III K 87/15
Суди загальної юрисдикції2015-12-21
Номер справи
III K 87/15
Дата рішення
2015-12-21
Тип
SENTENCE
Судді
Katarzyna Wolff (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt III K 87/15</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 21 grudnia 2015 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Poznaniu w III Wydziale Karnym w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSO Katarzyna Wolff</p>
<p>Ławicy : <span class="anon-block">J. C.</span>
</p>
<p>
<span class="anon-block">M. Z.</span>
</p>
<p>Protokolant: Katarzyna Robakowska</p>
<p>w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu – Jacka Motawskiego</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu: 14 grudnia 2015r</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy :</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->1. <span class="anon-block">J. M. (2)</span> z domu <span class="anon-block">B.</span> </strong>c. <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">W.</span> z d. <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->oskarżonej o to, że :</em>
</p>
<p>w dniu 18.10. 2001 r w <span class="anon-block">miejscowości M.</span>( <span class="anon-block">(...)</span>), w wbrew przepisom ustawy usiłowała dokonać przewozu na teren Unii Europejskiej z terytorium <span class="anon-block">(...)</span>środków odurzających w postaci chlorowodoru kokainy w ilości 1 388, 24 g netto, poprzez przetransportowanie w/w środka odurzającego w swoim bagażu Liniami Lotniczymi <span class="anon-block">I.</span>– lot nr <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">C.</span>(<span class="anon-block">M.</span>)- <span class="anon-block">M.</span>(<span class="anon-block">B.</span>). lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na zatrzymanie przez członka Specjalnej Jednostki Antynarkotykowej Gwardii Narodowej <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005r</a>
</p>
<p>2<strong>
<!-- -->. <span class="anon-block">G. B.</span>, syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">H.</span> z domu <span class="anon-block">Ł.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </strong>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->oskarżonego o to, że: </em>
</p>
<p>w dniu 18.10.2001 r w <span class="anon-block">miejscowości M.</span>( <span class="anon-block">(...)</span>), w wbrew przepisom ustawy usiłował dokonać przewozu na teren Unii Europejskiej z terytorium <span class="anon-block">(...)</span>środków odurzających w postaci chlorowodoru kokainy w ilości 1 508,22 g netto, poprzez przetransportowanie w/w środka odurzającego w swoim bagażu Liniami Lotniczymi <span class="anon-block">I.</span>– lot nr <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">C.</span>(<span class="anon-block">M.</span>)- <span class="anon-block">M.</span>(<span class="anon-block">B.</span>), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez członka Specjalnej Jednostki Antynarkotykowej Gwardii Narodowej <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005r</a>
</p>
<p>1.Oskarżoną <span class="anon-block">J. M. (2)</span> uznaje za winną popełnienia czynu opisanego wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13 § 1 pkt. 1)">punkcie 1</a>. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na podstawie 14 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§1 kk</a> w zw. z art. 55 ust 3 w/w ustawy wymierza jej karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 kk</a> karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 40 (czterdzieści) złotych</p>
<p>2. oskarżonego <span class="anon-block">G. B.</span> uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13 § 1 pkt. 2)">punkcie 2</a>. tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na podstawie 14 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§1 kk</a> w zw. z art. 55 ust 3 w/w ustawy wymierza oskarżonemu karę 4 (czterech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 kk</a> karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych</p>
<p>3.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 2)">art. 114§2 kk</a> na poczet orzeczonych wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114 pkt. 1)">punkcie 1</a> kary pozbawienia wolności i grzywny zalicza oskarżonej <span class="anon-block">J. M. (2)</span>okres odbytej na terenie <span class="anon-block">(...)</span>kary pozbawienia wolności od dnia 18.10.2001 r do dnia 25. 01.2006 roku uznając karę pozbawienia wolności i grzywny za wykonane w całości</p>
<p>4.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 2)">art. 114§2 kk</a> na poczet orzeczonych wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114 pkt. 2)">punktach 2</a> kary pozbawienia wolności i grzywny zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">G. B.</span>okres odbytej na terenie <span class="anon-block">(...)</span>kary pozbawienia wolności od dnia 18.10.2001 r do dnia 25.04.2006r uznając karę pozbawienia wolności i grzywny za wykonane w całości</p>
<p>5.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6274)">art. 6274 kpk</a> zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17)">art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r o opłatach w sprawach karnych</a> zwalnia oskarżonych od opłat.</p>
<p>
<span class="anon-block">M. Z.</span>Katarzyna Wolff <span class="anon-block">J. C.</span>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W sprawie przeciwko <span class="anon-block">J. M. (2)</span> Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->
<span class="anon-block">J. M. (2)</span>, z domu <span class="anon-block">B.</span>
</span>
<span class="anon-block">urodziła się dnia (...)</span>w <span class="anon-block">P.</span>. Jest obywatelką Polski. Jako dziecko w 1986 r. wyjechała z rodzicami do <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie zamieszkali na stałe. W <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">J. B. (1)</span>poznała <span class="underline">
<!-- -->
<span class="anon-block">G. B.</span>
</span>, również obywatela polskiego. Zostali parą, żyli w związku konkubenckim. Z tego związku pochodzi dwoje dzieci.</p>
<p>W październiku 2001 r. <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>wyjechali do <span class="anon-block">(...)</span>. Na miejscu <span class="anon-block">G. B.</span>nawiązał kontakt z nieustalonym mężczyzną. Uzgodnił z nim, że za kwotę 10.000 marek niemieckich przewiezie wraz z <span class="anon-block">J. B. (1)</span>kokainę z <span class="anon-block">(...)</span>do <span class="anon-block">M.</span>. Od tego mężczyzny <span class="anon-block">G. B.</span>otrzymał dwie walizki, które wraz z <span class="anon-block">J. B. (1)</span>miał przewieźć do <span class="anon-block">M.</span>. Każda z walizek miała podwójne dno, w którym umieszczone zostały narkotyki. Walizki te <span class="anon-block">G. B.</span>przyniósł do pokoju hotelowego zajmowanego wraz z <span class="anon-block">J. B. (1)</span>informując ją o możliwości uzyskania dużego zarobku za przewiezienie kokainy do <span class="anon-block">(...)</span>. Oskarżona umieściła zatem swoje rzeczy osobiste w przekazanej przez <span class="anon-block">G. B.</span>walizce, w której dnie znajdowała się kokaina w ilości 1 388, 24 g netto.</p>
<p>Dnia 18 października 2001 r. <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>udali się razem na lotnisko <span class="anon-block">M.</span>. Stamtąd zamierzali odlecieć do <span class="anon-block">M.</span>lotem <span class="anon-block">I.</span>numer <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">C.</span>(<span class="anon-block">M.</span>) - <span class="anon-block">M.</span>(<span class="anon-block">B.</span>). Podchodząc do punktu kontroli paszportów zwrócili uwagę funkcjonariusza Specjalnej Jednostki Antynarkotykowej Gwardii Narodowej <span class="anon-block">(...)</span>. Funkcjonariusz w obecności 4 świadków i tłumacza dokonał rewizji obu walizek. Stwierdził w nich, w podwójnym dnie, podejrzaną substancję. Jej analiza chemiczna wykazała, że był to w obu wypadkach chlorowodór kokainy. W walizce <span class="anon-block">J. B. (1)</span>znaleziono 1,388,24 grama tej substancji, u <span class="anon-block">G. B.</span>zaś 1.508,22 gramów. <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>byli świadomi, że wiozą w walizkach narkotyki. <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>zostali zatrzymani na lotnisku przez funkcjonariuszy <span class="anon-block">(...)</span>i umieszczeni w areszcie. <span class="anon-block">(...)</span>sądy I instancji skazały <span class="anon-block">G. B.</span>na karę 10 lat pozbawienia wolności oraz pozbawienie praw publicznych na okres również 10 lat. Wobec <span class="anon-block">J. B. (1)</span>orzeczono karę 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd II instancji nie uwzględnił apelacji wniesiona przez obrońcę <span class="anon-block">J. B. (1)</span>, wyrok I instancji został utrzymany w mocy.</p>
<p>
<span class="anon-block">J. B. (1)</span> była w sprawie rzeczywiście pozbawiona wolności w okresie od dnia 18 października 2001 r. do dnia 06 lutego 2009 r.</p>
<p>Począwszy od dnia 18 października 2001 r. <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>byli zatrzymani i następnie tymczasowo aresztowani. W związku z ich skazaniem znaleźli się oboje w jednostkach penitencjarnych porównywalnych z zakładami karnymi typu zamkniętego w Polsce. Dnia 21 lipca 2004 r. władze sądowe wykonawcze <span class="anon-block">(...)</span>wydały pozytywny raport o przebiegu resocjalizacji <span class="anon-block">J. B. (1)</span>. Została skierowana do pracy poza jednostką penitencjarną z dniem 25 sierpnia 2004 r. (k. 469). Tylko na porę nocną musiała stawiać się w jednostce. Następnie zwolniono ją z obowiązku nocowania w jednostce penitencjarnej w związku z zajściem w ciążę w czerwcu 2006 r. Oskarżona podlegała jednak nadal obowiązkom zgłaszania się do władz systemu penitencjarnego, w tym musiała wykonywać pracę, do której była skierowana (k. 467 – 471). Z dniem 06 lutego 2009 r. została zwolniona z systemu penitencjarnego.</p>
<p>
<span class="anon-block">G. B.</span>natomiast w <span class="anon-block">(...)</span>był pozbawiony wolności w okresie od 18 października 2001 r. do dnia 18 października 2009 r.</p>
<p>Po uzyskaniu aktu wolności oskarżona zamieszkała na terenie <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie założyła rodzinę i gdzie zamieszkuje do chwili obecnej.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">J. M. (2)</span>
</strong>, z domu <span class="anon-block">B.</span>jest córką <span class="anon-block">W.</span>i <span class="anon-block">W.</span>, z domu <span class="anon-block">W.</span>. Oskarżona rodziła się <span class="anon-block">(...)</span>r. w <span class="anon-block">P.</span>, jest obywatelką polska i <span class="anon-block">(...)</span>. Legitymuje się wykształceniem średnim. Oskarżona jest mężatką, posiada troje dzieci: dwoje w wieku 14 lat i jedno w wieku 8 lat. Dzieci pozostają na jej utrzymaniu. Oskarżona wykonuje zawód pielęgniarki, jest zatrudniona w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">N.</span>, osiąga miesięczny dochód w wysokości około 1.300 Euro. <span class="anon-block">J. M. (2)</span>nie posiada żadnego majątku. Oskarżona była w przeszłości jeden raz karana w <span class="anon-block">(...)</span>w 2002 r. na karę 12 lat i 6 miesięcy. W Polsce oskarżona nie była karana.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">G. B.</span>
</strong>, jest synem <span class="anon-block">Z.</span>i <span class="anon-block">H.</span>, z domu <span class="anon-block">Ł.</span>, <span class="anon-block">urodził się dnia (...)</span>we <span class="anon-block">W.</span>, jest obywatelem polskim, legitymuje się wykształceniem średnim, z zawodu jest elektrykiem samochodowym, jest żonaty, ma dwoje dzieci z <span class="anon-block">J. B. (1)</span>w wieku po 14 każde. Obecnie jest zatrudniony w podmiocie handlowym <span class="anon-block">(...)</span>na stanowisku opiekun medyczny - kierowca, osiąga z tego tytułu wynagrodzenie miesięczne w kwocie około 2.000 zł netto. W przeszłości był karany sądownie w <span class="anon-block">(...)</span>w 2002 r. na karę 10 lat pozbawienia wolności i utratę praw publicznych również na okres 10 lat. W Polsce był karany wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 28 marca 2013 r. o sygn. akt III K 319/12 za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 57;art. 57 ust. 1)">art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i inne na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (604).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:</strong>
</p>
<p>I) uznanych za wiarygodne:</p>
<p>- wyjaśnieniach <span class="anon-block">J. B. (1)</span> (k. 571 – 572, 694),</p>
<p>- wyjaśnieniach <span class="anon-block">G. B.</span> (k. 588 – 590, 695);</p>
<p>II) uznanych za wiarygodne dokumentów w postaci:</p>
<p>- dokumentacji organów wymiaru sprawiedliwości <span class="anon-block">(...)</span>(k. 1 – 22),</p>
<p>- polskiego tłumaczenia pisma przewodniego i wyroku Sądu <span class="anon-block">(...)</span>z dnia 01 lutego 2006 r. (k. 23 – 30),</p>
<p>- tłumaczenia orzeczenia trybunału wykonawczego co do <span class="anon-block">G. B.</span> (k. 31 – 32),</p>
<p>- tłumaczenia orzeczenia trybunału wykonawczego co do <span class="anon-block">M. B.</span> (k. 33 – 37),</p>
<p>- tłumaczenia dokumentacji penitencjarnej <span class="anon-block">G. B.</span> i <span class="anon-block">J. B. (1)</span> (k. 38 48),</p>
<p>- dokumentacji ustalenia miejsca zamieszkania <span class="anon-block">G. B.</span> i <span class="anon-block">J. B. (2)</span> (k. 49 – 50),</p>
<p>- kserokopii dokumentacji <span class="anon-block">(...)</span>wymiaru sprawiedliwości (k. 60 – 283),</p>
<p>- tłumaczeń dokumentacji <span class="anon-block">(...)</span>wymiaru sprawiedliwości (k. 284 – 292),</p>
<p>- tłumaczeń notatek policyjnych Gwardii Narodowej <span class="anon-block">(...)</span>(k. 293 – 296),</p>
<p>- tłumaczeń orzeczenia Sądu <span class="anon-block">(...)</span>(k. 297 – 300),</p>
<p>- tłumaczeń kart przyjęcia do więzienia (k. 301 – 302),</p>
<p>- tłumaczenia aktu oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">G. B.</span> i <span class="anon-block">J. B. (1)</span> (k. 303 – 308),</p>
<p>- tłumaczeń protokołów rozpraw przed Sądami <span class="anon-block">(...)</span>(k. 309 – 321),</p>
<p>- tłumaczeń protokołu przeszukania bagażu i notatek urzędowych (k. 322- 325),</p>
<p>- tłumaczeń protokołów rozpraw (k. 326 – 339),</p>
<p>- tłumaczeń orzeczenia <span class="anon-block">(...)</span>Sądów II instancji (k. 340 – 354),</p>
<p>- tłumaczenia orzeczenia <span class="anon-block">(...)</span>Sądu penitencjarnego wraz z załącznikami (k. 355 – 432),</p>
<p>- tłumaczenia orzeczenia <span class="anon-block">(...)</span>Sądu II instancji z dnia 17 stycznia 2006 r. wraz z załącznikami (k. 433 – 438),</p>
<p>- tłumaczenia dokumentacji służby penitencjarnej <span class="anon-block">(...)</span>(k. 439 – 509),</p>
<p>- tłumaczeń pisma organów <span class="anon-block">(...)</span>wymiaru sprawiedliwości wraz z oryginałami (k. 518 – 526),</p>
<p>- tłumaczenia pisma MSZ <span class="anon-block">(...)</span>(k. 528 – 537),</p>
<p>- oryginału pisma MSZ <span class="anon-block">(...)</span>(k. 558),</p>
<p>- notatki urzędowej Prokuratora (k. 559),</p>
<p>- notatki urzędowej Prokuratora (k. 565),</p>
<p>- wywiadu środowiskowego kuratora sądowego odnośnie <span class="anon-block">G. B.</span> (k. 577 – 578),</p>
<p>- wydruku z systemu informatycznego sądów odnośnie <span class="anon-block">G. B.</span> (k. 579 – 581),</p>
<p>- pism urzędu skarbowego i ZUS odnośnie <span class="anon-block">G. B.</span> (k. 582 – 584),</p>
<p>- karty karnej <span class="anon-block">J. M. (2)</span> (k. 602),</p>
<p>- karty karnej <span class="anon-block">G. B.</span> (k. 603 – 604v),</p>
<p>- odpisu wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 28 marca 2013 r. o sygn. akt III K 319/12 (k. 607 – 611),</p>
<p>- odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2013 r. o sygn. akt II AKa 352/13 (k. 612 – 613),</p>
<p>- wywiadu środowiskowego odnośnie <span class="anon-block">G. B.</span> (k. 615 – 616).</p>
<p>Sąd uznał wyjaśnienia <strong>
<!-- -->oskarżonej <span class="anon-block">J. B. (1)</span>
</strong> za w pełni wiarygodne (k. 571 – 572, 694).</p>
<p>Oskarżona przyznała się do winy. W trakcie śledztwa podała, że w październiku 2001 r. poleciała z ówczesnym konkubentem <span class="anon-block">G. B.</span>do <span class="anon-block">(...)</span>. Dalej wyjaśniła, że <span class="anon-block">G. B.</span>poznał tam nieznanego jej mężczyznę. Ów mężczyzna zaoferował im 10.000 marek niemieckich za przewóz kokainy do Europy. Oskarżona dalej wyjaśniła, że w podwójnych dnach walizek znajdowała się kokaina. Wskazała, że zarówno ona, jak i <span class="anon-block">G. B.</span>dostali walizkę. Oboje wiedzieli, co w nich było ukryte. Odnośnie zatrzymania i pobytu w jednostkach penitencjarnych oskarżona podała, że oboje zostali zatrzymani dnia 18 października 2001 r. na lotnisku. Oskarżona podała, że będąc na lotnisku nabyła wraz z <span class="anon-block">G. B.</span>bilety. Wskazała, że walizki mieli cały czas przy sobie. Oskarżona wyjaśniła dalej, że po zakupie biletów oboje udali się do punktu kontroli paszportów. Oskarżona wskazała, że walizki mieli nadal przy sobie. Przy punkcie kontroli stali funkcjonariusze Gwardii Narodowej <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">J. B. (1)</span>wskazała, że funkcjonariusze od razu podjęli działania przeciwko <span class="anon-block">G. B.</span>i niej, przeprowadzili ich obecności przeszukanie obu walizek. Opisała, że sama widziała, jak funkcjonariusze zrywali z walizek materiał znajdując narkotyki. <span class="anon-block">J. M. (2)</span>podała, że <span class="anon-block">(...)</span>funkcjonariusze domagali się podpisania przez zatrzymanych dokumentów sporządzonych w języku <span class="anon-block">(...)</span>. Dalej oskarżona wyjaśniała, że zostali zatrzymani i następnego dnia przekazani Sądowi, po czym tymczasowo aresztowani. Odnośnie okresu odbywania kary oskarżona podała, że do dnia 24 sierpnia 2004 r. przebywała ją w jednostce penitencjarnej typu zamkniętego. Potem przeniesiono ją to innego typu jednostki. Była zobowiązana do wykonywania pracy poza zakładem. Na noc wracała do niego. Dalej wyjaśniła, że w czerwcu 2006 r. zaszła w ciąże. Wobec tego mogła nocować poza jednostką penitencjarną. Z innych rygorów kary pozbawienia wolności nie została jednak zwolniona. Musiała stawiać się w Sądzie i u kuratora.</p>
<p>Oskarżona stwierdziła, że z jednostki penitencjarnej została zwolniona w 2009 r. Na rozprawie oskarżona podtrzymała swoje wyjaśnienia ze śledztwa.</p>
<p>Wyjaśnieniom oskarżonej Sąd dał w pełni wiarę. Odnośnie faktu znalezienia u niej i u <span class="anon-block">G. B.</span>kokainy wyjaśnienia oskarżonej korespondowały z dokumentacją przesłaną przez organy ścigania <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">G. B.</span>przyznał się również do winy wskazując, że w walizkach jego i <span class="anon-block">J. B. (1)</span>znajdowała się kokaina. Oskarżona nie kwestionowała w swoich wyjaśnieniach, że usiłowała przewieźć w swoim bagażu kokainę, co w powiązaniu z faktem zatrzymania jej na gorącym uczynku przez <span class="anon-block">(...)</span>służby celne, czyniło jej wyjaśnienia w pełni wiarygodnymi. Wyjaśnienia <span class="anon-block">J. B. (1)</span>odnośnie okresu jej rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w <span class="anon-block">(...)</span>znajdują również potwierdzenie w dokumentach nadesłanych przez stronę <span class="anon-block">(...)</span>. Wynika z nich, że oskarżona nieprzerwanie odbywała karę pozbawienia wolności w okresie od dnia 18 października 2001 r. do dnia 06 lutego 2009 r.</p>
<p>Również wyjaśnieniom <strong>
<!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">G. B.</span>
</strong>Sąd w pełni dał wiarę (k. 588 – 590, 695). <span class="anon-block">G. B.</span>przyznał się w trakcie pierwszego przesłuchania w śledztwie do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w 2001 r. przebywał z <span class="anon-block">J. B. (1)</span>w <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie nieznany mu bliżej mężczyzna zaoferował mu 10.000 marek za przewiezienie dwóch walizek do <span class="anon-block">M.</span>. Oskarżamy wskazał, ze przystał na propozycję owego mężczyzny i przyjął przekazane przezeń dwie walizki o podwójnym dnie, w których znajdowała się kokaina. Dalej oskarżony wyjaśniał, że razem z <span class="anon-block">J. B. (1)</span>po zapakowaniu swoich rzeczy osobistych do przekazanych przez owego mężczyznę walizek udali się na lotnisko, gdzie zostali zatrzymani kiedy podeszli do stanowiska kontroli celnej. <span class="anon-block">G. B.</span>wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonego na miejscu przeszukania w walizkach ujawniono kokainę. Odnośnie okresu izolacji penitencjarnej w <span class="anon-block">(...)</span>oskarżony podał, że został zwolniony z jednostki penitencjarnej w 2009 r. Na rozprawie oskarżony podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia w sprawie.</p>
<p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">G. B.</span>znalazły potwierdzenie w wyjaśnieniach <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i dokumentach przesłanych przez <span class="anon-block">(...)</span>organy ścigania. <span class="anon-block">J. B. (1)</span>wyraźnienie wyjaśniła, że <span class="anon-block">G. B.</span>nawiązał kontakt z mężczyzną, który przekazał im walizki z kokainą. Dalej oskarżona wyjaśniła, że oboje wiedzieli, że w walizkach znajdowały się narkotyki. Nadto w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">J. B. (1)</span>opisała zatrzymanie ich obojga na lotnisku. Ta okoliczność oraz znalezienie w walizkach kokainy znalazły potwierdzenie w dokumentach nadesłanych przez stronę <span class="anon-block">(...)</span>. Z dokumentów tych wynika również okres rzeczywistego pozbawienia wolności <span class="anon-block">G. B.</span>i <span class="anon-block">J. B. (1)</span>w <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Zebrane w sprawie <strong>
<!-- -->dokumenty</strong> Sąd uznał za wiarygodne, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości lub autentyczności, a Sąd nie miał powodu, żeby uczynić to z urzędu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>W oparciu o wyżej wskazane dowody Sąd uznał, że wina i sprawstwo obojga oskarżony nie budzą wątpliwości i zostały wykazane w toku przewodu sądowego.</p>
<p>Oskarżeni stanęli pod zarzutem popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1)">art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii</a>.</p>
<p>Zgodnie z art. 55 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy (zwanej dalej <strong>
<!-- -->ustawą antynarkotykową</strong>) kto, wbrew przepisom ustawy, dokonuje przywozu, wywozu, przewozu, wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wewnątrzwspólnotowej dostawy środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5, <span class="underline">
<!-- -->a na podstawie ust. 3 jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej albo czyn ten został popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, sprawca podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3</span>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">Art. 13 § 1 k.k.</a> stanowi, że odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Pojęcie znacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych ustawa antynarkotykowa nie definiuje. Orzecznictwo i doktryna zajmują jednak odnośnie tego pojęcia, ilekroć znajduje się ono w ustawie antynarkotykowej, stanowisko, że oznacza ono, że: "to taka ilość, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się najmniej kilkudziesięciu osób”, jak wskazano w wyroku z 24.7.1997 r., II AKa 94/97, (KZS 1997, Nr 8, poz. 47) Sądu Apelacyjnego w Krakowie (T. Srogosz, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, rok wydania: 2008, Wydawnictwo: C. H.Beck, wydanie: 2).</p>
<p>W momencie inkryminowanych działań obowiązywała wprawdzie ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii w innym brzmieniu, jednakże nie była dla oskarżonych ustawą względniejszą, co nakazywałoby jej zastosowanie.</p>
<p>Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że <span class="anon-block">J. B. (2)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>popełnili czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy antynarkotykowej. Oboje w swoich wyjaśnieniach wskazali, że zamierzali przewieźć dwie walizki z zawartością kokainy na zlecenie nieustalonego mężczyzny. Mieli za to dostać 10.000 marek. <span class="anon-block">J. B. (1)</span>przyznała, że oboje wiedzieli, iż w walizkach ukryte były narkotyki. Z dokumentacji <span class="anon-block">(...)</span>wynika, że w trakcie rewizji bagażu <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>znaleziono w jej walizce 1.388,24 grama chlorowodoru kokainy, a w jego walizce 1.508,22 grama. W opinii Centralnego Laboratorium Gwardii Narodowej <span class="anon-block">(...)</span>potwierdzono przy tym, że substancje zabezpieczone w obu walizkach stanowiły chlorowodór kokainy. Z dokumentacji <span class="anon-block">(...)</span>wynika, że <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>zostali zatrzymani przy kontroli paszportów. Oskarżeni bowiem zamierzali przekroczyć granice, by samolotem udać się do <span class="anon-block">M.</span>.</p>
<p>Chlorowodór kokainy zamieszczony został w załączniku do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii</a> jako środek odurzający. Oczywistym jest nadto, że 1 388,24 grama, jak i 1 508,22 grama tego narkotyku to ilości wystarczające do jednorazowego odurzenia się „co najmniej kilkudziesięciu osób”, co czyni kwalifikacje z art. 55 ust 3 ustawy antynarkotykowej za w pełni zasadną.</p>
<p>W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że oboje oskarżeni usiłowali przewieźć na terytorium Unii Europejskiej, tj. do <span class="anon-block">(...)</span>, znaczną ilość środków odurzających w postaci chlorowodoru kokainy. Oboje działali przy tym umyślnie z zamiarem bezpośrednim, to znaczy oboje chcieli go popełnić.</p>
<p>
<span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>bezspornie zostali prawomocnie skazani za niniejszy czyn w <span class="anon-block">(...)</span>. Odbyli tam również orzeczone kary pozbawienia wolności. Nie stanowi to jednak - w świetle prawa polskiego - przeszkody dla ich ścigania i skazania za ten sam czyn w Polsce. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20120310161" title="Ustawa z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim - Dz. U. z 2012 r. Nr 31, poz. 161 (art. 3;art. 3 ust. 2)">art. 3 ust. 2 ustawy o obywatelstwie polskim z dnia 2 kwietnia 2009 r.</a> (Dz.U. z 2012 r. poz. 161) obywatel polski nie może wobec władz Rzeczypospolitej Polskiej powoływać się ze skutkiem prawnym na posiadane równocześnie obywatelstwo innego państwa i na wynikające z niego prawa i obowiązki. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 109)">Art. 109 k.k.</a> stanowi zaś, że ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego, który popełnił przestępstwo za granicą. Doprecyzowuje to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114)">art. 114 k.k.</a> Paragraf 1 tego artykułu zawiera normę prawną, że orzeczenie zapadłe za granicą nie stanowi przeszkody do wszczęcia lub prowadzenia postępowania karnego o ten sam czyn zabroniony przed sądem polskim. Wyjątek od § 1 został sformułowany w § 3 poprzez wskazanie, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli wyrok skazujący zapadły za granicą został przejęty do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również wtedy, gdy orzeczenie zapadłe za granicą dotyczy przestępstwa, w związku z którym nastąpiło przekazanie ścigania lub wydanie sprawcy z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (pkt. 1), do orzeczeń międzynarodowych trybunałów karnych działających na podstawie wiążącego Rzeczpospolitą Polską prawa międzynarodowego (pkt. 2) oraz <span class="underline">
<!-- -->do prawomocnych orzeczeń sądów lub innych organów państw obcych kończących postępowanie karne, jeżeli wynika to z wiążącej Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej</span> (pkt. 3).</p>
<p>W niniejszej sprawie <span class="anon-block">J. B. (1)</span>i <span class="anon-block">G. B.</span>byli w chwili czynu i są nadal obywatelami polskimi. Nieistotnym w tym zakresie jest fakt, że <span class="anon-block">J. B. (1)</span>od 2012 r. jest również obywatelką <span class="anon-block">(...)</span>. "W konsekwencji przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, częścią systemu prawa polskiego stały się normy dotyczące zasady <em>
<!-- -->res iudicata</em> i<em>
<!-- --> ne bis in idem</em>, stanowiące <em>
<!-- -->acquis communautaire</em>, co w istotny sposób zmieniło zakres obowiązywania zasady powagi rzeczy osądzonej. Z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 3;art. 114 § 3 pkt. 3)">art. 114 § 3 pkt 3 k.k.</a> w zw. z art. 54 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. (Dz. Urz. UE L 239, z dnia 22 września 2000 r.) normy unijne, określające moc prawną orzeczeń wydawanych w państwach członkowskich, zyskały pierwszeństwo przed ogólną zasadą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 1)">art. 114 § 1 k.k.</a>" (wyrok SN z dnia 2 czerwca 2006 r., IV KO 22/05, OSNKW 2006, nr 7-8, poz. 75); por. Polit - Langierowicz, <em>
<!-- -->Wzajemne...</em>, s. 87 i n). (patrz M. Kulik, Komentarz do art. 114 k.k., system LEX). W niniejszej sprawie nie jest jednak możliwe zastosowanie prawa unijnego jako szczególnego wobec przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a>. <span class="anon-block">(...)</span>nie jest państwem członkowskim UE. Wyżej wymieniona regulacja prawa unijnego znajduje zaś tylko wtedy zastosowanie, gdy organ orzekający mieści się w państwie UE. Nie reguluje więc kwestii, kiedy tylko oskarżony jest obywatelem dwóch państw unijnych, jak w wypadku <span class="anon-block">J. B. (1)</span>. W konsekwencji jedyną możliwością wyłączenia stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 3;art. 114 § 3 pkt. 3)">art. 114 § 3 pkt. 3 k.k.</a> byłoby istnienie odpowiedniej umowy międzynarodowej pomiędzy Polską i <span class="anon-block">(...)</span>. Taka umowa jednak nie istnieje. Możliwe wszczęcie lub prowadzenie przed sądem polskim postępowania o to samo przestępstwo jest wyjątkiem od zasady Ne bis In idem. Przepisy te łagodzą skutki zasady, w myśl której osądzenie przez sąd zagraniczny sprawy przestępstwa nie stanowi powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Powagi rzeczy osądzonej nie stanowi również skazanie sprawcy przez sąd zagraniczny wtedy, gdy wymierzona kara została w całości lub w części wykonana. Kodeks nakłada na sąd jedynie obowiązek zaliczenia przy ponownym skazaniu okresu rzeczywistego pozbawienia wolności, tj. okresu tymczasowego aresztowania, zatrzymania, także pozbawienia wolności tytułem środka zabezpieczającego i wykonanej za granicą kary, z uwzględnieniem różnic zachodzących miedzy karami, oczywiście na korzyść skazanego.1</p>
<p>Określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 1)">art. 114§1 kk</a> możliwość ponownego wszczęcia lub prowadzenia postępowania przed sądem polski o ten sam czyn zabroniony, osadzony za granicą, jest wyłączona w sytuacji, gdy zapadły za granicą wyrok skazujący został przejęty do wykonania na terytorium RP, a także wtedy gdy orzeczenie zapadłe za granicą dotyczy przestępstwa, w związku z którym nastąpiło przekazanie ścigania lub wydanie sprawcy z terytorium państwa polskiego. Możliwości z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114 § 1)">§1</a> nie stosuje się od 1 maja 2004 r również w odniesieniu do orzeczeń międzynarodowych trybunałów karnych działających na podstawie wiążącego Polskę prawa międzynarodowego oraz do orzeczeń sądów państw obcych, jeżeli wynika to z wiążącej Polskę umowy międzynarodowej.</p>
<p>Żadna ze wskazanych powyżej sytuacji nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie.</p>
<p>Nie było zatem podstaw do umorzenia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.</a>
</p>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">Art. 53 § 1 i § 2 k.k.</a> określa dyrektywy wymiaru kary stanowiąc, że Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53 § 2)">§ 2</a> tego artykułu wymierzając karę, Sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. Kierując się powyższymi wskazaniami, przy wymiarze kary oskarżonej <span class="anon-block">J. M. (2)</span>Sąd uwzględnił jako o<strong>
<!-- --> koliczność obciążającą</strong> fakt, że przedmiotem czynu była wyjątkowo duża ilość narkotyków, tj. 1.388,24 gramów netto chlorowodoru kokainy. Kolejną okolicznością obciążającą było działanie oskarżonej w celu uzyskania korzyści majątkowej. <strong>
<!-- -->Okolicznością łagodzącą</strong> w wypadku <span class="anon-block">J. M. (2)</span>był fakt, że za inne czyny, niż niniejszy, nie była nigdy karana. Na korzyść oskarżonej Sąd poczytał też fakt, że po odbyciu orzeczonej w <span class="anon-block">(...)</span>kary prowadzi uregulowany tryb życia nie popadając już w konflikt z prawem. Oskarżona pracuje zawodowo jako pielęgniarka i opiekuje się swoimi dziećmi. Taka postawa oskarżonej wskazuje, że nie jest osobą zdemoralizowaną, wyciągnęła prawidłowe wnioski z faktu zastosowania wobec niej kary pozbawienia wolności w <span class="anon-block">(...)</span>. Okolicznością łagodzącą było nadto przyznanie się oskarżonej do czynu, złożenie wyjaśnień oraz jej prawidłowa postawa w toku procesu sądowego w Polsce.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Okolicznością obciążającą </strong>oskarżonego <span class="underline">
<!-- -->
<span class="anon-block">G. B.</span>
</span> była dla Sądu jego wcześniejsza karalność. Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r. o sygn. akt III K 319/12 skazał oskarzonego za czyn z art. 57 ust. 1 i art. 55 ust. 1 i 3 i inne ustawy antynarkotykowej na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wskazuje to na znaczny poziom demoralizacji <span class="anon-block">G. B.</span>. Będąc dopiero od 2009 r. na wolności popełnił ponownie przestępstwo. Nie wyciągnął zatem z dotychczasowej karalności prawidłowych wniosków, nie wykształcił w sobie poczucia powinności przestrzegania porządku prawnego. <strong>
<!-- -->Okolicznością łagodzącą</strong> w wypadku <span class="anon-block">G. B.</span> jest fakt, że obecnie podejmuje realne starania w celu swojej resocjalizacji. Pracuje na rzecz podmiotu <span class="anon-block"> (...)</span> na stanowisku opiekun medyczny – kierowca, a od chwili udzielenia mu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności w sprawie III K 319/12 nie popełnił ponownie przestępstwa.</p>
<p>Mając powyższe na względzie Sąd w pkt. 1 wyroku uznał oskarżoną <span class="anon-block">J. M. (2)</span> (poprzednio <span class="anon-block">B.</span>) za winną popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie 1, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z art. 55 ust 3 ustawy antynarkotykowej i za to na podstawie 14 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z art. 55 ust 3 w/w ustawy wymierzył jej karę 4 lat pozbawienia wolności i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k. k.</a> karę 200 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 40 złotych. Wysokość jednej stawki dziennej Sąd ustalił mając na względzie wysokość dochodu miesięcznego oskarżonej w kwocie około 1.300 Euro. W pkt. 2 wyroku Sąd uznał oskarżonego <span class="anon-block">G. B.</span> za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13 § 1 pkt. 2)">punkcie 2</a>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z art. 55 ust 3 ustawy antynarkotykowej i za to na podstawie 14 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z art. 55 ust 3 w/w ustawy wymierzył oskarżonemu karę 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> karę 200 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych. sąd ustalając wysokość jednej stawki dziennej miał na względzie, że dochód miesięczny oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> jest niższy niż oskarżonej <span class="anon-block">B.</span>. Zarabia tylko kwotę około 2.000 zł miesięcznie.</p>
<p>Sąd w pkt. 3 wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 2)">art. 114§2 k.k.</a> zaliczył oskarżonej <span class="anon-block">J. M. (2)</span>na poczet orzeczonych w punkcie 1 wyroku kary pozbawienia wolności i grzywny okres odbytej na terenie Republiki <span class="anon-block">(...)</span>kary pozbawienia wolności od dnia 18.10.2001 r. do dnia 25.01.2006 roku, uznając karę pozbawienia wolności i grzywny za wykonane w całości. Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 2)">art. 114 § 2 k.k.</a> Sąd zalicza na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności za granicą oraz wykonywaną tam karę, uwzględniając różnicę zachodzące pomiędzy tymi karami. Sąd w niniejszej sprawie przyjął, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w <span class="anon-block">(...)</span>odpowiada jednemu dniu kary pozbawienia wolności w Polsce i dwóm dziennym stawkom grzywny przyjmując uregulowania polskiego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>.</p>
<p>W pkr. 4 wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 2)">art. 114 § 2 k.k.</a> zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">G. B.</span>na poczet orzeczonych wyżej w punktach 2 kary pozbawienia wolności i grzywny okres odbytej na terenie Republiki <span class="anon-block">(...)</span>kary pozbawienia wolności od dnia 18.10.2001 r do dnia 25.04.2006r. uznając karę pozbawienia wolności i grzywny za wykonane w całości. W sprawie aktualne pozostają bowiem wywody teoretyczne odnośnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 2)">art. 114 § 2 k.k.</a> z omówienia w uzasadnieniu pkt. 3 wyroku.</p>
<p>Sąd w pkt. 5 wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6274)">art. 6274 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17)">art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił ich od opłat. Za takim stanowiskiem przemawia bowiem fakt, że wynagrodzenia oskarżonych nie są wysokie.</p>
<p>SSO Katarzyna Wolff</p>
<p>1 tak Roman Góral: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks karny</a>, komentarz wydanie IV , Warszawa 2005, str. 197</p>
</div>