II K 323/15

<p>Sygn. akt II K 323/15</p> <p>2 Ds. 302/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 21 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący </strong>SSR Ryszard Owczarzak</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant : </strong>st.sekr. sąd. Justyna Lipińska</p> <p>w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">I.</span>---</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 26.11., 17.12 i 21.12 2015r. roku, s p r a w y</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. W. (1)</span> </strong>syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">G.</span> zd. <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">I.</span>, <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, zam. <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że</span> :</strong> </p> <p>w dniu 2 marca 2015r w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> udaremnił <span class="anon-block">J. G. (1)</span> i <span class="anon-block">S. I.</span> uprawnionym do przeprowadzenia kontroli pracownikom Kujawski-Pomorskiego Inspektoraty Ochrony Środowiska w <span class="anon-block">B.</span> przeprowadzenie kontroli w zakresie ochrony środowiska poprzez niewyrażenie zgody na dokonanie oględzin placu oraz pomieszczeń gospodarczych w celu ustalenia czy na kontrolowanym terenie prowadzona jest nielegalna działalność polegająca na demontażu pojazdów</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art<strong> <!-- -->. 225 § 1 kk</strong> </a> <strong> <!-- --> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o r z e k a:</strong> </p> <p>1.  oskarżonego <span class="anon-block">R. W. (1)</span> uznaje za winnego tego, że w dniu</p> <p>2 marca 2015r w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> utrudnił <span class="anon-block">J. G. (1)</span> i <span class="anon-block">S. I.</span> uprawnionym do przeprowadzenia kontroli pracownikom Kujawski-Pomorskiego Inspektoraty Ochrony Środowiska w <span class="anon-block">B.</span> przeprowadzenie kontroli w zakresie ochrony środowiska poprzez odmowę wstępu do pomieszczeń gospodarczych oględzin całości placu w celu ustalenia czy na kontrolowanym terenie prowadzona jest nielegalna działalność polegająca na demontażu pojazdów tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225 § 1 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37 a kk</a> wymierza mu karę grzywny w wysokości 20 (dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,</p> <p>2.  wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 40 (czterdzieści) złotych i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi tj. wydatkami w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych.</p> <p>II K 323/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 30 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w <span class="anon-block">B.</span> wpłynął faks informujący o nieprawidłowościach w funkcjonowaniu skupu złomu położonego w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. W związku z uzyskaną informacją w dniach 20- 27 lutego 2015 r. pracownicy inspektoratu przeprowadzili czynności kontrolne na terenie skupu należącego do <span class="anon-block">R. W. (2)</span>, które nie wykazały uchybień. W czasie oględzin inspektorzy <span class="anon-block">S. I.</span> i <span class="anon-block">J. G. (2)</span> zostali poinformowani przez <span class="anon-block">R. W. (2)</span>, że teren za litą bramą nie jest częścią skupu i należy do jego ojca <span class="anon-block">R. W. (1)</span>. Ponieważ inspektorzy chcieli dokonać oględzin tego terenu, 2 marca 2015 r. ponownie przyjechali do <span class="anon-block">G.</span> i w obecności pracownicy Urzędu Miasta <span class="anon-block">A. S.</span> udali się na <span class="anon-block">ulicę (...)</span>. Wchodząc na posesję zastali oskarżonego <span class="anon-block">R. W. (1)</span>, którego poinformowali, że do przeprowadzenia tego rodzaju kontroli nie jest konieczne upoważnienie i wylegitymowali się. Wszystkie osoby uczestniczące w kontroli weszły na teren podwórka i stanęły w okolicy narożnika budynku mieszkalnego. Na żądanie inspektorów oskarżony udostępnił pomieszczenia kotłowni, gdzie udał się <span class="anon-block">S. I.</span> i nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. Następnie kontrolujący poprosili o udostępnienie pomieszczeń gospodarczych oraz dalszej części placu, niewidocznego z miejsca w którym stali. Oskarżony stanowczo odmówił okazania pomieszczeń gospodarczych oraz oświadczył, że nie wpuści inspektorów na część placu przylegającą bezpośrednio do skupu złomu, a usytuowaną za budynkami gospodarczymi. Oskarżony nie podał powodów takiej postawy oświadczając, że bez nakazu nie wpuści dalej inspektorów. <span class="anon-block">S. I.</span> poinformował wówczas oskarżonego o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225)">art. 225 kk</a> jednak oskarżony nie zmienił swojego stanowiska. Inspektorzy poprosili wtedy <span class="anon-block">R. W. (1)</span> o dokumenty, które ten przyniósł z samochodu i po spisaniu personaliów zakończyli czynności.</p> <p>Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o: częściowo wyjaśnienia oskarżonego ( k.70-71, 29-32 ); zeznania świadków: <span class="anon-block">S. I.</span> (k. 72v-73,18-19,42-43) ), <span class="anon-block">J. G. (1)</span> (k. 73v-74,20-21,45-46), <span class="anon-block">A. S.</span> (k. 75,15), częściowo zeznania świadków: <span class="anon-block">B. W.</span> (k. 75-76, 39),<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">W.</span> (k.95v) i <span class="anon-block">R. W. (2)</span> (k.96), pismo (k.2), protokołu kontroli z załącznikami (k.3-11), dane osobopoznawcze ( k. 33), dane o karalności (k.67), wyrysy z mapy (k.69a) akt notarialny (k.78-89, zdjęcia (k.91-930</p> <p>Oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu potwierdzając niemal wszystkie okoliczności co do przebiegu kontroli powoływane przez świadków. Wyjątek dotyczył jednej okoliczności bowiem oskarżony stwierdził w wyjaśnieniach, że nie mógł wpuścić inspektorów do pomieszczeń gospodarczych ponieważ były one zamknięte , a klucz miał przy sobie żona, której nie było w domu. Powodem zamknięcia zaś budynku gospodarczego był fakt, że kisiła się w nim kapusta. Sąd w tym zakresie nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego bowiem nie znajdują one potwierdzenia z zeznaniach świadków <span class="anon-block">S. I.</span>, <span class="anon-block">J. G. (1)</span> i <span class="anon-block">A. S.</span> w sowich zeznaniach stanowczo i jednoznacznie zeznawali, że oskarżony nic nie wspominał o żadnych obiektywnych przeszkodach uniemożliwiających wejście do budynku gospodarczego. Kategorycznie zaś odmówił otwarcia tych pomieszczeń nie podając powodów. Co znamienne, odmowa ta dotyczyła również wstępu na dalszą część podwórka. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie nie wytrzymują konfrontacji z zeznaniami świadków, a także z zasadami doświadczenia życiowego. Sytuacja w której zamknięte na klucz pozostaje jedno z pomieszczeń, a klucz nie jest pozostawiony do dyspozycji domowników – wydaje się wydumana. Tak więc zdaniem sądu została ona wymyślona na użytek postępowania i jest linią obrony przyjętą przez oskarżonego.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadków <span class="anon-block">S. I.</span>, <span class="anon-block">J. G. (1)</span> i <span class="anon-block">A. S.</span>. Świadkowie złożyli logiczne relacje, odpowiadające zasadom logiki. Ponadto wszystkie one do siebie przystają i nie zawierają sprzeczności. Sąd nie dał wiary zeznaniom <span class="anon-block">B. W.</span>, <span class="anon-block">R. W. (2)</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">W.</span> w tej części w jakiej świadkowie ci stwierdzają, że oskarżony powiedział osobom uczestniczącym w kontroli, że okazanie pomieszczeń gospodarczych nie jest możliwe, bo są one zamknięte a klucz posiada przy sobie nieobecna żona. W tym zakresie zeznania te nie są zgodne z relacjami pozostałych powołanych już świadków. Świadkowie będący osobami najbliższymi wobec oskarżonego zmierzają w ten sposób do wsparcia jego wersji i w konsekwencji do zwolnienia go z odpowiedzialności za popełniony występek.</p> <p>Nie budziła wątpliwości wiarygodność wszystkich ujawnionych w toku postępowania dokumentów . Okoliczności z nich wynikające były bezsporne i nie kwestionowane przez oskarżonego.</p> <p>W tej sytuacji wina oskarżonego nie budziła żadnych wątpliwości sądu i polegała na tym ,że:</p> <p>W dniu 2 marca 2015r w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> utrudnił <span class="anon-block">J. G. (1)</span> i <span class="anon-block">S. I.</span> uprawnionym do przeprowadzenia kontroli pracownikom Kujawski-Pomorskiego Inspektoraty Ochrony Środowiska w <span class="anon-block">B.</span> przeprowadzenie kontroli w zakresie ochrony środowiska poprzez odmowę wstępu do pomieszczeń gospodarczych ora oględzin całości placu w celu ustalenia czy na kontrolowanym terenie prowadzona jest nielegalna działalność polegająca na demontażu pojazdów</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">R. W. (1)</span> swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225§1 kk</a>, które zagrożone jest kara pozbawienia wolności do lat 3 .</p> <p>Biorąc pod uwagę, że oskarżony <span class="anon-block">R. W. (1)</span> nie był dotychczas osobą karaną, a przypisany mu czyn nie charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości; sąd uznał, że zachodzą w przedmiotowej sprawie przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> pozwalające zastosować karę łagodniejszego rodzaju. Sąd wymierzył oskarżonemu kare grzywny jak w sentencji uznając , że jest ona adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości oraz spełni ona swe cele z zakresu prewencji generalnej i indywidualnej. Tak ukształtowana kara ma przede wszystkim wpłynąć na oskarżonego wychowawczo, uświadomić mu bezprawność zachowania jakiego się dopuścił. Kara choć łagodna, niesie ze sobą wymierną dolegliwość i nie jest li tylko symboliczna. Sąd kierował się zasadą tzw. ekonomii kary, nakazującej poprzestać na takim jej wymiarze, który jest wystarczający dla osiągnięcia celów wychowawczych.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 §1 kpk</a> orzeczono o obowiązku poniesienia przez oskarżonego kosztów procesu.</p> </div>