I1 C 575/16

<p>Sygn. akt I 1 C 575/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 grudnia 2016 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Gdyni </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział I Cywilny – Sekcja d.s. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Marzanna Stefaniuk-Muczyńska</p> <p>Protokolant: sek. Magdalena Czapiewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. w Gdyni</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa: <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  obciąża powoda kosztami procesu, uznając je za uiszczone w całości.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wystąpił z żądaniem zasądzenia od pozwanej <span class="anon-block">S. S.</span> kwoty 553,58 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 27 stycznia 2016 r. (data wniesienia pozwu) tytułem odszkodowania stanowiącego równowartość niezwróconego przez pozwaną sprzętu przekazanego jej przez powoda w najem.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż z uwagi na nieterminowe uiszczanie przez pozwaną opłat abonamentowych za świadczoną pozwanej usługę rozpowszechniania programów telewizyjnych i radiowych oraz dostarczenia jej sprzętu umożliwiającego ich odkodowanie - powód rozwiązał z pozwaną umowę w dniu 30 czerwca 2015 r. Pomimo jednak tego, że do dnia złożenia pozwu pozwana uregulowała należności z tytułu abonamentu, to jednak nie zwróciła przekazanego jej sprzętu. Powód podał także, że wysokość odszkodowania wynika z rozdz. IX regulaminu świadczenia usług oraz że z dniem 2 czerwca 2014 r. powodowa spółka połączyła się na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 492;art. 492 § 1)">art. 492 §1 ksh</a> ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span>+ <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, w związku z czym od dnia połączenia wszelkie prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przez klientów ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span>+ <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> oraz że powodowa spółka powstała z przekształcenia <span class="anon-block"> spółki (...) spółki z o.o.</span> </p> <p>W sprzeciwie od wydanego w sprawie w postępowaniu elektronicznym nakazu zapłaty pozwana zarzuciła, że jakkolwiek nieterminowo (z uwagi na zlikwidowanie dużej części punktów obsługi przez operatora), to jednak w dniu 14 października 2015 r. dokonała ona zwrotu przedmiotowego sprzętu za pośrednictwem Poczty Polskiej do punktu operatora, który znajdował się w NC+ <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">D.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Przesyłka ta do dnia wniesienia sprzeciwu przez pozwaną nie została jej zwrócona, zaś z analizy drogi przesyłki od momentu wysłania wynika, że przesyłka dotarła do adresata.</p> <p>W odpowiedzi na powyższe powód podtrzymał żądanie pozwu w całości, podnosząc, iż pozwana miała obowiązek niezwłocznego zwrócenia sprzętu, tj. zgodnie z regulaminem w terminie 14-nastu dni od rozwiązania umowy oraz że powód nie odnotował zwrotu sprzętu.</p> <p>Po przedstawieniu przez pozwaną na rozprawie w dniu 19 lipca 2016 r. potwierdzeń doręczenia przesyłki operatorowi - w piśmie z dnia 3 sierpnia 2016 r. powód złożył oświadczenie o cofnięciu pozwu podając jednocześnie, iż czyni to bez zrzeczenia się roszczenia.</p> <p>W ustawowym terminie pozwana nie wyraziła zgody na cofnięcie pozwu przez powoda i wniosła o oddalenie powództwa <em> <!-- -->(vide k. 100)</em>.</p> <p>Wobec treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1))">art. 505^{<!-- -->1} kpc</a> niniejsza sprawa rozpoznawana była w postępowaniu uproszczonym.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Łącząca strony procesu umowa, w ramach której powód świadczył na rzecz pozwanej usługę rozpowszechniania programów telewizyjnych i radiowych oraz dostarczył jej sprzęt umożliwiający ich odkodowanie została rozwiązana w dniu 30 czerwca 2015 r. Zgodnie z treścią umowy pozwana była zobowiązana do zwrócenie powodowi sprzętu w terminie 14-nastu dni od rozwiązania umowy.</p> <p> <em> <!-- -->okoliczność bezsporna</em> </p> <p>W dniu 14 października 2015 r. pozwana nadała przesyłkę zawierającą sprzęt udostępniony jej przez operatora do punktu NC+ w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">D.</span> w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Przesyłka została dostarczona adresatowi w dniu 15 października 2015 r.</p> <p> <em> <!-- -->dowód: potwierdzenie nadania przesyłki - k. 10; lista autoryzowanych przedstawicieli powoda - k. 29 v; wydruk monitoringu ze strony Poczty Polskiej - k. 10v, potwierdzenie doręczenia w odpowiedzi na reklamację pozwanej zawarte w piśmie Poczty Polskiej z dnia 14.06.2016 r. - k. 79; potwierdzenie doręczenia - k. 80</em> </p> <p>W nieopatrzonym datą pisemnym oświadczeniu kierownik ds. windykacji zewnętrznej wskazała, że konto pozwanej wykazuje zadłużenie w wysokości 553,58 zł z tytułu posiadania przez abonenta karty cyfrowej i terminala.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: kopia pisma - k. 28</em> </p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Ustalając powyższy stan faktyczny, jako wiarygodne, Sąd ocenił przedłożone przez strony dokumenty prywatne, albowiem treść ich nie była przez żadną ze stron kwestionowana.</p> <p>W świetle tak ustalonego stanu faktycznego sprawy Sąd uznał, iż powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Rozstrzygając w powyższy sposób Sąd miał na względzie, iż pozwana od samego początku twierdziła i dowodziła, że jakkolwiek z opóźnieniem, to jednak sprzęt, za którego brak zwrotu powód domaga się od niej zapłaty odszkodowania, został przez nią zwrócony w dniu 15 października 2015r. Okoliczność ta została przez nią dowiedziona wymienionymi wyżej dokumentami w postaci potwierdzenia nadania przesyłki i jej odbioru przez pracownika autoryzowanego przedstawiciela operatora.</p> <p>W tym stanie rzeczy domaganie się przez powoda zasądzenia od pozwanej odszkodowania w wysokości wartości niezwróconego sprzętu Sąd uznał za całkowicie nieuzasadnione. Strona powodowa nie wykazała bowiem by przysługiwało jej uprawnienie do skutecznego żądania odszkodowania w wysokości dochodzonej pozwem za nie dokonanie przez pozwaną zwrotu sprzętu należącego do <span class="anon-block"> spółki (...)</span>+Cyfrowy. Obciążające pozwaną świadczenie w postaci obowiązku zwrotu sprzętu zostało wszak przez nią wykonane. Zgodnie zaś z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 483;art. 483 § 1)">art. 483 §1 kc</a> zastrzeżenia w umowie kara umowna należy się wyłącznie w sytuacji powstanie po stornie wierzyciela szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego przez dłużnika. Sąd miał zaś na uwadze, że przedmiotem powództwa nie było żądanie zapłaty przez pozwaną kary umownej z tytułu opóźnienia w wykonaniu zobowiązania, lecz z tytułu jego całkowitego nie wykonania. – co, jak zostało w sprawie ustalone, nie miało miejsca w niniejszej sprawie.</p> <p>Prawidłowość obecnie wyrażonego przez Sąd stanowiska została niejako potwierdzona przez złożone przez pełnomocnika powoda oświadczenie o cofnięciu pozwu w niniejszej sprawie. Jednakże oświadczenie to, wobec jego złożenia już po rozpoczęciu rozprawy, a jednocześnie wobec braku zgody pozwanej na dokonanie przez powoda cofnięcia pozwu bez zrzeczenia się roszczenia, pozostawało procesowo bezskuteczne. Powyższe czyniło koniecznym dokonanie merytorycznej oceny zasadności powództwa, czemu wyraz dał Sąd w przedmiotowym wyroku.</p> <p>Mając na względzie wyżej wskazane okoliczności, Sąd uznał roszczenie powoda za bezzasadne i w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w zw. z art. 483 §1 kc <em> <!-- -->a contrario</em>, w pkt. I wyroku powództwo oddalił.</p> <p>W konsekwencji powód, jako strona spór przegrywająca, został obciążony w całości powstałymi w sprawie kosztami procesu, o czym orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 kpc</a>. Wobec uiszczenia ich przez powoda w toku postępowania, koszty te zostały uznane przez Sąd za uiszczone w całości.</p> </div>