VI Gz 345/15
Суди загальної юрисдикції2015-12-18
Номер справи
VI Gz 345/15
Дата рішення
2015-12-18
Тип
DECISION
Судді
Anna Walus-Rząsa (PRESIDING_JUDGE)Barbara FrankowskaBeata Hass-Kloc
Правова підстава
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt VI Gz 345/15</strong>
</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- --> Dnia 18 grudnia 2015 r. </strong>
</p>
<p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący: SSO Anna Walus-Rząsa (spr.)</p>
<p>Sędziowie: SO Barbara Frankowska</p>
<p>SO Beata Hass – Kloc</p>
<p>Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Kamuda</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. w Rzeszowie</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa: <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko : <span class="anon-block">Z. O.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o zapłatę</strong>
</p>
<p>na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 8 czerwca 2015 r., sygn. akt V GC 1694/14</p>
<p>
<strong>
<!-- -->postanawia: oddalić zażalenie. </strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy uzupełnił postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 22 kwietnia 2015r. wydane w niniejszej sprawie w ten sposób, że zasądził od powoda <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna we <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">Z. O.</span> kwotę 197,00 zł tytułem kosztów postępowania.</p>
<p>Sąd Rejonowy wskazał, iż dnia 22 kwietnia 2015r. odrzucił pozew złożony przez powoda <span class="anon-block">(...)</span>Spółka Akcyjna we <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">Z. O.</span> o zapłatę kwoty 1.086,00 zł z ustawowymi odsetkami. Pozwany, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia domagając się zasądzenia na jego rzecz od powoda kosztów postępowania. Sąd Rejonowy wskazując na stanowisko Sądu Najwyższego zwarte w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2003 r. V CK 486/02 stwierdził, że orzeczenie o odrzuceniu pozwu skutkuje uznaniem, że powód przegrał proces w całości stąd też ma obowiązek zwrócić koszty postępowania na rzecz pozwanego, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>.</p>
<p>Cytując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 351)">art. 351</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 361)">art. 361 kpc</a> Sąd Rejonowy uzupełnił postanowienie z dnia 22 kwietnia 2015r. w zakresie kosztów postępowania zasądzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 197,00 zł.</p>
<p>Zażalenie na powyższe postanowienie złożył powód i zaskarżając postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania w całości wniósł o jego uchylenie i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego.</p>
<p>Powód zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu obrazę przepisów procesowych tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a> i w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1)">art. 199 § 1 kpc</a> poprzez błędne przyjęcie, że odrzucenie pozwu w niniejszej sprawie powinno skutkować uznaniem , że strona powodowa przegrała proces w całości i jest zobowiązana zwrócić koszty procesu stronie pozwanej, podczas gdy sprawa ta stanowiła kontynuację postępowania prowadzonego przeciwko stronie pozwanej w trybie elektronicznego postępowania upominawczego pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> i była wynikiem podwójnej rejestracji w/w sprawy w sądzie właściwości ogólnej strony pozwanej, obok sprawy o sygn. akt V GC 1315/14.</p>
<p>W ocenie skarżącego przyjęte w zaskarżonym postanowieniu stanowisko Sądu I instancji jest niezasadne. Sąd ten nie uwzględnił bowiem faktu, że przedmiotowa sprawa z elektronicznego postępowania upominawczego najpierw została omyłkowo przekazana do Sądu Rejonowego w Dębicy I Wydział Cywilny, który to sąd nie był sądem właściwym dla strony pozwanej wg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 27)">art. 27 kpc</a>. W w/w sądzie zarejestrowano przedmiotową sprawę dwukrotnie, a następnie przekazano obie sprawy do Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego, który również kontynuował prowadzenie jednej sprawy pod dwiema sygnaturami V GC 1694/14 oraz V GC 1315/14.</p>
<p>Strona powodowa podniosła, że w piśmie z dnia 27 marca 2015r., skierowanym do Sądu Rejonowego w Rzeszowie wniosła o umorzenie postępowania prowadzonego pod sygnaturą akt V GC 1694/14, wyjaśniając, że nie miała wiedzy , co do tego, że sprawa przeciwko tej samej stronie pozwanej została zarejestrowana dwukrotnie. To z tego powodu zaszła przesłanka z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1)">art. 199 § 1 kpc</a> do odrzucenia pozwu , nie zaś z tej przyczyny, że strona powodowa celowo dochodziła spełnienia tego samego świadczenia od jednej osoby jednocześnie w dwóch odrębnych postępowaniach. Przyjęcie więc stanowiska , że w przedmiotowej sprawie orzeczenie o odrzuceniu pozwu skutkuje uznaniem, że strona powodowa przegrała proces w całości jest nieuzasadnione. Strona powodowa nie może bowiem ponosić negatywnych skutków nieprawidłowego zarejestrowania przez Sąd Rejonowy jednej sprawy przekazanej z Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie Wydział VI Cywilny jako dwóch odrębnych . Przyznanie więc stronie pozwanej w tych okolicznościach zwrotu kosztów procesu jest bezpodstawne i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong>
</p>
<p>Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Zauważyć należy, że istotnie sprawa niniejsza została zarejestrowana przez Sąd Rejonowy w Dębicy dwukrotnie w kwietniu i lipcu 2014r. , co miało związek ze sprostowaniem postanowienia z dnia 6 grudnia 2012r., Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014r., a także z reorganizacją Sądu Rejonowego w Ropczycach, który w międzyczasie stał się <span class="anon-block"> Ośrodkiem (...)</span> Sądu Rejonowego w Dębicy z dniem 1 stycznia 2013r. ( przywrócony 1.07.2015r.). W tych okolicznościach skoro strona powodowa działała przez profesjonalnego pełnomocnika dwukrotna rejestracja tej samej sprawy powinna być przez niego zauważona . W szczególności pełnomocnik powoda po raz pierwszy został wezwany do uzupełnienia braków formalnych pozwu przez Sąd w Dębicy 1 lipca 2014r. ( akta sprawy V GC 1315/14 k. 22) a następnie o te same braki formalne zarządzeniem z dnia 29 września 2014r. ( akta sprawy V GC 1694/14 k. 29). W obu zarządzeniach podano, że braki dotyczą uzupełnienia pozwu przeciwko <span class="anon-block">Z. O.</span> a wezwania zostały sporządzone w dość długim odstępie czasowym. Uzupełnienie dokonane przez pełnomocnika powoda w obu sprawach pismami z 15.07.2015r. i 24.10.2014r. zawierało dokładnie te same dokumenty w tym umowę i faktury wystawione dla pozwanego oraz umowę przelewu wierzytelności. W obu sprawach zostały też wydane postanowienia o przekazaniu sprawy do Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydziału Gospodarczego w dniach 29.08.2014r. i 4.11.2014r. i oba postanowienia pełnomocnik powoda otrzymał (k. 53 i 64 obie sprawy). W odpowiedzi na pozew z dnia 27.02.2015r. złożonej w sprawie V GC 1694/14 pełnomocnik pozwanego wniósł o odrzucenie pozwu z uwagi na to, że sprawa pomiędzy tymi samymi stronami o to samo roszczenie jest w toku. Odpowiedź na pozew z tym zarzutem pełnomocnik powoda otrzymał 23 marca 2015r. ( k. 87).</p>
<p>W związku z powyższym Sąd Rejonowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015r. odrzucił pozew, a postanowienie to pełnomocnik powoda otrzymał 14 maja 2015r. ( k. 89). Następnie Sąd Rejonowy uzupełnił postanowienie o odrzuceniu pozwu postanowieniem z 8 czerwca 2015. o koszty postępowania.</p>
<p>W sprawie toczącej się pod sygnaturą akt V GC 1315/14 w piśmie z dnia 19 czerwca 2015r. powód cofnął pozew - co skutkowało umorzeniem postępowania.</p>
<p>W aktach sprawy brak pisma z 27 marca 2015r. , na które powołuje się strona powodowa w zażaleniu, i w którym, jak twierdzi pełnomocnik powoda, wniósł o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na brak wiedzy o dwukrotnej rejestracji tej samej sprawy. Przy czym zauważyć należy, że załączenie tego pisma nie zmieniłoby sytuacji w zakresie kosztów postępowania, które również obciążałyby stronę powodową.</p>
<p>Jak wskazano wyżej pełnomocnik strony powodowej już po wezwaniach do uzupełnienia braków formalnych i po otrzymaniu postanowień o przekazaniu sprawy do Sądu Rejonowego w Rzeszowie powinien zauważyć, że ta sama sprawa prowadzona jest pod dwoma sygnaturami akt.</p>
<p>W tym stanie rzeczy odrzucenie pozwu przez Sąd Rejonowy i obciążenie powoda kosztami postępowania było zasadne.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe, podzielając stanowisko co do tego, iż odrzucenie pozwu skutkuje uznaniem powoda za przegrywającego spór w całości, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a> uznając zażalenie powoda za bezzasadne.</p>
</div>