XV GC 3485/15

<p>Sygn. akt XV GC 3485/15</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 14 października 2014 roku powód <span class="anon-block"> (...) spółka jawna</span> z siedzibą <span class="anon-block">M.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">A. K.</span> kwoty 1.544,03 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 20 marca 2013 roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że sprzedał pozwanej towary opisane w <span class="anon-block">fakturze VAT nr (...)</span> za cenę 1.544,03 złotych z odroczonym terminem płatności.</p> <p>Sprzeciwem od nakazu zapłaty pozwana zaskarżyła nakaz zapłaty w całości, wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że nie nabyła towarów objętych pozwem. Zakupy u powoda regulowała natychmiast gotówkowo. Na dokumencie WZ jako nabywcę wskazano <span class="anon-block">M. L.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny: </strong> </p> <p>Na podstawie zawartej w dniu 12 marca 2013 roku z <span class="anon-block"> (...) spółką jawną</span> z siedzibą <span class="anon-block">M.</span> umowy sprzedaży wydano <span class="anon-block">B. O.</span> towary za cenę 1.544,03 złotych. Z tego tytułu <span class="anon-block"> (...) spółka jawna</span> z siedzibą <span class="anon-block">M.</span> wystawił <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> z 7-dniowym terminem płatności.</p> <p>Na dokumencie wydania towaru jako nabywcę wskazano <span class="anon-block">M. L.</span>, zaś na fakturze <span class="anon-block">A. K.</span>. Oba dokumenty zostały podpisane przez <span class="anon-block">B. O.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">B. O.</span> pobierając towary nie działał w imieniu <span class="anon-block">A. K.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">A. K.</span> nie zaksięgowała i nie rozliczyła podatkowo <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: faktura VAT – k. 16-17; dokument RW – k. 57; zeznania świadka <span class="anon-block">B. O.</span> – k. 138v-139; podatkowa księga przychodów i rozchodów – k. 154-194)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt sprawy, a także na podstawie zeznań świadka <span class="anon-block">B. O.</span>. Wiarygodność przedłożonych w toku postępowania dokumentów nie była kwestionowana przez strony postępowania, a Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu.</p> <p>Brak było podstaw do ustalenia stanu faktycznego na podstawie zeznań świadka <span class="anon-block">M. L.</span>. Powody zostały omówione w dalszej części uzasadnienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a> przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.</p> <p>W przedmiotowej sprawie powód dochodził zapłaty ceny za sprzedane pozwanej i opisane w <span class="anon-block">fakturze VAT nr (...)</span> towary. Pozwana wnosząc oddalenie powództwa podniosła jeden zarzut – braku legitymacji biernej. Wskazała, że nie zawierała z powodem przedmiotowej umowy sprzedaży. Nigdy też powód nie udzielił jej zgody na odroczony termin płatności. W konsekwencji, mając na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, to na stronie powodowej spoczywał ciężar wykazania, że pomiędzy stronami doszło do zawarcia umowy sprzedaży o treści opisanej w pozwie.</p> <p>W ocenie Sądu, powód nie udowodnił faktu zawarcia umowy sprzedaży z pozwaną, co skutkowało oddaleniem powództwa (brak legitymacji biernej pozwanej).</p> <p>Powód wskazywał, że umowę sprzedaży zawarł w imieniu pozwanej jej pracownik – <span class="anon-block">B. O.</span>. Na fakturze VAT (k. 16-17) oraz wewnętrznym dokumencie wydania towaru (k. 57) rzeczywiście znajduje się podpis <span class="anon-block">B. O.</span>. Powód powinien więc udowodnić, że <span class="anon-block">B. O.</span> posiadał udzielone przez pozwaną umocowanie do dokonywania tego typu czynności i że zawarł umowę w ramach tego upoważnienia. Powód nie zgłosił w tym zakresie żadnych skutecznych wniosków dowodowych. Po pierwsze, nie złożył dokumentu pełnomocnictwa. Ponadto, świadek <span class="anon-block">B. O.</span> zeznał w sposób jednoznaczny i kategoryczny, że za pobrany przez niego towar nie miała zapłacić pozwana, lecz inna osoba – <span class="anon-block">M. L.</span>. Pozwana nie zaksięgowała ani nie rozliczyła podatkowo tej faktury. Na koniec należy wskazać, że rozbieżność co do osoby nabywcy widnieje na samych dokumentach wystawionych przez powoda - na dokumencie wydania towaru jako nabywcę wskazano <span class="anon-block">M. L.</span>, zaś na fakturze pozwaną. Nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy zeznania świadka <span class="anon-block">M. L.</span>, który zaprzeczył aby zlecał <span class="anon-block">B. O.</span> nabycie towarów objętych pozwem. Powód powinien bowiem udowodnić, że to pozwana kupiła towary opisane w pozwie. Nie ma natomiast znaczenia, czy <span class="anon-block">B. O.</span> działał w imieniu własnym, czy też w imieniu <span class="anon-block">M. L.</span>. Na pewno powód nie udowodnił aby <span class="anon-block">B. O.</span> reprezentował pozwaną. W konsekwencji nie udowodnił jej legitymacji biernej.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, na podstawie wyżej powołanych przepisów, orzeczono jak w punkcie I wyroku.</p> <p>Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> nakazano pobrać od powoda, jako strony przegrywającej proces, kwotę 236 złotych tytułem wypłaconych tymczasowo z sum Skarbu Państwa kosztów podróży świadka <span class="anon-block">B. O.</span>, ustalonych postanowieniem z dnia 5 października 2016 roku.</p> </div>