I C 259/15

Суди загальної юрисдикції2015-12-18

Номер справи

I C 259/15

Дата рішення

2015-12-18

Тип

SENTENCE

Судді

Grażyna Wójcik (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygn. akt I C upr 259/15 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 18 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Miliczu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik Protokolant: Agnieszka Hasiak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. w Miliczu sprawy z powództwa (...) (...) z siedzibą w W. przeciwko R. M. o zapłatę I. zasądza od pozwanego R. M.na rzecz strony powodowej (...) (...) (...)z siedzibą w W.kwotę 1 933,13 (jeden tysiąc dziewięćset trzydzieści trzy i 13/100) zł z ustawowymi odsetkami od dnia 30 grudnia 2014 r. do dnia zapłaty; II. dalej idące powództwo oddala; III. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 396,18 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.  (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) M., (...) Sygn. akt I C upr 259/15 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Strona powodowa I. D. (...) W., działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 30 grudnia 2014 r. skierowała do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym i wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwany R. M.zapłacił stronie powodowej kwotę 3 107,46 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 39,00 zł i kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600,00 zł. W uzasadnieniu wskazała, że pozwanego i (...) S.A. łączyła umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych., na podstawie której wierzyciel wystawił następujące dokumenty księgowe: <dl> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> fakturę nr (...) </dd> <dt>-</dt> <dd> (...) </dd> </dl> W dniu 22 marca 2013 r. wierzyciel pierwotny dokonał w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> przelewu przysługującej mu względem pozwanego wierzytelności na rzecz strony powodowej. Nadto strona powodowa wskazała, że podejmowane przed wytoczeniem powództwa próby polubownego odzyskania należnej kwoty, okazały się bezskuteczne. W dniu 21 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny uwzględnił żądanie strony powodowej i wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany R. M. złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia. Podkreślił też wysoką lakoniczność powództwa oraz zanegował sposób wyliczenia należności głównej i świadczeń ubocznych. Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi. Strona powodowa, na wezwanie Sądu, w dniu 2 czerwca 2015 r. uzupełniła braki formalne pozwu oraz dołączyła dokumenty, na które powoływała się w uzasadnieniu pozwu. Jednocześnie wskazała – powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z 7 maja 2009 r. III CZP 20/09 – że kwestię przedawnienia roszczeń o opłaty abonamentowe i wynagrodzenie za połączenia telefoniczne z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych reguluje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> Skoro zatem powód wniósł pozew do Sądu w dniu 30 grudnia 2014 r., trzyletni okres przedawnienia dla roszczeń z terminami płatności w okresie od 22 lutego 2012 r. do 24 września 2012 r. jeszcze nie upłynął. Pozwany nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty. Na rozprawie w dniu 18 grudnia 2015 r. ponownie podniósł zarzut przedawnienia roszczenia i oświadczył, że sprzeciwia się sposobowi postępowania w niniejszej sprawie przez stronę powodową. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwanego (...) S.A. łączyła umowa o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w tym usługi powszechnej zawarta w dniu 4 września 2008 r. (okoliczność bezsporna, a ponadto: dowód: umowa z 04.09.2008 r., k. 37-39) W okresie od 1 listopada 2011 r. do 31 października 2013 r. (...) S.A. oraz pozwanego łączył aneks nr (...) do umowy neostrada + usługa (...) w technologii satelitarnej, zawarty na warunkach promocji. Numer ewidencyjny pozwanego to (...). (okoliczność bezsporna, a ponadto: dowód: aneks k. 40-41) W ramach powyższych umów powstały wierzytelności wynikające z następujących faktur VAT: <dl> <dt>-</dt> <dd> nr (...) z dnia 09.02.2012 r. za usługi telekomunikacyjne świadczone w miesiącu lutym 2012 r., opiewająca na kwotę 338,62 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 23.02.2012 r., obejmującą rozliczenie odsetek w kwocie 3,20 zł za 35 dni opóźnienia w płatności należności za miesiąc grudzień 2011 r.; </dd> <dt>-</dt> <dd> nr (...) z dnia 08.03.2012 r. za usługi telekomunikacyjne świadczone w miesiącu marcu 2012 r., opiewająca na kwotę 425,87 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 23.03.2012 r.; </dd> <dt>-</dt> <dd> nr (...) z dnia 09.04.2012 r. za usługi telekomunikacyjne świadczone w miesiącu kwietniu 2012 r., opiewająca na kwotę 376,13 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 23.04.2012 r.; </dd> <dt>-</dt> <dd> nr (...) z dnia 09.05.2012 r. za usługi telekomunikacyjne świadczone w miesiącu maju 2012 r., opiewająca na kwotę 208,16 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 23.05.2012 r.; </dd> <dt>-</dt> <dd> nr (...) z dnia 10.06.2012 r. za usługi telekomunikacyjne świadczone w miesiącu czerwcu 2012 r., opiewająca na kwotę 66,10 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 25.06.2012 r.; </dd> <dt>-</dt> <dd> nr (...) z dnia 09.07.2012 r. za usługi telekomunikacyjne świadczone w miesiącu lipcu 2012 r., opiewająca na kwotę 66,10 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 23.07.2012 r.; </dd> <dt>-</dt> <dd> nr (...) z dnia 09.08.2012 r. za usługi telekomunikacyjne świadczone w miesiącu sierpniu 2012 r., opiewająca na kwotę 66,10 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 23.08.2012 r.; </dd> <dt>-</dt> <dd> nr (...) z dnia 09.09.2012 r. za usługi telekomunikacyjne świadczone w miesiącu wrześniu 2012 r., opiewająca na kwotę 17,38 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 24.09.2012 r.; </dd> </dl> (...) S.A. w związku ze świadczonymi usługami telekomunikacyjnymi wystawiła na nazwisko pozwanego notę obciążeniową nr (...), płatną w terminie 14 dni od otrzymania wezwania, opiewającą na kwotę 950,00 zł, obejmująca odszkodowania za zestaw LiveBox, dekoder i kartę dostępową. (dowód: faktury i noty (...) (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) k. 27-36) Należności wynikające z wyżej wskazanych faktur i noty obciążeniowej nie zostały przez pozwanego uregulowane. (okoliczność bezsporna) W dniu 22 marca 2013 r. pomiędzy (...) S.A.w W.a I. D. (...) (...)w W.została zawarta umowa ramowa cyklicznego przelewu wierzytelności, oraz porozumienie nr 1/MM obejmujące m.in. wierzytelności w stosunku do pozwanego R. M., posiadającego nr ewidencyjny (...)o łącznej wartości 2 514,46 zł. (dowód: Umowa ramowa 22 marca 2013 r. i Porozumienie nr 1/MM r., k. 20-22; Załącznik do protokołu odbioru danych k. 23-25) W dniu 10 maja 2013 r. strona powodowa sporządziła pismo, w którym zawiadomiła pozwanego o cesji wierzytelności i wezwała do zapłaty zadłużenia w kwocie 2 755,11 zł. (dowód: pismo z dnia 10.05.2013 r. k. 42) Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Spór dotyczył przede wszystkim zasadności zgłoszonego zarzutu przedawnienia roszczenia. Pozwany podkreślał również lakoniczność pozwu. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> oraz w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zatem w rozpatrywanej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika. Konstruując stan faktyczny w niniejszej sprawie, Sąd uwzględnił dokumenty zaoferowane przez stronę powodową i dowód z przesłuchania pozwanego albowiem brak było jakichkolwiek powodów, by odmówić im przymiotu wiarygodności. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>, który stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Strona powodowa, formułując żądanie w niniejszej sprawie, miała zatem obowiązek udowodnienia, że przysługuje jej uprawnienie do dochodzenia należności w określonej wysokości od pozwanego z tytułu umowy zawartej z jej poprzednikiem prawnym. W niniejszej sprawie podstawy żądania należy poszukiwać w łączącej pozwanego z (...) S.A. umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych, do której znajdują zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ()">ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne</a> (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 243). W pierwszej kolejności oceny wymagał podniesiony przez pozwanego zarzut najdalej idący, a to przedawnienia dochodzonego roszczenia. Odnosząc się do podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia należy zauważyć, iż powołany przez niego przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 751)">art. 751 k.c.</a> regulujący dwuletni termin przedawnienia określonych w nim roszczeń nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> przepisy o zleceniu stosuje się odpowiednio do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami. Tymczasem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ()">ustawa Prawo telekomunikacyjne</a> wyraźnie posługuje się pojęciem „umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych”. Określa również obowiązki stron umowy, jej formę, elementy, kryteria dotyczące ustalania ceny i obowiązku uchwalenia regulaminu. Uregulowania prawa telekomunikacyjnego odnoszące się do umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych nie mają kompleksowego charakteru, niemniej jednak Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt III CZP 20/09 (LEX nr 493968), którą Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, wskazał, iż prawo telekomunikacyjne dostatecznie reguluje elementy istotne umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, co pozwala z kolei na przyznanie analizowanej regulacji odrębnego charakteru i zbędnym czyni sięganie do przepisów regulujących umowę o świadczenie usług. W konsekwencji do tych umów nie mają zastosowania przepisy o zleceniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a>). Powyższemu stanowisku nie sprzeciwia się brak wyraźnego uregulowania w ustawie kwestii przedawnienia roszczeń. Zauważyć bowiem należy, iż nawet w odniesieniu do kodeksowych umów nazwanych nie w każdym przypadku przewidziany jest odrębnie termin przedawnienia roszczeń – jak chociażby w przypadku umowy o roboty budowlane. Taka sytuacja nie uzasadnia jednak uznania regulacji za niepełną, lecz wprost nakazuje sięgnąć do przepisów części ogólnej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> regulujących tę materię. W konsekwencji roszczenia przysługujące operatorowi przeciwko użytkownikowi z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych ulegają przedawnieniu według ogólnych zasad wyrażonych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń zawiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. W świetle powyższego dla roszczenia przysługującego operatorowi przeciwko pozwanemu należało przyjąć trzyletni termin przedawnienia. Jednocześnie wskazać należy, że dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie (art. 513 § 1 .c.). Dlatego też pozwanemu, co do zasady przysługiwał względem strony powodowej jako cesjonariuszowi, zarzut przedawnienia. Zarzut ten okazał się jednak nieskuteczny, gdyż trzyletni termin przedawnienia rozpoczął bieg z dniem 23 lutego 2012 r., to jest z dniem, gdy upłynął termin płatności najwcześniej wystawionej faktury nr (...). Roszczenie uległoby zatem przedawnieniu dopiero z dniem 23 lutego 2015 roku, o ile w czasie biegu przedawnienia nie doszłoby do zawieszenia lub przerwy biegu przedawnienia. Pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym został wniesiony w dniu 30 grudnia 2014 r. i w tym dniu, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 1)">art. 123 § 1 pkt 1 k.c.</a>, nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawnienia. W konsekwencji roszczenie strony powodowej skierowane przeciwko pozwanemu nie uległo przedawnieniu. Zgodnie z § 2 umowy o świadczenia usług telekomunikacyjnych abonent będzie ponosił opłaty zgodnie z cennikami TP i fakturami VAT m.in. abonamentowe i za wszystkie połączenia telefoniczne i inne usługi zrealizowane z jego zakończenia sieci niezależnie od tego kto zlecał usługę lub z niej korzystał. Abonent jest zobowiązany do terminowego uiszczania należności nie objętych reklamacją (§ 10 ust. 7 umowy). Mając na uwadze zaoferowany przez stronę powodową materiał dowodowy Sąd uznał, że wykazała ona fakt zawarcia przez pozwanego i pierwotnego wierzyciela umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz aneksu nr (...), fakt przelewu wierzytelności, a także wysokość zadłużenia pozwanego z tytułu opłat, wynikających z faktur VAT nr od (...) do (...). Nie udowodniła natomiast – wbrew obowiązkowi wynikającemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> - zasadności obciążenia pozwanego opłatami wynikającymi z noty obciążeniowej. Brak bowiem materiału dowodowego na okoliczność regulacji umownych w tym zakresie oraz na okoliczność zaistnienia przesłanek do wystawienia noty obciążeniowej. Nie został też wykazany sposób naliczenia opłat objętych notą i termin ich płatności. Uniemożliwia to weryfikację zasadności żądania w tym zakresie. Przedłożenie samej noty obciążeniowej nie jest – w ocenie Sądu – wystarczające. Z tych względów orzeczono jak w pkt I i II sentencji wyroku. Orzeczenie w przedmiocie skapitalizowanych odsetek, wyliczonych na dzień 29 grudnia 2014 r. w wysokości ustawowej od kwot wynikających z faktur VAT oraz co do dalszych odsetek i odsetek od zaległych odsetek znajduje oparcie w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 § 2 k.c.</a>, przy czym nie uwzględniono skapitalizowanych odsetek w kwocie 224,33 zł, naliczonych od kwoty, wynikającej z noty obciążeniowej. Orzeczenie o kosztach procesu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6 pkt. 3)">pkt III</a>, w związku z tym, że żądanie strony powodowej zostało uwzględnione w 62% , znajduje podstawę w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art. 100 zd. 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 2;§ 6;§ 6 pkt. 3)">§ 2 i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 z późn. zm.) oraz uwzględnia okoliczność, że powodowy Fundusz poniósł koszty procesu w łącznej kwocie 639,00 zł (w tym 39,00 zł opłaty sądowej od pozwu i 600,00 zł kosztów zastępstwa procesowego w stawce minimalnej). (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) M. (...) </div>