IV Ka 978/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 978/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2013 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/> </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Mariola Urbańska - Trzecka</p> <p>Protokolant st. sekr. sądowy Aleksandra Deja - Lis</p> <p>przy udziale oskarżyciela ------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. P.</span> </strong> </p> <p>obwinionego z art. 119§1 k.w.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> <p>z dnia 21 sierpnia 2013 roku sygn. akt XIV W 2628/13</p> <p>zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustala, iż obwiniony <span class="anon-block">P. P.</span> przypisanego mu czynu dopuścił się sam, wymierzoną mu karę aresztu obniża do 10 dni; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 978/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 21 sierpnia 2013 roku, sygn. akt XIV W 2628/13 <span class="anon-block">P. P.</span> został uznany za winnego tego, ze w dniu 10 .06.2012 roku około godziny 13 w <span class="anon-block">B.</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> dokonał kradzieży kawy <span class="anon-block">J.</span> o łącznej wartości 22,61 złotych na szkodę w/w sklepu, przy czym sąd ustalił, że działał wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. G.</span> oraz <span class="anon-block">W. S.</span> tj. wykroczenia z art. 119§ 1 kw i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 30 dni aresztu, na poczet której zaliczył okres zatrzymania w dniu 10.06.2012 roku.</p> <p>Wyrok zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obwiniony kwestionując orzeczenie w zakresie orzeczenia o karze, wnosząc o obniżenie lub zmianę orzeczonej wobec niego kary.</p> <p>Sąd Odwoławczy zważył co następuje;</p> <p>Apelacja obwinionego zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie należy stwierdzić, że sąd I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, przeanalizował w sposób rzetelny zebrane dowody, dokonał ich słusznej oceny mieszczącej się w granicach tzw. swobody sędziowskiej i na ich podstawie wyprowadził logiczny wniosek odnośnie winy obwinionego w zakresie zarzucanego mu wykroczenia.</p> <p>Sąd wziął przy tym pod uwagę zarówno dowody przemawiające na korzyść jak i na niekorzyść obwinionego. Rozważania sądu znalazły następnie odzwierciedlenie w przekonujących wywodach zawartych w uzasadnieniu wyroku, spełniającym wszystkie wymogi określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a>, w którym to sąd wskazał jakie fakty uznał za udowodnione i dlaczego.</p> <p>Sąd orzekający w uzasadnieniu rozważył wszystkie okoliczności niniejszej sprawy, wskazując dowody, na jakich oparł swoje rozstrzygnięcie.</p> <p>Sąd Odwoławczy w całości podziela argumentację Sądu Rejonowego zawartą w pisemnych motywach wyroku i się do niej odwołuje, nie widząc potrzeby jej powtarzania, bowiem ocena zebranych dowodów dokonana przez sąd rejonowy, zaprezentowana w uzasadnieniu została przeprowadzona prawidłowo i pozostaje całkowicie pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> z tym jednym zastrzeżeniem, że nieprawidłowym było poczynione przesz sąd meriti ustalenie, że sprawcy kradzieży działali wspólnie w porozumieniu. W tej bowiem kwestii w dniu 28.06.2012 roku zapadło merytoryczne rozstrzygnięcie, które wiązało sąd w zakresie oceny co do współsprawstwa obwinionych.</p> <p>Sąd meriti dostrzegł swój błąd i odniósł się do niego w uzasadnieniu, a co w konsekwencji musiało też znaleźć odzwierciedlenie w treści wyroku sądu odwoławczego, poprzez ustalenie, że obwiniony przypisanego mu czynu dopuścił się sam.</p> <p>Odnosząc się natomiast do zarzutu podniesionego w apelacji dotyczącego rażącej niewspółmierności orzeczonej kary aresztu to należało go częściowo uznać za zasadny. Sąd odwoławczy co do zasady argumentację dotycząca oceny zachowania obwinionego podziela i nie znajduje po stronie obwinionego żadnych okoliczności, które usprawiedliwiały w jakimkolwiek stopniu jego zachowanie polegające na dokonaniu przez niego kolejnej kradzieży.</p> <p>Tym niemniej sąd odwoławczy uznał, że orzeczona kara aresztu w maksymalnym rozmiarze 30 dni razi swoją surowością. Sąd uzasadniając wymiar kary w ocenie sądu odwoławczego dużą wagę przydał okolicznościom obciążającym obwinionego. Oczywistym jest, że obwiniony musi ponieść konsekwencje swojego zachowania ale uwzględniając okoliczności, które jednak uszły z pola widzenia sądowi meriti, w szczególności przyznania się obwinionego do winy oraz krytycznej postawy wobec czynu - zdaniem Sądu odwoławczego, musiały skutkować uwzględnieniem argumentacji apelującego co do nadmiernej surowości wymierzonej kary.</p> <p>Jedną z dyrektyw wymiaru kary, jest cel wychowawczy wobec sprawcy, a biorąc pod uwagę fakt, że obwiniony przyznał się do winy i wyraził skruchę, świadczy o tym, że obwiniony zrozumiał swój błąd, ma do niego krytyczny stosunek.</p> <p>W tych stanie rzeczy należało podzielając częściowo argumentację obwinionego zmienić zaskarżony wyrok i orzeczoną wobec <span class="anon-block">P. P.</span> karę aresztu skrócić do 10 dni. W przekonaniu sądu odwoławczego tak ukształtowana kara w ostatecznym swym wymiarze uwzględnia wszystkie okoliczności tej sprawy, jest adekwatna w stosunku do winy i społecznej szkodliwości czynu, jakiego się dopuścił obwiniony, spełnia cele kary tak w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej, czyniąc zadość wymogom kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Z tych wszystkich względów należało zmienić zaskarżony wyrok i orzec jak w części dyspozytywnej, pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny utrzymać w mocy.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 624;art. 624 § 1)">art. 636 i 624 § 1 kpk</a>.</p> </div>