VII K 155/16

<p>Sygnatura akt VII K 155/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2016 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">S. V.</span> Zamiejscowy Wydział Karny w <span class="anon-block">P.</span> w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Katarzyna Radzikowska - Jędrusiak</p> <p>Protokolant: Aleksandra Malicka</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Pyrzycach <span class="anon-block">K. G.</span>,</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 14.11.2016 r., 21.12.2016 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. W.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że</strong>: w dniu 17 stycznia 2016 roku około godziny 00:10 w ruchu lądowym na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">D.</span> kierował motorowerem <span class="anon-block">marki J.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> będąc w stanie nietrzeźwości odpowiadającym stężeniu 0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </strong> </p> <p>I.  uznaje <span class="anon-block">K. W.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42§2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 3;art. 2;art. 2 ust. 2)">art. 2 ust. 1 pkt. 3, art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, a nadto wymierza mu 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty.</p> <p>Sygn. akt VII K 155/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W nocy z 16/17 stycznia 2016 roku funkcjonariusze Komendy Powiatowej w <span class="anon-block">S.</span> pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym na terenie miejscowości <span class="anon-block">D.</span>. Około północy policjanci znajdowali się w pobliżu <span class="anon-block">skrzyżowania ulic (...)</span>. Radiowozem kierował <span class="anon-block">A. S.</span>. Drugi z funkcjonariuszy siedział w pojeździe z przodu, na miejscu pasażera.</p> <p>Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span> k. 33-34,</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. J.</span> k. 37-38,</p> <p>W pewnej chwili, około godziny 00:10 funkcjonariusze policji zaobserwowali jadącego z kierunku <span class="anon-block">ulicy (...)</span> na motorowerze <span class="anon-block">marki J. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> mężczyznę, który na widok radiowozu niezwłocznie zgasił silnik w pojeździe, wyłączył światło mijania, wystawił nogi na jezdnię i zaczął się na nich odpychać, wprawiając motorower w ruch.</p> <p>Dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 16-19, 48-49, 68</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span> k. 33-34,</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. J.</span> k. 37-38,</p> <p>W pobliżu znajdowali się znajomi kierującego motorowerem. Funkcjonariusze policji postanowili podjąć interwencję. Po sprawdzeniu okazało się, że kierującym motorowerem był <span class="anon-block">K. W.</span>. Od mężczyzny była wyczuwalna woń alkoholu, wobec powyższego został przebadany na zawartość alkoholu w organizmie. Pierwsze badanie przeprowadzone o godzinie 00: 20 wykazało stężenie alkoholu na poziomie 0, 50 mg/l, drugie o godzinie 00: 40 – 0, 50 mg/l, trzecie o godzinie 00: 59 – 0, 49 mg/l.</p> <p>Dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 16-19, 48-49, 68</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span> k.</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. J.</span> k.</p> <p>częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">B. B. (1)</span> k. 41-42,</p> <p>częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">J. T.</span> k. 44-45,</p> <p>protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości wraz ze świadectwem legalizacji k. 4 i 5,</p> <p> <span class="anon-block">K. W.</span> ma 19 lat. Zdobył wykształcenie gimnazjalne. Obecnie nie pracuje. Pozostaje na utrzymaniu rodziców. Planuje rozpoczęcie nauki w liceum w systemie zaocznym. Nie posiada majątku. Bezdzietny kawaler. Nie karany. Według oświadczenia nie leczony psychiatrycznie, neurologicznie, ani odwykowo.</p> <p>Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 16-19, 48-49, 68,</p> <p>karta karna k. 8,</p> <p>informacja o dochodach k. 10,</p> <p>dane osobopoznawcze k. 22,</p> <p>Na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony <span class="anon-block">K. W.</span> w ramach pierwszych wyjaśnień przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że w dniu 16 stycznia 2016 roku około godziny 22.00 wypił dwa piwa, siedział chyba u kolegi, potem chodził po miejscowości. Około północy wsiadł na motorower Junak i jechał nim w <span class="anon-block">D.</span>, po <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Dobrze się czuł myślał, że alkohol już wyparował. Oskarżony wyraził zgodę na skorzystanie z instytucji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 kpk</a> i uzgodnił z prokuratorem warunki skazania ( k. 16-19). Na posiedzeniu sądu w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora o wydanie wobec oskarżonego wyroku skazującego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335§ 1 kpk</a> oskarżony wycofał się z uzgodnień z oskarżycielem publicznym i wyjaśnił, że on w chwili zdarzenia nie kierował pojazdem, albowiem miał wyłączony silnik i wprowadzał w ruch motorower siłą swoich nóg, to jest poprzez odpychanie się ( k. 32).</p> <p>Podczas kolejnych wyjaśnień złożonych w dochodzeniu <span class="anon-block">K. W.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i podał, że nie kierował motorowerem. Silnik był wyłączony, a on siedział na motorowerze i odpychał się nogą ( 48-49).</p> <p>Na rozprawie oskarżony również nie przyznał się do zarzutu. Wyjaśnił, że policjant mu powiedział, że skoro odpychał się na motorowerze nogami to nim kierował i dlatego początkowo przyznał się do popełnienia czynu. Wcześniej był u kolegi <span class="anon-block">T.</span> i przeprowadzał motorower do <span class="anon-block">B. B. (2)</span>. Na początku światło w pojeździe miał wleczone. Jak zobaczył radiowóz to je zgasił, ponieważ nie chciał żeby policjanci pomyśleli że kim jedzie ( k. 68).</p> <p>Przechodząc w dalszej części do oceny materiału dowodowego sprawy wskazać należy, iż sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, że przed interwencją policjantów spożywał alkohol, że w chwili badania znajdował się w stanie nietrzeźwości, że poruszał się swoim motorowerem <span class="anon-block">marki J.</span> oraz ze podczas interwencji w pobliżu znajdowali się jego znajomi. W tym zakresie twierdzenia <span class="anon-block">K. W.</span> korespondowały z całokształtem materiału dowodowego sprawy w szczególności z zeznaniami świadków <span class="anon-block">A. J.</span>, <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">B. B. (1)</span>, z protokołem z przebiegu badania stanu trzeźwości oskarżonego.</p> <p>Sąd odmówił natomiast wiary tym oświadczeniom procesowym oskarżonego, które sprowadzały się do twierdzenia, że przez całą drogę od domu <span class="anon-block">J. T.</span> do chwili interwencji ze strony policjantów nie kierował on motorowerem <span class="anon-block">marki J.</span>, miał cały czas wyłączony silnik pojazdu, a wprawiał go w ruch siłą swoich nóg. W tej bowiem części jego wyjaśnienia pozostawały w rażącej sprzeczności z zasługującymi na wiarę – z niżej podanych względów – zeznaniami świadków <span class="anon-block">A. J.</span> oraz <span class="anon-block">A. S.</span>. Zważyć należy, iż ww. osoby na każdym etapie postępowania zgodnie twierdzili, że zachowanie oskarżonego bezpośrednio przed podjęciem interwencji składało się z dwóch faz. Pierwszej polegającej na kierowaniu pojazdem z włączonym silnikiem, drugiej na odpychaniu pojazdu nogami, lecz co znamienne – ta druga faza zachowania oskarżonego miała miejsce wtedy gdy zaobserwował nadjeżdżający patrol policji. Sąd dał wiarę twierdzeniom <span class="anon-block">A. J.</span> oraz <span class="anon-block">A. S.</span> odnośnie zdarzenia, albowiem ich zeznania były jasne, stanowcze, zbieżne, wzajemnie się uzupełniające. Jako osoby obce dla oskarżonego nie miały interesu by przedstawiać zajście w sposób odmienny od jego faktycznego przebiegu. Z tych tez względów odegrały znamienną rolę w czynieniu przez sąd ustaleń faktycznych w sprawie.</p> <p>Oświadczenia procesowe świadków <span class="anon-block">J. T.</span> oraz <span class="anon-block">B. B. (1)</span> sąd uznał za wiarygodne jedynie w tych częściach, w których znajdowały potwierdzenie w zeznaniach obiektywnych świadków tj. <span class="anon-block">A. J.</span> oraz <span class="anon-block">A. S.</span>. W pozostałych, w szczególności tych, w których zaprzeczali, aby oskarżony kierował pojazdem, zdaniem sądu zmierzali do zapewnienia swojemu koledze korzystnego rozstrzygnięcia. Z tych też powodów nie były one miarodajne dla ustaleń niniejszej sprawy.</p> <p>Stan faktyczny sprawy sąd ustalił ponadto w oparciu o wszelkie dokumenty zgromadzone w przedmiotowej sprawie tj. protokół z przebiegu badań stanu trzeźwości wraz ze świadectwami legalizacji, kartę karną, dane osobopoznawcze, informację o dochodach. Wyżej wymienione dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione podmioty zgodnie z obowiązującymi w tym względzie przepisami, nie były kwestionowane przez strony i jako takie stały się podstawą dokonanych ustaleń.</p> <p>Z tych też względów należało uznać, że oskarżony <span class="anon-block">K. W.</span> w dniu 17 stycznia 2016 roku około godziny 00.10 w ruchu lądowym na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> kierował motorowerem <span class="anon-block">marki J. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> będąc w stanie nietrzeźwości, odpowiadającym stężeniu 0, 50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym wypełnił znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>.</p> <p>Czyn oskarżonego ze względu na charakter naruszonego dobra jakim jest bezpieczeństwo innych uczestników ruchu drogowego należy ocenić jako społecznie szkodliwy w stopniu wyższym od znikomego. Oceniając stopień społecznej szkodliwości tego czynu sąd wziął po uwagę również wysokość stanu nietrzeźwości oskarżonego w tym okoliczność, iż znajdował się w fazie równowagi, poruszał się pojazdem w pobliżu innych osób.</p> <p>Z uwagi na to, iż oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona przestępstwa zagrożonego karą przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, a jednocześnie w sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności które by wyłączyły odpowiedzialność karną oskarżonego, który rozumiejąc znaczenie podejmowanych działań, miał niczym nie zakłóconą możliwość zachowania się zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym, lecz tego nie uczynił – Sąd uznał <span class="anon-block">K. W.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Wymierzając karę sąd uwzględnił zarówno okoliczności obciążające, jak i łagodzące. Na niekorzyść uwzględnił znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego, rodzaj drogi po której się poruszał, pojazdu którym kierował, również to że w jego pobliżu znajdowali się inni uczestnicy ruchu. Na korzyść z kolei przyjęto okoliczność, iż oskarżony początkowo przyznał się do popełnienia powyższego czynu, tym niemniej faktu tej nie można przeceniać z uwagi na to, iż wina i sprawstwo oskarżonego co do popełnienia przypisanego mu zachowania wynikały z całokształtu materiału dowodowego sprawy, a nadto jako okoliczność łagodzącą sąd poczytał prowadzenie przez oskarżonego ustabilizowanego trybu życia i jego dotychczasową niekaralność.</p> <p>Wobec powyższych przesłanek wymierzono <span class="anon-block">K. W.</span> karę ograniczenia wolności we wskazanym w wyroku rozmiarze uznając, iż jest karą adekwatną do stopnia winy oskarżonego i jednocześnie nieprzekraczającą stopnia jego winy. Wymierzona w takiej wysokości kara spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do niego, jak i zaspokoi potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Wobec okoliczności, iż oskarżony popełnił przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji będąc w stanie nietrzeźwości, Sąd w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> orzekł wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na minimalny okres 3 lat. Zakreślając okres obowiązywania zakazu sąd miał na uwadze wysokość stanu nietrzeźwości oskarżonego, porę dnia w jakiej poruszał się pojazdem, rodzaj pojazdu..</p> <p>Te same okoliczności legły u podstaw orzeczenia wobec oskarżonego obligatoryjnego świadczenia pieniężnego o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 kk</a>, które zostało określone na minimalnym poziomie 5000 złotych.</p> <p>Oskarżony jest osobą młodą, zdolną do zarobkowania wobec powyższego orzeczono jak w punkcie IV sentencji.</p> </div>