V U 217/15

Суди загальної юрисдикції2015-12-18

Номер справи

V U 217/15

Дата рішення

2015-12-18

Тип

REASONS

Судді

Marzena Hop (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygn. akt V U 217/15 <div> <h2>WYROK</h2> </div> W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2015r. Sąd Rejonowy w Słupsku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Marzena Hop Protokolant: Anna Lewicka po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015r. w Słupsku sprawy z odwołania E. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 14.05.2015r., znak 07- (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy działalności gospodarczej zmienia zaskarżoną decyzję w całości i przyznaje ubezpieczonej E. B. prawo do jednorazowego odszkodowanie z tytułu wypadku przy działalności gospodarczej z dnia 25 stycznia 2015r. w kwocie 1.514 zł (jeden tysiąc pięćset czternaście złotych) – za 2 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Sygn. akt V U 217/15 <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 14.05.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił E. B. przyznania prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy jakiemu uległa w dniu 25.01.2015r. Ubezpieczona E. B. wniosła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o przyznanie odszkodowania. W uzasadnieniu wskazała między innymi, że noga której urazu doznała w wypadku jest niesprawna, nie może wchodzić i schodzić po schodach, nie ma w niej siły, nadto odczuwa silny ból. Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że po przeprowadzeniu badań lekarskich i analizie dokumentacji Lekarz Orzecznik ZUS ustalił 2% uszczerbku na zdrowiu, jednak komisja lekarska ZUS nie stwierdziła u ubezpieczonej uszczerbku na zdrowiu. Pełnomocnik ZUS zarzucił, że organ rentowy związany jest opinią komisji lekarskiej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: E. B. prowadzi sklep spożywczo – przemysłowy w C.. W razie potrzeby sprzedaje towar w zastępstwie ekspedientek. W dniu 25.01.2015r. zastępując nieobecną ekspedientkę w godzinach 8.00 – 14.00 obsługiwała klientki na dziale ogólnospożywczym. Około godziny 13.30 sięgając po towar odwróciła się w lewą stronę, wykonała krok i w wyniku źle postawionej stopy poczuła silny ból w lewym stawie kolanowym. Organ rentowy uznał zdarzenie za wypadek przy pracy. Bezsporne, a nadto zaświadczenia o prowadzeniu działalności gospodarczej – k.4 akt ZUS, karta wypadku nr 53/06/2015r. – k.17-17 akt ZUS. W wyniku zdarzenia z dnia 25.01.2015r. E. B. doznała urazu w postaci skręcenia kolana lewego. Istniejące dolegliwości bólowe, „uciekania” kolana skutkują 2% długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu. E. B. wymaga dalszej diagnostyki co do uszkodzeń więzadłowych kolana lewego. Stan tego urazu najpełniej opisany jest w punkcie 156 tabeli procentowego uszczerbku na zdrowiu.  dowód:  dokumentacja lekarska w aktach ZUS, opinia biegłego sądowego specjalisty z dziedziny ortopedii i traumatologii – k. 13, aneks do opinii –k.25. Decyzją z dnia 14.05.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił E. B. przyznania prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy jakiemu uległa w dniu 25.01.2015r. z uwagi na to, że komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 07.05.2015r. ustaliła, że uszczerbek na zdrowiu wynosi 0%. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie E. B. jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczność, iż zdarzanie z dnia 25.05.2015r. było wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej była między stronami bezsporna. Nadto okoliczność tę potwierdza dokumentacja powypadkowa złożona w aktach ZUS. W niniejszej sprawie między stronami spornym było czy w wyniku wypadku ubezpieczona doznała uszczerbku na zdrowiu, a o ile tak w jakiej wysokości. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 3;art. 3 ust. 3;art. 3 ust. 3 pkt. 8;art. 3)">art. 3 ust. 3 pkt 8 art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> (Dz. U. 2002, nr 199, poz. 1673 z zm.) – zwaną w dalszej części „ustawą wypadkową”, za wypadek przy pracy uważa się również nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w okresie ubezpieczenia wypadkowego z danego tytułu podczas wykonywania zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych. Świadczeniami, jakie przysługują w związku z wypadkiem przy pracy w myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy wypadkowej m.inn. są: zasiłek chorobowy - dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową oraz jednorazowe odszkodowanie - dla ubezpieczonego, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje w wysokości 100% podstawy wymiaru. (art. 9 ust. 1). Dla pozyskania wiadomości specjalnych Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza sądowego z zakresu ortopedii celem ustalenia czy w wyniku wypadku, jakiemu ubezpieczona uległa w dniu 25.01.2015r. doznała ona stałego, bądź długotrwałego uszczerbku na zdrowiu i ile procent on wynosi oraz na czym uszczerbek ten polega. Biegły zaopiniował, że w wyniku zdarzenia z dnia 25.01.2015r. ubezpieczona doznała urazu w postaci skręcenia kolana lewego. Istniejące dolegliwości bólowe, „uciekania” kolana skutkują 2% długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu. Stan tego urazu najpełniej opisany jest w punkcie 156 tabeli procentowego uszczerbku na zdrowiu. Organ rentowy wniósł zastrzeżenia do opinii biegłego w których – powołując się na stanowisko przewodniczącego komisji lekarskiej ZUS zarzucił, że biegły nie stwierdził cech wysięku i niestabilności kolana ani żadnych dysfunkcji, nadto że kierował się jedynie subiektywnymi dolegliwościami ubezpieczonej tj. dolegliwościami bólowymi i „uciekaniem” kolana. Organ rentowy zarzucił, że w punkcie 156 tabeli procentowego uszczerbku na zdrowiu podstawę do ustalenia tego uszczerbku stanowią inne następstwa uszkodzeń kolana: skrócenie kończyny, zaburzenia osi stawu (koślawość szpotawość, ruchomość patologiczna), dolegliwości przewlekłe zapalne, zapalenia ropne, ciała obce, przetoki itp, oraz że z żadną z tych wymienionych sytuacji nie ma do czynienia w przypadku ubezpieczonej. Odnosząc się do zarzutów organu rentowego biegły w całości podtrzymał swoją opinię, dodatkowo wskazując, że ubezpieczona wymaga dalszej diagnostyki co do uszkodzeń więzadłowych kolana lewego. Opinia sądowo – lekarska sporządzona została przez lekarza specjalistę w oparciu o badanie ubezpieczonego i dokumentację medyczną. W ocenie Sądu należy stwierdzić, że opinia ta spełnia wymogi fachowości, rzetelności i logiczności. Wnioski zawarte w opinii zostały uzasadnione w sposób jasny i przekonywujący. Ponadto opinia została sporządzona przez lekarza specjalistę, a zatem zawarte w niej twierdzenia są poparte specjalistyczną wiedzą na wysokim poziomie. Opinia jest jednoznaczna i stanowcza. W tym stanie rzeczy przedmiotową opinię przyjąć należało za podstawę poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych co do stanu zdrowia ubezpieczonego. Oceniając opinię biegłego Sąd nadto miał na uwadze, że taka a nie inna ocena stanu zdrowia ubezpieczonej nie była odosobniona. Również lekarz orzecznik ZUS wziął pod uwagę podaną przez ubezpieczoną dolegliwość w postaci bólu i osłabioną stabilność stawu kolanowego. Orzekł 2% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z powodu niewielkiego stopnia nieruchomości patologicznej stawu kolanowego po przebytym skręceniu. Zważyć nadto należy, że tabela procentowego uszczerbku na zdrowiu przewiduje w punkcie 156 tabeli uszkodzenia kolana w postaci innych niż wyżej wymienione poddając przykładowo skrócenie kończyny, zaburzenia osi, stawu (koślawość, szpotawość, ruchomość patologiczna), dolegliwości przewlekłe zapalne, zapalenia ropne, ciała obce, przetoki itp. - w zależności od stopnia. Zatem pozostawia do oceny lekarza zakres i stopień uszczerbku w granicach procentowo przewidzianego zakresu. Zakres procentowy wynosi w tych przypadkach 1-20%. Ból i „uciekanie” kolana zostały wskazane przez ubezpieczoną jako dolegliwości które odczuwa po wypadku, zaś z opinii biegłego wynika, że biegły nie ma wątpliwości co do tego, że po przebytym wypadku takie jego konsekwencje występują u ubezpieczonej i nie są jedynie nie popartymi niczym jej odczuciami. Biegły ocenił, jak wynika z opinii, że te schorzenia uzasadniają zakwalifikowanie ich na poziomie niewielkim bo 2 procentowym. Zważyć też należy, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233 § 2 k.p.c.</a> opinia biegłych podlega ocenie sądu, ale w zakresie mocy przekonywującej rozumowania biegłych i logicznej poprawności wyciągniętych wniosków. Sąd natomiast nie może wchodzić w zakres merytorycznej wiedzy biegłych. Sąd nie może nie podzielać merytorycznych poglądów biegłego (biegłych), czy zamiast nich wprowadzać własne stwierdzenia. Stanowisko Sądu w tym zakresie zgodnie jest z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 19.12.1990 r., I PR 149/90,OSP 1991, nr 11-12,poz. 300. Biorąc pod uwagę powyższe, a w szczególności stanowczość opinii biegłego podtrzymanej w całości przez biegłego po zapoznaniu się z zarzutami ZUS, Sąd uznał że nie zachodzi potrzeba prowadzenia dalszego postępowania w tym zakresie. Stąd też Sąd nie zakreślał stronom dalszego terminu na składanie zarzutów do opinii. Sąd miał na uwadze wielokrotnie powtarzane w orzecznictwie stanowisko, że sąd orzekający w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku dopuszczania dowodów, zwłaszcza z opinii biegłych lekarzy tak długo, aż strona uzyska opinię odpowiadającą jej oczekiwaniom ( wyroki z dnia 19.03.1997, II UKN 45/97- OSNAPiUS, Nr poz.24 z dnia 10.12.1997r, II UKN 391/97-OSNAPiUS 1998,Nr20, poz 612). Ustalenia faktyczne były wystarczające do prawidłowego rozstrzygniecie sprawy. Ustalone orzecznictwo wskazuje, że nie jest naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233§1 kpc</a> oparcie ustaleń na opinii biegłych lekarzy jeżeli opinie te są jednoznaczne i nie wymagają uzupełnienia ani dalszego wyjaśnienia ( por. wyrok SN z dnia 19.07.2001r. II UKN 497/00). Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 14 § 2 k.p.c.</a>, zmienił w całości zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonej E. B. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu 2% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku przy działalności gospodarczej z dnia 251.01.2015r.- w wysokości 1.514 zł., a to przy uwzględnieniu, że kwota jednorazowego odszkodowania na dzień wydania decyzji za każdy procent uszczerbku na zdrowiu wynosiła 757zł. <table> <colgroup> <col width="738"/> </colgroup> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>