II K 549/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 549/16 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 20 grudnia 2016 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia SR Nadia Kołacińska-Sumińska</p> <p>Protokolant sekr. sąd. Marta Owczarek</p> <p>w obecności Prokuratora ----------------------</p> <p>po rozpoznaniu dnia 17 października 2016 roku, 24 listopada 2016 roku i 20 grudnia 2016 roku</p> <p>na rozprawie sprawy</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. J. (1)</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">D.</span> zd. <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> </p> <p>w <span class="anon-block">P. (...)</span> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">R.</span> zd. <span class="anon-block">M.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> </p> <p>w <span class="anon-block">P. (...)</span> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">I.</span> zd. <span class="anon-block">L.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> </p> <p>w <span class="anon-block">P. (...)</span> </p> <p>oskarżonych o to, że:</p> <p>w dniu 28 czerwca 2016r około godziny 20:00 w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w okolicach <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> pow. <span class="anon-block"> (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu oraz z nieletnim <span class="anon-block">S. S. (2)</span> wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania dokonali pobicia <span class="anon-block">S. S. (3)</span> w ten sposób, że zadając pokrzywdzonemu ciosy rękoma w głowę oraz po całym ciele spowodowali u niego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej lewego łuku brwiowego długości 2 cm, krwiaka powieki górnej oka lewego, rysowatych, pasmowtych otarć skóry i dwóch drobnych zasinień na lewym boku tułowia, stłuczenia łokcia lewego z drobnym otarciem skóry oraz stłuczenia kolana lewego to jest obrażeń, które spowodowały naruszenie czynności narządów ciała pokrzywdzonego trwające poniżej siedmiu dni oraz spowodowały zagrożenia dla zdrowia pokrzywdzonego i wystąpienie skutków wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>orzeka</p> <p>1.  oskarżonych <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </strong> uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, z ta zmianą jego opisu, że przyjmuje, że dopuścili się go wspólnie i w porozumieniu z nieletnim sprawcą, wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> postępowanie karne wobec nich warunkowo umarza na okres 2 (dwóch) lat próby;</p> <p>2.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. J. (1)</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmiana jego opisu że przyjmuje, że dopuścił się go wspólnie i w porozumieniu z nieletnim sprawcą, wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierza mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzeka od oskarżonych <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">M. P. (1)</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. S. (3)</span> kwoty po 300 (trzysta) złotych tytułem nawiązek;</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzeka od oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. S. (3)</span> kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem nawiązki;</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet grzywny zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">P. J. (1)</span> zatrzymanie w sprawie w dniu 28 czerwca 2016 roku, uznając, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy dwóm dziennym stawkom grzywny;</p> <p>6.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">O. G.</span> kwotę 723,24 ( siedemset dwadzieścia trzy złote 24/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">D. S. (1)</span> z urzędu;</p> <p>7.  zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa:</p> <p>- od <span class="anon-block">P. J. (1)</span> kwotę 242 (dwieście czterdzieści dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>- od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> kwotę 202 (dwieście dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>8.  oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> zwalnia od kosztów procesu, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 28 czerwca 2016r. około godziny 19:00, <span class="anon-block">S. S. (3)</span> przejeżdżał rowerem przez przejazd kolejowy w <span class="anon-block">G.</span>, razem z nim były <span class="anon-block">D. O. (1)</span> oraz <span class="anon-block">W. K. (1)</span>. W tym samym czasie i kierunku przez przejazd przejeżdżał samochód osobowy marki <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, którego kierujący krzyknął coś do <span class="anon-block">S.</span>. Samochodem tym poruszali się <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">S. S. (2)</span>. Samochodem kierował <span class="anon-block">P. J. (1)</span>.</p> <p>Pokrzywdzony pojechał za tym pojazdem, jego koleżanki zostały w tyle. <span class="anon-block">S.</span> podjechał pod <span class="anon-block"> sklep (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, pod którym stał przedmiotowy pojazd. Pokrzywdzony zapytał kierowcę, o co mu chodzi. Pokrzywdzony i <span class="anon-block">P. J. (1)</span> zaczęli się szarpać, włączył się <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i zaczął bić pokrzywdzonego, <span class="anon-block">S. S. (3)</span> bronił się i też uderzał napastnika.</p> <p> <span class="anon-block">S. S. (3)</span> chwycił kask i chciał nim uderzyć <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, wówczas <span class="anon-block">D. S. (1)</span> uderzył <span class="anon-block">S.</span> pięścią w twarz.</p> <p> <span class="anon-block">S. S. (3)</span> przewrócił się na kostkę brukową, jak leżał na ziemi, to był kopany przez wszystkich oskarżonych oraz <span class="anon-block">S. S. (2)</span>.</p> <p>Sprawcy wsiedli do samochodu, chcieli odjechać, wtedy pokrzywdzony wstał i kopnął w szybę tylną boczną auta, rozbijając ją. Z samochodu wysiadł <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i uderzył pokrzywdzonego. Następnie sprawcy odjechali.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: częściowo zeznania <span class="anon-block">S. S.</span> k. 13, k. 117v-118, zeznania <span class="anon-block">D. O.</span> k. 27v, k. 120, zeznania <span class="anon-block">W. K.</span> k. 30v-31, k. 118v-119, zeznania <span class="anon-block">J. D.</span> k. 33v-34, k. 119v, częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">S. S.</span> k. 24, k. 131v-132, częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">P. J.</span> k. 44, częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">D. S.</span> k. 46v-47, k. 116, częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">M. P.</span> k. 54-55, k. 116v-117, notatka urzędowa k. 1-3) </em> </p> <p>W wyniku zajścia <span class="anon-block">S. S. (3)</span> doznał rany tłuczonej lewego łuku brwiowego, krwiaka powieki górnej oka lewego, otarć skóry na lewym boku tułowia, stłuczenia łokcia lewego, stłuczenia kolana lewego, co naruszyło czynności narządów jego ciała na okres poniżej dni siedmiu. Obrażenia spowodowały zagrożenie dla zdrowia pokrzywdzonego w postaci możliwości wystąpienia skutków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> </p> <p> <em> <!-- -->(dowód: karta informacyjna k. 18, opinia k. 37-38)</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. J. (1)</span> </strong>ma 33 lata, jest kawalerem, pracuje i osiąga dochód rzędu 2.000 zł, nie ma nikogo na utrzymaniu. Był karany za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat, orzeczono grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne. Do chwili wydania wyroku nie uiścił w całości świadczenia pieniężnego.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 43, karta karna k. 61, wywiad środowiskowy k. 102-103, informacja k. 135)</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. J. (1)</span> </strong> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że w dniu zdarzenia jechał z kolegami, pojechali w okolice <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>. Jak przejeżdżali przez przejazd kolejowy, to zobaczył idącego mężczyznę z rowerem. Ten mężczyzna podjechał za nimi do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>, jak oskarżony wysiadł z auta, to został odepchnięty przez tego mężczyznę. Podbiegł <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i odepchnął tego mężczyznę. <span class="anon-block">M.</span> i ten mężczyzna zaczęli się bić. Ten mężczyzna chwycił kask i chciał uderzyć <span class="anon-block">M.</span>, wówczas podbiegł <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i odepchnął tego mężczyznę. Następnie wsiedli do auta i chcieli odjechać. Ten mężczyzna kopnął i stłukł szybę tylną lewą. Oskarżony wysiadł z auta i zapytał, co zrobił, wysiadł też <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i zaczął bić tego mężczyznę. Następnie odjechali.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 44)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie poczyniono częściowo w oparciu o wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">P.</span>, którzy zgodnie przyznali, iż doszło do zdarzenia przed <span class="anon-block"> sklepem (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Sąd nie podzielił ich wyjaśnień w części, gdzie podali, że <span class="anon-block">S.</span> nie był przez nikogo kopany.</p> <p>Sąd nie dał wiary oskarżonemu <span class="anon-block">P. J.</span>, który twierdzi, że nie zna pokrzywdzonego, że nic do niego nie krzyczał na przejeździe kolejowym, że tak naprawdę nic złego pokrzywdzonemu nie zrobił, że to on został odepchnięty przez <span class="anon-block">S.</span>. Oskarżony ten, w swych wyjaśnieniach, całą winę przerzucił na kolegów, wskazał, że ciosy zadawali <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, zaś on stał i nie reagował.</p> <p>Zupełnie inny obraz zdarzenia jawi się w świetle zeznań <span class="anon-block">S. S. (3)</span>. Całe zajście miało swój początek na przejeździe kolejowym, gdzie <span class="anon-block">J.</span> wykrzykiwał coś do pokrzywdzonego, przejeżdżając obok. Pokrzywdzony chciał wyjaśnić sytuację, podjechał za oskarżonymi pod <span class="anon-block"> sklep (...)</span>, gdzie najpierw chciał wyjaśnić sytuację z <span class="anon-block">P. J. (3)</span>, ale dołączył <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, który zaczął bić pokrzywdzonego, następnie włączył się <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, który też uderzał <span class="anon-block">S. S. (3)</span>. Pokrzywdzony znalazł się na ziemi i wtedy był kopany przez wszystkich oskarżonych. Sytuację tę widziały towarzyszki pokrzywdzonego (<span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">O.</span>) oraz ekspedientka, <span class="anon-block">J. D. (2)</span>. Nie ulega wątpliwości Sądu, że pokrzywdzony także zadawał ciosy, jednak robił to w obronie własnej. Nie ulega wątpliwości przewaga liczebna i fizyczna napastników, którzy wspólnie wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">S. S. (3)</span>.</p> <p>Pozostali oskarżeni nie wskazują w swych wyjaśnieniach, by kopali leżącego pokrzywdzonego, jednak Sąd ustalił tę okoliczność mając na względzie zeznania świadków (w tym zupełnie bezstronnego <span class="anon-block">J. D. (2)</span>), którzy zgodnie taką wersję podali.</p> <p>Prawnokarną ocenę obrażeń pokrzywdzonego poczyniono w oparciu o wnioski pisemnej i ustnej opinii biegłego chirurga.</p> <p>Sąd podzielił wnioski opinii biegłego chirurga, albowiem obie są jasne, pełne, wewnętrznie niesprzeczne, pochodzą nadto od osoby fachowej i bezstronnej, niezainteresowanej korzystnym rozstrzygnięciem na rzecz którejkolwiek ze stron procesu.</p> <p>Pozostała część materiału dowodowego w postaci zebranych w sprawie dokumentów nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości, w związku z czym jego wartość dowodową ocenić należy pozytywnie.</p> <p>Oskarżony wziął udział w pobiciu <span class="anon-block">S. S. (3)</span>.</p> <p>Czasownikowe znamię "<strong> <!-- -->bierze udział w bójce lub pobiciu</strong>" ma bardzo <strong> <!-- -->szeroki zakres</strong> znaczeniowy i oznacza zarówno wszelkie działania fizyczne polegające na zadawaniu innej osobie uderzeń rękami, głową, kopaniu itp., mogące wywołać szkodliwe dla jej zdrowia, a nawet życia skutki, jak i działania, które w wypadku innych przestępstw mogłyby być traktowane, jako pomocnictwo lub podżeganie do nich, np. przytrzymywanie lub obezwładnianie osoby, którą inni sprawcy biją (wyr. SN z 14.1.1953 r., SN 337/39, OSNCK 1953, Nr 3, poz. 46), werbalne zachęcanie osób bijących się do zadawania uderzeń w sposób świadczący o agresywnym uczestnictwie w bójce lub pobiciu (wyr. SN z 21.7.1938 r., I K 1061/38, OSN(K) 1939, Nr 3, poz. 71) itp., jeżeli są to działania w czasie trwającej już bójki lub pobicia, bo jeżeli czyn taki poprzedzają - mogą być traktowane jako pomocnictwo lub podżeganie do bójki lub pobicia.</p> <p>W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że w niniejszej sprawie doszło do wypełnienia przez oskarżonego znamienia czasownikowego polegającego na „wzięciu udziału w pobiciu”. Oskarżony, znajdując się w grupie osób, wykorzystując przewagę liczebną nad pokrzywdzonym, zaatakowali go.</p> <p>Podmiotem przestępstwa pobicia jest każdy, kto w jakikolwiek sposób bierze udział w pobiciu i niezależnie od tego, czy jego osobisty udział wykazuje cechy działania niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka. Nie jest konieczne, by konkretna osoba zadała zaatakowanemu cios, wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi (wyr. SA w Łodzi z 23.11.2000 r., II AKa 169/00, OSPriP 2001, Nr 6, poz. 20; wyr. SN z 28.7.1972 r., Rw 692/72, OSNKW 1972, Nr 11, poz. 181; wyr. SA w Białymstoku z 25.11.1997 r., II AKa 85/97, OSA 1998, Nr 10, poz. 56).</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158)">art. 158 KK</a> (branie udziału w pobiciu) stanowi <strong> <!-- -->relikt odpowiedzialności zbiorowej</strong>, a do przyjęcia odpowiedzialności za udział w pobiciu nie jest konieczne, by sprawca uderzył czy kopnął pokrzywdzonego lub w jakikolwiek inny sposób naruszył jego nietykalność cielesną. <strong> <!-- -->Wystarczy</strong>, by sprawca swoim zachowaniem, np. stworzeniem warunków ułatwiających działania bezpośrednich sprawców, <strong> <!-- -->postawą</strong>, a <strong> <!-- -->nawet samą obecnością</strong> wśród osób czynnie występujących przeciwko pokrzywdzonemu - przy braku jednoznacznie wyrażonego nieakceptowania takiego zachowania - zwiększał zagrożenie u pokrzywdzonego i przyczyniał się do wzrostu dysproporcji siły między sprawcami pobicia i pokrzywdzonym (post. SN z 7.9.2004 r., II KK 377/03, niepubl). Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 KK</a> nie określa sposobu udziału w pobiciu (a także w bójce), co oznacza, że może to być każda forma świadomego współdziałania uczestników pobicia, a w jej ramach również każdy środek użyty w ataku na inną osobę (inne osoby), jeżeli wspólne działanie powoduje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku wskazanego w art. 156 § 1 lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 KK</a>. Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma bowiem charakter wspólnej odpowiedzialności za następstwa działania, co stanowi odstępstwo od zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, czy można ustalić, który z nich spowodował konkretne następstwa, ale pod warunkiem, że każdy możliwość ich nastąpienia przewidywał albo mógł przewidzieć (post. SN z 22.4.2009 r., IV KK 14/09, BPK 2009, Nr 6, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157 poz. 1)">poz. 1</a>).</p> <p>Przypisanie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158)">art. 158 KK</a> wymaga ustalenia <strong> <!-- -->niebezpiecznego charakteru pobicia</strong> - na co mogą wskazywać ustalone w konkretnym przypadku okoliczności zajścia - sposób zadawania uderzeń, ich siła, kierunek i umiejscowienie uderzeń, sposób ich zadawania czy też użycie niebezpiecznych przedmiotów do zadawania ciosów. Oczywistym jest przy tym, że przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 KK</a> nie jest znamienne skutkiem w postaci następstwa czynu. Jego istotą jest narażenie ofiary na powstanie skutków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1;art. 156;art. 156 § 1)">art. 148 § 1, art. 156 § 1</a> bądź z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 KK</a>. Zarzucalność tego narażenia wynika więc ze sposobu działania sprawcy i środków stosowanych przez niego przy zadawaniu urazów.</p> <p>Normatywna treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158)">art. 158 KK</a> wskazuje, że konstrukcja przestępstwa pobicia polega m.in. na <strong> <!-- -->różnicowaniu odpowiedzialności za udział w bójce w zależności od stopnia jej niebezpieczeństwa</strong>, wyrażającego się skalą narażenia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, albo skutków określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 KK</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 KK</a>) oraz następstwem w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 2)">art. 158 § 2 KK</a>) lub śmierci człowieka (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 3)">art. 158 § 3 KK</a>). Nie jest więc obojętne dla odpowiedzialności sprawców, jaki stopień niebezpieczeństwa dla zdrowia czy też dla życia został spowodowany w wyniku bójki lub pobicia określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 KK</a>.</p> <p>Dla bytu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 KK</a> <strong> <!-- -->nie jest istotny stopień naruszenia czynności określonych organów ciała</strong>, a istnienie bezpośredniego niebezpieczeństwa narażenia pokrzywdzonego na skutek, o jakim mowa w tym przepisie (wyr. SN z 27.11.1997 r., V KKN 7/97, OSPriP 1998, Nr 4, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158 poz. 1)">poz. 1</a>; wyr. SA w Krakowie z 4.12.1997 r., II AKa 227/97, KZS 1998, Nr 1, poz. 22).</p> <p>Bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 KK</a> wynika, w stanie faktycznym rozpatrywanym przez Sąd, właśnie ze sposobu działania oskarżonych - przewrócenia pokrzywdzonego na ziemię, uderzanie w twarz w bezpośrednie okolice (o czym świadczą odniesione obrażenia) oczu (a więc narządu wyjątkowo wrażliwego). W wyniku pobicia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała, które wprawdzie nie naruszyły czynności jego narządów ma okres przekraczający 7 dni, jednakże są to tego rodzaju obrażenia, w tym przede wszystkim obrażenia w okolicach narządu wzroku, które wskazują, iż pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> </p> <p>Przypisany oskarżonemu czyn, niewątpliwie miał charakter zawiniony i bezprawny. W ustalonym stanie faktycznym mógł on bowiem zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę, czy bezprawność zachowania.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Na niekorzyść przy jej wymiarze Sąd poczytał oskarżonemu to, że </span>pokrzywdzony nie tylko został narażony na powstanie skutków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> lub z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a>, ale też konkretne obrażenia wskutek tego zdarzenia odniósł oraz uprzednią karalność oskarżonego.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Przy wymiarze kary, na korzyść oskarżonego Sąd uwzględnił:</span> </p> <p>- pozytywną opinię z miejsca zamieszkania,</p> <p>- prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego, który na koniec zajścia wybił szybę w aucie.</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.</a> orzeczono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w kwocie 300 zł.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej grzywny zaliczono zatrzymanie w sprawie.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądzono od oskarżonego koszty procesu.</p> </div>