II Ka 3/25

Суди загальної юрисдикції2025-02-11

Номер справи

II Ka 3/25

Дата рішення

2025-02-11

Тип

SENTENCE

Судді

Dariusz Półtorak (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

art. 437§ 1 kpk

Текст рішення

Sygn. akt II Ka 3/25 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 11 lutego 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> Przewodniczący: </td> <td> SSO Dariusz Półtorak </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td colspan="2"> p.o. sekr. sąd. Anita Lemisiewicz- Pszczel </td> </tr> </table> przy udziale Prokuratora Małgorzaty Podniesińskiej po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. sprawy  B. M. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 1;art. 27 c ust. 1 pkt. 4)">art. 27c ust. 1 pkt 4</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 8;art. 8 ust. 1;art. 8 ust. 1 pkt. 5)">art. 8 ust 1 pkt 5 ustawy o rybactwie śródlądowym</a> na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 15 października 2024 r. sygn. akt II K 153/24 I. wyrok utrzymuje w mocy, II. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego Polskiego Związku Wędkarskiego Okręg w S. kwotę 840 złotych tytułem zwrotu poniesionych w postępowaniu odwoławczym kosztów zastępstwa procesowego, III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 350 zł opłaty za II instancję oraz obciąża go wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 20 złotych. <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="44"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II Ka 3/25 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 15 października 2024 r. w sprawie II K 153/24 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="350"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="338"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="57"/> <col width="109"/> <col width="350"/> <col width="142"/> <col width="63"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="492"/> <col width="175"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 1. </td> <td> I. Zarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: 1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, poprzez dokonanie nierównej, wybiórczej i dowolnej (a nie swobodnej) oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającej na uznaniu jako spójnych, konsekwentnych i układających się w logiczną całość treści zeznań świadków M. K., M. W. oraz R. C., podczas gdy z treści zeznań w/w świadków wynika, iż są one ze sobą sprzeczne i wzajemnie się wykluczają, o czym świadczy w szczególności fakt iż: a) z treści zeznań świadka M. W. złożonych na rozprawie z dnia 9 sierpnia 2024 roku i objętych protokołem (k. 167) wynikało, że świadek ten użył pistoletu hukowego w celu uniemożliwienia ucieczki oskarżonemu, po tym jak dopływający do niego w łodzi patrolowej i znajdujący się w zasięgu wzroku tego świadka M. K. i R. C. wpadli na mieliznę - co spowodowało zgaśnięcie silnika łodzi i problemy z jego ponownym rozruchem, b) z treści zeznań świadka R. C. złożonych na rozprawie z dnia 9 sierpnia 2024 roku i objętych protokołem (k. 169v) wynika, że świadek nie pamięta sytuacji wpadnięcia na mieliznę w trakcie podejmowanej interwencji, c) z treści zeznań świadka M. K. złożonych na rozprawie z dnia 5 lipca 2024 roku i objętych protokołem (k. 151v) wynikało, że w trakcie interwencji strzały z pistoletu hukowego oddane zostały (przez świadka M. W. znajdującego się na brzegu rzeki B.) w momencie, gdy świadkowie M. K. i R. C. pozostawali na łodzi patrolowej za zakolem rzeki i nie byli widoczni zarówno dla oskarżonego, jak i świadka M. W.; 2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, poprzez dokonanie nierównej, wybiórczej i dowolnej (a nie swobodnej) oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań świadka M. W. złożonych na rozprawach z dnia 9 sierpnia 2024 roku (k 167-168v) oraz 3 października 2024 roku (k 239v) i ustalenie na ich podstawie, że o sprawstwie oskarżonego świadczyć ma fakt, iż „płynął on centralnie” do miejsca gdzie ujawniono sieci rybackie a sam kontakt z tymi sieciami nie był wynikiem zaplątania się w nie wiosła łodzi, którą poruszał się oskarżony, w sytuacji gdy: a) z treści zeznań w/w świadka złożonych na rozprawie z dnia 3 października 2024 roku, uznanych za wiarygodne i objętych protokołem wynika, że oskarżony nie płynął „centralnie” w miejsce ujawnionych sieci rybackich lecz początkowo poruszał się w górę rzeki a później w dół rzeki, b) opisywany przez świadka sposób poruszania się łodzi oskarżonego był w opinii świadka spowodowany silnym nurtem rzeki B., c) z treści zeznań świadka M. W. złożonych na rozprawie z dnia 9 sierpnia 2024 roku, uznanych jako wiarygodne i objętych protokołem (k. 168v) wynika, że w przypadku zaczepienia wiosłem o sieć rybacką w miejscu jej ujawnienia mogłoby dojść do jej zerwania oraz, że obserwując z brzegu oskarżonego płynącego łódką rzeczną widział, że oskarżony zaczepił o coś co świadek uznał jako sieć rybacką; 3. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, poprzez dokonanie nierównej, wybiórczej i dowolnej (a nie swobodnej) oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci wyjaśnień oskarżonego złożonych na rozprawie z dnia 3 października 2024 roku i objętych protokołem (k 240-241) i w konsekwencji odmowy dania im wiary w zakresie twierdzenia, że podjęcie przez oskarżonego sieci rybackiej z koryta rzeki B. spowodowane było faktem zaczepienia się wiosła o tą sieć, w sytuacji gdy: a) z treści zeznań świadka M. W. złożonych na rozprawie z dnia 9 sierpnia 2024 roku, uznanych jako wiarygodne i objętych protokołem (k 168v) wynika, że obserwując z brzegu oskarżonego płynącego łódką rzeczną widział, że zaczepił on o coś, co świadek uznał jako sieć rybacką, b) z zasad logiki wynika, że próba odczepienia niemal trzymetrowego wiosła łódki rzecznej, które zaplątało się w sieć rybacką, dokonywana po zapadnięciu zmroku wymaga dla swej skuteczności podjęcia tej sieci z wody, c) z treści znajdującego się w aktach sprawy i uznanego przez Sąd jako wiarygodny (choć nie mający znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy) dokumentu w postaci protokołu przeszukania (k. 70-71v) wynikało, że podjęte czynności w miejscu zamieszkania oskarżonego nie ujawniły jakichkolwiek narzędzi (w tym sieci rybackich) służących do połowów ryb, z zasad logiki i doświadczenia życiowego wynika natomiast, że w przypadku popełniania przez oskarżonego czynów objętych treścią ust. 1 części wstępnej skarżonego wyroku takie narzędzia winny zostać ujawnione; 4. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, poprzez pominięcie w toku dokonywania analizy i oceny całokształtu zgromadzonych w sprawie okoliczności i dowodów zmierzających do ustalenia stanu faktycznego sprawy dowodu z dokumentu karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 14 marca 2024 roku, zgłoszonego w treści pisma procesowego obrońcy Oskarżonego z dnia 14 czerwca 2024 roku (k. 121-122), w sytuacji gdy: a) dowód ten zgłoszony został m.in. w celu stwierdzenia faktu doznania przez oskarżonego w okresie bezpośrednio poprzedzającym popełnienie zarzucanego mu czynu - tj. w dniu 14 marca 2024 roku - urazu głowy połączonego z utratą przytomności, który to uraz wymagał interwencji lekarskiej, b) z treści zeznań świadków M. W. (złożonych na rozprawie z dnia 9 sierpnia 2024 roku i objętych protokołem, k. 168), R. C. (złożonych na rozprawie z dnia 9 sierpnia 2024 roku i objętych protokołem, k. 169), T. D. (złożonych na rozprawie z dnia 3 października 2024 roku i odjętych protokołem, k. 239v) wynikało, że wszyscy w/w świadkowie (będący funkcjonariuszami Straży Rybackiej i posiadający wiedzę fachową) stwierdzili, że ujawnione sieci nie pozostawały w wodzie zbyt długo i były sieciami „świeżo” zastawionymi, c) z zasad logiki i doświadczenia życiowego wynika, że skrajnie mało prawdopodobnym jest, że osoba po doznaniu obrażeń tożsamych z odniesionymi przez oskarżonego w dniu 14 marca 2024 roku mogłaby zastawiać w tym czasie sieci rybackie służące do nielegalnych połowów ryb; 5. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.</a>, poprzez oddalenie wniosków dowodowych objętych pismem procesowym obrońcy oskarżonego z dnia 13 sierpnia 2024 roku (k. 175-187), wobec uznania, że mają one służyć do wykazania okoliczności nie mających związku ze sprawą, w sytuacji gdy: a) wnioski te zostały zgłoszone w celu stwierdzenia faktów: wieloletniego, cyklicznego dokonywania przepraw przez rzekę B. w okolicach miejscowości Ł. przez oskarżonego, dokonywania w/w przepraw w związku z prowadzeniem gospodarstwa agroturystycznego, prowadzenia działalności rolniczej na terenach położonych na obu brzegach rzeki, ekonomicznego uzasadnienia do pokonywania drogi pomiędzy gospodarstwami za pomocą łódki rzecznej, b) z treści uzasadnienia skarżonego wyroku wynika, że Sąd uznał, że przebywanie oskarżonego w rejonie pola namiotowego (...) gdzie został zatrzymany przy podejmowaniu sieci rybackich jest tożsame z koniecznością uznania, że oskarżony wiedział gdzie znajdują się sieci i sam je zastawił, c) przeprowadzenie wnioskowanych dowodów pozwoliłoby stwierdzić, że oskarżony od wielu lat, w sposób cykliczny przeprawia się łódką przez rzekę B., dokładnie w okolicach miejsca, gdzie został zatrzymany w dniu 17 marca 2024 roku. a w konsekwencji w/w naruszeń: II. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na bezzasadnym ustaleniu, iż oskarżony w dniu 17 marca 2024 roku, w rejonie m. W. W. gm. J. nie będąc uprawnionym do rybactwa dokonał nielegalnego połowu ryb na rzece B. przy pomocy 4 sieci rybackich typu „drygawica” na szkodę PZW Okręg w S.. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Sąd Okręgowy po zapoznaniu się z aktami postępowania w świetle złożonego środka odwoławczego uznał podniesione w nim zarzuty za niezasadne i skutkujące ich nieuwzględnieniem. Zdaniem Sądu II instancji, Sąd meriti dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, który doprowadził do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego w sprawie, biorąc pod uwagę całokształt istotnych okoliczności ujawnionych na rozprawie, co doprowadziło do słusznego uznania oskarżonego za winnego popełnienia przypisanego mu zaskarżonym wyrokiem czynu. Skarżący, próbując podważyć wiarygodność uwzględnionego przez Sąd I instancji materiału dowodowego w postaci zeznań świadków M. K., M. W. oraz R. C. wskazuje na ich wzajemne sprzeczności, czy też niepamięć, co do niektórych faktów. W opinii Sądu, te drobne i mało istotne sprzeczności co do szczegółowych okoliczności, na które powołuje się obrońca, nie podważają globalnej wiarygodności tego materiału dowodowego jako całokształtu i w jego najistotniejszej kwestii, a więc prowadzącej do stwierdzenia winy oskarżonego. Zauważyć należy, że w sytuacji gdy w treści zeznań zawarte są pewne nieścisłości, to zadaniem sądu jest ustalenie, czy mankamenty w treści depozycji są wynikiem niezawinionych błędów świadka, czy też świadomej jego manipulacji, a w konsekwencji, czy świadek miał wolę mówienia prawdy czy też nie (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 stycznia 2023 r. II AKa 256/21). W opinii Sądu Okręgowego, brak jest jakichkolwiek przesłanek, które podważałyby prawdomówność wymienionych świadków, a całokształt składanych przez nich depozycji, na skutek ich oceny przez pryzmat zasady swobodnej oceny dowodów, prowadził do jednoznacznych wniosków, wskazujących na podejmowanie przez oskarżonego czynności sprawczych czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 1;art. 27 c ust. 1 pkt. 2)">art. 27c ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym</a>. Należałoby zauważyć, że w realiach niniejszej sprawy, pewne nieścisłości w treści zeznań świadków niejako dodatkowo przemawiają za ich szczerością, albowiem świadczą o tym, że świadkowie nie uzgadniali wersji zdarzeń, faktów, do których się one odnosiły, natomiast pewne rozbieżności są naturalnym wynikiem różnych perspektyw obserwacji, zdolności percepcji i umiejętności zapamiętywania każdego ze świadków. Przesłuchiwani świadkowie, w osobach M. K., M. W. oraz R. C. zeznawali logicznie i zgodnie w kluczowym zakresie, który mówił o ujawnieniu rozstawionych sieci kłusowniczych w dniu 16 marca 2024 r., przeprowadzonych obserwacjach, które w dniu 17 marca 2024 r. doprowadziły do ujawnienia oskarżonego, który w porze wieczornej zaczął podejmować sieci, a następnie po zauważeniu funkcjonariuszy Straży Rybackiej podjął próbę ucieczki i wyrzucił do wody sieć, jak również znajdujące się w niej ryby. Wyjaśnienia oskarżonego oraz przyjęta przez niego linia obrony nie zasługiwały na uwzględnienie z uwagi na sprzeczność z wiarygodnym materiałem dowodowym, o którym wspomniano powyżej, jak również nie odpowiadały wymogom oceny, dokonanej zgodnie z dyrektywami, wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Wersja wydarzeń przedstawiona przez oskarżonego i forsowana przez obronę jawiła się jako nieracjonalna i sprzeczna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Oskarżony wyjaśniał, że używał łodzi jedynie do przeprawiania się na posesję, znajdująca się na drugim brzegu rzeki, aby doglądać ją i znajdujących się na niej ruchomości. Ponadto, wersję oskarżonego miał uprawdopodabniać fakt wypadku w gospodarstwie z jego udziałem sprzed kilku dni wcześniej, skutkujący urazem głowy i uniemożliwiający mu dokonywanie zarzucanych czynności polegających na zastawieniu sieci rybackich. Powyższe tezy nie mogły jednak ostać się jako wiarygodne. Zwrócić uwagę należało na ujawnione rybie łuski w łódce oskarżonego, które stanowić musiały pozostałości po rybach wyciągniętych z sieciami, a nie mogły znaleźć się w sytuacji korzystania z łódki jedynie w taki sposób, na jaki wskazywał oskarżony. Ponadto, nielogicznym byłoby doglądanie posesji w porze nocnej i kilka dni po wypadku w gospodarstwie, który miałby znacząco ograniczyć sprawność fizyczną oskarżonego, skoro świadek D. K. (córka oskarżonego) zeznała, że poza porą letnią oskarżony pływa dwa, trzy razy w roku, a więc stosunkowo rzadko, tym samym dobór dnia i pory nie byłby racjonalny. Zauważyć ponadto należy, że podczas składania wyjaśnień na etapie postępowania przygotowawczego, oskarżony nic nie wspomniał o wypadku jakiemu miał ulec, co także rodzi wątpliwości w aspekcie jego wpływu na sprawność oskarżonego i niemożliwość przedsiębrania działań polegających na rozstawianiu i podejmowaniu sieci. Przy czym samo poruszanie się łódką typu „pychówka” po takim fakcie, byłoby obciążające dla organizmu i nie powinno umknąć uwadze oskarżonego w chwili składania wyjaśnień. Podsumowując powyższe rozważania na temat oceny dowodów i uwzględnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy stwierdzić należało, że Sąd Rejonowy procedował właściwie, co także trafnie i dostatecznie uargumentował w uzasadnieniu wyroku. Podkreślić trzeba, że odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom złożonym przez świadków lub oskarżonych, a w rezultacie ich pominięcie ich jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem okoliczności, których tego rodzaju dowód dotyczy w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu, bowiem odmowa przyznania waloru wiarygodności niektórym z przeprowadzonych dowodów, przy jednoczesnej aprobacie i uwzględnieniu innych dowodów, jest niczym więcej niż realizacją przysługującego sądowi orzekającemu uprawnienia w ramach czynienia ustaleń faktycznych, z pełnym uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2024 r. II AKa 46/24). W przedmiotowej sytuacji, gdy nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut błędnej oceny dowodów, brak było w konsekwencji przesłanek do zakwestionowania dokonanych na tychże dowodach ustaleń faktycznych, więc i ten zarzut należało uznać za niezasadny. Podobnie krytycznie należało odnieść się do zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> Sąd Okręgowy odniósł się również do tego na rozprawie apelacyjnej, na której uznał, że wniosek dowodowy nie podlegał rozpoznaniu, ze względu na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 368;art. 368 § 2)">art. 368 § 2 k.p.k.</a> Na względzie mieć trzeba, że sąd jest gospodarzem postępowania jurysdykcyjnego, dlatego w jego gestii pozostaje ostateczna decyzja o dopuszczeniu dowodu. Sąd nie ma obowiązku uwzględniania wszystkich wniosków dowodowych składanych przez strony i może je oddalić na podstawach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170 § 1 k.p.k.</a> (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2022 r. V KK 164/22). Zdaniem Sądu II instancji, Sąd Rejonowy słusznie dopatrzył się przesłanek, przemawiających za oddaleniem tych wniosków i dostatecznie je uzasadnił. Na marginesie zwrócić uwagę można na przytaczaną już wypowiedź świadka D. K., która wskazała, że oskarżony latem pływał codziennie, a poza tą porą dwa, trzy razy w roku. Do zdarzenia doszło w marcu, w związku z czym częstotliwość przepraw przez rzekę była o wiele niższa, toteż argumentacja skarżącego chociażby i z tego względu nie mogła zostać uznana za istotną dla sprawy. Powyższa analiza podniesionych zarzutów doprowadziła do wniosku o ich nietrafności, a tym samym do zasadności utrzymania zaskarżonego wyroku w całości. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia, poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynów z pkt I części wstępnej wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim II Wydział Karny z dnia 15 października 2024 roku, sygn. akt II K 153/24. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zarzuty apelacyjne obrońcy okazały się niezasadne i skutkowały nieuwzględnieniem przedmiotowego wniosku. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="666"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Zaskarżony wyrok w całości. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Wniesiony środek odwoławczy okazał się bezzasadny. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td/> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="220"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> II, III. </td> <td> Z uwagi na nieuwzględnienie apelacji obrońcy, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 350 zł opłaty za II instancję, zgodnie ze stawką określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> oraz obciążył go wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 20 złotych, według stawki wskazanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§ 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a>. Ponadto, z uwagi na to, że oskarżyciel posiłkowy w postępowaniu odwoławczym był reprezentowany przez pełnomocnika, który wniósł o zasądzenie przedmiotowych kosztów, od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zasądzono z tego tytułu kwotę 840 zł, zgodnie ze stawką określoną w § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="719"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Obrońca oskarżonego </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Całość wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="5"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> </div>