I C 294/15
Суди загальної юрисдикції2016-12-19
Номер справи
I C 294/15
Дата рішення
2016-12-19
Тип
SENTENCE
Судді
Violetta Olborska (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Резюме
orzeczenie z uzasadnieniem
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Sygn. akt I C 294/15</em>
</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<strong>
<!-- -->Dnia 19 grudnia 2016 roku </strong>
</p>
<p>Sąd Rejonowy w Brzezinach I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący : Sędzia SR Violetta Olborska</p>
<p>Protokolant : st. sekr. sąd. Jolanta Ostrowska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 roku w Brzezinach</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">J. W. (1)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o zapłatę </strong>
</p>
<p>I.
oddala powództwo,</p>
<p>II.
zasądza od powódki <span class="anon-block">A. W.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">J. W. (1)</span> kwotę 400zł. /czterysta złotych/ tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania,</p>
<p>III.
nie obciąża powódki <span class="anon-block">A. W.</span> obowiązkiem zwrotu kosztów na rzecz pozwanej <span class="anon-block">J. W. (1)</span> w pozostałej części,</p>
<p>IV. nieuiszczone koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sygn. akt I C 294/15 </strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W pozwie z dnia 30 października 2014r. <span class="anon-block">A. W.</span> wniosła o zasądzenie od <span class="anon-block">J. W. (1)</span> kwoty 70.000zł. tytułem nakładów poczynionych na nieruchomość pozwanej położoną w <span class="anon-block">P.</span>, gm. <span class="anon-block">(...)</span>, zabudowaną domem mieszkalnym dwukondygnacyjnym, dla której w tutejszym Sądzie urządzona jest księga wieczysta nr <span class="anon-block">(...)</span>. W uzasadnieniu podniosła, iż w czasie trwania małżeństwa z synem pozwanej <span class="anon-block">J. W. (2)</span> małżonkowie za zgodą pozwanej na jej działce postawili dom. Środki na jego budowę pochodziły z prowadzonej działalności w postaci kiosku handlowego.</p>
<p>Wyrokiem z dnia 22 lipca 2014r. został orzeczony rozwód powódki i <span class="anon-block">J. W. (2)</span>. W tutejszym Sądzie toczyło się postępowanie o podział majątku. Nie objęło ono jednak poczynionych nakładów na wskazany wyżej budynek, gdyż zarówno działka, jak i tenże budynek pozostał własnością pozwanej.</p>
<p>W odpowiedzi na pozew z dnia 2 kwietnia 2015r. pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Podniosła, iż działkę położoną w <span class="anon-block">P.</span> otrzymała w darowiźnie od rodziców. Początkowo, w latach 1970 – 77 mąż pozwanej posadził tam drzewka owocowe. W kolejnych latach zostało posadzonych 1500 sztuk czarnej porzeczki i postawiono szklarnię – 100m<sup>
<!-- -->2</sup>. Mąż pozwanej prowadził działalność gospodarczą w postaci zakładu hydraulicznego a pozwana pracowała zawodowo. Dochody z sadu, uprawy porzeczek, roślin ze szklarni oraz działalności gospodarczej męża pozwoliły zgromadzić środki, za które rozpoczęto budowę domu. Materiał był gromadzony przez te wszystkie lata. Razem postawili dom w stanie surowym. Wszelkie prace wykończeniowe wykonywali synowie i jej mąż. Powódka z mężem po ślubie zamieszkali z pozwaną i jej mężem. Niewielkie dochody z kiosku handlowego przeznaczali na własne potrzeby. Ok. 2005r. powódka zaczęła nadużywać alkohol. Działalność została zlikwidowana a długi spłacał jej mąż i częściowo pozwana. Po zamieszkaniu już w wybudowanym domu mąż powódki przekazał matce środki ze sprzedaży mieszkania stanowiącego jego majątek odrębny.</p>
<p>W piśmie procesowym z dnia 8 maja 2015r. powódka podtrzymała powództwo. Ponownie podniosła, iż środki na budowę domu pochodziły z dochodów uzyskiwanych z prowadzenia kiosku handlowego <span class="anon-block"> (...)</span>, które w całości pobierał jej mąż i przeznaczał na budowę domu. Nieprawdziwy jest zarzut nadużywania przez nią alkoholu, gdyż nie miała na niego pieniędzy ani czasu na spożywanie, gdyż pracowała 6 dni w tygodniu bez zmiennika a po pracy pracowała na działce.</p>
<p>Obie strony wnosiły o zasądzenie kosztów.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>Powódka <span class="anon-block">A. W.</span> zawarła związek małżeński z synem pozwanej <span class="anon-block">J. W. (2)</span> w kwietniu 1996r. Rozwód został orzeczony wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 lipca 2014r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>(bezsporne)</p>
<p>Jeszcze przed ślubem powódka rozpoczęła działalność gospodarczą – prowadzenie kiosku <span class="anon-block"> (...)</span>. Najpierw był to kiosk przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, a następnie teściowie oddali powódce do prowadzenia kioski, którzy oni prowadzili przez 10 lat przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Działalność ta została zakończona w listopadzie 2010r. z powodu powstałych długów.</p>
<p>(dowód: wyjaśnienia powódki, k. 64 - 65 odw., protokół z rozprawy z 6 grudnia 2016r. nagranie czas: 01:04:40 do 01:08:55, wyjaśnienia pozwanej k. 65 odw. – 66, protokół z rozprawy z dnia 6 grudnia 2016r. nagranie czas: 01:11:27 do 01:11:44, zeznania świadków: <span class="anon-block">C. W. (1)</span> protokół z rozprawy z dnia 6 grudnia 2016r. k. 69 odw. – 70 nagranie czas: 00:19:52 do 00:27:50, <span class="anon-block">J. W. (2)</span>, protokół z rozprawy – k. 70 odw. nagranie czas 00:49:42 do 00:55:59)</p>
<p>Po ślubie powódka zamieszkała w mieszkaniu męża <span class="anon-block">J. W. (2)</span> za zgodą jego rodziców. Mieszkanie to stanowiło jego majątek odrębny. Pochodziło bowiem z darowizny uczynionej jeszcze przed ślubem.</p>
<p>(bezspornie)</p>
<p>W trakcie małżeństwa powódka wraz z mężem utrzymywali się z dochodów z prowadzonej działalności handlowej – kiosku <span class="anon-block"> (...)</span> a także pracy <span class="anon-block">J. W. (2)</span> na stacji benzynowej. Uzyskiwane pieniądze przeznaczali na własne potrzeby, zakupy, także w czasie trwania związku małżeńskiego kupili kilka samochodów m.in. <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">F. (...)</span>, <span class="anon-block">C. (...)</span>.</p>
<p>(dowód: wyjaśnienia pozwanej k. 65 odw. – 61, zeznania świadków: <span class="anon-block">J. W. (2)</span> protokół z dnia 6 grudnia 2016r. nagranie czas 00:45:19 do 00:55:58, <span class="anon-block">P. W.</span> protokół z dnia 6 grudnia 2016r. nagranie czas 00:32:17 do 00:36:16)</p>
<p>Pozwana <span class="anon-block">J. W. (1)</span> w 1976r. otrzymała działkę w <span class="anon-block">P.</span>. Najpierw były tam zasadzone drzewa owocowe, następnie plantacja porzeczki czarnej, dwie szklarni, w których były uprawiane pomidory oraz budynek – letniówka. Mąż pozwanej <span class="anon-block">C. W. (1)</span> prowadził zakład hydrauliczny. Pozwana pracowała w restauracji, dorabiała pieczeniem tortów i ciast. Małżonkowie prowadzili też kiosk <span class="anon-block"> (...)</span>. Z uzyskanych dochodów z pracy oraz sprzedaży m.in. owoców i pomidorów poczynili oszczędności na budowę domu. Pozwana otrzymała też w 1978r. kwotę 75.000zł. jako darowiznę, za którą zakupiono dolary. We wrześniu 2000r. pozwana wraz z mężem rozpoczęli budowę domu na działce w <span class="anon-block">P.</span>. Ekipa budowlana została wynajęta do postawienia murów i wykonania dachu. Pozostałe prace wykonywał mąż pozwanej korzystając z pomocy synów. Wykonał instalację sanitarną, co, elektryczną. Powódka wraz z mężem nie finansowali budowy domu ze wspólnych dochodów. Jedynie <span class="anon-block">J. W. (2)</span> po sprzedaży mieszkania w bloku we wrześniu 2005r. uzyskane pieniądze oddał rodzicom, którzy wykorzystali je do prac wykończeniowych.</p>
<p>(dowód: wyjaśnienia pozwanej <span class="anon-block">J. W. (1)</span> k. 65 odw. – 66, zeznania świadków: <span class="anon-block">C. W.</span> protokół z dnia 6 grudnia 2016r. nagranie czas: 00:07:29 do 00:12:47, <span class="anon-block">J. W. (2)</span> protokół z dnia 6 grudnia 2016r. nagranie czas: 00:29:20 do 00:32:17)</p>
<p>Sąd dał wiarę powyższym dowodom, gdyż są zgodne, logiczne, wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają oraz nie budzą wątpliwości co do swej wiarygodności.</p>
<p>Sąd nie dał wiarę wyjaśnieniom powódki <span class="anon-block">A. W.</span>, iż dom na działce pozwanej w <span class="anon-block">P.</span> został wybudowany przez nią i jej byłego męża z ich wspólnych środków. Powódka nie przedstawiła w tej kwestii w zasadzie żadnego wiarygodnego dowodu. Składając wyjaśnienia nie była w stanie podać nawet kiedy rozpoczęła się budowa. Nie była pewna, kto i w jakim zakresie kupował materiały budowlane. Wyjaśniła jedynie, że wszystko załatwiał jej mąż z teściem. Wyjaśnień powódki nie potwierdziła świadek <span class="anon-block">M. M.</span> (k.66 – 66 odw.), która jest jej ciotką. Wprawdzie na początku swoich zeznań wskazała, iż „ten dom budowali <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">A.</span>, pieniądze mieli z pracy” (k.66) ale następnie zeznała, iż tak naprawdę to nie wie kto budował, kto płacił za materiały, kto płacił robotnikom. Świadek <span class="anon-block">M. M.</span> zeznała, iż u powódki i jej męża była jedynie około trzech razy, natomiast oni bywali u niej na kawie przeważnie dwa razy w tygodniu, ale na temat tej budowy nie rozmawiali. Te częste wizyty powódki i jej męża u świadka <span class="anon-block">M. M.</span> świadczą o dobrych i zażyłych stosunkach. W tej sytuacji wydaje się oczywiste, że gdyby powódka z mężem budowali dom to niewątpliwie toczyłyby się na te temat rozmowy dotyczące bieżących prac. Budowa domu jest bowiem jedną z najważniejszych inwestycji życiowych. Z doświadczenia życiowego wynika, iż jest w czasie budowy szeroko omawiana, zwłaszcza w grupie bliskich osób, a taką osoba była dla powódki ciotka <span class="anon-block">M. M.</span>.</p>
<p>Sąd nie dał też wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">A. S.</span> – brata powódki (k.66) Świadek ten rzadko odwiedzał siostrę – dwa, trzy razy w roku. Dopiero jak kupił samochód to częściej. Jednakże w czasie odwiedzin nie było rozmów o budowie domu. Świadek ten jedynie przypuszcza, iż to szwagier finansował budowę, gdyż szwagier zajmował się kupowaniem towaru do kiosku. <span class="anon-block">A. S.</span> tylko przez ok. tydzień pomagał przy wykopie rowu do wody i kanalizacji. <span class="anon-block">J. W. (2)</span> pożyczył mu wtedy 5000zł. na zakup samochodu. Do dnia rozprawy świadek ten nie oddał 2.500zł. bo jak zeznał nie ma z czego. Nadto świadek ten zeznał, iż budowa została rozpoczęta po sprzedaży mieszkania w bloku, choć faktycznie sprzedaż mieszkania była na zakończenie budowy. Z zeznań świadka <span class="anon-block">A. S.</span> wynika więc, iż także z bratem powódka ani jej mąż nie rozmawiali o budowie domu, co świadczy – zdaniem Sądu- o tym, że oni nie prowadzili budowy i to nie był ich dom.</p>
<p>Dodatkowo znamiennym jest fakt, iż powódka z mężem w nowym domu zamieszkali na użytkowym poddaszu bez kuchni a nie na głównym poziomie na parterze. Tam bowiem zamieszkiwali faktyczni właściciele tj. pozwana z mężem.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje: </strong>
</p>
<p>Powódka wraz z mężem zamieszkała w budynku mieszkalnym należącym do pozwanej na podstawie użyczenia. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, iż nie dokonała z mężem żadnych nakładów z majątku wspólnego na budowę domu. Budowa ta była bowiem finansowana przez pozwaną i jej męża, który także wykonywał wszystkie roboty instalacyjne.</p>
<p>Jedynie <span class="anon-block">J. W. (2)</span> – były mąż powódki po sprzedaży mieszkania w bloku „zwrócił” rodzicom otrzymane pieniądze, gdyż mieszkanie to było wcześniej mu podarowane. Ponieważ powódka nie dokonywała żadnych nakładów na nieruchomość pozwanej Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 229)">art. 229 k.c.</a> oddalił powództwo.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Sąd zasądził od powódki na rzecz pozwanej jedynie część kosztów tj. 400zł. z uwagi na jej trudną sytuację materialną. Powódka jest osobą bezrobotną, pozostaje na utrzymaniu matki, leczy się psychiatrycznie.</p>
<p>Z tego też powodu Sąd nie obciążył powódki nieuiszczonymi kosztami opłaty, które przejął na rachunek Skarbu Państwa.</p>
</div>