I 1 C 46/15

<p>Sygn. akt: I 1 C 46/15 upr.</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 21 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Piotr Jędrzejewski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Maja Żyrek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. w Gdyni na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">Z. B.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  Zasądza od pozwanej <span class="anon-block">Z. B.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...)</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 3.169,29 zł (trzy tysiące sto sześćdziesiąt dziewięć złotych dwadzieścia dziewięć groszy) wraz z odsetkami :</p> <p>- umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 2.090,29 zł od dnia 31 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty,</p> <p>- ustawowymi od kwoty 1.079 zł dnia 31 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty.</p> <p>II.  Odstępuje od obciąża pozwanej kosztami procesu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...)</span> Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">Z. B.</span> kwoty 3.169,29 zł wraz z odsetkami umownymi i ustawowymi oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, należność powyższa wynika z zawartej między stronami umowy o kredyt gotówkowy zawartej przez pozwaną z poprzednikiem prawnym powoda.</p> <p>Opiekun prawny pozwanej w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa wskazując, iż umowa została faktycznie przez pozwaną zawarta jednakże była ona wówczas w stanie wyłączającym świadomość. Leczy się psychiatrycznie z choroby alkoholowej i ma bardzo słaby wzrok.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Strony zawarły umowę o kredyt gotówkowy z dnia 12 maja 2009 r. Z umowy tej pozwana nie spłaciła kwoty 2.090,29 zł tytułem kapitału, odsetki umowne skapitalizowane na dzień 31 lipca 2013 r., odsetki umowne od kapitału za okres od 1 sierpnia 2013 r. do dnia wniesienia pozwu w kwocie 167,68 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczności bezsporne nadto dowody w postaci dokumentów załączonych do pozwu. </em> </p> <p>W trakcie postępowania sporządzono opinię psychiatryczna przez biegłego psychiatrę <span class="anon-block">E. O.</span> i biegłą psycholog <span class="anon-block">B. Ś.</span> w celu ustalenia stanu psychicznego pozwanej przy podpisywaniu umowy z powodem. Na podstawie badania psychiatrycznego i historii choroby biegły stwierdził u pozwanej organiczne zaburzenie procesów poznawczych, organiczne zaburzenia osobowości i zespół zależności alkoholowej w fazie deklarowanej abstynencji, jednakże uznali, iż w dniu podpisywania umowy o nie była w stanie wyłączającym świadome albo swobodne podjęcie decyzji i wyrażenie woli.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód : opinia psychiatryczna k. 111-113</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie dokumentów złożonych przez powoda albowiem nie budziły one zastrzeżeń Sądu co do autentyczności i prawdziwości zawartych tam informacji. Pozwana również nie zaprzeczyła prawdziwości tych dokumentów.</p> <p>Kwestia sporną między stronami było to, czy pozwana była świadoma przy zawieraniu umowy z powodem.</p> <p>Zdaniem Sądu mimo stanowiska pozwanej nie ma wątpliwości, iż roszczenie jest wymagalne i zasadne. W trakcie postępowania Sąd dopuścił opinię biegłych, którą Sąd uznała za wiarygodną i rzetelną, nie potwierdzała zarzutów pozwanej dotyczących brak świadomości swojej czynności podpisania umowy. Powoduje to, iż w ocenie Sądu zarzuty pozwanej dotyczące ważności umowy nie zostały potwierdzone w trakcie postępowania dowodowego.</p> <p>Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że żądanie powoda jest zasadne zarówno, co do zasady jak i co do wysokości.</p> <p>Wobec treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a> od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy. Oczywistym jest, że również w zakresie żądanych odsetek pozew jest w pełni uzasadniony.</p> <p>W związku z powyższym Sąd w pkt I wyroku zasądził od pozwanej żądaną kwotę.</p> <p>Mając na uwadze sytuację zdrowotną i finansową pozwanej, a także kierując się tym, że ewentualne zasądzenie od pozwanej kosztów procesu, obciążałoby ją ponad miarę, Sąd uznał, iż zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek i na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> odstąpił od obciążania pozwanej kosztami procesu, o czym orzeczono w pkt II wyroku.</p> </div>