VI Ka 1195/16

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 1195/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 16 grudnia 2016</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Bożena Żywioł</p> <p>Protokolant Natalia Skalik-Paś</p> <p>przy udziale Barbary Wilimowicz</p> <p>Prokuratora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. J. (1)</span>, córki <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> </strong> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach</p> <p>z dnia 16 września 2016 r. sygnatura akt VI K 544/16</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania.</p> <p>VI Ka 1195/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 16 września 2016r., sygn.akt VI K 544/16, został zaskarżony apelacją prokuratora, który wniósł środek odwoławczy na niekorzyść oskarżonej <span class="anon-block">L. J. (1)</span>, od całości orzeczenia.</p> <p>Prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niesłusznej ocenie dowodów i wysnuciu niezasadnego wniosku, iż okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynu pozwalają na uznanie, że wina oskarżonej i stopień społecznej szkodliwości jej czynu nie są znaczne, co umożliwia warunkowe umorzenie postępowania karnego, podczas gdy zebrane dowody i ustalone okoliczności przestępstwa nie pozwalają na taką ocenę i zastosowanie wobec <span class="anon-block">L. J. (1)</span> wskazanego środka probacyjnego.</p> <p>W oparciu o taki zarzut apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Okręgowy podzielił zarzuty i wnioski apelacji.</p> <p>Rację ma bowiem skarżący podnosząc, że ustalone przez sąd pierwszej instancji okoliczności przestępstwa przypisanego <span class="anon-block">L. J. (1)</span> nie uzasadniają tezy, iż stopień społecznej szkodliwości czynu i stopień winy oskarżonej nie są znaczne. Przeciwna argumentacja przytoczona w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie jest przekonująca.</p> <p>Stopień nietrzeźwości oskarżonej o ponad 100% przekroczył próg, który ustawodawca, po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art.115 § 16 kk</a>, przyjął za wyznaczający taki stan w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>. Nie sposób zatem zgodzić się z twierdzeniem sądu meriti, że stopień ten nie był znaczny. Miejsce i pora popełnienia czynu /godz. 18.40, jedna z głównych <span class="anon-block">ulic (...)</span>/ nie uprawniają do umniejszania wagi czynu oskarżonej.</p> <p>Pozostaje faktem, że oskarżona nie była do tej pory karana za popełnienie przestępstwa, jednak z jej własnych wyjaśnień wynika, że jakiś czas temu została ukarana za wykroczenie polegające na prowadzeniu pojazdu w stanie po użyciu alkoholu. Akta sprawy nie wyjaśniają, czy ukaranie za to wykroczenie uległo już zatarciu, a jest rzeczą oczywistą, iż taki wcześniejszy epizod w życiu oskarżonej nakazywałby ostrożną ocenę jej dotychczasowego trybu życia.</p> <p>Zauważyć nadto należy, że oskarżona spożyła alkohol z pełną świadomością, iż tego samego dnia będzie kierować samochodem, bo była umówiona z klientem. Pomimo tego nie zrezygnowała z wypicia alkoholu. Powyższa okoliczność wpływa w sposób negatywny na prezentowany przez oskarżoną stosunek do jednej z podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jak i stopień jej winy.</p> <p>Sąd Okręgowy zauważa także, iż kwestia ilości wypitego przez oskarżoną alkoholu jawi się jako niejasna, gdyż do protokołów badania stanu trzeźwości <span class="anon-block">L. J.</span> zadeklarowała wypicie 0,5 l piwa o godz.12, co jest wątpliwie w sytuacji, gdy o godz. 18.49, a więc po ponad 6 godzinach stopień nietrzeźwości wynosił 0,55 mg/l wydychanego powietrza. Przy uwzględnieniu wersji oskarżonej wynik winien być - zwłaszcza po upływie takiego czasu, zdecydowanie niższy. W protokole przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym oskarżona podała, że alkohol we wskazanej ilości spożyła w godzinach rannych, co tym bardziej nie koresponduje z wynikami badań.</p> <p>Omawiana kwestia wymaga wyjaśnienia, gdyż albo oskarżona spożyła alkohol później, albo ilość spożytego alkoholu była większa, niż oskarżona deklarowała.</p> <p>Z naprowadzonych względów Sąd Okręgowy uwzględniając apelację prokuratora uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, celem ustalenia okoliczności istotnych dla sprawy oraz wyboru stosownych do wagi czynu oskarżonej środków karnej reakcji.</p> </div>