VIII U 2652/16

Суди загальної юрисдикції2016-12-21

Номер справи

VIII U 2652/16

Дата рішення

2016-12-21

Тип

SENTENCE

Судді

Danuta Dadej-Więsyk (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygn. akt VIII U 2652/16 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 21 grudnia 2016 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Danuta Dadej-Więsyk Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Trafisz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 roku w Lublinie sprawy B. J. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do renty rolniczej na skutek odwołania B. J. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 17 marca 2016 roku znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala B. J. prawo do okresowej renty rolniczej począwszy od dnia 10 grudnia 2015 roku do dnia 30 czerwca 2019 roku. Sygn. akt VIII U 2652/16 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 17 marca 2016 roku Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił ubezpieczonemu B. J. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, wskazując iż zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 21)">art. 21 Ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> (Dz.U.2013.1403 j.t.) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, zaś jak wynika z orzeczenia Komisji lekarskiej KRUS ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym /decyzja - k. 62 akt rentowych KRUS/. B. J., w ustawowym terminie wniósł odwołanie od powyższej decyzji, kwestionując ustalenia w zakresie przyjętego przez rolniczy organ rentowy braku niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym / k. 2 a.s./. W odpowiedzi na odwołanie pełnomocnik Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o oddalenie odwołania, przytaczając argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (k. 3).  Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: B. J., urodzony w dniu (...), pracował we własnym gospodarstwie rolnym i podlegał z tego tytułu ubezpieczeniu rolniczemu jako rolnik od 1 stycznia 1985 roku do dnia złożenia wniosku (k. 5 – 8) za okres 180 dni od 16 sierpnia 2015 roku do 12 listopada 2015 roku ubezpieczonemu wypłacono zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy. B. J. w dniu 10 grudnia 2014 roku złożył wniosek o ustalenie prawa do renty rolniczej /k. 1 akt rentowych ZUS/. Lekarz rzeczoznawca KRUS orzeczeniem z dnia 15 stycznia 2016 roku orzekł, iż B. J., jest trwale całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym /orzeczenie k. 41 akt rentowych KRUS/. W wyniku wniesionego zarzutu wadliwości Komisja Lekarska KRUS orzeczeniem z dnia 8 marca 2016 roku orzekła, iż wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym /k. 61 akt rentowych KRUS /. W opinii z dnia 28 czerwca 2016 roku oraz opiniach uzupełniających biegli psychiatra, psycholog i neurolog rozpoznali u B. J.:(...) (...). (...)powodują całkowitą niezdolność co pracy w gospodarstwie rolnym (k. 13 – 14, 27 i 32 a.s.).  Bacząc na powyższe, Sąd Okręgowy zważył co następuje: Okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy ustalone zostały na podstawie dokumentów, w tym także dokumentacji medycznej, zawartych w aktach rentowych ubezpieczonego B. J. przy czym ich prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Spór między stronami koncentrował się natomiast wokół okoliczności czy stan zdrowia ubezpieczonego sprowadza całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym. Ustalenia co do stanu zdrowia ubezpieczonego i jego konsekwencji w zakresie zdolności do pracy w gospodarstwie rolnym lub też jej braku, jako wymagające wiadomości specjalnych z zakresu medycyny, poczynione zostały na podstawie opinii zespołu biegłych psychiatry, neurologa i psychologa. W ocenie Sądu dowód ten w pełni zasługuje na obdarzenie przymiotem wiarygodności. Wskazać bowiem należy, iż opinia zespołu biegłych jest pełna i szczegółowa, zawiera wyjaśnienie przez biegłych specjalistycznych zagadnień związanych z dolegliwościami ubezpieczonego i ich wpływem na funkcjonowanie ubezpieczonego. Opinia zawiera także analizę w świetle danych zgromadzonych przez biegłych w czasie badania wnioskodawcy w korelacji z zapisami dokumentacji medycznej, co z kolei znajduje logiczną konkluzję w wyczerpująco uzasadnionych przez biegłych wnioskach opinii co do stanu zdrowia ubezpieczonego i będącej jego pochodną istniejącej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Podkreślić przy tym należy, iż wnioski opinii zespołu biegłych co do stanu zdrowia ubezpieczonego i wywiedzionej z nich oceny co do dalszej niezdolności do pracy nie były kwestionowane przez pozwany organ rentowy /k. 40v a.s./. Tym samym, na podstawie powyższych dowodów, zasadne jest uznanie odwołania wnioskodawcy od decyzji Prezesa KRUS z dnia 17 maja 2016 roku za uzasadnione. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 21)">art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> (Dz.U.2013.1403 j.t. ze zm.) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki: 1) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, który w przypadku wnioskodawcy wynosi 5 lat; 2) jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym; 3) całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym. W niniejszej sprawie poza sporem pozostawała okoliczność, iż wnioskodawca legitymuje się wymaganym okresem ubezpieczenia, niezdolność do pracy powstała w okresie uprawniającym do świadczenia a nadto jest on całkowicie niezdolny do takiej pracy. Tym samym, zasadne jest przyjęcie, iż B. J. spełnia wszystkie warunki wskazane w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 21)">art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> (Dz.U.2013.1403 j.t. ze zm.). Wskazując na powyższe, zasadne jest uwzględnienie odwołania wniesionego przez B. J. co pociąga za sobą konieczność zmiany zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 10 grudnia 2015 roku do dnia 30 czerwca 2019 roku. Z uwagi na powyższe, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 14 § 2 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji wyroku. DDW/sj </div>