Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II Ka 651/15

Суди загальної юрисдикції2015-12-18
Номер справи
II Ka 651/15
Дата рішення
2015-12-18
Тип
SENTENCE

Судді

Mariola Krajewska-Sińczuk (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygnatura akt II Ka 651/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Mariola Krajewska - Sińczuk</p> <p>Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wierzbicka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. B.</span> </strong> </p> <p>obwinionego o wykroczenie z art. 86 §1 kw</p> <p>z powodu, apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie</p> <p>z dnia 31 sierpnia 2015r., sygn. akt II W 519/13</p> <p>zaskarżony wyrok uchyla i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> kw postępowanie w sprawie umarza wobec przedawnienia karalności wykroczenia; stwierdza, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 651/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. B.</span> </strong>został obwiniony o to, że w dniu 18 października 2013 roku około godz. 20.10 w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> gm. <span class="anon-block">Ł.</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">V.</span> nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> nie zachował szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru wymijania w pojazdem marki <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w wyniku czego doszło do zderzenia się pojazdów lusterkami bocznymi,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z art. 86 § 1 KW</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Rejonowy w Węgrowie wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2015 r., sygn. akt II W 519/13:</strong> </p> <p>1.  obwinionego <span class="anon-block">G. B.</span> w granicach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 18 października 2013 roku około godz. 20.10 w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> gm. <span class="anon-block">Ł.</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie zachował należytej ostrożności podczas wykonywania manewru wymijania z pojazdem marki <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w wyniku czego doszło do zderzenia się pojazdów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. dokonania czynu wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw i za ten czyn na podstawie art. 86 § 1 kw skazał go na karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych;</p> <p>2.  zasądził od obwinionego <span class="anon-block">G. B.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty i obciążył go kosztami postępowania w kwocie 400 (czterysta) złotych w części na niego przypadającej, w pozostałym zakresie zwolnił go od kosztów postępowania, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od przedstawionego wyżej wyroku wniósł obrońca obwinionego zaskarżając go w całości i zarzucając mu:</p> <p>I.  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie:</p> <p>1)  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> poprzez rozstrzygnięcie nie usuniętych w trakcie postępowania wątpliwości na niekorzyść obwinionego, tj. uznanie, że <em> <!-- -->„<span class="anon-block">G. B.</span> postanowił ominąć stojący częściowo na jezdni na jego pasie ruchu pojazd marki <span class="anon-block">M.</span>, w wyniku czego przekroczył oś jezdni i częściowo zjechał na przeciwległy pas ruchu” </em>mimo, że zgromadzony w sprawie materiał nie daje podstaw do stwierdzenia, że zdarzenie związane było z omijaniem przez obwinionego pojazdu oraz że obwiniony przekroczył oś jezdni zjeżdżając na przeciwległy pas ruchu;</p> <p>2)  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów polegające na uznaniu, że <em> <!-- -->„Obwiniony widząc nadjeżdżający z naprzeciwka inny pojazd, pochopnie i bezmyślnie podjął mimo to manewr omijania na wąskiej drodze, czym bezsprzecznie spowodował realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym”</em>, w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w żaden sposób nie daje podstaw do wyprowadzenia tak daleko idących wniosków;</p> <p>3)  naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> poprzez wydanie wyroku na podstawie zeznań świadków tj. <span class="anon-block">M. O.</span> oraz <span class="anon-block">J. T.</span> z pominięciem sprzecznych z nimi zeznań obwinionego;</p> <p>II.  błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku, a mianowicie:</p> <p>1)  uznanie, że obwiniony popełnił wykroczenie z art. 86 kw, pomimo, że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie daje podstaw do takich ustaleń;</p> <p>2)  poprzez uznanie obwinionego za winnego zarzucanego mu czynu na podstawie zeznań świadków <span class="anon-block">M. O.</span> oraz <span class="anon-block">J. T.</span> oraz sporządzonej na podstawie tych zeznań opinii biegłego, mimo, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak jest podstaw do przypisania winy obwinionemu, a zwłaszcza, że jego ewentualna winna powinna by rozpatrywana przy uwzględnieniu zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a>.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty obrońca obwinionego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i uniewinnienie obwinionego.</p> <p>Na rozprawie odwoławczej nikt się nie stawił.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy obwinionego okazała się o tyle zasadna, o ile doprowadziła do umorzenia postępowania w sprawie <span class="anon-block">G. B.</span> wobec przedawnienia karalności wykroczenia. Z całą stanowczością wskazać przy tym należy, iż w dacie wydania wyroku przez Sądu I instancji oraz w dacie wniesienia przez obrońcę obwinionego środka odwoławczego od tego wyroku, tj. w dniu 01 października 2015 r. (data prezentaty Biura Podawczego Sądu Rejonowego w Węgrowie) karalność wykroczenia jeszcze nie nastąpiła.</p> <p>Wobec faktu, iż do popełnienia czynu przypisanego <span class="anon-block">G. B.</span> doszło w dniu 18 października 2013 r., zaś postępowanie wszczęto w dniu 18 listopada 2013 r. (k. 1), przyjąć należało, że karalność przypisanego mu wykroczenia ustała z końcem dnia 18 października 2015 r., albowiem z upływem tegoż dnia upłynęło 2 lata od popełnienia tego czynu (art. 45 § 1 kw).</p> <p>W tym stanie rzeczy, w związku z okolicznością, iż doszło do zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia orzekania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 <br/>pkt 4 kpw</a>), stanowiącej zarazem bezwzględną przyczynę odwoławczą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 104;art. 104 § 1;art. 104 § 1 pkt. 7)">art. 104 § 1 pkt 7 kpw</a>, Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118 § 2 kpw</a> stwierdził, że koszty procesu w tejże sprawie ponosi Skarb Państwa. Powyższe sprawiło, że bezprzedmiotowym stało się poddanie analizie argumentacji wysuniętej przez apelującego.</p> <p>Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.</p> </div>