VI Ka 519/14

<p>Sygn. akt VI Ka 519/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Tomasz Skowron SO Andrzej Wieja</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant Jolanta Kopeć</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. P.</span> </strong> </p> <p>oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art. 216 § 2 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonej i oskarżyciela prywatnego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 4 sierpnia 2014 r. sygn. akt II K 560/14</p> <p>I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonej <span class="anon-block">B. P.</span> uznając apelacje obrońcy oskarżonej i oskarżyciela prywatnego za oczywiście bezzasadne,</p> <p>II. wymierza oskarżonej za postępowanie odwoławcze opłatę w wysokości 100 złotych,</p> <p>III. nie wymierza opłaty za postępowanie odwoławcze oskarżycielowi prywatnemu.</p> <p>Sygnatura akt VI Ka 519/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">B. P.</span> została oskarżona o to, że w dniu 08.12.2012r. używając nicku <span class="anon-block">(...)</span> za pośrednictwem Internetu, a zatem przy pomocy środków masowego komunikowania, znieważyła <span class="anon-block">B. K.</span> poprzez użycie sformułowań zawartych pod artykułem opublikowanym na stronie internetowej <span class="anon-block">(...)</span> „<span class="anon-block">(...)</span> o treści „taka kreatura jak obywatel <span class="anon-block">K.</span>” i „jaki to katolik z tego buca”</p> <p> <strong> <!-- -->tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art. 216 § 2 k.k</a> </strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II K 560/14:</p> <p>I.  ustalił, że oskarżona <span class="anon-block">B. P.</span> dopuściła się czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art. 216§2 kk</a>, ustalił jednocześnie, iż wina i społeczna szkodliwość czynu podejrzanej nie są znaczne i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.</a> postępowanie karne warunkowo umorzył na okres roku próby,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 628;art. 628 pkt. 2)">art. 628 pkt 2 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonej <span class="anon-block">B. P.</span> na rzecz <span class="anon-block">B. K.</span> zryczałtowane wydatki postępowania prywatno - skargowego w wysokości 300 zł.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonej, który zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania, mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego skutkującą przyjęciem, iż oskarżona znieważyła oskarżyciela prywatnego, w sytuacji gdy użyte przez oskarżoną sformułowania nie są powszechnie uznawane za obelżywe, a także, iż oskarżona działała w zamiarze bezpośrednim, mimo, że oskarżonej nie można przypisać popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art. 216 § 2 k.k.</a> </p> <p>2.  obrazę przepisów postępowania, mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193)">art. 193 k.p.k.</a> poprzez zaniechanie dopuszczenia przez Sąd dowodu z opinii biegłego językoznawcy na okoliczność czy użyte przez oskarżoną określenia: „<em> <!-- -->taka kreatura jak obywatel <span class="anon-block">K.</span>” </em>oraz <em> <!-- -->„jaki to katolik z tego buca”</em> stanowią zwroty powszechnie uznawane za obelżywe mimo, iż jest to okoliczność mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i wymagająca wiadomości specjalnych – co miało wpływ na treść orzeczenia.</p> <p>Obrońca oskarżonej stawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł również oskarżyciel prywatny, który zarzucił, jak wnioskować należy z treści apelacji, niesprawiedliwość wyroku, który nie osiągnie właściwych celów ogólno prewencyjnych i w zakresie prewencji ogólnej.</p> <p>Oskarżyciel prywatny stawiając powyższy zarzut wniósł o:</p> <p>1.  zasądzenie przez II instancję od oskarżonej kwoty opisanej w protokole z dnia 30.07.2014r. i z dnia 20.06.2014r. tj. 10.000 zł na cel charytatywny tj. na zakup zabawek, zeszytów itd. itp. dla <span class="anon-block">Ż.</span> w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>,</p> <p>2.  umieszczenie przeprosin o treści w protokole z dnia 30.07.2014r. gdzie podana jest strona, wielkość liter, podkład w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku. Treść tych przeprosin ma być umiejscowiona na środku ½ powierzchni 3 strony <span class="anon-block">N.</span>.</p> <p>3.  w przypadku braku danych dla Sądu II instancji co do majątku tj. dochodów oskarżonej, posiadania środków na koncie, posiadania majątku ruchomego i nieruchomości wniósł o uchylenie tego wyroku z przekazaniem do I instancji w celu potwierdzenia że wnioski zawarte w pkt. 1 i 2 są zasadne i do spełnienia przez <span class="anon-block">P. P.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zarówno apelacja obrońcy oskarżonej jak i apelacja oskarżyciela prywatnego są oczywiście bezzasadne.</p> <p>Odnosząc się do apelacji obrońcy oskarżonej Sąd odwoławczy stwierdził:</p> <p>Nietrafny był zarzut apelacji obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Wbrew twierdzeniom apelującego Sąd Rejonowy po przeprowadzeniu w sposób prawidłowy wszystkich możliwych dowodów dokonał ich prawidłowej oceny. Ocena ta zgodna była z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i pozostaje pod jego ochroną. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku Sąd I instancji wskazał dlaczego uznał słowa użyte we wpisie dokonanym przez oskarżoną za znieważające i dlaczego uznał, iż oskarżona dokonując tych wpisów działała z zamiarem znieważenia pokrzywdzonego. Argumentacja ta jest pełna przekonująca swoją logiką i Sąd II instancji nie znajduje podstaw do jej zakwestionowania. Sąd Rejonowy w szczególności bardzo dokładnie wskazał dlaczego takie określenia jak <em> <!-- -->„kreatura”, „buc”</em> uznał za obraźliwe, znieważające osobę <span class="anon-block">B. K.</span>. Powtarzanie tej argumentacji jest zbędne bowiem Sąd Okręgowy w pełni ją podziela i jak wskazano wyżej uznaje za swoją. W taki sam sposób ocenia Sąd Okręgowy tę cześć argumentacji Sądu Rejonowego, która dotyczy zamiaru znieważenia pokrzywdzonego przez oskarżoną. Zbędne jest powtarzanie tej argumentacji bowiem Sąd Okręgowy, jak wskazano wyżej, w pełni ją podziela i uznaje za swoją.</p> <p>Zupełnie chybiony był zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193)">art. 193 k.p.k.</a> Opinia biegłego językoznawcy dla określenia znaczenia słów <em> <!-- -->„kreatura”, „buc” </em>i czy są to zwroty powszechnie uznawane za obelżywe była zbędna. Wieloznaczność tych słów w znaczeniu językowym nie ma znaczenia. W kontekście w jakim zamieszczono posty przez oskarżoną negatywne znieważające pokrzywdzonego znaczenie tych słów było jednoznaczne, co też Sąd Rejonowy wykazał w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Nie jest wymagana wiedza specjalna dla oceny znaczenia użytych przez oskarżoną słów.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy nie podzielając argumentów apelacji obrońcy oskarżonej uznał, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny dowodów i ustaleń faktycznych. Zachowanie oskarżonej bez żadnych wątpliwości wyczerpało ustawowe znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art. 216 § 2 k.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy w pełni też akceptując stanowisko i argumentację Sądu Rejonowego co do tego iż w ustalonych okolicznościach zachodziły warunki do warunkowego umorzenia postępowania zaskarżony wyrok utrzymał na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> w mocy.</p> <p>Przechodząc do apelacji oskarżyciela prywatnego Sąd Odwoławczy stwierdził:</p> <p>Apelacja ta nie jest zasadna.</p> <p>Nieprzekonywująca jest argumentacja oskarżyciela, iż niezbędnym dla osiągnięcia celów ogólno prewencyjnych i w zakresie prewencji szczególnej koniecznym jest zasądzenie od oskarżonej na cele społeczne kwoty 10 000 zł oraz umieszczenie przeprosin w <span class="anon-block">N.</span>. Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku prawidłowo wskazał okoliczności w jakich oskarżona dokonała znieważających pokrzywdzonego wpisów i dlaczego uznał, że z uwagi na te właśnie okoliczności uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonej nie jest znaczny. Te właśnie okoliczności przemawiają za tym, iż zbędne jest dla osiągnięcia celów wyroku orzekanie wobec oskarżonej zobowiązania do uiszczenia kwoty pieniężnej na cel społeczny i przeprosin w <span class="anon-block">N.</span>. Wskazać przy tym należy, że orzeczenie o warunkowym umorzeniu postępowania powoduje, że postępowanie to może być podjęte m.in. z powodu ponownego naruszenia porządku prawnego przez oskarżoną. Wówczas to koniecznym może stać się, w wypadku skazania oskarżonej, orzeczenie środków jakich domaga się apelujący oskarżyciel prywatny w tym postępowaniu.</p> <p>Z tych względów uznając apelację oskarżyciela prywatnego za oczywiście bezzasadną zaskarżony wyrok na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art.437 § 1 k.p.k.</a> utrzymano w mocy.</p> <p>Za postępowanie odwoławcze wymierzono oskarżonej opłatę w kwocie 100 zł, zaś oskarżyciela prywatnego na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, na zasadach słuszności zwolniono od opłaty za to postępowanie.</p> </div>