II Ca 675/16

<p>  Sygn. akt II Ca 675/16</p> <p/> <div> <h2>WYROK</h2> </div> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 20 grudnia 2016 roku</p> <p>  Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Andrzej Mikołajewski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 roku w Lublinie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">E. P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 21 kwietnia 2016 roku, sygn. akt I C 332/16</p> <p>I.  zmienia częściowo zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od <span class="anon-block">E. P.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 2672,93 zł (dwa tysiące sześćset siedemdziesiąt dwa złote dziewięćdziesiąt trzy grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 960,22 zł (dziewięćset sześćdziesiąt złotych dwadzieścia dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>II.  oddala apelację w pozostałej części;</p> <p>III.  zasądza od <span class="anon-block">E. P.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 510,37 zł (pięćset dziesięć złotych trzydzieści siedem groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p>Sygn. akt II Ca 675/16</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie z dnia 15 stycznia 2016 roku powód <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanej <span class="anon-block">E. P.</span> kwoty 3665,80 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.</p> <p>Powód dochodził nabytej wierzytelności z tytułu tzw. czesnego oraz odsetek ustawowych za opóźnienie w jej zapłacie.</p> <p>*</p> <p>Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim oddalił powództwo.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 2 lipca 2008 roku <span class="anon-block">E. P.</span> złożyła podanie o przyjęcie do Wyższej Szkoły <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span> na kierunku <span class="anon-block"> (...)</span>. Decyzją z dnia 14 lipca 2008 roku <span class="anon-block">E. P.</span> została przyjęta na I semestr niestacjonarnych studiów I-go stopnia na kierunku <span class="anon-block"> (...)</span> na Wydziale <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> Wyższej Szkoły Handlu i Finansów (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>W dniu 24 października 2008 roku <span class="anon-block">E. P.</span> i Wyższa Szkoła <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> zawarli umowę o świadczenie usług edukacyjnych – studia niestacjonarne, I-go stopnia. Za świadczone przez uczelnię usługi edukacyjne pozwana była zobowiązana uiszczać na jej rzecz opłaty (czesne) w wysokości i terminach określonych przepisami wewnętrznymi. <span class="anon-block">E. P.</span> w dniu 2 lipca 2008 roku pisemnie zadeklarowała wnoszenie opłat czesnego w 10 miesięcznych ratach.</p> <p>Pozwana nie uregulowała należnych uczelni opłat za okres styczeń – maj 2009 roku.</p> <p>Decyzją z dnia 22 maja 2009 roku <span class="anon-block">E. P.</span> została skreślona z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru w terminie.</p> <p>Na podstawie umowy o zakup wierzytelności z dnia 30 kwietnia 2015 roku, zawartej pomiędzy powodem a Wyższą Szkołą <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, powód stał się wierzycielem pozwanej w zakresie nieuiszczonych opłat za studia.</p> <p>W tak ustalonym, bezspornym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał powództwo za nieuzasadnione.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, że przedmiotem procesu jest roszczenie o zapłatę czesnego jako ekwiwalentu za usługi edukacyjne, świadczone przez poprzednika prawnego powoda.</p> <p>Pozwana podniosła jednak zarzut przedawnienia, który Sąd Rejonowy uznał za zasadny.</p> <p>Roszczenia dochodzone pozwem powstały i stały się wymagalne w 2009 roku, zaś pozew został wniesiony w dniu 15 stycznia 2016 roku.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051641365" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ()">Ustawa z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym</a> (Dz. U. z 2005 roku, Nr 164, poz. 1365, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie powstania roszczeń, nie regulowała kwestii przedawnienia roszczeń z umowy o świadczenie usług edukacyjnych (przepis taki znalazł się w tej ustawie dopiero od dnia 1 października 2014 roku). W tej sytuacji odwołać należy się do ogólnej reguły wyrażonej w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>, zgodnie z którą, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.</p> <p>Roszczenie o zapłatę czesnego nie jest świadczeniem okresowym. Przewidziana w umowie stron możliwość zapłaty czesnego w miesięcznych ratach nie nadaje mu takiego charakteru, ponieważ poszczególne raty składają się na z góry określoną całość.</p> <p>Ocenie prawnej należy więc poddać kwestię, czy roszczenie o zapłatę czesnego, jako ekwiwalentu za świadczone usługi edukacyjne, stanowi roszczenie związane z działalnością gospodarczą. Z powyższym nierozerwalnie wiąże się zagadnienie kwalifikacji uczelni jako przedsiębiorcy. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 43(1))">art. 43^{<!-- -->1} k.c.</a> przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 33(1);art. 33(1) § 1)">art. 33^{<!-- -->1} § 1 k.c.</a>, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.</p> <p>W ocenie Sądu Rejonowego działalność polegająca na świadczeniu odpłatnych usług edukacyjnych przez uczelnię niepubliczną wskazuje, że podmiot taki ma status przedsiębiorcy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 43(1))">art. 43^{<!-- -->1} k.c.</a> Stwierdzenie to nie koliduje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 106)">art. 106</a> Prawa o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym prowadzenie przez uczelnię działalności dydaktycznej, naukowej, badawczej, doświadczalnej, artystycznej, sportowej, diagnostycznej, rehabilitacyjnej lub leczniczej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ()">ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej</a> (Dz. U. z 2004 roku, Nr 173, poz. 1807, ze zm.). Treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 106)">art. 106</a> Prawa o szkolnictwie wyższym oznacza, że do wymienionych rodzajów działalności nie będą miały zastosowania wynikające z tej ustawy zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej i zasady kontroli tej działalności. Nie można więc na tej podstawie przyjąć, że uczelnie w zakresie wymienionej w tym przepisie działalności nie mogą być przedsiębiorcami w rozumieniu innych przepisów prawa, w sytuacji, gdy działalność ta jest wykonywana odpłatnie oraz spełnia przesłanki typowe dla działalności gospodarczej, a więc jest wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.</p> <p>W związku z tym Sąd Rejonowy przyjął trzyletni termin przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powoda jako związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Tym samym Sąd Rejonowy nie podzielił odmiennego stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 21 października 2015 roku, III CZP 67/15.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 § 2 k.c.</a> po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia; jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne.</p> <p>Jako argument uboczny Sąd pierwszej instancji wskazał, że ustawodawca nowelą z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw unormował kwestię przedawnienia roszczeń w art. 160a ust. 7, zgodnie z którym roszczenia wynikające z umowy o świadczenie usług edukacyjnych przedawniają się z upływem trzech lat.</p> <p>Oddalenie powództwa stanowi jednocześnie oddalenie wniosku powoda o zwrot kosztów procesu. Sąd Rejonowy zaznaczył przy tym, że pozwana nie wykazała poniesienia kosztów procesu.</p> <p>*</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł powód <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, zaskarżając wyrok Sądu Rejonowego w całości.</p> <p>Powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>, poprzez jego niezastosowanie w zakresie przewidującym ogólny termin przedawnienia roszczeń do ustalonego w sprawie stanu faktycznego i przyjęcie, że roszczenie o zapłatę za studia przedawnia się po upływie lat trzech, podczas gdy do przedawnienia roszczenia o opłatę za studia, w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051641365" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ()">ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym</a> oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 roku, poz. 1198) miał zastosowanie dziesięcioletni termin przedawnienia przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art.118 k.c.</a> </p> <p>Powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 3665,80 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja powoda jest częściowo zasadna.</p> <p>Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne i ocenił dowody zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy przyjmuje te ustalenia za własne.</p> <p>Ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji należy uzupełnić w ten sposób, że ustalić, iż na dochodzoną przez powoda kwotę składają się:</p> <p>- kwota 400 zł tytułem raty czesnego z terminem płatności 15 styczeń 2009 roku,</p> <p>- kwota 400 zł tytułem raty czesnego z terminem płatności 15 luty 2009 roku,</p> <p>- kwota 400 zł tytułem raty czesnego z terminem płatności 15 marca 2009 roku,</p> <p>- kwota 400 zł tytułem raty czesnego z terminem płatności 15 kwietnia 2009 roku,</p> <p>- kwota 400 zł tytułem raty czesnego z terminem płatności 15 maja 2009 roku,</p> <p>- kwota 1665,80 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych naliczonych od dnia wymagalności każdej ze wskazanych wyżej rat do dnia 14 stycznia 2016 roku.</p> <p>Okoliczność ta jest bezsporna, a ma ona istotne znaczenie przy ocenie zasadności podniesionego przez pozwaną zarzutu przedawnienia.</p> <p>Przechodząc do oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego należy w pierwszej kolejności zauważyć, że istnienie roszczeń dochodzonych przez powoda i ich wysokość oraz przelew wierzytelności na rzecz powoda były w sprawie bezsporne i uzasadnione umową pozwanej z Wyższą Szkołą <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o świadczenie usług edukacyjnych oraz umową przelewu wierzytelności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> i nast.).</p> <p>Spór dotyczył jedynie podniesionego przez pozwaną zarzutu przedawnienia roszczenia i w tym zakresie trafny jest zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> poprzez niezastosowanie tego przepisu w zakresie przewidującym ogólny, dziesięcioletni termin przedawnienia do roszczenia o zapłatę należności głównej (czesnego za studia wyższe) i przyjęcie, że roszczenie to przedawniło się w terminie 3 lat, właściwym dla roszczeń związanych z działalnością gospodarczą.</p> <p>Umowa o świadczenie usług edukacyjnych została zawarta pod rządami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051641365" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ()">ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym</a> (Dz. U. z 2006 roku, Nr 164, poz. 1365, ze zm.). W dacie zawarcia tej umowy oraz powstania roszczenia o zapłatę czesnego ustawa ta nie regulowała w sposób szczególny w odniesieniu do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> kwestii przedawnienia roszczeń z umowy o świadczenie usług edukacyjnych (por. art. 160 ust. 3 cyt. ustawy w ówczesnym brzmieniu).</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo przyjął, że świadczenie usług edukacyjnych przez niepubliczną szkołę wyższą wiąże się z prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej, a taką szkołę należy uznać za przedsiębiorcę w rozumieniu powołanych przez Sąd Rejonowy przepisów.</p> <p>Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 21 października 2015 roku, III CZP 67/15, Lex nr 1814298, rozstrzygnął, że do przedawnienia roszczenia o opłatę za studia, określoną w umowie zawartej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051641365" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 (art. 160;art. 160 ust. 3)">art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym</a>, w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051641365" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ()">ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym</a> oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 roku, poz. 1198), miał zastosowanie dziesięcioletni termin przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy, mając także na względzie walor jednolitości orzecznictwa w sprawach podobnych i autorytet Sądu Najwyższego, podziela zajęte w tej uchwale stanowisko. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeks cywilny</a> nie zawiera definicji działalności gospodarczej, chociaż wielokrotnie posługuje się tym pojęciem. Definicję działalności gospodarczej zawiera natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 (art. 2)">art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej</a>, zgodnie z którym jest nią zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 (art. 106)">art. 106</a> Prawa o szkolnictwie wyższym prowadzenie przez uczelnię wyższą działalności dydaktycznej, naukowej, badawczej, doświadczalnej, artystycznej, sportowej, rehabilitacyjnej lub diagnostycznej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ()">ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej</a>.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego nie jest uprawnione przyjęcie, że na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> pojęcie działalności gospodarczej powinno być rozumiane w inny sposób niż to określono w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ()">ustawie z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej</a>.</p> <p>Umowa, jaka łączyła poprzednika powoda z pozwaną, będąca źródłem żądania powoda, dotyczy wynagrodzenia przysługującego poprzednikowi powoda z tytułu prowadzonej przez uczelnię działalności dydaktycznej. Skoro działalność taka nie stanowi działalności gospodarczej, to zgłoszone roszczenie nie może być uznane za związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> </p> <p>Z dniem 1 października 2014 roku, jak to już wyżej wskazano, do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051641365" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ()">ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym</a> wprowadzono przepisy regulujące szerzej umowę o świadczenie usług edukacyjnych, w szczególności art. 160a ust. 7 tej ustawy przewidujący trzyletni termin przedawnienia roszczenia o zapłatę czesnego, a art. 32 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw stanowi, że do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 160a ust. 7 Prawa o szkolnictwie wyższym w brzmieniu nadanym tą nowelizacją. Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że zastosowanie to następuje z uwzględnieniem reguł prawa intertemporalnego określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160094" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Przepisy wprowadzające kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 94 (art. 25)">art. XXV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Przepisy wprowadzające Kodeks cywilny</a> (Dz. U. z 1964 roku, Nr 16, poz. 94, ze zm.), co oznacza, że roszczenie o zapłatę czesnego dochodzone przez powoda przedawniłoby się z dniem 1 października 2017 roku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2007 roku, I CSK 84/07, Lex nr 393824, czy uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2006 roku, III CZP 102/06, OSNC 2007/7-8/104).</p> <p>Niewątpliwie natomiast charakter świadczenia okresowego mają dochodzone przez powoda skapitalizowane odsetki za opóźnienie (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 roku, III CZP 42/04, OSNC 2005/9/149). W tym stanie rzeczy, zważywszy na datę wniesienia pozwu (15 stycznia 2016 roku), przerywającego bieg terminu przedawnienia w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 1)">art. 123 § 1 pkt 1 k.c.</a>, należało przyjąć, że przedawniły się roszczenia powoda w zakresie skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie od należności głównej za okres sprzed 15 stycznia 2013 roku. W tym zakresie Sąd Rejonowy trafnie uwzględnił podniesiony zarzut przedawnienia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1;art. 117 § 2)">art. 117 § 1 i § 2 k.c.</a>). Oznacza to, że powodowi należała się jedynie kwota 672,93 zł z tytułu odsetek ustawowych za opóźnienie od całej należności głównej (2000 zł) za okres od dnia 15 stycznia 2013 roku do dnia 14 stycznia 2016 roku. Roszczenie powoda z tytułu odsetek ustawowych za opóźnienie ma uzasadnienie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i § 2 k.c.</a> a w zakresie dochodzonych odsetek od odsetek – w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a> </p> <p>Powód wygrał sprawę w 72,91 %, a zatem pozwana powinna ponieść taką część kosztów procesu poniesionych po stronie powoda i wynoszących łącznie 1317 zł (opłata od pozwu, opłata skarbowa od pełnomocnictwa, wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego w stawce minimalnej wynikającej z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1804) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 27 października 2016 roku (por. § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz. U. z 2016 roku, poz. 1667)), co dało kwotę 960,22 zł.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy rozdzielił stosunkowo koszty postępowania odwoławczego poniesione po stronie powoda i wynoszące łącznie 700 zł (opłata od apelacji, wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego w stawce minimalnej wynikającej z § 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 27 października 2016 roku (por. § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych)), co dało kwotę 510,37 zł.</p> <p>Z tych względów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.</p> </div>