II Ca 786/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 786/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 27 listopada 2013 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy </strong> </p> <p>w składzie następującym :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący : Sędzia SO Wojciech Borodziuk</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. w Bydgoszczy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. S.</span> </strong> </p> <p>przeciwko: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> </strong> </p> <p>o: <strong> <!-- -->zapłatę</strong> </p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 16 lipca 2013 roku, sygn. akt I C 4519/12 upr.</p> <p> <strong> <!-- --> oddala apelację. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca786/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Apelacja nie jest zasadna. Sprawa podlegała rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1))">art. 505^{<!-- -->1} i nast. k.p.c.</a> i dotyczyła zwrotu 4.500 zł wynagrodzenia adwokata za pomoc prawną świadczoną powodowi, który domagał się jej zwrotu w następstwie wypowiedzenia umowy o pomoc prawną w ramach umowy zlecenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734)">art. 734 k.c.</a>)</p> <p>Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie przesłuchania świadków oraz stron, dokonał oceny tych zeznań i ostatecznie dał wiarę pozwanemu i wskazanym przez niego świadkom, odmawiając wiarygodności zeznaniom powoda i jego świadka, co do istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności wskazał, dlaczego dał wiarę jednym dowodom oraz dlaczego odmówił wiarygodności dowodom drugiej strony.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(9);art. 505(9) § 1)">art. 505^{<!-- -->9} §1 k.p.c.</a> apelację w postępowaniu uproszczonym można oprzeć na zarzutach:</p> <p>1)naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,</p> <p>2)naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy.</p> <p>Powód w apelacji przedstawił swoją wersję zdarzeń i jednocześnie zawarł szereg uwag i stwierdzeń, co stronniczości i niezgodności z prawdą zeznań świadków wskazanych przez pozwanego, przytaczając pod adresem pozwanego słowa obraźliwe oraz wskazujące na stronniczość Sądu.</p> <p>Tak sformułowana apelacja nie może odnieść pożądanego przez powoda skutku.</p> <p>Zarzut przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> nie może sprowadzać się jedynie do przedstawienia własnych ustaleń w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, ale na wykazaniu, że ustalenia poczynione przez Sąd pozostają w sprzeczności z podstawowymi zasadami logiki, prawidłowego rozumowania, kojarzenia faktów oraz są sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. (Wyrok S.N. z dnia 07.01.2005 roku, IV CK 387/04, Lex nr 177263; Wyrok S.N. z dnia 16.12.2005 roku, III CK 314/05, Lex nr 172176) .</p> <p>Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27.9.2002 roku w sprawie o sygn. II CKN 817/00 (publ. Lex nr 56906) wyraził pogląd, że jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a>) i musi się ostać, choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych, to przeprowadzona przez Sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy apelację jako niezasadną oddalił. (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>)</p> </div>