I C 912/16
Суди загальної юрисдикції2016-12-19
Номер справи
I C 912/16
Дата рішення
2016-12-19
Тип
SENTENCE
Судді
Magdalena Kościarz (PRESIDING_JUDGE)
Текст рішення
<p>Sygn. akt I C 912/16</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 19 grudnia 2016 roku</p>
<p>Sąd Rejonowy w Wieluniu I Wydział Cywilny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSR Magdalena Kościarz</p>
<p>Protokolant: asystent sędziego Magdalena Sola – Duda</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 roku w Wieluniu</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>1. zasądza solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 73.813,50 zł (siedemdziesiąt trzy tysiące osiemset trzynaście złotych 50/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73.723,50 zł (siedemdziesiąt trzy tysiące siedemset dwadzieścia trzy złote 50/100) liczonymi od dnia 23 marca 2016 roku do dnia zapłaty,</p>
<p>2. przyznaje adwokatowi <span class="anon-block">J. P.</span> kwotę 6.642,00 zł (sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa złote), w tym podatek VAT w kwocie 1.242,00 zł (jeden tysiąc dwieście czterdzieści dwa złote) tytułem wynagrodzenia za pełnienie w przedmiotowej sprawie obowiązków kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu <span class="anon-block">E. F.</span> oraz <span class="anon-block">S. F.</span> i nakazuje wypłacić ją ze Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Wieluniu,</p>
<p>3. zasądza solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1.055,75 zł (jeden tysiąc pięćdziesiąt pięć złotych 75/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, a w pozostałym zakresie nie obciąża pozwanych kosztami procesu</p>
<p>Sygn. akt I C 912/16</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W dniu 23 marca 2016 (data wpływu) powód <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> złożył do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanym <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span> o zapłatę solidarnie kwoty 73.813,50 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73.723,50 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w łącznej kwocie 932,23 zł (<em>
<!-- -->pozew k. 2-4</em>).</p>
<p>Postanowieniem z dnia 06 kwietnia 2016 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 424925/16, referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wieluniu (<em>
<!-- -->postanowienie k. 5</em>).</p>
<p>Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2016 roku, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(37);art. 505(37) § 1)">art. 505<sup>
<!-- -->37 </sup>§ 1 k.p.c.</a>, pełnomocnik powoda został wezwany do usunięcia braków formalnych pozwu oraz jego uzupełnienia, w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania, poprzez złożenie załączników do pozwu, dokumentów, z których będzie wynikać umocowanie do działania zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 68;art. 68 zd. 1)">art. 68 zdanie pierwsze k.p.c.</a> oraz poprzez dołączenie pełnomocnictwa zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 89;art. 89 § 1;art. 89 § 1 zd. 1;art. 89 § 1 zd. 2)">art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie k.p.c.</a> oraz uiszczenie brakującej opłaty od pozwu w kwocie 2.768,00 zł pod rygorem umorzenia postępowania <em>
<!-- -->(zarządzenie k. 1).</em>
</p>
<p>W zakreślonym terminie, w dniu 06 maja 2016 roku (data stempla pocztowego), pełnomocnik powoda złożył pismo wraz z załącznikami, stosownie do wezwania Sądu. Nadto, pełnomocnik powoda wniósł o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz kosztów poniesionych w związku z notarialnym uwierzytelnieniem dokumentów w kwocie 29,52 zł (<em>
<!-- -->pismo z dnia 26.04.2016r. wraz z załącznikami k. 9-32</em>).</p>
<p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 25 maja 2016 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt I Nc 841/16, Sąd Rejonowy w Wieluniu I Wydział Cywilny, nakazał pozwanym <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span>, aby w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu zapłacili solidarnie powodowi kwotę 73.813,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73.723,50 zł od dnia 23 marca 2016 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 300,83 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, albo wnieśli w tymże terminie sprzeciw (<em>
<!-- -->nakaz zapłaty k. 36).</em>
</p>
<p>Mając na uwadze, iż korespondencja kierowana do pozwanych <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span>, wróciła z adnotacją ,,Adresat nie odebrał przesyłki w terminie”, <br/>a z informacji pozyskanej z systemu PESEL-SAD wynikało, że pozwany <span class="anon-block">S. F.</span> od dnia 21 lipca 2015 roku, a pozwana <span class="anon-block">E. F.</span> od dnia 22 lipca 2015 roku, nie zamieszkują pod wskazanym przez powoda adresem tj. odpowiednio <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span> 31 i <span class="anon-block">(...)-(...) K.</span> 30, postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2016 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt I Nc 841/16, uchylono nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 25 maja 2016 roku oraz wezwano pełnomocnika powoda do wskazania aktualnego adresu zamieszkania pozwanych pod rygorem zawieszenia postępowania (<em>
<!-- -->postanowienie k. 54).</em>
</p>
<p>Wobec niewskazania przez pełnomocnika powoda aktualnego adresu zamieszkania pozwanych <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span>, postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I C 912/16 zawieszono postępowanie w sprawie (<em>
<!-- -->postanowienie k. 58</em>).</p>
<p>Pismem z dnia 14 października 2016 roku (data wpływu) pełnomocnik powoda wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania oraz z uwagi na fakt, iż aktualne miejsce pobytu pozwanych nie jest mu znane, złożył wniosek o ustanowienie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span> (<em>
<!-- -->wniosek o ustanowienie kuratora wraz z załącznikiem k. 61-62</em>).</p>
<p>Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2016 roku, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 143;art. 144)">art. 143 i 144 k.p.c.</a>, ustanowiono dla nieznanych z miejsca pobytu <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span>, kuratora w osobie adwokata <span class="anon-block">J. P.</span> do pełnienia obowiązków z urzędu w sprawie z powództwa <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko pozwanym (<em>
<!-- -->zarządzenie k. 65</em>).</p>
<p>Postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 roku, podjęto zawieszone postępowanie w sprawie (<em>
<!-- -->postanowienie k. 64</em>).</p>
<p>O ustanowieniu kuratora dla <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span>, dokonano ogłoszenia na stronie internetowej Sądu oraz w budynku Urzędu Gminy w <span class="anon-block">B.</span> właściwego według ostatniego miejsca zamieszkania pozwanych (<em>
<!-- -->ogłoszenia k. 68-69</em>).</p>
<p>Na rozprawie w dniu 19 grudnia 2016 roku kurator, reprezentujący pozwanych <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span>, wniósł o oddalenie powództwa i nieobciążanie pozwanych kosztami procesu oraz o przyznanie wynagrodzenia za pełnienie obowiązków kuratora i oświadczył, że nie zostało ono dotychczas uiszczone, ani w całości, ani w części.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>Pozwani <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">E. F.</span>, w dniu 05 września 2014 roku, zawarli z powodem <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>. W ramach umowy, Bank udzielił kredytobiorcom na okres 72 miesięcy kredytu w kwocie 50.000,00 zł. Wraz z zawarciem <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> dla obsługi kredytu, otwarto rachunek oszczędnościowo - kredytowy o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>, na którym to rachunku kredytobiorcy zobowiązali się zapewnić niezbędne środki na pokrycie wymagalnych należności Banku z tytułu ww. umowy. W związku z zawarciem umowy i udzieleniem kredytu w kwocie 50.000,00 zł, kredytobiorcy objęci zostali ubezpieczeniem grupowym na wypadek zgonu w wyniku nieszczęśliwego wypadku i wypadku komunikacyjnego oraz na wypadek utraty stałych źródeł dochodów, inwalidztwa. Z uwagi na to, udzielono dodatkowego kredytu na pokrycie kosztów związanych z ww. ubezpieczeniem w wysokości 27.483,34 zł. Tym samym, do dyspozycji kredytobiorców postawiono kwotę 77.484,34 zł. Raty kredytu (w tym kredytu dodatkowego) płatne były w okresach miesięcznych do 24 - go każdego miesiąca w wysokości 1.431,54 zł, z tym że pierwsza rata kredytu zwana ratą wyrównawczą była płata w wysokości nie wyższej niż 1.197,15 zł.</p>
<p>W przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat kredytu, naliczane były odsetki od kapitału przeterminowanego w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP. Nadto, w przypadku nieterminowej spłaty, kredytobiorców obciążały także koszty związane z czynnościami windykacyjnymi, jak telefoniczne upomnienie, wysyłanie korespondencji w postaci upomnienia, wezwania do zapłaty, wyjazdy interwencyjne, których wysokość wskazana została w tabeli opłat i prowizji, stanowiącej integralną część umowy.</p>
<p>(<em>
<!-- -->dowód: umowa kredytowa k. 15-19</em>)</p>
<p>W dniu 02 listopada 2015 roku, bank wypowiedział umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>. Jednocześnie wskazał, iż rozważy możliwość cofnięcia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy w przypadku uregulowania, w okresie wypowiedzenia, zaległości obejmujących kwoty: 3.483,40 zł tytułem należności kapitałowej, 2.143,33 zł tytułem odsetek umownych, 50,50 zł tytułem odsetek za opóźnienie oraz 75,00 zł tytułem kosztów i opłat windykacyjnych. Wobec nie wpłacenia przez pozwanych ww. kwot, bank pismem z dnia 12 stycznia 2016 roku wezwał ostatecznie do zapłaty w terminie 7 dni całości wymagalnej należności wynikającej z wypowiedzianej umowy kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span>, wskazując, iż składa się na nią kwota 69.259,61 zł tytułem kapitału, kwota 3.291,69 zł tytułem odsetek umownych, kwota 383,41 zł tytułem odsetek za opóźnienie oraz kwota 90,00 zł tytułem opłat i prowizji. Następnie, w dniu 23 lutego 2016 roku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95)">art. 95 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawa bankowego</a>, <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wystawił wyciąg z ksiąg banku, w którym wskazał, iż zadłużenie <span class="anon-block">E. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span> z tytułu umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span> na dzień 23 lutego 2016 roku wynosi 73.813,50 zł.</p>
<p>(<em>
<!-- -->dowód: wyciąg z ksiąg banku k. 10, wypowiedzenie umowy k. 20-23v, wezwanie do zapłaty k. 24)</em>
</p>
<p>Pismem z dnia 13 września 2016 roku, Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Wydział Udostępniania Danych poinformował <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, iż <span class="anon-block">S. F.</span> aktualnie nie posiada stałego bądź czasowego, trwającego ponad 3 miesiące, zameldowania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej</p>
<p>(<em>
<!-- -->dowód: pismo z dnia 13.09.2016r. k. 62)</em>
</p>
<p>Do chwili obecnej pozwani <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">E. F.</span> nie spłacili należności objętej pozwem <em>
<!-- -->(bezsporne).</em>
</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie złożonych do akt sprawy dokumentów. Wszelkie dokumenty zostały sporządzone przez podmioty do tego uprawnione, w ramach przyznanych im kompetencji, a wiarygodności i autentyczności tychże dokumentów strony skutecznie nie podważyły. W związku z tym Sąd uznał za wystarczające do rozstrzygnięcia oparcie się na zebranym w sprawie materiale dowodowym w postaci dokumentów, gdyż w toku postępowania nie pojawiły się nowe, sporne okoliczności wymagające dodatkowego wyjaśnienia.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>W przedmiotowej sprawie bezspornym jest to, że powoda <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> z pozwanymi <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">E. F.</span> łączył stosunek obligacyjny, dwustronnie zobowiązujący, wynikający z umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie której kredytobiorca zobowiązał się do spłaty zadłużenia w postaci comiesięcznych wpłat na rachunek w wysokości i terminie wskazanym w generowanym wyciągu z rachunku. Niesporne w sprawie jest to, że pozwani nie uregulowali swojego zobowiązania i do chwili obecnej nie spłacili należności, szczegółowo wymienionej w załączonym do pozwu wyciągu z ksiąg banku.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95;art. 95 ust. 1;art. 95 ust. 1 a)">art. 95 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe</a> (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1988 ze zm.) księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych (ust. 1). Moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa w ust. 1, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym (ust. 1a). Należy wskazać, iż wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 marca 2011 roku, w sprawie P 7/09 (OTK-A 2011/2/12), przepis art. 95 ust. 1 został uznany za niekonstytucyjny w zakresie, w jakim nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, co znalazło następnie wyraz w nowelizacji tego przepisu poprzez dodanie do art. 95 ust. 1a ustawą z dnia 19 kwietnia 2013 roku o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 777), która weszła w życie w dniu 20 lipca 2013 roku. Niewątpliwie jednak wymieniony wyciąg, który został podpisany przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku i opatrzony pieczęcią banku, spełnia wymogi co najmniej dokumentu prywatnego <em>
<!-- -->(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 lutego 2014 roku, I ACa 290/13, LEX nr 1451726). </em>Wyciąg zawiera pieczęć banku i treść określonego oświadczenia wiedzy, wynikającej z ksiąg bankowych, podpisaną przez wyraźnie określone osoby fizyczne, tj. pracowników powodowego banku. Powód dla wykazania istniejącego zadłużenia dysponował szerokim wachlarzem środków dowodowych, do których zalicza się wyciąg z ksiąg banku jako dokument prywatny, który w ocenie Sądu potwierdza sporne zadłużenia. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> zawiera domniemanie, które powinien uwzględnić sąd, iż osoba, która złożyła podpis na dokumencie złożyła zawarte w nim oświadczenie. Ma to takie znaczenie, że do tego domniemania znajduje zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 234)">art. 234 k.p.c.</a>, według którego domniemania ustanowione przez prawo wiążą sąd; mogą być jednak obalone, ilekroć ustawa tego nie wyłącza. Nie oznacza to, że moc dowodowa dokumentu prywatnego ogranicza się do konsekwencji wynikających z przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> domniemania. W pozostałym bowiem zakresie – nieobjętym tym domniemaniem – moc dowodowa dokumentu prywatnego podlega ocenie przez sąd zgodnie z regułami zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, tak jak każdego innego dowodu <em>
<!-- -->(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2013 roku, III CSK 66/13, LEX nr 1463871).</em>
</p>
<p>Kurator ustanowiony dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych kwestionując zasadność powództwa, nie zakwestionował treści wynikających z wyciągu, w szczególności nie podważał ich wiarygodności, czy też rzetelności. Nie zostało wykazane, iż pozwani spłacili swoje zobowiązanie w całości lub w części, zarówno w odniesieniu do kapitału, jak i do odsetek. W tym zakresie, nie została podjęta żadna inicjatywa dowodowa, chociażby w postaci potwierdzeń dokonanych spłat, czy też dowodu z opinii odpowiedniego biegłego na okoliczność kontroli rachunków powodowego banku w odniesieniu do pozwanych oraz weryfikacji poprawności wyliczenia przez bank dochodzonego zadłużenia. W tych okolicznościach, mając na uwadze treść powołanego wyciągu z ksiąg bankowych, jak również złożoną do akt sprawy umowę kredytu, wypowiedzenia umowy kredytu czy wezwania do zapłaty, nie wystąpiły przesłanki do zanegowania zasadności powództwa jedynie w oparciu o twierdzenia strony przeciwnej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na pozytywne zweryfikowanie okoliczności podnoszonych w pozwie. Powód wykazał źródło zobowiązania pozwanych, jego istnienie oraz wysokość. Wymieniony wyciąg, jak również treść umowy kredytu dokumentują sposób, okres i podstawę naliczenia odsetek.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe powództwo zasługiwało na uwzględnienie.</p>
<p>Z kolei, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359)">art. 359 k.c.</a>, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359 § 2)">§ 2</a> przywołanego przepisu).</p>
<p>Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, Sąd zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 73.813,50 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73.723,50 zł od dnia 23 marca 2016 roku do dnia zapłaty, o czym orzeczono jak w pkt 1 wyroku.</p>
<p>O należności kuratora ustanowionego dla nieznanych z miejsca pobytu <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">E. F.</span>, Sąd orzekł mając na uwadze treść § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. 2013 r., poz. 1476), zgodnie, z którym wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawnych. Jednoznaczność i wykładania językowa wskazanego wyżej rozporządzenia nie daje podstaw do przyznania wynagrodzenia innego, jak tylko obliczonego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Mając na uwadze, iż w niniejszej sprawie kuratorem ustanowionym dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych został adwokat, który wniósł o przyznanie mu stosownego wynagrodzenia, tytułem reprezentowania interesów pozwanych w sprawie, Sąd zgodnie z § 2 pkt 6 przywołanego rozporządzenia przyznał na rzecz adwokata <span class="anon-block">J. P.</span> kwotę 6.642,00 zł, w tym VAT w kwocie 1.242,00 zł, gdyż taka kwota odpowiada charakterowi sprawy, nakładowi pracy pełnomocnika i jest zgodna z obowiązującymi stawkami, a poza tym nie została opłacona przez pozwanych – pkt 2 wyroku.</p>
<p>O kosztach procesu, jak w pkt 3 wyroku, Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, w myśl, którego pozwani, jako strona przegrywająca sprawę na żądanie powoda, obowiązani są do zwrotu kosztów procesu, na które składają się:</p>
<p>- opłata sądowa od pozwu w kwocie 1.000,00 zł (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 13;art. 13 pkt. 1 a)">art. 13 pkt 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>, t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 623 ze zm.),</p>
<p>- opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego w kwocie 17,00 zł ustalona przy uwzględnieniu części IV tabeli stanowiącej załącznik do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062251635" title="Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej - Dz. U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1635 ()">ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej</a> (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 783 ze zm.),</p>
<p>- koszty poniesione przez powoda, w tym koszty opłaty notarialnej za poświadczenie zgodności podpisu w łącznej kwocie 38,75 zł.</p>
<p>W pozostałym zakresie Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, nie obciążył pozwanych kosztami procesu.</p>
</div>