VII Ka 1005/13

<p>Sygn. akt VII Ka 1005/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.),</p> <p>Sędziowie: SO Andrzej Żurawski,</p> <p>SO Małgorzata Tomkiewicz</p> <p>Protokolant sekr. sądowy Elżbieta Łotowska</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19951470713" title="Ustawa z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie - Dz. U. z 1995 r. Nr 147, poz. 713 (art. 52;art. 52 pkt. 2)">art. 52 pkt.2 ustawy z dnia 13 października 1995r. Prawo łowieckie</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 20 sierpnia 2013r.,sygn. akt II K 360/13</p> <p>I uchyla rozstrzygnięcie z pkt. II sentencji zaskarżonego wyroku i w tej części przekazuje go Sądowi Rejonowemu w Bartoszycach do ponownego rozpoznania,</p> <p>II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p> <p>III koszty procesu za postępowanie odwoławcze w części utrzymującej wyrok w mocy ponosi Skarb Państwa,</p> <p>IV zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">S. Z.</span>kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">K. S.</span>w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku VAT od tej opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Ka 1005/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Bartoszycach wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2013r. w sprawie II 360/13</strong> </p> <p> <span class="anon-block">K. S.</span>oskarżonego o to, że w dniu 11 marca 201r. w <span class="anon-block">miejscowości K.</span>posiadał bezprawnie trofea zwierząt łownych postaci: trzech sztuk poroży wraz z czaszkami pochodzące od samców saren ( kozłów ) i dwie sztuki poroży pochodzące od samców jelenia szlachetnego ( byków ) w ten sposób, że znalazł je w lesie i przywłaszczył sobie</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19951470713" title="Ustawa z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie - Dz. U. z 1995 r. Nr 147, poz. 713 (art. 52;art. 52 pkt. 2)">art.52pkt.2 ustawy prawo łowieckie</a> </p> <p>orzekł</p> <p>I oskarżonego <span class="anon-block">K. S.</span>uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu,</p> <p>II na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art.230§2 kpk</a> zwrócił oskarżonemu <span class="anon-block">K. S.</span>dowody rzeczowe w postaci poroża samca jelenia szlachetnego wraz z częścią czaszki, poroża samca jelenia szlachetnego o długości 30 cm wraz z częścią czaszki, poroża samca sarny o długości 15 cm wraz z częścią czaszki, poroża samca sarny o długości 15 cm wraz z częścią czaszki, poroża samca sarny o długości 10 cm wraz z częścią czaszki zapisanych za <span class="anon-block">(...)</span> Księgi przechowywanych przedmiotów Sadu Rejonowego w Bartoszycach.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację złożył prokurator zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że brak jest wystarczających dowodów do uznania, że oskarżony wszedł w posiadanie bezprawnie pozyskanych trofeów i w konsekwencji niezasadne uniewinnienie go do czynu z art.,52<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19951470713" title="Ustawa z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie - Dz. U. z 1995 r. Nr 147, poz. 713 (pkt. 2)">pkt.2 ustawy Prawo łowieckie</a> podczas gdy całościowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do przeciwnego wniosku.</p> <p>Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja co do zasady nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie podnieść należy, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie i zasadnie przyjął, że brak jest dowodów na to, że <span class="anon-block">K. S.</span> dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Swoje ustalenia Sąd oparł o prawidłową analizę materiału dowodowego, która nie zawiera błędów natury logicznej czy też faktycznej. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody takiego rozstrzygnięcia, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację. Apelacja w istocie nie wskazuje na takie okoliczności, które nie były przedmiotem uwagi Sądu Rejonowego i nie zawiera też takiej argumentacji, która wnioski tego Sądu mogłaby skutecznie podważyć. Dowody zgromadzone w przedmiotowej sprawie pozwalają na ocenę zachowania oskarżonego pod kątem przestrzegania obowiązujących przepisów prawa i jednocześnie uznanie, iż <span class="anon-block">K. S.</span> swoim zachowaniem nie naruszył dyspozycji art.52pkt.2 przedmiotowej ustawy. W tej sytuacji nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i należy jedynie zaakcentować niektóre elementy, które przemawiają za odmową podzielenia stanowiska prokuratora w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. I sentencji.</p> <p>Przede wszystkim zauważyć należy, że nie sposób podążyć jest wersji oskarżonego co do podawanych przez niego okoliczności wejścia w posiadanie trofeów. Wyjaśnienia <span class="anon-block">K. S.</span> co do miejsca i czasu znalezienia poroży nie mogą być skutecznie zakwestionowane. W czasie tych zdarzeń oskarżony był sam a ponadto na uwadze należy mieć i to, że już podczas przeszukania pomieszczeń oskarżony w tożsamy sposób relacjonował o tych okolicznościach funkcjonariuszowi policji.</p> <p>Trafnie również wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na mankamenty opisu czynu zawarte w akcie oskarżenia albowiem wskazany przepis penalizuje wejście w posiadanie bezprawnie pozyskanych trofeów a nie ich bezprawne posiadanie.</p> <p>W tej sytuacji argumentacja zwarta w apelacji prokuratora w żaden sposób nie może spowodować uznania, że wyrok winien być uchylony w zakresie uniewinnienia <span class="anon-block">K. S.</span> od popełnia zarzucanego mu czynu. Nie ma bowiem dowodów na to, że oskarżony wszedł w posiadanie bezprawnie pozyskanych trofeów przy czym na uwadze nadzy mieć i to, że przestępstwo z art52pkt.2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19951470713" title="Ustawa z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie - Dz. U. z 1995 r. Nr 147, poz. 713 ()">ustawy Prawo łowieckie</a> może być pełnione jedynie z winy umyślnej.</p> <p>Natomiast zgodzić się należało z uwagami zawartymi w uzasadnieniu apelacji co do potrzeby ponownego rozpoznania sprawy w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. II sentencji. W ocenie Sądu Okręgowego w tym zakresie celowym jest ponowne poddanie analizie zebranego materiału dowodowego z uwzględnieniem norm zawartych w przedmiotowej ustawie w zakresie wskazania uprawnionego co do posiadania zabezpieczonych trofeów podmiotu, zwłaszcza regulacji z art.15 i wydanego na jego podstawie rozporzadzenia. Jest to o tyle konieczne o ile zważy się, że faktycznie Sąd Rejonowy nie uzasadnił takiego sposobu rozstrzygnięcia ograniczając się jedynie do ponownego wskazania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art.230§2 kpk</a>- porównaj k.102</p> <p>Mając powyższe na uwadze i nie podzielając istoty zarzutu zawartego w apelacji zaskarżony wyrok jako prawidłowy utrzymano w mocy w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. I sentencji, natomiast do ponownego rozpoznania przekazano sprawę co do postanowienia zawartego w pkt. II wyroku – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art.437§1</a>i2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art.438pkt.1-3 kpk</a>.</p> <p>O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze w części utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie w zakresie uniewinnienia <span class="anon-block">K. S.</span> orzeczono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art.632pkt.2 kpk</a>.</p> <p>O opłacie i podatku VAT od opłaty należnych obrońcy z urzędu orzeczono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art.29 ustawy prawo o adwokaturze</a> i stosownego rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy.</p> </div>