III AUa 1908/16

<p>Sygn. akt III AUa 1908/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2016 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> </p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Maria Pierzycka - Pająk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Ewelina Kocurek - Grabowska</p> <p>SSO del. Anna Petri (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Elżbieta Szewczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016r. w Katowicach</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">T. T.</span> (<span class="anon-block">T. T.</span>)</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>na skutek apelacji ubezpieczonego <span class="anon-block">T. T.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w Częstochowie z dnia 7 września 2016r. sygn. akt IV U 1344/14</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>/-/SSA E.Kocurek-Grabowska /-/SSA M.Pierzycka-Pająk /-/SSO del. A.Petri </p> <p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p>Sygn. akt III AUa 1908/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">T. T.</span> wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> z dnia 24 kwietnia 2014r., odmawiającej prawa do renty <br/>z tytułu niezdolności do pracy. Domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa <br/>do wnioskowanego świadczenia. Podniósł, że stan jego zdrowia, mimo wieloletniego leczenia, nie ulega poprawie. Z uwagi na dolegliwości ze strony kręgosłupa, padaczkę <br/>oraz łuszczycę, nie jest w stanie wykonywać jakiejkolwiek pracy zarobkowej.</p> <p>Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Podniósł, że ubezpieczony nie został uznany za niezdolnego do pracy przez lekarza orzecznika ZUS, ani też przez komisję lekarską ZUS.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 7 września 2016r. Sąd Okręgowy w Częstochowie oddalił odwołanie ubezpieczonego.</strong> </p> <p>Sąd I instancji ustalił, że ubezpieczony <span class="anon-block">urodził się (...)</span> <br/>Ma wykształcenie zawodowe - jest górnikiem. Pracował, jako robotnik budowlany <br/>i kamieniarz. W okresie od 13 listopada 1998r. do 31 stycznia 2004r. był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.</p> <p>W dniach 7 maja 2010r. i 4 stycznia 2011r. ubezpieczony złożył wnioski o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, które załatwione zostały odmownie, odpowiednio decyzjami z 28 października 2010r. i z 11 marca 2011r. Ubezpieczony <br/>nie zgodził się z ostatnią z tych decyzji i zaskarżył ją do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy <br/>i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie, który prawomocnym wyrokiem z 22 sierpnia 2011r. oddalił jego odwołanie.</p> <p>W dniu 19 lutego 2014r. ubezpieczony ponownie wniósł o przyznanie mu prawa <br/>do renty z tytułu niezdolności do pracy. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z 24 marca 2014r. nie został uznany za niezdolnego do pracy. W wyniku rozpoznania sprzeciwu, komisja lekarska ZUS dnia 18 kwietnia 2014r. wydała orzeczenie tej samej treści.</p> <p>Ubezpieczony legitymuje się orzeczeniem Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności z 5 lutego 2013r., zaliczającym go do lekkiego stopnia niepełnosprawności z powodu przyczyny oznaczonej symbolem 05-R (upośledzenie narządu ruchu) i 10-N (choroby neurologiczne) od 21 maja 2005r. na stałe, z adnotacją o obniżonej zdolności do pracy.</p> <p>Ubezpieczony wykazał następujące okresy składkowe:</p> <p>- od 25 sierpnia 1976r. do 30 czerwca 1978r.,</p> <p>- od 15 sierpnia 1978r. do 31 sierpnia 1980r.,</p> <p>- od 1 października 1980r.do 30 listopada 1985r.,</p> <p>- od 1 marca 1986r. do 23 października 1989r.,</p> <p>- od 2 maja 1990r. do 31 stycznia 1991r.,</p> <p>- od 11 lutego 1991r. do 31 października 1991r.,</p> <p>- od 1 stycznia 1992r. do 31 marca 1992r.,</p> <p>- od 16 kwietnia 1992r. do 14 stycznia 1993r.,</p> <p>- od 11 marca 1993r. do 30 maja 1993r.,</p> <p>- od 1 czerwca 1993r. do 22 grudnia 1993r.,</p> <p>- od 1 stycznia 1994r. do 19 stycznia 1994r.,</p> <p>- od 6 kwietnia 1994r. do 5 kwietnia 1995r.,</p> <p>- od 1 maja 1995r. do 8 listopada 1995r.,</p> <p>- od 14 listopada 1995r. do 12 listopada 1996r.,</p> <p>- od 16 listopada 1996r. do 24 lutego 1997r.,</p> <p>- od 1 kwietnia 1997r. do 12 listopada 1998r.,</p> <p>- od 5 maja 1999r. do 31 października 1999r.,</p> <p>- od 25 kwietnia 2000r. do 31 października 2000r.,</p> <p>- od 2 maja 2001r. do 30 września 2001r.,</p> <p>- od 25 lutego 2004r. do 24 lutego 2005r.,</p> <p>- od 1 maja 2009r. do 31 lipca 2010r.,</p> <p>- od 23 lutego 2011r. do 3 maja 2011r.,</p> <p>- od 4 maja 2011r. do 30 listopada 2011r.,</p> <p>- od 2 grudnia 2011r. do 21 września 2012r.</p> <p>oraz okresy nieskładkowe:</p> <p>- od 1 maja 1995r. do 8 listopada 1995r.,</p> <p>- od 2 kwietnia 1997r. do 30 czerwca 1997r.,</p> <p>- od 18 listopada 1997r. do 16 maja 1998r.,</p> <p>- od 17 maja 1998r. do 12 listopada 1998r.,</p> <p>- od 3 listopada 2009r. do 3 maja 2010r.,</p> <p>- od 22 lipca 2010r. do 19 stycznia 2011r.,</p> <p>- od 12 sierpnia 2011r. do 30 listopada 2011r.</p> <p>Jak wynika z opinii biegłej sądowej - specjalisty z zakresu neurochirurgii <br/>i neurotraumatologii - dr n.med. <span class="anon-block">A. D.</span>, ubezpieczony porusza się i siedzi swobodnie, jego chód jest wydolny, wszystkie krzywizny kręgosłupa są zachowane, napięcie mięśni przykręgosłupowych jest prawidłowe, a ruchomość kręgosłupa zachowana. Napięcie mięśni kończyn górnych jest symetryczne, siła mięśniowa prawidłowa, a ruchomość bierna <br/>i czynna kończyn - pełna. Biegła nie stwierdziła zaników mięśniowych, ani jakichkolwiek cech uszkodzenia układu nerwowego. W jej ocenie, ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji.</p> <p>Biegła sądowa - lekarz specjalista z zakresu chorób wewnętrznych - lek. med. <span class="anon-block">J. B.</span> rozpoznała u ubezpieczonego nadciśnienie tętnicze, padaczkę, zespół uzależnienia od alkoholu w wywiadzie, uszkodzenie toksyczne wątroby, anemię megablastyczną w wywiadzie, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i łuszczycę. Według niej, ubezpieczony nie jest ani całkowicie, ani częściowo niezdolny do pracy.</p> <p>Jak wynika z opinii biegłych sądowych z zakresu psychiatrii - lek. med. <span class="anon-block">M. M.</span> i psychologii - mgr <span class="anon-block">J. J.</span>, ubezpieczony nie jest osobą chorą psychicznie oraz nie jest upośledzony umysłowo, więc nie jest ani częściowo, ani całkowicie niezdolny do pracy.</p> <p>Biegła sądowa - specjalista z zakresu hepatologii - dr n.med. <span class="anon-block">M. C.</span> rozpoznała u ubezpieczonego marskość poalkoholową wątroby, zespół uzależnienia alkoholowego, padaczkę poalkoholową, nadciśnienie tętnicze, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka oraz łuszczycę, co nie czyni go niezdolnym do pracy, za wyjątkiem ciężkiej pracy fizycznej.</p> <p>Biegła sądowa - specjalista z zakresu hepatologii lek. med. <span class="anon-block">A. P. (2)</span> stwierdziła u ubezpieczonego uszkodzenie wątroby na tle toksycznym o zwiększonej echogeniczności, jak w stłuszczeniu, ale bez zmian ogniskowych, powiększoną śledzionę <br/>oraz żylaki przełyku I stopnia, co potwierdza rozpoczynającą się marskość wątroby. <br/>W jej ocenie, ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy na okres 2 lat, licząc <br/>od marca 2014r.</p> <p>Biegły sądowy - lekarz specjalista z zakresu hepatologii dr n.med. <span class="anon-block">A. B. (1)</span> rozpoznał u ubezpieczonego toksyczną marskość wątroby w okresie względnej wydolności oraz żylaki przełyku do obserwacji, uznając go za częściowo niezdolnego do pracy od lutego 2015r. do 1 lutego 2017r.</p> <p>Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Powołując się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 57 ust. 1;art. 58;art. 58 ust. 1;art. 58 ust. 4)">art. 57 ust. 1, art. 58 ust. 1 i 4 ustawy z 17 grudnia 1998r. <br/>o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jednolity: Dz. U. <br/>z 2016r., poz. 887 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą emerytalną, Sąd ten wskazał, że renta <br/>z tytułu niezdolności do pracy może być przyznana w sytuacji spełniania <br/>przez zainteresowanego kumulatywnie trzech warunków: ubezpieczony musi legitymować się orzeczeniem o niezdolności do pracy - całkowitej lub częściowej. Nadto, niezdolność ta musi powstać w okresach ubezpieczenia, nie później jednak, niż w ciągu 18 miesięcy od ich ustania. W niniejszej sprawie ubezpieczony spełnił tylko jedną z tych przesłanek: <br/>jest częściowo niezdolny do pracy według dwóch biegłych z zakresu hepatologii - według jednego od marca 2014r., a według drugiego - od lutego 2015r.</p> <p>Z ustaleniami tymi nie zgodził się organ rentowy podnosząc, iż powiększenie wątroby oraz jej wzmożone echo w USG są faktem, ale nie są równoznaczne z niezdolnością do pracy. Co się tyczy upośledzenia funkcji biochemicznej wątroby, to jedyny cytowany przez biegłą wynik dotyczy GGTP sprzed ponad roku, a obecny stan czynnościowy wątroby nie jest znany. Jest to o tyle istotne, że w przypadku alkoholowego uszkodzenia wątroby, abstynencją można uzyskać istotną poprawę parametrów biochemicznych, a z przedłożonej skąpej dokumentacji lekarskiej nie wynika pogorszenie stanu zdrowia w stosunku do stanu istniejącego w okresie wykonywania pracy. Dopiero w lutym 2015r. ujawniono chorobę wątroby z żylakami przełyku, co niewątpliwie stanowi istotne ograniczenie zdolności <br/>do wykonywania prac fizycznych. Dostępna jednak komisji lekarskiej w kwietniu 2014r. dokumentacja medyczna nie wskazywała na istnienie takiego stanu klinicznego, albowiem sam fakt toksycznego uszkodzenia wątroby od wielu lat nie wystarcza do uznania niezdolności do pracy, a wystąpienie żylaków przełyku nie jest skutkiem koniecznym istnienia uszkodzenia wątroby. Co prawda, biegły sądowy dr n.med. <span class="anon-block">A. B. (1)</span> uznał ubezpieczonego za niezdolnego do pracy od lutego 2015r., ale stanowi to podstawę <br/>do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu. Z tego względu, Zakład wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego tej specjalności.</p> <p>Zdaniem Sądu I instancji, zarzuty organu rentowego nie mają charakteru merytorycznego, a ograniczają się do polemiki z logicznymi wnioskami biegłych. Dlatego też Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego z zakresu hepatologii, jako bezzasadny i zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania sądowego.</p> <p>Jak bowiem szczegółowo wyjaśniła biegła sądowa - lekarz specjalista z zakresu hepatologii lek. med. <span class="anon-block">A. P. (2)</span>, wątroba ubezpieczonego już w listopadzie 2014r. była powiększona o znacznej echogeniczności, co już wówczas wymagało jej intensywnego leczenia, aby nie przeszła w stan marskości. Z uwagi na to, ubezpieczony powinien całkowicie zaprzestać picia alkoholu, pobierać leki regenerujące wątrobę i nie pracować ciężko. Badanie w lutym 2015r. wykazało natomiast żylaki przełyku I stopnia, potwierdzające istnienie marskości wątroby. Z uwagi jednak na czas trwania choroby, co najmniej <br/>od kilkunastu lat, zasadnym jest przyjęcie według biegłej daty powstania tej niezdolności <br/>na marzec 2014r. W oparciu o powyższe dane, biegły dr n.med. <span class="anon-block">A. B. (1)</span> uznał odwołującego za częściowo niezdolnego do pracy od lutego 2015r., tj. od momentu wystąpienia zmian w wątrobie o typu marskości toksycznej z objawami nadciśnienia wrotnego (żylaki przełyku, obecność wolnego płynu w jamie brzusznej).</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, powyższe ustalenia pozostają bez wpływu na możliwość przyznania ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Przy przyjęciu bowiem nawet wcześniejszego momentu powstania niezdolności do pracy, tj. marca 2014r., jeżeli nie ma możliwości ustalenia konkretnej daty, lecz ustalono okres, w którym niezdolność do pracy powstała, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy emerytalnej, za datę powstania niezdolności przyjmuje się datę końcową tego okresu, tj. w niniejszej sprawie 31 marca 2014r. W tej sytuacji, niezdolność ubezpieczonego nie powstała w ciągu 18 miesięcy <br/>od ustania ubezpieczenia, co miało miejsce 21 września 2012r. Najpóźniej niezdolność <br/>ta powinna powstać do 21 marca 2014r. Ponadto, odwołujący nie spełni również warunku wykazania pięcioletniego okresu składkowego i nieskładkowego w ostatnim dziesięcioleciu przed powstaniem niezdolności do pracy (przyjmując zarówno datę jej powstania na marzec 2014r., jak i na luty 2015r.) lub przed zgłoszeniem wniosku o rentę. W powyższych okresach, tj. od 31 marca 2004r. do 30 marca 2014r. oraz od 28 lutego 2005r. do 27 lutego 2015r. ubezpieczony wykazał następujące okresy składkowe: od 1 maja 2009r. do 31 lipca 2010r., <br/>od 23 lutego 2011r. do 3 maja 2011r., od 4 maja 2011r. do 30 listopada 2011r. i od 2 grudnia 2011r. do 21 września 2012r. w łącznym wymiarze 1 roku, 9 miesięcy i 27 dni oraz okresy nieskładkowe od 3 listopada 2009r. do 3 maja 2010r., od 22 lipca 2010r. do 19 stycznia 2011r. i od 12 sierpnia 2011r. do 30 listopada 2011r. w łącznym wymiarze 1 roku, 5 miesięcy i 20 dni, a po ograniczeniu do 1/3 udowodnionych okresów składkowych - w wymiarze <br/>7 miesięcy i 9 dni.</p> <p>Z kolei w ostatnim dziesięcioleciu przed zgłoszeniem wniosku o rentę, tj. w okresie <br/>od 19 lutego 2004r. do 18 lutego 2014r., ubezpieczony wykazał te same, co wymienione wyżej okresy składkowe oraz okres od 25 lutego 2004r. do 24 lutego 2005r., co daje łącznie <br/>2 lata, 9 miesięcy i 26 dni oraz wskazane wyżej okresy nieskładkowe w łącznym wymiarze <br/>1 roku, 5 miesięcy i 20 dni, a po ograniczeniu do 1/3 udowodnionych okresów składkowych - w wymiarze 11 miesięcy i 9 dni.</p> <p>Z tego też względu, Sąd uznał za niecelowe przekazywanie sprawy do rozpoznania organowi rentowemu w związku z pojawieniem się nowych okoliczności, albowiem nawet przy przyjęciu daty powstania tej niezdolności na luty 2015r., ubezpieczony i tak nie spełniłby warunków do przyznania renty w związku z niewykazaniem wymaganego pięcioletniego okresu składkowego i nieskładkowego w ostatnim dziesięcioleciu zarówno przed powstaniem tej niezdolności, jak i przed zgłoszeniem wniosku o rentę. Z tej przyczyny, na podstawie <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 k.p.c.</a>, oddalono jego odwołanie.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od tego wyroku wniósł ubezpieczony.</strong> </p> <p>Domagał się jego zmiany, poprzez uwzględnienie stanu zdrowia, który nie pozwala mu na podjęcie pracy. Zdaniem apelującego, cała dokumentacja dotycząca leczenia świadczy o tym, że jest osobą chorą, co wyklucza zatrudnienie i wypracowanie odpowiedniego stażu pracy. Wniósł o ponowne ustalenie daty powstania niezdolności do pracy w oparciu <br/>o dokumentację medyczną.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Apelacja ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie.</strong> </p> <p>Sąd odwoławczy uznaje za własne ustalenia poczynione przez Sąd I instancji i w pełni podziela dokonaną na ich podstawie ocenę prawną zasadności odwołania ubezpieczonego.</p> <p>Przedmiot sporu w niniejszej sprawie stanowiły uprawnienia ubezpieczonego do renty z tytułu niezdolności do pracy. Analiza tego zagadnienia wymagała ustalenia kiedy ubezpieczony spełniał wymogi stażowe i czy wówczas był niezdolny do pracy.</p> <p>Jak wynika bowiem z trafnie powołanego przez Sąd Okręgowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 57 ust. 1)">art. 57 ust. 1 ustawy <br/>z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz.887 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą emerytalną, renta <br/>z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:</p> <p>1. jest niezdolny do pracy;</p> <p>2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;</p> <p>3. niezdolność do pracy powstała w okresach ubezpieczenia, bądź w okresach opłacania składek na ubezpieczenie społeczne w wysokości określonej w przepisach <br/> o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych albo nie później, niż w ciągu <br/> 18 miesięcy od ustania tych okresów.</p> <p>Z mocy art. 57 ust. 2 ustawy emerytalnej, przepisu art. 57 ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.</p> <p>Na zasadzie art. 58 ust. 1 pkt 5 ustawy emerytalnej, warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej <br/>5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. W myśl art. 58 ust. 2 zdanie 1 tej ustawy okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy. Z mocy art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej, przepisu ust. 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.</p> <p>Jak prawidłowo ustalił Sąd Okręgowy, ostatni okres ubezpieczenia ubezpieczonego ustał z dniem 21 września 2012r., wraz z ustaniem zatrudnienia. Jak wynika <br/>ze sporządzonego w toku postępowania apelacyjnego wyliczenia organu rentowego, łączny wymiar osiągniętych przez niego okresów składkowych i nieskładkowych wynosi 26 lat <br/>i 25 dni, a ostatni raz spełniał wymogi wynikające z art. 57 ust. 1 pkt 3 i art. 58 ust. 2 ustawy emerytalnej w dniu 13 listopada 1998r. (k. 244). Wówczas legitymował się wymaganym <br/>pięcioletnim okresem składkowym i nieskładkowym w ostatnim dziesięcioleciu. Od tego czasu do 31 stycznia 2004r. był uprawniony do renty. Następnie od 25 lutego 2004r. <br/>do 24 lutego 2005r. pozostawał w zatrudnieniu, a od 25 lutego 2005r. do 30 kwietnia 2009r. nie podlegał ubezpieczeniom z żadnego tytułu, będąc w tym czasie zdolnym do pracy. <br/>Ta ponad 4-letnia przerwa w zatrudnieniu zaważyła o tym, że obecnie nie spełnia wymogów stażowych, niezbędnych do przyznania mu prawa do renty.</p> <p>W tej sytuacji, wyjaśnienia wymagało czy po zakończeniu pobierania renty, począwszy od 1 lutego 2004r. do nadal, ubezpieczony był nieprzerwanie częściowo niezdolny do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu, to znaczy, czy od tego czasu w znacznym stopniu utracił zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji górnika, robotnika budowlanego, kamieniarza. Jak wynika z opisanej przez Sąd <br/>I instancji opinii biegłej sądowej z zakresu hepatologii - lek. med. <span class="anon-block">A. P. (2)</span>, jego częściowa niezdolność do pracy powstała w marcu 2014r., ponieważ już w listopadzie 2014r. wątroba ubezpieczonego była powiększona o znacznej echogeniczności i wymagała intensywnego leczenia - wówczas ubezpieczony winien był całkowicie zaprzestać picia alkoholu, pobierać leki regenerujące wątrobę i nie pracować ciężko. Skoro przy tym badanie w lutym 2015r. wykazało żylaki przełyku I stopnia, potwierdzające istnienie marskości wątroby, to w ocenie biegłej, z uwagi na czas trwania choroby co najmniej od kilkunastu lat, niezdolność ta powstała w marcu 2014r. Z kolei według biegłego hepatologa dr n.med. <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, owa niezdolność powstała od lutego 2015r., tj. od momentu wystąpienia zmian w wątrobie o typu marskości toksycznej z objawami nadciśnienia wrotnego.</p> <p>Powyższe ustalenia Sądu I instancji oznaczają, iż od momentu zakończenia pobierania renty 31 stycznia 2004r., przynajmniej do marca 2014r. ubezpieczony nie był niezdolny <br/>do pracy. Uwadze tego Sądu uszło przy tym, iż brak tej niezdolności został potwierdzony <br/>na dzień wydania przez Sąd Okręgowy w Częstochowie prawomocnego wyroku z 22 sierpnia 2011r., oddalającego odwołanie ubezpieczonego od decyzji z 11 marca 2011r. odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Jak wynika przy tym z motywów wyroku Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2012r. (I UK 339/11) w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a>, sąd jest związany nie tylko wyrokiem wydanym w innej sprawie, ale także ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę prawomocnego rozstrzygnięcia. W ramach tych wiążących Sąd rozpoznający obecnie sprawę ustaleń, żadne dolegliwości ubezpieczonego <br/>nie czyniły go w jakimkolwiek zakresie niezdolnym do pracy przynajmniej do dnia wydania tego wyroku 22 sierpnia 2011r.</p> <p>Powyższy wniosek, wraz z konkluzjami wynikającymi z opinii biegłych, nie był kwestionowany przez samego ubezpieczonego, który potwierdził ustaloną przez biegłego <br/>dr n. med. <span class="anon-block">A. B. (2)</span> datę powstania jego niezdolności na luty 2015r. (k. 227).</p> <p>Tym samym, jak ostatecznie słusznie przyjął Sąd I instancji, ubezpieczony nie spełnił wymogów stażowych przewidzianych w art. 57 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 58 ust. 1 pkt 5 oraz art. 58 ust. 2 ustawy emerytalnej. Co prawda osiągnął przewidziany w art. 57 ust. 2 wymiar 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, ale jak wynika ze wszystkich opinii biegłych, <br/>nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Oznacza to, iż celem nabycia prawa do renty, ubezpieczony winien spełniać wymóg z art. 57 ust. 1 pkt 3 i art. 58 ust. 1 pkt 5 w związku <br/>z art. 58 ust. 2 ustawy emerytalnej. Tymczasem, jak wynika ze sporządzonych w toku postępowania apelacyjnego wyliczeń organu rentowego (k. 244), w dziesięcioleciu przed złożeniem wniosku o rentę, tj. od 18 lutego 2004r. do 18 lutego 2014r. ubezpieczony udowodnił łącznie jedynie 3 lata, 11 miesięcy i 27 dni okresów składkowych <br/>i nieskładkowych, w tym 2 lata, 11 miesięcy i 28 dni okresów składkowych oraz 1 rok, <br/>3 miesiące i 20 dni okresów nieskładkowych, ograniczonych do 1/3 okresów składkowych <br/>i wynoszących 11 miesięcy i 29 dni. Natomiast w dziesięcioleciu przed powstaniem niezdolności do pracy, przyjętym przez Sąd Okręgowy najwcześniej na 31 marca 2014r., <br/>tj. od 30 marca 2004r. do 31 marca 2014r., wykazał jedynie 3 lata, 9 miesięcy i 2 dni okresów składkowych i nieskładkowych, zamiast wymaganych 5 lat takich okresów (Sąd I instancji przez przeoczenie nie uwzględnił w tym miejscu okresu od 31 marca 2004r. do 24 lutego 2005r.). Natomiast, począwszy od dnia 13 listopada 1998r., kiedy ostatni raz spełniał <br/>ten wymóg, nie był nieprzerwanie niezdolny do pracy. Zdolność do pracy odzyskał <br/>31 stycznia 2004r. i posiadał ją przynajmniej do 31 marca 2014r., czemu ubezpieczony <br/>nie przeczył. Wskazują na to też opinie wszystkich biegłych, a co do okresu do 22 sierpnia 2011r. - także prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie, wydany w sprawie <br/>o sygn. akt IV U 598/11.</p> <p>Tym samym, wbrew wymogom przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, ubezpieczony <br/>nie przedłożył żadnych dowodów potwierdzających jego nieprzerwaną niezdolność do pracy już od dnia 13 listopada 1998r. Jak wynika tymczasem z wyroku Sądu Najwyższego z dnia <br/>8 stycznia 2008r. (I UK 193/07; OSNP z 2009r., z. 1-2, poz. 52), w postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych obowiązuje zasada kontradyktoryjności i związany z nią ciężar udowodnienia przez ubezpieczonego podnoszonych przez niego twierdzeń, któremu ten <br/>nie sprostał. Ze względu na brak nieprzerwanej niezdolności do pracy od dnia, w jakim ostatni raz spełniał wymogi stażowe, wykluczone jest nabycie przez niego prawa <br/>do wnioskowanego świadczenia.</p> <p>Na koniec zauważyć należy, iż w sprawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy konieczne jest ustalenie w pierwszej kolejności zrealizowania przez ubezpieczonego wymogów stażowych wynikających z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej oraz art. 58 ust. 1, 2 i 4 tej ustawy. Dopiero potem możliwe jest czynienie ustaleń w zakresie spełnienia przesłanki istnienia niezdolności do pracy na dzień, w jakim ostatni raz te wymogi były spełnione, a następnie kontynuowanie jej do dnia wydania zaskarżonej decyzji.</p> <p>Z uwagi na fakt, iż ubezpieczony nie spełnia wskazanych powyżej przesłanek stażowych i równocześnie nie dysponuje wymaganym przez art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej trzydziestoletnim okresem składkowym zwalniającym od ich spełnienia w przypadku całkowitej niezdolności do pracy, niecelowe było dopuszczanie dowodu z opinii biegłych <br/>na okoliczność jego aktualnej zdolności do pracy. Istotne bowiem było wyłącznie to, <br/>czy od momentu, kiedy ostatni raz spełniał wymóg posiadania 5 lat w ostatnich 10 latach podlegania ubezpieczeniu - 13 listopada 1998r., pozostawał nieprzerwanie niezdolny <br/>do pracy. Wiążąca negatywna odpowiedź na to pytanie wynikała już z powołanego wyżej prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z 22 sierpnia 2011r. Poczynienie odmiennych ustaleń przy potwierdzonym przez ubezpieczonego braku nowych dowodów <br/>z przebiegu leczenia i braku innych okresów ubezpieczenia, było w tej sytuacji wykluczone.</p> <p>Skoro zatem ubezpieczony nie spełnia wymogu osiągnięcia pięcioletniego okresu składkowego i nieskładkowego w ostatnim dziesięcioleciu przed powstaniem ostatniej niezdolności do pracy lub przed zgłoszeniem wniosku o rentę, przeto Sąd I instancji trafnie uznał, iż nie przysługuje mu prawo do wnioskowanego świadczenia.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> Sąd Apelacyjny orzekł, <br/>jak w sentencji.</p> <p>/-/SSA E.Kocurek-Grabowska /-/SSA M.Pierzycka-Pająk /-/SSO del. A.Petri </p> <p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p>JR</p> </div>