VI Ka 895/16

<p>Sygn. akt VI Ka 895/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko</p> <p>Sędziowie: SO Anna Zawadka (spr.)</p> <p>SO Jacek Matusik</p> <p>protokolant: protokolant sądowy Monika Oleksy</p> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wołominie – Artura Orłowskiego</p> <p>po rozpoznaniu dnia 28 grudnia 2016 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">L. L.</span> syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art. 234 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie</p> <p>z dnia 29 marca 2016 r. sygn. akt IV K 1100/13</p> <p>utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 150 zł tytułem opłaty za II instancję oraz pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Anna Zawadka SSO Ludmiła Tułaczko SSO Jacek Matusik</em> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 895/16</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">L. L.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>będąc pouczonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zawiadomienie o przestępstwie niepopełnionym oraz fałszywe oskarżenie w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w dniu 10 sierpnia 2011 roku w siedzibie CBŚ KGP w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz w dniu 08 września 2011 roku w Komisariacie Policji w <span class="anon-block">J.</span> zawiadomił o niepopełnionym przestępstwie sfałszowania umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości pomiędzy <span class="anon-block">L. L.</span> a <span class="anon-block">M. O.</span> poprzez podrobienie podpisu <span class="anon-block">L. L.</span> oraz posłużenia się tym dokumentem i doprowadzenia w ten sposób Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">L. L.</span> w kwocie 15 250 zł oraz fałszywie oskarżył <span class="anon-block">A. O. (2)</span> o popełnienie tego przestępstwa, a następnie złożył nieprawdziwe zeznania mające stanowić dowód w postępowaniu o sygn. 2 Ds. 592/13, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art. 234 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 238)">art. 238 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie wyrokiem z dnia 29 marca 2016 roku w sprawie o sygn. akt IV K 1100/13:</p> <p>I.  W ramach zarzucanego mu czynu oskarżonego <span class="anon-block">L. L.</span> uznał za winnego tego , że w krótkich odstępach czasu w dniu 10 sierpnia 2011 roku w siedzibie CBŚ KGP w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz w dniu 08 września 2011 roku w Komisariacie Policji w <span class="anon-block">J.</span>, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zawiadomienie organu powołanego do ścigania o niepopełnionym przestępstwie lub fałszywe oskarżenie, złożył zawiadomienie o przestępstwie sfałszowania umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości pomiędzy <span class="anon-block">L. L.</span> a <span class="anon-block">M. O.</span> poprzez podrobienie podpisu <span class="anon-block">L. L.</span> oraz posłużenia się tym dokumentem i doprowadzenia w ten sposób Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">L. L.</span> w kwocie 15 250 zł oraz zeznania odnośnie jego okoliczności, mające stanowić dowód w postępowaniu o sygn. 2 Ds. 592/13 wiedząc, że czynu tego nie popełniono, fałszywie oskarżając o popełnienie tego czynu <span class="anon-block">A. O. (2)</span>, to jest za winnego występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art. 234 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie tych przepisów skazał go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierzył mu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł (dziesięć);</p> <p>II.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 § 2 kk</a> orzekł przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodu rzeczowego w postaci umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości z podpisem <span class="anon-block"> (...)</span>;</p> <p>III.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 kpk</a> dowód rzeczowy w postaci umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości z dnia 24.05.2008r. zwrócił <span class="anon-block">M. O.</span>;</p> <p>IV.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1762,10 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych w tym kwotę 150 zł tytułem opłaty.</p> <p>Od wyroku tego apelację wniósł obrońca oskarżonego <span class="anon-block">L. L.</span> , który zaskarżył ww. wyrok w całości na korzyść oskarżonego i wyrokowi temu zarzucił na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 427 i 438 pkt 2 k.p.k.</a> obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia tj.:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92)">art. 92 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>- przez nie wzięcie pod uwagę całości zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, mającego znaczenie dla rozstrzygnięcia, w tym wyjaśnień oskarżonego, tłumaczącego swoje przekonanie iż popełniono wobec niego przestępstwo;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> – przez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i tym samym naruszenie zasady obiektywizmu, co objawiło się uznaniem, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych czynów z zamiarem bezpośrednim.</p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">L. L.</span> od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Wniósł jednocześnie o uzupełnienie przewodu sądowego poprzez przeprowadzenie na rozprawie dowodu z postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa I Wydział Cywilny , sygn. akt I Nc 7200/07, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 452;art. 452 § 2)">art. 452 § 2 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego jest niezasadna i przez to nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonego zarzut obrazy przepisów prawa procesowego, który miał mieć wpływ na treść orzeczenia nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony. Nie sposób bowiem zgodzić się ze skarżącym, iż Sąd <em> <!-- -->meriti </em>nie wziął pod uwagę całości zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności wyjaśnień oskarżonego, który z determinacją twierdzi, że nie pamięta aby podpisał umowę pośrednictwa. Zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92)">art. 92 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> jest skuteczny jeżeli sąd pierwszej instancji nie ujawnił wszystkich istotnych w spawie dowodów lub je ujawnił, ale przy ich ocenie pominął niektóre z nich. Przy czym obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> aby mogła mieć wpływ na treść wyroku, musi dotyczyć nieujawnienia lub pominięcia istotnego dowodu (istotnej okoliczności), gdyż dopiero wówczas może to rzutować na treść rozstrzygnięcia. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Sąd wydając wyrok oparł się na całości ujawnionego materiału dowodowego w tym również na wyjaśnieniach oskarżonego, które częściowo uznał za wiarygodne. Nie stanowi naruszenia wskazanych przepisów dokonanie takiej czy innej oceny dowodów przeprowadzonych na rozprawie. Z uzasadnienia wyroku wynika dlaczego sąd nie dał wiary określonym dowodom, przy czym wskazał powody takiego stanowiska. Nieuwzględnienie okoliczności wynikających z całości wyjaśnień oskarżonego nie stanowi naruszenia wskazanych przepisów. Normy wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> nie można rozumieć w ten sposób, że każdy z przeprowadzonych dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych.</p> <p>W tej sytuacji podstawę ustaleń stanowią tylko te dowody, które sąd uznał za wiarygodne i wartościowe, to jest znaczące dla istotnych ustaleń faktycznych. Obowiązkiem sądu, aby pozostać w zgodzie z normą wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92)">art. 92 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, jest dostrzeżenie także przeciwstawnych dowodów, przeanalizowanie ich w zgodzie z regułami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i podjęcie umotywowanej decyzji co do wiarygodności jednych i niewiarygodności drugich. W ocenie Sądu Okręgowego pisemne uzasadnienie wyroku spełnia te wszystkie wymogi. Sąd Rejonowy nie dał wiary tej części wyjaśnień oskarżonego w której kwestionował swoją winę, zasadnie wskazując, iż złożenie przez oskarżonego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa aż cztery lata po sporządzeniu umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, w sposób skuteczny podważa wiarygodność wyjaśnień oskarżonego, w których kwestionował autentyczność swojego podpisu na umowie. W ocenie Sądu Okręgowego znamiennym jest fakt, iż oskarżony zakwestionował przed organami ścigania autentyczność swojego podpisu i złożył fałszywe zeznanie kierując wobec innej osoby fałszywe oskarżenie dopiero w momencie, gdy wyczerpał już wszelkie prawne możliwości uniknięcia zapłaty na rzecz <span class="anon-block">M. O.</span> kwoty 15 250 zł z tytułu pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, tj. w czasie toczącego się postępowania o egzekucję należności pieniężnej na rzecz <span class="anon-block">M. O.</span> kiedy komornik dokonał opisu i oszacowania nieruchomości oskarżonego (k.44-45). Wbrew twierdzeniom obrońcy z faktu złożenia przez oskarżonego sprzeciwu od nakazu zapłaty w sprawie I Nc 7200/07 nie wynika aby <span class="anon-block">L. L.</span> kwestionował już wcześniej swój podpis pod umową pośrednictwa. Wprawdzie w skardze na czynności komornika z dnia 19 sierpnia 2010r. znajduje się oświadczenie <span class="anon-block">L. L.</span>, iż nie uznaje żadnej kwoty należnej wierzycielowi z powodu tego, iż nakaz zapłaty został wydany na podstawie podrobionego dokumentu (k.41- pkt 4). Tym bardziej więc niezrozumiałe jest dlaczego zawiadomienie o przestępstwie <span class="anon-block">L. L.</span> złożył dopiero w dniu 10 sierpnia 2011 roku, skoro jak twierdzi obrońca oskarżony od początku był i nadal jest przekonany, iż nie złożył podpisu pod umową pośrednictwa.</p> <p>Powyższe twierdzenie oskarżonego zostało skutecznie obalone przez trzy opinie biegłych z zakresu badań dokumentów i pisma ręcznego, z których jednoznacznie wynika, że podpis o treści <span class="anon-block"> (...)</span> znajdujący się na umowie pośrednictwa sprzedaży nieruchomości został nakreślony przez <span class="anon-block">L. L.</span> i jest autentycznym podpisem oskarżonego. W toku postępowania sądowego jednoznacznie ustalono, że jest to pierwopis i nie został wykonany inną techniką, ani przy użyciu faksymile. Żaden ze świadków nie wspomina o takiej sytuacji aby oskarżony nie miał świadomości uczestniczenia w sprzedaży nieruchomości pośrednika w osobie <span class="anon-block">A. O. (2)</span>. Wprost przeciwnie z zeznań świadków <span class="anon-block">M. O.</span> i <span class="anon-block">A. O. (2)</span> wynika, że oskarżony miał pełną świadomość sporządzenia umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości i dopiero w momencie wręczenia faktury do zapłaty prowizji w wysokości 2,5 % wartości nieruchomości, odmówił wywiązania się z umowy, co skutkowało wystąpieniem na drogę postępowania sądowego przez właściciela agencji. Z zeznań świadka <span class="anon-block">A. O. (2)</span> wynika, że do podpisania umowy pośrednictwa doszło w domu oskarżonego, a oskarżony był wówczas w stanie trzeźwości i był świadomy tego co podpisuje. W ocenie Sądu Okręgowego brak wskazania na umowie daty oraz niewypełnienie rubryki dotyczącej dokumentu tożsamości oskarżonego oraz jego numeru PESEL, nie podważa autentyczności podpisu oskarżonego na umowie, ani nie świadczy o tym, że umowa została podstępem podsunięta oskarżonemu do podpisania. Z zeznań tego świadka wynika również, że wcześniej przyjeżdżała do <span class="anon-block">L. L.</span> z klientami, którzy byli zainteresowani kupnem działki zanim zjawił się ten właściwy kupiec. Na uwagę zasługuje również fakt, iż druga strona transakcji sprzedaży nieruchomości nie kwestionowała roli pośrednika w zawarciu umowy ani faktury wystawionej przez pośrednika i zapłaciła należne wynagrodzenie stanowiące 2 % wartości nieruchomości. W świetle zeznań świadków nie budzi wątpliwości, że oskarżony miał pełną świadomość, że <span class="anon-block">A. O. (2)</span> jest pośrednikiem w sprzedaży nieruchomości, a twierdzenia oskarżonego stanowią jedynie przyjętą linię obrony.</p> <p>Wbrew zarzutom obrońcy o zamiarze bezpośrednim sprawcy przesądza całokształt podmiotowych i przedmiotowych okoliczności tej sprawy, na podstawie których możliwe jest odtworzenie rzeczywistych przeżyć sprawcy i ustalenie do czego zmierzał i czego chciał. Byłoby czymś niedorzecznym, gdyby zamiar sprawcy miał zależeć wyłącznie od tego, do czego ten zechce się przyznać. Podstawę wnioskowania w tej materii powinna w takiej sytuacji stanowić analiza uzewnętrznionych przejawów zachowania sprawcy, a nie jego werbalne stanowisko.</p> <p>Doświadczenie życiowe nakazuje uznać, iż sposób zachowania oskarżonego w tej sprawie, a w szczególności fakt iż to w posiadaniu oskarżonego znajdowały się oryginały dwóch umów pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, które zostały u niego zatrzymane w dniu 08.09.2011r. (k.116-117), wskazuje na pełną świadomość oskarżonego odnośnie autentyczności jego podpisu na jednej z umów. Gdyby bowiem, tak jak sugeruje obrońca, umowa została sprytnie podsunięta przez pośrednika i oskarżony ją podpisał poza swoją świadomością, to niewątpliwie pośrednik nie pozostawiłby oryginału takiej umowy w posiadaniu oskarżonego. Pozostawienie oryginału tak „spreparowanej” umowy w posiadaniu oskarżonego stanowiłoby przecież oczywiste zagrożenie dla interesów właściciela agencji, który następnie dochodził swoich roszczeń na drodze postępowania sądowego. Ponadto w świetle posiadania przez oskarżonego oryginału umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości ze swoim jak nadal uparcie twierdzi „podrobionym” podpisem, tym bardziej nie jest zrozumiałe dla Sądu zwlekanie przez oskarżonego ze złożeniem zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez okres 4 lat.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Okręgowy uznał, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny w sprawie podstawę, którego stanowił zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> pełny materiał dowodowy oceniony z uwzględnieniem zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> i bez przekroczenia ram swobody zakreślonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Sąd meriti swoje stanowisko uzasadnił w sposób wymagany <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 kpk</a>. Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie <span class="anon-block">L. L.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu. Ewentualny wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania – oprócz tego, że niezasadny – nie został zaś w żaden sposób umotywowany przez skarżącego.</p> <p>Jednocześnie Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę za drugą instancję oraz pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym uznając, że ich wysokość nie przekracza możliwości majątkowych oskarżonego potwierdzonych informacją o dochodach (k.358).</p> <p>SSO Anna Zawadka SSO Ludmiła Tułaczko SSO Jacek Matusik</p> </div>