IV Ka 866/16

<p>Sygn. akt IV Ka 866/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Mariusz Górski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p> Marta Synowiec</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. C.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">(...)</span>r. w <span class="anon-block">O.</span> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011251371" title="Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - Dz. U. z 2001 r. Nr 125, poz. 1371 (art. 92;art. 92 ust. 3;art. 92 ust. 4)">art. 92 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym</a> (Dz. U. z 2013r. poz. 1414 z późn. zm.) w zw. z zlp. 16 zał. 2 ww ustawy</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku</p> <p>z dnia 19 września 2016 roku sygnatura akt II W 394/16</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> kw postępowanie o przypisane <span class="anon-block">M. C.</span> wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011251371" title="Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - Dz. U. z 2001 r. Nr 125, poz. 1371 (art. 92;art. 92 ust. 3;art. 92 ust. 4)">art. 92 ust. 3 i 4 ustawy z 6 września 2001 roku o transporcie drogowym</a> umarza zaliczając wydatki w sprawie na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn.akt IV Ka 866/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem <span class="anon-block">M. C.</span> uznany został za winnego, że:</p> <p>Jako osoba zarządzająca transportem w <span class="anon-block"> przedsiębiorstwie (...)</span> Usługi <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">R. K.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, naruszył obowiązki i warunki wykonywania przewozu drogowego określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011251371" title="Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - Dz. U. z 2001 r. Nr 125, poz. 1371 ()">ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym</a> ( dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.) poprzez fakt, iż:</p> <p>1. W dniu 18.12,2015r. dopuścił do naruszenia przepisów o stosowaniu urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i odpoczynku oraz aktywność kierowcy poprzez brak właściwego nadzoru, co spowodowało prowadzenie pojazdu o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wraz z naczepą przez kierowcę Pana <span class="anon-block">R. K.</span> bez rejestrowania na wykresówce kierowcy wskazań tachografu w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi (kierowca rejestrował odpoczynek w trakcie poruszania się pojazdu po <span class="anon-block">drodze krajowej nr (...)</span>),-</p> <p>2. W dniu 16.12.2015r. dopuścił do naruszenia przepisów o stosowaniu urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i odpoczynku oraz aktywność kierowcy poprzez brak właściwego nadzoru, co spowodowało prowadzenie pojazdu o nr rej, <span class="anon-block">(...)</span> wraz z naczepą przez kierowcę pana <span class="anon-block">R. K.</span> bez rejestrowania na wykresówce kierowcy wskazań tachografu w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi ( kierowca rejestrował odpoczynek w trakcie poruszania się pojazdu po <span class="anon-block">drodze krajowej nr (...)</span> ),-</p> <p>3. W dniu 14.12.2015r. dopuścił do naruszenia przepisów o stosowaniu urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i odpoczynku oraz aktywność kierowcy poprzez brak właściwego nadzoru, co spowodowało prowadzenie pojazdu o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wraz z naczepą przez kierowcę pana <span class="anon-block">R. K.</span> bez rejestrowania na wykresówce kierowcy wskazań tachografu w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi (kierowca rejestrował odpoczynek w trakcie poruszania się pojazdu po <span class="anon-block">drodze krajowej nr (...)</span>),-</p> <p>tj. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 92 ust.3 i 4 ustawy o transporcie drogowym.</p> <p>Za to na mocy powołanego przepisu wymierzono obwinionemu karę 2000 zł grzywny.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżył <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucając:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że dopuścił się zarzucanego mu czynu,</p> <p>2.  rażącą niewspółmierność orzeczonej kary wynikającą z nieuwzględnienia wszystkich okoliczności łagodzących rzutujących na jej wymiar.</p> <p>Tym samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od zarzucanego czynu, alternatywnie o zmianę orzeczenia w zakresie dotyczącym wysokości wymierzonej kary grzywny.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</span> </strong> </p> <p>Odnoszenie się do zarzutów apelacji należy uznać za bezprzedmiotowe.</p> <p>Powyższe stwierdzenie wynika z faktu, iż w sprawie omawianej nastąpiło przedawnienie karalności wskazanego wyżej wykroczenia, bowiem od chwili jego dokonania upłynęły 2 lata.</p> <p>I tak obwinionemu przypisano czyny jakich miał dopuścić się od 14 do 18 grudnia 2015 r..</p> <p>Wyrok Sadu I instancji zapadł zatem jeszcze przed upływem 2-letniego okresu przedawnienia karalności za wykroczenie (art. 45§1 kw), jednak akta sprawy przesłano Sądowi II instancji wraz z apelacją obwinionego dopiero 30 listopada 2016 r. (por.k.-65), a zatem nie było realnej możliwości wyznaczenia rozprawy odwoławczej i zawiadomienia o niej stron przed 18 grudnia 2016 r., kiedy to nastąpiło przedawnienie karalności omawianego wykroczenia.</p> <p>Z tej to przyczyny – jedynym możliwym rozstrzygnięciem w dacie wyrokowania przez Sąd II instancji (28.12.16 r.) było uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.</p> </div>