II W 680/15

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II W 680/15</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> 605/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodnicząca SSR Anetta Krawczyk </p> <p>Protokolant Andżelika Burdukiewicz</p> <p>po rozpoznaniu dnia 22.12.2015 r.,</p> <p>sprawy przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>synowi <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">J.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->obwinionemu o to, że:</span> </p> <p>W dniu 2 czerwca 2015 roku o godzinie 9:25 w <span class="anon-block">G.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> poprzez fałszywą informację wywołał niepotrzebną czynność funkcjonariuszy Policji,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 66 § 1 k.w .</strong> </p> <p>1.  <span class="anon-block">M. S.</span> uznaje za winnego tego, że w dniu 2 czerwca 2015 r. o godz. 9.25 w <span class="anon-block">G.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, chcąc wywołać niepotrzebną czynność fałszywą informacją odnośnie nieprawidłowego sprawowania opieki nad dzieckiem, wprowadził w błąd funkcjonariuszy Policji, tj. popełnienia wykroczenia z art. 66 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 66 § 1 k.w. wymierza mu karę grzywny w kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) złotych,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 118;art. 118 § 1 k)">art. 118 § 1 k.p.s.</a>w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r.</a>, w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (...) w sprawach o wykroczenia oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 zł i wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.</p> <p>Sygn. akt II W 680/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">M. S.</span> jest 30 - letnim mieszkańcem <span class="anon-block">J.</span>, kawalerem, posiada wyższe wykształcenie, prowadzi działalność gospodarczą, osiągając średni miesięczny dochód w wysokości około 3000 – 3500 zł. Jest ojcem dziecka w wieku jednego roku. Obwiniony jest w konflikcie z matką dziecka <span class="anon-block">J. M.</span> oraz jej rodziną.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">M. S.</span> – k.9v, 28v, zeznania świadka <span class="anon-block">T. M.</span> – k.6, k.38) </em> </p> <p>W dniu 2 czerwca 2015 r. przed Sądem Rejonowym w Lwówku Śląskim odbywała się sprawa, w której jako oskarżony występował <span class="anon-block">M. S.</span>, jako pokrzywdzeni – <span class="anon-block">J. M.</span> oraz jej ojciec <span class="anon-block">A. M.</span>. <span class="anon-block">J. M.</span>, przyjeżdżając do sądu, zostawiła dziecko pod opieką matki, mieszkającej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Obwiniony <span class="anon-block">M. S.</span>, domyślając się, że dziecko jest z matką <span class="anon-block">J. M.</span>, około godziny 9.25 zatelefonował do Komisariatu Policji w <span class="anon-block">G.</span>, informując o niewłaściwie sprawowanej opiece nad dzieckiem. Przybyły do mieszkania <span class="anon-block">T. M.</span> funkcjonariusz Policji stwierdził, że dziecko jest pogodne, zadbane, w mieszkaniu jest porządek. Kobieta była trzeźwa, zrównoważona, nic nie wskazywało, aby stanowiła zagrożenie dla dziecka. Zgłoszenie obwinionego był bezpodstawne.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: częściowo wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">M. S.</span> – k.28v, zeznania świadków: świadka <span class="anon-block">T. M.</span> – k.6, k.38, <span class="anon-block">P. J.</span> – k.4, k.37v-38, notatka urzędowa - k.2) </em> </p> <p>Przesłuchany przez funkcjonariusza Policji obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Przesłuchany przed Sądem wyjaśnił, że w dniu zdarzenia dziecko było pod opieką <span class="anon-block">T. M.</span>, leczonej psychiatrycznie, lecz nie posiada wiedzy, na jaką chorobę cierpi i domagał się ustalenia tego przez Policję oraz, że nie jest możliwe, aby w mieszkaniu <span class="anon-block">T. M.</span> był porządek. Wyjaśnił, że kobieta cierpi na <span class="anon-block"> (...)</span> gruźlicę skóry. Podniósł, że po zdarzeniu widział zdjęcie syna, który miał na twarzy rozległe ślady wynikające najprawdopodobniej z atopowego zapalenia skóry, zaś funkcjonariusz Policji nie wspomniał o tej okoliczności, jak i o obecności w mieszkaniu <span class="anon-block">T. M.</span> psa. Wyjaśnił, że otrzymał do podpisu protokół „in blanco”, przedkładając jego kserokopię (k.34-36).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego <span class="anon-block">M. S.</span> w części, w której nie przyznaje się do przekazania fałszywej informacji funkcjonariuszom Policji. Zdaniem Sądu stanowią one przyjętą przez obwinionego linię obrony. Pozostają one bowiem w sprzeczności z materiałem dowodowym w postaci zeznań świadków <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">T. M.</span> oraz notatki urzędowej. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje, czy w dniu zdarzenia syn obwinionego posiadał objawy alergii na twarzy. Po pierwsze, obwiniony dowiedział się o nich po zdarzeniu, a zatem zgłaszając telefonicznie o nieprawidłowej opiece nad dzieckiem, nie posiadał wiedzy na ten temat i dopiero w trakcie procesu podniósł tę okoliczność. Po drugie, interwencja dotyczyła opieki nad dzieckiem, która okazała się prawidłowa. Za zbędne Sąd uznał odnoszenie się do kwestionowanych przez obwinionego zeznań świadka <span class="anon-block">P. J.</span>, dotyczących porządku w mieszkaniu <span class="anon-block">T. M.</span> oraz obecności psa, skoro obwiniony nie był w dniu zdarzenia w mieszkaniu <span class="anon-block">T. M.</span>. Z zeznań świadka <span class="anon-block">T. M.</span> wynika, że nie była leczona psychiatrycznie i nie cierpi na gruźlicę skóry. Zdaniem Sądu obwiniony, dla potrzeb niniejszego procesu, próbował w sposób nieudolny wytłumaczyć swoje zachowanie, zmierzające do dokuczenia rodzinie byłej konkubiny. Gołosłowne są ponadto twierdzenia obwinionego, że nie został przesłuchany w niniejszej sprawie, lecz otrzymał do podpisu protokół in blanco. Obwiniony posiada bowiem kserokopię protokołu przesłuchania (k.34-36), którego oryginał wraz z pouczeniami, które podpisał, znajdują się w aktach sprawy (k.8-10). Podczas rozprawy potwierdził autentyczność złożonego przez siebie podpisu. Sąd dał wiarę logicznym i wzajemnie się uzupełniającym zeznaniom świadków <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">T. M.</span>. Znajdują one również potwierdzenie w notatce urzędowej. Dodać jednocześnie należy, że podczas przesłuchania przed Sądem widoczne było wolne poruszanie się przez świadka <span class="anon-block">T. M.</span>. Świadek <span class="anon-block">T. M.</span> zeznała, że cierpi na chorobę wątroby, czasem jest osłabiona. Z zeznań świadka <span class="anon-block">P. J.</span> wynika, że w dniu zdarzenia nie było nic niepokojącego w jej zachowaniu. Również w dniu przesłuchania przed Sądem <span class="anon-block">T. M.</span> nie sprawiała wrażenia osoby, której na kilka godzin nie można powierzyć opieki nad dzieckiem. Sąd dał wiarę dowodowi w postaci notatki urzędowej, załączonej do wniosku o ukaranie, albowiem znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">T. M.</span>. Zdaniem Sądu fałszywe poinformowanie przez obwinionego <span class="anon-block">M. S.</span> funkcjonariusza Policji o niewłaściwie sprawowanej opiece nad jego dzieckiem, w sytuacji, gdy taka okoliczność nie miała miejsca i w istocie obwiniony nie miał podstaw i okazji, aby to stwierdzić, niewątpliwie miało na celu wprowadzenie w błąd i wywołanie niepotrzebnej czynności funkcjonariuszy Policji. Zgodnie z przepisem art. 66 § 1 k.w. karze podlega ten, kto chcąc wywołać niepotrzebną czynność, fałszywą informacją lub w inny sposób wprowadza w błąd instytucję użyteczności publicznej albo organ ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego lub zdrowia. Sąd uznał zatem, że obwiniony <span class="anon-block">M. S.</span> w dniu 2 czerwca 2015 roku o godzinie 9:25 w <span class="anon-block">G.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, chcąc wywołać niepotrzebną czynność fałszywą informacją odnośnie nieprawidłowego sprawowania opieki nad dzieckiem, wprowadził w błąd funkcjonariuszy Policji. Powyższe wyczerpało znamiona wykroczenia z art. 66 § 1 k.w. Wymierzając obwinionemu <span class="anon-block">M. S.</span> karę Sąd kierował się dyrektywami wskazanymi w art. 33 k.w. Sąd nie znalazł okoliczność łagodzących w stosunku do obwinionego. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał pobudki, którymi kierował się obwiniony, tj. chęć dokuczenia rodzinie, z którą był w konflikcie oraz mniej niż znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez obwinionego <span class="anon-block">M. S.</span> czynu. Swoim działaniem obwiniony w sposób celowy zlekceważył obowiązujące normy prawne. Sąd wymierzył obwinionemu na podstawie art. 66 § 1 k.w. karę 150 zł grzywny, uznając ją za najbardziej adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Kara ta, w przekonaniu Sądu, spełni wobec obwinionego swoje cele prewencyjne i represyjne, przekonując go, iż złamanie prawa nie jest bezkarne. Uświadomi mu naganność jego postępowania i nieuchronność kary w przypadku popełnienia wykroczenia. Z uwagi na sytuację materialną obwinionego <span class="anon-block">M. S.</span>, osiągającego stałe dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, Sąd zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 zł i wymierzył opłatę w sprawie w kwocie 30 zł.</p> </div>