II AKa 175/13

<p>Sygn. akt II AKa 175/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Cezariusz Baćkowski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Tadeusz Kiełbowicz</p> <p>SSA Edward Stelmasik</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Beata Sienica</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Teresy Łozińskiej - Fatygi</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 73 a;art. 73 a § 1)">art. 73a § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 kks</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu</p> <p>z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt III K 155/12</p> <p> <strong> <!-- -->I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 1 pkt. 1)">pkt I</a> części rozstrzygającej w ten sposób, że w opisie przypisanego tam przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> imiona i nazwiska <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span> zastępuje odpowiednio słowami: „inną osobą” i „inna osoba”;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8 § 1 pkt. 2)">pkt II</a> części rozstrzygającej w ten sposób, że podstawę prawną skazania uzupełnia o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 kks</a>;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 340 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S.</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>I w okresie od lutego 2006 r. do kwietnia 2006 r. w <span class="anon-block">S.</span> oraz innych miejscowościach na terenie Polski brał udział w założonej i kierowanej przez <span class="anon-block">W. P.</span>, <span class="anon-block">W. N.</span> i nieustaloną osobę o imieniu <span class="anon-block">B.</span> zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">E. S. (1)</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">J. M.</span>, <span class="anon-block">R. K.</span> i inne nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów oraz przestępstw skarbowych przy wykorzystaniu działalności gospodarczej w zakresie uprawnień koncesyjnych na obrót paliwami płynnymi <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> oraz <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o czyn z art. 258§1k.k.</strong> </p> <p>II w okresie od lutego 2006 r. do kwietnia 2006 r. w <span class="anon-block">S.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej w pkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">W. P.</span>, <span class="anon-block">W. N.</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">E. S. (1)</span>, <span class="anon-block">J. M.</span>, nieustaloną osobą o imieniu <span class="anon-block">B.</span> oraz innymi nieustalonymi osobami użył niezgodnie z przeznaczeniem wyrobu akcyzowego w postaci oleju opałowego oraz usunął znak identyfikacyjny w/w towaru w postaci barwnika w ten sposób, że w ramach swojej roli w w/w grupie zorganizował oraz nadzorował funkcjonowanie bazy paliwowej w <span class="anon-block">S.</span> oraz zajmował się jej ochroną przed ujawnieniem przez organy ścigania faktu jej istnienia gdzie <span class="anon-block">W. P.</span> dostarczał zakupiony w <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span> przy wykorzystaniu uprawnień koncesyjnych na obrót paliwami płynnymi <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> oraz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, olej opałowy <span class="anon-block">W. N.</span>, który następnie w ramach funkcjonowania w/w grupy, poprzez zastosowanie substancji chemicznej odbarwiał olej opałowy w ilości co najmniej 351, 669 metrów sześciennych, narażając podatek akcyzowy na uszczuplenie w kwocie 333.382,21zł., czym działał na szkodę Skarbu Państwa oraz czym uczynił dla siebie stałe źródło dochodu,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art.65§1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->III</strong> w okresie od stycznia 2006 r. do kwietnia 2006 r. w <span class="anon-block">S.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej w pkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">W. P.</span>, <span class="anon-block">W. N.</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">E. S. (1)</span>, <span class="anon-block">J. M.</span>, nieustaloną osobą o imieniu <span class="anon-block">B.</span> oraz innymi nieustalonymi osobami użył niezgodnie z przeznaczeniem wyrobu akcyzowego w postaci oleju opałowego oraz usunął znak identyfikacyjny w/w towaru w postaci barwnika w ten sposób, że w ramach swojej roli w w/w grupie zorganizował oraz nadzorował funkcjonowanie bazy paliwowej w <span class="anon-block">S.</span> oraz zajmował się jej ochroną przed ujawnieniem przez organy ścigania faktu jej istnienia gdzie <span class="anon-block">W. P.</span> dostarczał zakupiony w <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span>przy wykorzystaniu uprawnień koncesyjnych na obrót paliwami płynnymi <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> oraz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, olej opałowy <span class="anon-block">W. N.</span>, który następnie w ramach funkcjonowania w/w grupy, poprzez zastosowanie substancji chemicznej odbarwiał olej opałowy w ilości co najmniej 351 669 metrów sześciennych, narażając podatek akcyzowy na uszczuplenie w kwocie 333.382,21zł., czym działał na szkodę Skarbu Państwa oraz czym uczynił dla siebie stałe źródło dochodu,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 73 a;art. 73 a § 1)">art. 73a§1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6§2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art.37§1pkt 2 i 5 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8§1 k.k.s.</a> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 października 2011 r. o sygn. III K 304/09 uniewinnił oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S.</span> </strong> od popełnienia zarzucanych mu czynów a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II A Ka 100/12) uwzględniając apelację prokuratora kwestionującą orzeczenie w całości na niekorzyść oskarżonego uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu.</p> <p>Orzekając powtórnie Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 5 marca 2013 r. (sygn. akt III K 155/12)</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> uznał winnym czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,</p> <p>II.  oskarżonego uznał winnym czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, z tym, że pomija sformułowania <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w w. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1)">art. 33 § 1 kk</a> grzywnę w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>III.  oskarżonego uznał winnym czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku, z tym że pomija sformułowania „<span class="anon-block">W. P.</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 73 a;art. 73 a § 1)">art. 73a § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 kks</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 73 a;art. 73 a § 1)">art. 73a § 1 kks</a> w zw. za rt. 37 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (§ 1;§ 1 pkt. 2;§ 1 pkt. 5)">§ 1 pkt 2 i 5 kks</a> i przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 3)">art. 38 § 1 pkt 3 kks</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 100 9stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt ) złotych,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 4)">art. 415 § 4 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez Urząd Skarbowy nr 2 w <span class="anon-block">R.</span> kwotę 20.000 (dwadzieścia) tysięcy złotych tytułem zapłaty części uszczuplonej należności publiczno-prawnej,</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20 § 2 kks</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39 § 1 i 2 kks</a> połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39 pkt. 1;art. 39 pkt. 3)">pkt I i III</a> i wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8 § 2 kks</a> stwierdził, że kara pozbawienia wolności oraz grzywna orzeczona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8 pkt. 2)">pkt II</a> nie podlega wykonaniu,</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 4;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z jego udziałem w sprawie, w tym opłatę w kwocie 1.300 zł.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span> za pośrednictwem obrończyni zaskarżył wyrok w całości zarzucając obrazę prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a to:</p> <p>1)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegającą na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, wyrażającej się w:</p> <p>- odmowie przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>, pomimo, że cechują się spójnością, konsekwencją i logicznym charakterem;</p> <p>- przyznaniu waloru wiarygodności świadkowi <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, podczas gdy ich prawidłowa ocena jego zeznań oraz wyjaśnień, uwzględniająca kontekst oraz moment ich złożenia prowadzić winna do wniosków odmiennych;</p> <p>- upatrywanie w treści zeznań świadków <span class="anon-block">E. S. (1)</span> i <span class="anon-block">W. N.</span> okoliczności pozwalających podważyć wiarygodność wyjaśnień oskarżonego ;</p> <p>2)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt1</a> i 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> wyrażającą się w sporządzeniu uzasadnienia wyroku w sposób niekompletny, uniemożliwiający rzeczową polemikę ze skarżonym orzeczeniem poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku w zakresie przypisania przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> </p> <p>Obrończyni oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie <span class="anon-block">J. S.</span> od zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong> </p> <p>Zarzuty apelacji obrończyni oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> były niezasadne.</p> <p>Korekty zaskarżonego wyroku wynikały z konieczności całościowej kontroli zaskarżonego wyroku wywołanej wniesieniem apelacji na korzyść oskarżonego kwestionującej całość rozstrzygnięcia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 § 1 kpk</a>).</p> <p>Jak to już wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy ocena dowodów wtedy czyni zadość zasadzie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, kiedy jest poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu istotnych okoliczności sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>) w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 kpk</a>) i stanowi rezultat rozważenia okoliczności przemawiających na korzyść i niekorzyść oskarżonego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>) w sposób uwzględniający prawa nauki, doświadczenie życiowe i reguły poprawnego rozumowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 16.12.1974 r., Rw 618/74, OSNKW 1975 z. 3-4, ;poz. 47, a ostatnio, wyrok z 18.12.2012 r. III KK 298/12, LEX nr 1232292).</p> <p>Sąd Okręgowy tym wymogom sprostał, wbrew przeciwnym twierdzeniom apelacji, stąd i jego przekonanie o wiarygodności obciążających oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> depozycji świadków <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">W. N.</span> oraz pośrednio <span class="anon-block">E. S. (1)</span> oraz niewiarygodności przeciwnych wyjaśnień oskarżonego mieści się w granicach zakreślonych przez zasadę swobodnej oceny dowodów i jako takie musi się spotkać z akceptacją Sądu Odwoławczego.</p> <p>Powodem uchylenia poprzedniego wyroku uniewinniającego była zarówno dowolna ocena zasadniczych dowodów jak i niekompletność postępowania dowodowego (por. uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z 18.04.2012 r., II A Ka 100/12 str. 7-11).</p> <p>Nie wydaje się uzasadnione przekonanie, że „<em> <!-- -->ocena każdego dowodu musi być dokonywana z przekonaniem, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu” </em>(apelacja –k. 5832).</p> <p>Organ procesowy jest zobligowany do „<em> <!-- -->traktowania oskarżonego jako niewinnego, niezależnie od posiadanego przekonania. Nie oznacza ono natomiast wymogu subiektywnego przekonania organu, że oskarżony jest niewinny” </em>(T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Zakamycze 2003 r. teza 3 do art. 5 kpk, podobnie kodeks postępowania karnego. Komentarz t. I pod red. P. Hofmańskiego ub 5 do art. 5 kpk). Czym innym jest racjonalny, humanistyczny sceptycyzm, krytycyzm przy weryfikacji dowodów sprzyjający trafności ocen. Konieczne jest jednak zachowanie obiektywizmu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>) w odniesieniu do sprawy, stron i innych uczestników postępowania wykluczające przyjmowanie określonego obrazu sprawy przed jej zakończeniem i wymagające bezstronnego traktowania stron.</p> <p>Lektura pisemnych motywów nie przekonuje by Sąd I instancji przystępując do oceny poszczególnych dowodów z góry zakładał sprawstwo i winę oskarżonego. Przeciwne twierdzenie skarżącej nie poparte wskazaniem które fragmenty uzasadnienia potwierdzają jej stanowisko musiało zostać uznane za nietrafne.</p> <p>Jak już zaznaczono wyżej orzekający uprzednio Sąd Apelacyjny uznał za dowolną ocenę zeznań i wyjaśnień <span class="anon-block">W. N.</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">E. S. (1)</span>.</p> <p>Obecnie mieszcząc się w ramach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> Sąd orzekający merytorycznie inaczej zweryfikował zebrane dowody i w konsekwencji wyprowadził z nich inne wnioski o podstawie faktycznej.</p> <p>Warunkiem koniecznym takich odmiennych ustaleń nie było więc pojawienie się przy ponownym rozpoznaniu nowych okoliczności wcześniej nieznanych, jak to ujmuje obrończyni, lecz inna wolna od błędu dowolności – ocena istniejących dowodów.</p> <p>Obrończyni eksponuje odmienną od dokonanej przez Sąd Okręgowy ocenę dowodów nie przedstawia jednak przekonujących argumentów zdatnych by podważyć tę będącą podstawą wydania zaskarżonego wyroku.</p> <p>Sąd I instancji szczegółowo, wszechstronnie i przekonująco analizuje depozycje świadka <span class="anon-block">J. K. (1)</span> odwołując się również do wrażeń wynikających z bezpośredniego kontaktu z tym źródłem dowodowym (uzasadnienie str. 33-37). Sąd ten nie pominął więc faktu, że <span class="anon-block">J. K. (1)</span> wskazał na udział oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> w przestępczym procederze dopiero w kolejnych, szóstych wyjaśnieniach składanych w postępowaniu przygotowawczym (uzasadnienie str. 35). Słusznie zauważa ten Sąd, że świadek jako podejrzany początkowo nie przyznał się do zarzucanych czynów i odmawiał składania wyjaśnień. W takiej sytuacji nie może dziwić, że nie obciążał <span class="anon-block">J. S.</span>.</p> <p>W kolejnych wyjaśnieniach (k. 2378-2385, 2415-2431) świadek przyznał tylko, że na zlecenie <span class="anon-block">W. N.</span> przewoził paliwo z bazy w <span class="anon-block">O.</span> a potem z <span class="anon-block">S.</span>, jednorazowo przywiózł olej opałowy do tej drugiej miejscowości oraz dokonywał wpłat pieniędzy przekazywanych przez <span class="anon-block">W. N.</span> na wskazany przez niego rachunek bankowy. Przy takiej próbie ograniczenia zakresu swojej świadomości co do realnego charakteru procederu w którym uczestniczył i dalszym nie przyznawaniu się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oraz odbarwianiu oleju opałowego nie może zaskakiwać, że nie mówił o udziale oskarżonego ( nie obciążał również <span class="anon-block">J. B.</span>) ponieważ wg. prezentowanej wtedy wersji nie mógł tej roli znać. Przecież mówił wówczas, że był tylko kierowcą ciągnika z cysterną wykonującym polecenia <span class="anon-block">W. N.</span>, a naprawdę nie widział <span class="anon-block">J. S.</span> w miejscach w których w związku z tym przebywał (bazy w <span class="anon-block">O.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, stacja paliw w <span class="anon-block">Z.</span> Śl.). Nie może więc zaskakiwać, że po okazaniu tablicy poglądowej z k. 2418 rozpoznając oskarżonego powiedział tylko, że to <span class="anon-block">J. S.</span> o <span class="anon-block">(...)</span> mieszkający w <span class="anon-block">(...)</span> (k. 2416v). Z protokołu przesłuchania nie wynika zresztą by <span class="anon-block">J. K. (1)</span> był pytany o rolę oskarżonego w działalności polegającej na usuwaniu barwnika z oleju opałowego. W kolejnych wyjaśnieniach (k. 3006-3011) świadek przyznaje już że uczestniczył w pracach przy budowie ogrodzenia bazy w <span class="anon-block">S.</span> (k. 3008) i co charakterystyczne i nie uszło uwagi Sądu I instancji, odmawia odpowiedzi czy przekazywał <span class="anon-block">J. S.</span> pieniądze od <span class="anon-block">W. N.</span> (k. 3009).</p> <p>Wreszcie w relacji złożonej 29.10.2007 r. (k. 3203-3205) <span class="anon-block">J. K. (1)</span> nie tylko przedstawia rolę oskarżonego jako osoby która najpierw (jeszcze w okresie działalności bazy w <span class="anon-block">O.</span>) wskazała <span class="anon-block">T. I.</span> prowadzącego stację paliw w <span class="anon-block">Z.</span> Śl. jako nabywcę odbarwionego oleju opałowego (k. 3201-3204) a potem przygotowała bazę w <span class="anon-block">S.</span> do funkcjonowania jako miejsce odbarwienia paliwa, ale opisuje także własne, szersze zaangażowanie oraz udział <span class="anon-block">J. B.</span> i <span class="anon-block">E. S. (1)</span>.</p> <p>Widać więc wyraźnie ewolucję wyjaśnień świadka od przeczenia sprawstwu, poprzez kwestionowanie świadomości i minimalizowanie roli, do przyznania zaangażowania w działalność polegającą na nabywaniu paliwa przeznaczonego na cele opałowe, usuwania barwnika i sprzedaży jako oleju napędowego połączone ze wskazaniem udziału i roli innych osób. W tych ostatnich wyjaśnieniach <span class="anon-block">J. K. (1)</span> spontanicznie dopisał (k. 3205), że prócz stałej miesięcznej opłaty <span class="anon-block">J. S.</span> otrzymywał też opłatę zmienną uzależnioną od ilości odbarwionego oleju opałowego (5 gr za litr). Zarówno złożony charakter pomówienia gdzie prócz opisywania roli współdziałających świadek mówi o własnym udziale w przestępczej działalności, logiczna ewolucja stanowiska <span class="anon-block">J. K. (1)</span> jak i szczery charakter relacji mogły więc przekonać Sąd Okręgowy o wiarygodności wyjaśnień z k. 3203-3205 zwłaszcza gdy co do roli <span class="anon-block">J. S.</span> znalazły potwierdzenia w relacji <span class="anon-block">W. N.</span> (k. 1899, 2970, 2971, 5095v, 5097). Sąd Okręgowy szczegółowo analizuje treść tych depozycji (uzasadnienie str. 24-33) wykazując przekonująco w jakim zakresie daje im wiarę, a w jakiej cechy tej im odmawia. Obrończyni zaś nie podejmuje próby wykazania wadliwości tej oceny. Trudno nie dostrzec, że świadkowie ci podają tożsame kwoty zarówno „<em> <!-- -->stałej opłaty” </em>jak i sposób wyliczenia „<em> <!-- -->opłaty zmiennej”.</em> </p> <p>Sąd I instancji słusznie też wskazuje, że wyjaśnienia <span class="anon-block">J. K. (1)</span> znalazły potwierdzenie co do innych okoliczności w opinii pismoznawczej (co do podrobienia podpisów <span class="anon-block">W. P.</span>), relacjach <span class="anon-block">W. N.</span> (dokumentowanie transportów, organizacja procederu), <span class="anon-block">B. P.</span> (co do organizacji działalności) kierowców <span class="anon-block">M. M.</span>, <span class="anon-block">Z. M.</span>, A. <span class="anon-block">H.</span> (odnośnie prowadzenia transportów paliwa, osób zlecających, konieczności zapewnienia innego transportu).</p> <p>Sąd Okręgowy nie pominął przy tym postawy prezentowanej przez świadka na rozprawie w niniejszym postępowaniu i przed Sądem Okręgowym w <span class="anon-block">(...)</span> (uzasadnienie str. 34, 36) uznając je za mało przekonujące stanowiące nieudolne próby „<em> <!-- --> nie zaszkodzenia” </em>oskarżonemu. Istotnie więc świadek zeznał, że „<em> <!-- --> pieniądze były przekazywane przez panu <span class="anon-block">J. S.</span>, z tym, że już teraz nie pamiętam, czy było to za dzierżawę stacji, do której nie doszło, czy za placowe. Być może je przekazywałem, być może <span class="anon-block">S.</span>, a <span class="anon-block">N.</span> dawał te pieniądze” </em>(k. 5760). Zeznanie to dobrze oddaje trafność oceny Sądu I instancji. Przecież skoro do zawarcia umowy dzierżawy stacji paliw w <span class="anon-block">(...)</span> nie doszło to nie było powodu by za nią płacić. <span class="anon-block">W. N.</span> nie miał też powodu uiszczać należności z tego tytułu, bo przecież nie on lecz <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">E. S. (1)</span> byli zainteresowani wydzierżawieniem stacji paliw. Dalej zaś (w tym samym dniu i na tej samej stronie) świadek który podtrzymywał obciążające oskarżonego depozycje zeznał, że podtrzymuje, iż od <span class="anon-block">W. N.</span> wie, że płacił <span class="anon-block">J. S.</span> 5- 10 tyś. zł. miesięcznie i mógł sam 1-2 razy przekazać pieniądze oskarżonemu, a potem mógł to uczynić <span class="anon-block">E. S. (1)</span> (k. 5760). Te wypowiedzi jednak obrończyni pomija.</p> <p>Wskazuje za to na fragment zeznań <span class="anon-block">W. N.</span> (k. 5729v) gzie wyraża on pogląd, że „<em> <!-- -->osoba <span class="anon-block">S.</span> jest niesłusznie oskarżona, bo nie miał on nic z tym wspólnego”. </em>Skarżąca pomija jednak, że Sąd Okręgowy trafnie uznał te depozycje za niewiarygodne (uzasadnienie str. 27-28), czego w apelacji nie podważa.</p> <p>Przedstawiona wypowiedź jest zresztą oceną świadka a nie prezentacją tego co widział lub słyszał. Sąd Okręgowy przedstawia przekonujące argumenty wskazujące, że pieniądze przekazywane przez <span class="anon-block">W. N.</span> trafiły do oskarżonego (uzasadnienie str. 30 – 31). Nie ma powodu by nieprawdziwie o tej okoliczności mówił <span class="anon-block">W. N.</span> ponieważ w żaden sposób nie wpływała na zakres jego odpowiedzialności. Gdyby zaś został oszukany przez <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">E. S. (1)</span> to nie składaliby oni w tej mierze sprzecznych relacji lecz zgodnie przeczyli otrzymaniu pieniędzy – przecież <span class="anon-block">W. N.</span> nie dysponował żadnym dowodem ich przekazania. Natomiast <span class="anon-block">W. N.</span> niemal stale przebywający w <span class="anon-block">S.</span> przez blisko trzy miesiące mógł bez większych trudności, także przypadkowo spotykając oskarżonego zweryfikować prawdziwość twierdzeń <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">E. S.</span>, zwłaszcza gdy w tym samym miejscu siedzibę miał księgowy firmy formalnie należącej do syna <span class="anon-block">J. S.</span> .</p> <p>Sąd Okręgowy oceniając zeznania i wyjaśnienia <span class="anon-block">E. S. (1)</span> nie dał wiary przeczeniom tego świadka by przekazywał pieniądze otrzymane od <span class="anon-block">W. J.</span> <span class="anon-block">S.</span> (uzasadnienie str. 37-38). Skarżąca nie kwestionuje tego stanowiska wskazuje natomiast na zeznania <span class="anon-block">E. S. (1)</span> gdzie o tym mówi (apelacja k. 5833), co przecież nie przekonuje o zasadności zarzutu odwoławczego ponieważ zostały w tej części odrzucone jako podstawa ustaleń.</p> <p>Sąd I instancji uznał natomiast (uzasadnienie str. 37), że relacja <span class="anon-block">E. S. (1)</span> w tej części gdzie mówi on o wykonaniu ogrodzenia bazy w <span class="anon-block">S.</span> (k. 5338v), obecności tam <span class="anon-block">W. N.</span>, <span class="anon-block">B. P.</span>, dostawcy ziemi bielącej wyposażeniu (k. 5339, 4340) zasługuje na wiarę, co przecież pośrednio potwierdza –jak zauważa ten sąd relację <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">W. N.</span>.</p> <p>Sąd Okręgowy nie przyjął natomiast (uzasadnienie str. 37-38) by zeznania <span class="anon-block">E. S. (1)</span> były sprzeczne z wyjaśnieniami <span class="anon-block">J. S.</span>, którego obciążały pośrednio w tym znaczeniu, że potwierdzały w części uznanej za prawdziwą, dowody wskazujące na zaangażowanie oskarżonego w przestępczą działalność która została mu zarzucona.</p> <p>Na rozprawie odwoławczej <span class="anon-block">E. S. (1)</span> zeznał (k. 5880v), że podczas rozmowy w październiku br. <span class="anon-block">J. K. (1)</span> powiedział mu, iż zmienił zeznania obciążające <span class="anon-block">J. S.</span>, co odpowiada treści relacji przedstawionej przed sądem gdzie podejmował nieskuteczne, nieprzekonujące próby ekskulpacji oskarżonego. Okoliczność ta nie uszła uwagi Sądu I instancji, który trafnie ją ocenił (uzasadnienie str. 345,36).</p> <p>Natomiast świadek <span class="anon-block">R. Z.</span> (k. 5880v) zeznał, że podczas rozmowy z <span class="anon-block">J. K. (1)</span> o powodach pomówienia <span class="anon-block">J. S.</span> ten powiedział mu, że chodziło o zatarg z synem oskarżonego dotyczący zakupu samochodu i zapłaty. Taka odpowiedź nie może zaskakiwać ani poddawać w wątpliwość ocenę zeznań <span class="anon-block">J. K. (1)</span> dokonaną przez Sąd Okręgowy. <span class="anon-block">R. Z.</span> został przecież w przeszłości skazany za udział wraz z m.in. <span class="anon-block">J. S.</span> w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym. Trudno więc byłoby się spodziewać, że <span class="anon-block">J. K. (1)</span> powie koledze oskarżonego, cokolwiek innego niż zaprzeczy prawdziwości relacji obciążających <span class="anon-block">J. S.</span> skoro miał powody obawiać się konsekwencji innej (w szczególności odpowiadającej rzeczywistości) odpowiedzi.</p> <p>Sąd I instancji odniósł się do kwestii wskazań dotyczących samochodu który <span class="anon-block">M. S.</span> miał zbyć <span class="anon-block">J. K. (1)</span> (uzasadnienie str. 57-58). Tu można dodać, że odnosić się one miały nie do oskarżonego lecz jego syna. <span class="anon-block">J. K. (1)</span> kierując się zemstą nie pomawiałby nieprawdziwie <span class="anon-block">J. S.</span> lecz <span class="anon-block">M. S.</span> i czyniłby tak od początku, a nie dopiero w końcowej części postępowania przygotowawczego, gdy już odzyskał wolność.</p> <p>Z tych wszystkich powodów Sąd Okręgowy mieszcząc się granicach zasady swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>) nie popełnił błędu uznając za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> i podzielając przeciwne relacje <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">W. N.</span> oraz potwierdzające je pośrednio zeznania <span class="anon-block">E. S. (1)</span>.</p> <p>Przeciwne twierdzenia apelacji obrończyni oskarżonego okazały się niezasadne.</p> <p>Wbrew temu co podnosi autorka środka odwoławczego wyjaśnienia podstawy prawnej przypisania <span class="anon-block">J. S.</span> występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a> w zw.z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> nie ogranicza się do jednego zdania str. 66 uzasadnienia.</p> <p>Sąd Okręgowy omawia przecież przedmiot ochrony typu czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a>, znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej, przedstawia sposób rozumienia czynności wykonawczej „<em> <!-- -->usuwania”, </em>co w niniejszej sprawie mało miejsce, a także pojęcia „<em> <!-- -->znak identyfikacyjny”, </em>odnosi je do znacznika i barwnika stosowanych do oznakowania i barwienia olejów opałowych i napędowych przeznaczonych do celów opałowych wskazując w jaki sposób wszystkie te znamiona w niniejszej sprawie zostały spełnione (uzasadnienie str. 64-66). Skarżąca z nieznanych powodów pomija te przekonujące wywody.</p> <p>Znak identyfikacyjny to oznaczenie pozwalające odróżnić towar od innych pod względem jego pochodzenia, właściwości, cech indywidualnych, charakteru, szczególnych funkcji, czy jak w tym wypadku przeznaczenia produktu (oleju napędowego przeznaczonego na cele opałowe). Poza kontrolą obrotu olejami opałowymi i paliwowymi silnikowymi przeznaczonymi na cele opałowe co wiąże się ze zróżnicowaniem opodatkowania tych substancji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040290257" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym - Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257 (art. 66;art. 66 ust. 1)">art. 66 ust. 1</a> obowiązującej wtedy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040290257" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym - Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257 ()">ustawy z 23.01.2004 r. o podatku akcyzowym</a> i cyt. w uzasadnieniu rozporządzenie Ministra Finansów z 30.05.2005 r.) znacznik i barwnik służą też odróżnieniu przez nabywcę przeznaczenia i właściwości paliwa, o czym pisze Sąd I instancji na str. 65 uzasadnienia.</p> <p>Nie budzi wątpliwości stanowisko Sądu Okręgowego, że zachowania oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> wyczerpały dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 73 a;art. 73 a § 1)">art. 73a § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt. 2 i 5 kks</a>.</p> <p>Skoro Sąd ten ustalił idealny zbieg wymienionych wyżej przestępstw i przestępstwa skarbowego to podstawą skazania za występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> należało uzupełnić o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 kks</a> określającego tę instytucję, tak jak to uczynił Sąd Okręgowy w odniesieniu do odpowiedniego przestępstwa skarbowego przypisanego w pkt. III części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku.</p> <p>Sąd I instancji trafnie również pominął w opisach czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 73 a;art. 73 a § 1)">art. 73a § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw.z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> imiona i nazwiska <span class="anon-block">W. P.</span> oraz <span class="anon-block">J. M.</span>, którzy nie byli w niniejszej sprawie współoskarżonymi lecz postępowanie wobec nich toczyło się przed Sądem Okręgowym w <span class="anon-block">(...)</span>. Te same względy gwarancyjne przemawiają za zastąpieniem danych tych osób zwrotami niedookreślonymi w opisie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> przypisanego w pkt I części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku.</p> <p>Orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> kary pozbawienia wolności i ustalona wielkość stawek dziennych grzywny uwzględniają stopień społecznej szkodliwości i winy okres i rozmiary przestępczej działalności w tym wielkość uszczuplonej należności publiczno-prawnej. Określona wysokość stawki dziennej grzywny odpowiada możliwościom majątkowym oskarżonego.</p> <p>Kara łączna orzeczona na zasadzie asperacji stanowi racjonale odzwierciedlenie przestępczej działalności <span class="anon-block">J. S.</span> którą podsumowuje uwzględniając wymogi indywidualnoprewencyjne w tym związane z większą dolegliwością kary pozbawienia wolności spowodowaną stanem zdrowia oskarżonego.</p> <p>Z tych wszystkich powodów zarzuty i wnioski apelacji obrończyni oskarżonego były niezasadne, a dostrzeżone z urzędu uchybienia skutkowały zmianę zaskarżonego wyroku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 kpk</a>).</p> <p>O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a>.</p> </div>