IV Ka 1002/16

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział IV Karny - Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Leszek Matuszewski</p> <p>Protokolant p.o. staż. <span class="anon-block">E. C.</span> </p> <p>rozpoznawał sprawę <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. G.</span> </strong> </p> <p>obwinionego z art. 97 kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Pile</p> <p>z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II W 413/16</p> <p>1.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>2.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 zł tytułem zwrotu zryczałtowanych kosztów postępowania odwoławczego i wymierza opłatę za II instancję w kwocie 30 zł.</p> <p> <span class="anon-block">L. M.</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Pile wyrokiem z dnia 22 września 2016 roku, sygn. akt II W 413/16 uznał obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. G.</span> </strong> za winnego popełnienia wykroczenia z art.97 k.w. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 złotych.</p> <p>W ostatnim punkcie wyroku rozstrzygnięto o kosztach postępowania.</p> <p>Z przedmiotowym wyrokiem nie zgodził się <strong> <!-- -->obwiniony</strong>, składając apelację. Podsądny zarzucił orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że dopuścił się zarzucanego u czynu, a także błąd polegający na nieustaleniu, że pokrzywdzony brał czynny udział w wykroczeniu.</p> <p>Skarżący wniósł o umorzenie postępowania, względnie o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </em> </strong> </p> <p>Apelacja obwinionego <span class="anon-block">J. G.</span> nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie należy zauważyć, że postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo. Sąd I instancji rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz należycie wykazał winę obwinionego w zakresie przypisanego mu wykroczenia. Ocena materiału dowodowego, dokonana przez Sąd I instancji jest wnikliwa i nie wykazuje żadnych błędów logicznych, utrzymując się w granicach swobodnej oceny dowodów chronionej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 8 k)">art. 8 k.p.s.</a>w. Przedmiotem rozważań Sądu były dowody zarówno na korzyść podsądnego, jak i wszelkie dowody im przeciwne. Wszystkie te dowody zostały ocenione zgodnie z zasadami logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego z uwzględnieniem zasad wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 4)">art.2, 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">5 § 2 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 8 k)">art. 8 k.p.s.</a>w. Uzasadnienie wyroku odpowiada zaś wymogom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 8 k)">art. 8 k.p.s.</a>w. i w pełni pozwala na kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia.</p> <p>Wina i sprawstwo podsądnego <span class="anon-block">J. G.</span> nie budzi żadnych wątpliwości Sądu II instancji. Na to, że obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzucanego mu wykroczenia wskazują wypowiedzi procesowe policjanta <span class="anon-block">K. Z.</span> ( k.35). Nie jest zatem tak, aby w sprawie nie zgromadzono materiału dowodowego obciążającego obwinionego.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo uznał relacje procesowe <span class="anon-block">K. Z.</span> za wiarygodne i miarodajne dla odtworzenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Sąd II instancji podobnie jak Sąd I instancji nie znalazł żadnych racjonalnych powodów, dla których policjant ten miałby pomawiać podsądnego o zachowanie, które nie miało miejsca. Takim postępowaniem funkcjonariusz publiczny narażałby się na poniesienie odpowiedzialności dyscyplinarnej i karnej z powodu fałszywego obciążania osoby, która nie popełniła wykroczenia. Zachowanie obwinianego polegające na przejechaniu rowerem przez przejście dla pieszych było łatwe do zinterpretowania przez doświadczonego policjanta, jako naruszenie zasad ruchu drogowego.</p> <p>Sąd I instancji słusznie podważył wiarygodność wyjaśnień podsądnego, jako sprzecznych z wiarygodnym materiałem dowodowym.</p> <p>Całkowicie bezzasadny jest zarzut nieprzeprowadzenia przez Sąd Rejonowy dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia. Materiał dowodowy ujawniony w toku przewodu sądowego był wystarczający dla wydania rozstrzygnięcia przez Sąd I instancji. Obwiniony nie przedstawił żadnych dowodów podważających jego winę i sprawstwo Postulowany przez podsądnego dowód z zeznań <span class="anon-block">D. F.</span> okazał się całkowicie nieistotny dla ustaleń faktycznych. Z zeznań tego świadka wynika jednoznacznie, że nie widział on zajścia z udziałem podsądnego i dowiedział się o nim dopiero od podsądnego ( k.50).</p> <p>Nie ma żadnego znaczenia to, że pojazd, w którym policjant pełnił służbę nie miał włączonych sygnałów świetlnych. <span class="anon-block">K. Z.</span> jako policjant kontrolujący ruch drogowy w inkryminowanym okresie miał kompetencję, aby obserwować uczestników ruchu, znajdując się w pojeździe nieoznakowanym i reagować na każde dostrzeżone naruszenie reguł ruchu drogowego ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129)">art. 129 ust. i</a> 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym</a>). Powinnością uczestników ruchu drogowego jest przestrzeganie przepisów ruchu drogowego w każdej sytuacji, niezależnie od tego, czy są obserwowani przez policjantów, czy też nie .</p> <p>Wbrew temu, co sugeruje skarżący policjant przedstawił mu się po podjęciu interwencji. Powyższa okoliczność nie ma zresztą bezpośredniego znaczenia dla ustalenia, że podsądny dopuścił się wykroczenia.</p> <p>Dla pociągnięcia podsądnego do odpowiedzialności karnej zupełnie nieistotne , że jest osobą dotąd niekaraną. Zasadnicze znaczenie dla ustalenia jego sprawstwa mają dowody ujawnione w sprawie. Miarodajne oświadczenia dowodowe funkcjonariusza policji wskazują zaś jednoznacznie na winę i sprawstwo podsądnego.</p> <p>Zważywszy, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 109;art. 109 § 2 k)">art. 109 §2 k.p.s.</a>w. apelację co do winy uważa się za zwróconą także co do rozstrzygnięcia o karze, Sąd II instancji dokonał weryfikacji zaskarżonego wyroku również w zakresie przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy nie znalazł powodów dla zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie sankcji karnej wymierzonej podsądnemu. Kara grzywny w wysokości 100 złotych jawi się jako łagodna. Podsądny naruszył jeden z elementarnych obowiązków spoczywających na rowerzyście, mianowicie pokonanie przejścia dla pieszych poprzez prowadzenie roweru.</p> <p>Sąd Okręgowy , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626)">art. 626 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636)">art. 636 k.p.k.</a> 118 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (§ 1 k)">§1 k.p.s.</a>w. w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku</a> w sprawie zryczałtowanych wydatków w sprawach o wykroczenia zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 złotych tytułem zryczałtowanych kosztów postępowania odwoławczego i wymierzył opłatę za II instancję w kwocie 30 złotych.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy:</p> <p>1.  <em> <!-- -->u trzymał w mocy zaskarżony wyrok</em> </p> <p>2.  <em> <!-- -->z asądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 złotych tytułem zwrotu zryczałtowanych kosztów postępowania odwoławczego i wymierzył opłatę za II instancję w kwocie 30 zł.</em> </p> <p>SSO Leszek Matuszewski</p> </div>