek połączenia m.in. kary 1 roku pozbawienia wolności za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288§1 kk</a> orzeczonej w sprawie VII K 944/10, przy czym karę łączną w sprawie VII K 843/11 wymieniony odbywał w okresie od 09.11.2011r. do 03.04. 2013r., co wskazuje, iż przypisanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 2)">art. 288§2 kk</a> dopuścił się w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>, albowiem w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę za czyn, którego się dopuścił Sąd baczył, by była ona adekwatna do stopnia jego zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego czynu.</p> <p>Sąd miał tu na uwadze jako okoliczność obciążającą uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego i jego działanie w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>.</p> <p>Jako okoliczność łagodzącą Sąd miał natomiast na uwadze stosunkowo niewielką wartość wyrządzonej szkody, jak również to, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, uznając, iż jest ona adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, jak również jego zawinienia. Ponadto zrealizuje ona swe cele zapobiegawcze i wychowawcze, jak i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Sąd ustalił wysokość stawki dziennej na kwotę 10 zł mając tu na uwadze trudną sytuację materialną oskarżonego, który obecnie jest pozbawiony wolności, utrzymuje się zaś ze stałego zasiłku z uwagi na niepełnosprawność w kwocie około 600 zł miesięcznie.</p> <p>Sąd orzekł również wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Banku kwoty 509,81 zł mając tu na uwadze złożony wniosek o naprawienie szkody w tej wysokości, do którego dołączono dokumentację potwierdzającą wysokość poniesionej szkody.</p> <p>Z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego Sąd zwolnił go z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.</p> <p>O kosztach wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu orzeczono na podstawie obowiązujących przepisów jak w pkt IV wyroku.</p> </div>