V Ua 39/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. VUa 39/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 20 grudnia 2016 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Beata Łapińska (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SSO Magdalena Marczyńska</strong> </p> <p>SSO Agnieszka Leżańska</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: st.sekr.sądowy Marcelina Machera</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 roku w Piotrkowie Trybunalskim</strong> </p> <p>na rozprawie</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z wniosku <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p>o zasiłek chorobowy</p> <p> <strong> <!-- --> na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 18 sierpnia 2016r. sygn. IV U 73/16</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w całości i oddala odwołanie. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V Ua 39/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 18 stycznia 2016 roku wydaną w sprawie numer <span class="anon-block"> (...)</span> wobec <span class="anon-block">K. K.</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> przyjął do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego z tytułu zatrudnienia w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> za okresy od 19 grudnia 2014 roku do 3 czerwca 2015 roku oraz od 22 czerwca 2015 roku do 30 czerwca 2015 roku wynagrodzenie za miesiąc w którym powstała niezdolność do pracy, czyli za grudzień 2014 roku w wysokości 2.682,76 zł, stanowiącej kwotę wynagrodzenia zasadniczego, po odliczeniu potrąconych składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe.</p> <p>W uzasadnieniu organ rentowy wskazał iż w/w za czas niezdolności do pracy przypadającej od 5 grudnia 2014 roku do 8 grudnia 2014 roku, tj. do rozwiązania umowy o pracę z powodu wygaśnięcia mandatu Wójta zachowała prawo do wynagrodzenia chorobowego, natomiast w dalszym okresie nieprzerwanej niezdolności do pracy, pracodawcą w/w pozostawała <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, wobec zgłoszenia gotowości do podjęcia pracy przez <span class="anon-block">K. K.</span> po wygaśnięciu mandatu Wójta.</p> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> wniosła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę przez przyjęcie jako podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należnego Ubezpieczonej za okres od dnia 19 grudnia 2014 roku do dnia 30 czerwca 2015 roku wynagrodzenia wypłaconego Ubezpieczonej w związku z wykonywaną przez w/w pracą na stanowisku Wójta Gminy <span class="anon-block">G.</span>. W uzasadnieniu wnioskodawczyni powołała się m.in. na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36;art. 36 ust. 1)">art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz. U. z 2016 r., poz. 372 ze zm.), wskazując iż podstawę wymiaru zasiłku chorobowego winno stanowić przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, jak również odwołała się do treści art. 36 ust. 4 w/w ustawy, podając jednocześnie iż miano „aktualnego pracodawcy” należy rozumieć w ten sposób, że dotyczy ono podmiotu, który był pracodawcą i płatnikiem składek ubezpieczonego w dacie powstania niezdolności do pracy, a nie w dacie wypłaty zasiłku.</p> <p>W odpowiedzi na powyższe odwołanie organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> pismem z dnia 9 marca 2016 roku wniósł o oddalenie odwołania wskazując iż w oparciu o obowiązujące przepisy w związku ze zmianą płatnika od dnia 9 grudnia 2014 roku świadczenia chorobowe przysługiwały i były wypłacane z tytułu zatrudnienia w szkole, a podstawę wymiaru zasiłku chorobowego może stanowić wynagrodzenie uzyskane u tego płatnika.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2016 roku, o sygn. IV U 73/16,</strong> Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych <strong> <!-- -->w punkcie 1,</strong> zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyjął jako podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należnego wnioskodawczyni <span class="anon-block">K. K.</span> za okres od dnia 19 grudnia 2014 roku do 3 czerwca 2015 roku oraz od 22 czerwca 2015 roku do 30 czerwca 2015 roku wynagrodzenie wypłacone ubezpieczonej w związku z pracą w Urzędzie Gminy <span class="anon-block">G.</span> na stanowisku Wójta Gminy, <strong> <!-- -->w punkcie 2</strong>, zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">T.</span> na rzecz wnioskodawczyni <span class="anon-block">K. K.</span> kwotę 360,00 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sądu Rejonowego: </strong> </p> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> od dnia 1 września 1981 roku do dnia 28 grudnia 2015 roku była zatrudniona w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Od dnia 1 grudnia 2006 roku do dnia 8 grudnia 2014 roku w/w została powołana na stanowisko Wójta Gminy <span class="anon-block">G.</span>. W czasie wykonywania pracy na stanowisku wójta, w/w korzystała w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> z urlopu bezpłatnego. Dnia 5 grudnia 2014 roku – z powodu choroby – <span class="anon-block">K. K.</span> została uznana za osobę czasowo niezdolną do pracy i w związku z tym przebywała na zwolnieniu lekarskim do dnia 30 czerwca 2015 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Po tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał, iż powództwo jest zasadne.</strong> </p> <p>W pierwszej kolejności Sąd Rejonowy wskazał, że zasady dotyczące ustalania wymiaru zasiłku chorobowego reguluje m.in. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36)">art. 36 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz. U. z 2016 r., poz. 372 ze zm.). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36 ust. 1)">ust. 1</a> powyższego przepisu podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 2 ust. 4)">ust. 4</a> stanowi, iż podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Sąd podniósł również, iż w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 2)">art. 2 Kodeksu pracy</a> bezspornym pozostaje fakt iż osobę pełniącą funkcję wójta należy uznawać za pracownika, a zatem zyskują do niej zastosowanie wspomniane przepisy.</p> <p>W opinii Sądu I instancji w przedmiotowej sprawie kluczowym okazało się ustalenie daty, w której w odniesieniu do wnioskodawczyni <span class="anon-block">K. K.</span>, powstała niezdolność do pracy, co w świetle przywołanych powyżej przepisów implikuje wskazanie właściwej podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego wnioskodawczyni.</p> <p>Za bezsporną okoliczność w niniejszej sprawie, Sąd uznał fakt, iż absencja chorobowa <span class="anon-block">K. K.</span> rozpoczęła się w dniu 5 grudnia 2014 roku, tj. w czasie gdy w/w pracowała jako Wójt Gminy <span class="anon-block">G.</span>, przy czym w dniu 8 grudnia 2014 roku powyższa umowa o pracę została rozwiązana w związku z wygaśnięciem mandatu wójta. Następnie wnioskodawczyni w ustawowym terminie zgłosiła gotowość do podjęcia pracy u poprzedniego pracodawcy od dnia 9 grudnia 2014 roku, u którego korzystała z urlopu bezpłatnego, jednakże cały czas pozostawała niezdolna do pracy w związku z chorobą.</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych stanął na stanowisku iż wobec zmiany płatnika składek w trakcie trwania niezdolności do pracy, jednakże jeszcze przed nabyciem uprawnień do zasiłku chorobowego (tj. w okresie pobierania tzw. wynagrodzenia chorobowego wypłacanego ze środków pracodawcy) zasadnym jest wskazanie jako podstawy wymiaru zasiłku chorobowego wynagrodzenia uzyskiwanego przez <span class="anon-block">K. K.</span> z tytułu stosunku pracy w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p>Zdaniem Sądu Rejonowego, regulacje w zakresie ustalania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36)">art. 36 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz. U. z 2016 r., poz. 372 ze zm.) wyraźnie wskazują, iż podstawę taką winno stanowić przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, przy czym, w opinii Sądu, uwzględniać należy wynagrodzenie uzyskane u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Sąd I instancji wskazał, że ustawodawca nie przewiduje żadnych wyjątków od powyższych zasad, nawet w sytuacji, gdy w czasie pozostawania niezdolnym do pracy zmianie ulegnie pracodawca, a tym samym wysokość wynagrodzenia, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Sąd Rejonowy stwierdził również, iż ustalenie daty powstania niezdolności do pracy nie zależy od tego jakie świadczenia pobierał pracownik i przez kogo były one wypłacane (czy to przez pracodawcę, czy też przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych), a od momentu faktycznego pozostawania przez daną osobę niezdolną do pracy, stwierdzonego odpowiednim zaświadczeniem lekarskim. W ocenie Sądu Rejonowego, uzasadnionym było ustalenie iż <span class="anon-block">K. K.</span> pozostawała niezdolna do pracy od dnia 5 grudnia 2014 roku, tj. w czasie trwania stosunku pracy na stanowisku Wójta Gminy <span class="anon-block">G.</span>, kiedy to płatnikiem składek był Urząd Gminy <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p>Uwzględniając powyższe rozważania Sąd I instancji zmienił zaskarżona decyzję i przyjął, że podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należnego <span class="anon-block">K. K.</span> za okres od dnia 19 grudnia 2014 roku do dnia 3 czerwca 2015 roku i za okres od dnia 22 czerwca 2015 roku do dnia 30 czerwca 2015 roku stanowi wynagrodzenie wypłacone <span class="anon-block">K. K.</span> w związku z wykonywaną przez w/w pracą na stanowisku Wójta Gminy <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> Apelację</strong> od powyższego wyroku wniosła strona pozwana, zaskarżyła wyrok zarzucając mu:</p> <p>1.  naruszenie prawa procesowego, a w szczególności: art. 233 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeks postępowania cywilnego</a> (D.z.U. z 2014r., poz, 101 - j.t.) poprzez błędną ocenę materiału dowodowego oraz sprzeczność ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego i uznanie, że w sprawie występują przesłanki do przyjęcia jako podstawy wymiaru zasiłku chorobowego należnego Pani <span class="anon-block">K. K.</span> za okres od dnia 19 grudnia 2014 roku do 3 czerwca 2015 roku oraz od 22 czerwca 2015 roku do 30 czerwca 2015 roku wynagrodzenia wypłaconego wnioskodawczyni w związku z pracą w Urzędzie Gminy <span class="anon-block">G.</span> na stanowisku Wójta Gminy, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego winna prowadzić do wniosku, iż podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należnego wnioskodawczyni za okresy od 19 grudnia 2014 roku do 3 czerwca 2015 roku oraz od 22 czewrca2015 roku do 30 czerwca 2015 roku winno stanowić wynagrodzenie przysługujące wnioskodawczyni z aktualnego stosunku pracy, tj. z tytułu zatrudnienia w Publicznej Szkole podstawowej w <span class="anon-block">G.</span>, a nie z tytułu wykonywania pracy Wójta, czyli ze stosunku pracy, który ustał z dniem 8 grudnia 2014 roku,</p> <p>2.  naruszenie prawa materialnego, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36;art. 36 ust. 1;art. 36 ust. 4)">art. 36 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz.U. z 2016r., poz. 372 - j.t.) poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że podstawa wymiary zasiłku chorobowego należnego Pani <span class="anon-block">K. K.</span> za okres od 19 grudnia 2014 roku do 3 czerwca 2015 roku oraz od 22 czerwca 2015 roku do 30 czerwca 2015 roku winna być wyliczona w oparciu o wynagrodzenie uzyskane przez wnioskodawczynię u byłego pracodawcy, tj. w Urzędzie Gminy <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>W oparciu o powyższe zarzuty apelacyjne pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego i oddalenie odwołania.</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje : </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja organu rentowego jest uzasadniona, albowiem podniesiony w niej zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36;art. 36 ust. 1;art. 36 ust. 4)">art. 36 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz.U. z 2016r., poz. 372) okazał się trafny. </strong> </p> <p>Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy właściwie kwestii prawnej, gdyż wbrew twierdzeniom apelującego ustalony stan faktyczny zarówno co do daty powstania niezdolności i jej czasokresu był bezsporny a zarzut naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a> jest zupełnie chybiony.</p> <p>Z lektury akt wynika, iż absencja chorobowa <span class="anon-block">K. K.</span> rozpoczęła się w dniu 5 grudnia 2014 roku, tj. w czasie gdy w/w pracowała jako Wójt Gminy <span class="anon-block">G.</span>, przy czym w dniu 8 grudnia 2014 roku powyższa umowa o pracę została rozwiązana w związku z wygaśnięciem mandatu wójta. Następnie wnioskodawczyni w ustawowym terminie zgłosiła gotowość do podjęcia pracy u poprzedniego pracodawcy od dnia 9 grudnia 2014 roku, u którego korzystała z urlopu bezpłatnego, jednakże cały czas pozostawała niezdolna do pracy w związku z chorobą.</p> <p>Zatem problem prawny w sprawie dotyczy kwestii ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego w przypadku zmiany osoby pracodawcy w trakcie trwania niezdolności do pracy.</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych stanął na stanowisku iż wobec zmiany płatnika składek w trakcie trwania niezdolności do pracy, jednakże jeszcze przed nabyciem uprawnień do zasiłku chorobowego (tj. w okresie pobierania tzw. wynagrodzenia chorobowego wypłacanego ze środków pracodawcy) zasadnym jest wskazanie jako podstawy wymiaru zasiłku chorobowego wynagrodzenia uzyskiwanego przez <span class="anon-block">K. K.</span> z tytułu stosunku pracy w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, gdyż szkoła jest płatnikiem składek.. Wnioskodawczyni zaś prezentowała pogląd, iż skoro niezdolność do pracy powstała w trakcie sprawowania funkcji wójta to podstawą taką winno być wynagrodzenie pobierane przez nią z tytułu popełnienia przez nią funkcji wójta gminy <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Zasady dotyczące ustalania wymiaru zasiłku chorobowego reguluje m.in. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36)">art. 36 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz. U. z 2016 r., poz. 372 ze zm.). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36 ust. 1)">ust. 1</a> powyższego przepisu podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 36 ust. 4)">ust. 4</a> stanowi, iż podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego <span class="underline"> <!-- -->u płatnika składek</span> w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy.</p> <p>Ograniczenie się wyłącznie do literalnej wykładni tego przepisu wskazywałoby na trafność wyroku Sądu Rejonowego. W przedmiotowym stanie faktycznym niezwykle ważną jednak okolicznością jest fakt zmiany pracodawcy. To szkoła bowiem zaledwie po upływie 3 dni od powstania niezdolności do pracy stała się z dniem 9 grudnia 2014 r. płatnikiem składek Dlatego należy odnieść się do wykładni funkcjonalnej powołanego wyżej przepisu. Nie można bowiem zapominać o roli zasiłku chorobowego. Celem zasiłku chorobowego jest zrekompensowanie wynagrodzenia za pracę <span class="underline"> <!-- -->utraconego</span> wskutek niezdolności do pracy z powodu choroby oraz że z tego względu wysokość zasiłku chorobowego nie może być zdecydowanie wyższa lub niższa niż wynagrodzenie, jakie pracownik otrzymałby, gdyby nie chorował.</p> <p>Jak bowiem trafnie stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 maja 2006 r., <span class="underline"> <!-- -->I UK 291/05</span>, kompensowane z ubezpieczenia społecznego może być to wynagrodzenie, którego pracownik faktycznie nie uzyskuje w związku z chorobą, czyli należne od aktualnego pracodawcy, a nie takie, które ubezpieczony osiągał w przeszłości, przed zajściem zdarzenia chronionego ubezpieczeniem chorobowym. <span class="underline"> <!-- -->Zasiłek chorobowy nie jest rekompensatą za utracone wyższe zarobki u poprzedniego pracodawcy.</span> </p> <p>Warto w tym miejscy zwrócić uwagę, iż Sąd Najwyższy rozpoznawał podobną choć nie tożsamą sprawę , ale dotyczącą także m.in. zasad ustalania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego w przypadku zmiany osoby pracodawcy ( vide: wyrok SN z dnia 18 marca 2015 r. I UK 223/14) . W sprawie tej wprawdzie niezdolność powstała u nowego pracodawcy, u którego zarobki były niższe, ale żądanie dotyczyło właśnie sposobu ustalenia wysokości podstawy wymiaru zasiłku chorobowego , tak aby podstawę dla jego ustalenia stanowiło przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, czyli to uzyskiwane u poprzedniego pracodawcy tak ja to wynika wprost z przepisu art. 36 ustęp 1 ustawy zasiłkowej.</p> <p>Sąd Najwyższy w powołanej wyżej sprawie stanął na stanowisku, iż podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego przez pracownika u tego pracodawcy, z którym łączy go stosunek pracy w okresie powstania niezdolności do pracy. W uzasadnieniu tego wyrok Sąd ten podkreślił, iż po zmianie pracodawcy podstawą wymiaru zasiłku chorobowego jest wynagrodzenie uzyskane przez pracownika u nowego pracodawcy. <strong> <!-- -->Zasiłek chorobowy rekompensuje bowiem utracone wynagrodzenia za pracę i nie może być kilkukrotnie wyższy niż wynagrodzenie, które pracownik otrzymałby, gdyby nie chorował</strong>. Tym samym niezasadne było stanowisko ubezpieczonego, iż jako podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należało przyjąć jego średnie wynagrodzenie z poprzednich 12 miesięcy.</p> <p>Sąd Okręgowy w pełni podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony na gruncie powołanej wyżej sprawy i choć dotyczy on odmiennego stanu faktycznego to bezsprzecznie wynika, z niego, iż w sytuacji zmiany osoby pracodawcy, która jest płatnikiem składek podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowić będzie wynagrodzenie osiągane u płatnika składek ( aktualnego pracodawcy) .</p> <p>Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy uznał , iż decyzja ZUS- u odpowiada prawu i dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie.</p> </div>