II Ca 1117/13

<p>Sygn. akt II Ca 1117/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->SSO Monika Kośka</strong> </p> <p>Sędziowie: <strong> <!-- -->SO Ewa Piątkowska-Bidas (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO Barbara Dziewięcka</strong> </p> <p>Protokolant: protokolant sądowy Agnieszka Baran</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. w Kielcach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W. Ż.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej</p> <p>z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. I C 742/12</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w punkcie II (drugim) i nie obciąża <span class="anon-block">W. Ż.</span> kosztami procesu, oddala apelację w pozostałej części.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II Ca 1117/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Skarżysku-Kamiennej oddalił powództwo <span class="anon-block">W. Ż.</span> przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 4264,73 zł tytułem kosztów postępowania.</p> <p>Sąd poczynił ustalenia jak w motywach tego orzeczenia , a w szczególności uznał , że małoletni <span class="anon-block">W. Ż.</span> , który w dniu 15. IV 2011 r. został potrącony przez samochód marki <span class="anon-block">R.</span> i doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy , wstrząśnienia mózgu, krwiaka podskórnego w okolicy czołowej , otarć naskórka policzka lewego , padaczki pourazowej i cerebrastenii pourazowej w 55 % przyczynił się do zajścia . Jest bowiem bezsporne , że nie zachowując należytej ostrożności wszedł na jezdnię, poza oznaczonym przejściem dla pieszych , z dala od skrzyżowania i bezpośrednio prze nadjeżdżającym pojazdem.</p> <p>W tej sytuacji dotychczas wypłacone przez stronę pozwaną zadośćuczynienie w kwocie 9450 zł ,nawet gdyby uznać brak po stronie powoda odpowiedzialności za szkodę z uwagi na jego wiek, przekracza nawet wysokość należnego.</p> <p>Apelację od tego wyroku wywiódł powód i zarzucił naruszenie prawa materialnego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435;art. 436)">art. 435, 436 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 426)">art. 426 kc</a> poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie iż przesłanką egzoneracyjną zwalniającą kierującego samochodem od odpowiedzialności jest zachowanie małoletniego , który nie ukończył 13 lat, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 kc</a> przez błędną wykładnię , polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności w tym niemożności przypisania winy poszkodowanemu i nie dokonaniu porównania niebezpieczeństwa z jakim łączy się korzystanie z pojazdu a rozmiarem i wagą uchybień poszkodowanego oraz naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> poprzez jego niezastosowanie w szczególnych okolicznościach w jakich znajduje się powód.</p> <p>Reasumując skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie od pozwanej na jego rzecz 20550 zł oraz kosztów postępowania za obie instancje.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest jedynie zasadna co do wniosku o nieobciążanie powoda kosztami postępowania, a w pozostałym zakresie na uwzględnienie nie zasługuje , bowiem rozstrzygnięcie Sądu I instancji nie budzi zastrzeżeń.</p> <p>Należy się zgodzić z apelującym jedynie o tyle , że brak jest podstaw do przypisywania powodowi odpowiedzialności za przedmiotowe zdarzenie , bowiem w chwili jego wystąpienia miał 9 lat, a więc okoliczność , że jak wynika z opinii biegłego przyczyn wypadku należy wyłącznie upatrywać w jego zachowaniu (k. 105) nie ma w niniejszym postępowaniu znaczenia .</p> <p>Trudno także , jak to chce apelujący, odpowiedzialnością obciążyć kierującego samochodem, bowiem jak wynika z tejże opinii kierowcy nie można przypisać naruszenia zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego.</p> <p>Mimo tych okoliczności należy ocenić prawidłowość zaskarżonego orzeczenia w kontekście zaistniałej szkody.</p> <p>Otóż małoletni doznał w zajściu ustalonych przez Sąd obrażeń, z tym że najpoważniejszym była padaczka pourazowa – 4 napady w lipcu 2011 r. , wymagające ingerencji lekarskiej i podawania leków , ale jak wynika z opinii biegłego neurologa biorąc pod uwagę fakt , że napady padaczkowe po włączeniu leczenia nie występują, to po okresie 2, 3 lat powód może być uznany za wyleczonego i jedynym ograniczeniem jakie istnieje jest to , że poszkodowany powinien być zwolniony z ćwiczeń na równoważni i na wysokości ( k. 73).</p> <p>Jest bezsporne , że powód otrzymał od pozwanego kwotę 9450 zł , którą nie można uznać za niską i w ocenie Sądu II instancji stanowi ona zadośćuczynienie adekwatne do doznanej przez skarżącego krzywdy.</p> <p>Natomiast należy zgodzić się z apelacją , że w niniejszym przypadku istnieją podstawy do zastosowania w odniesieniu do kosztów postępowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> biorąc pod uwagę specyfikę przedmiotowych roszczeń oraz fakt , że obciążenie powoda dolegliwością finansową w postaci niemałej kwoty spowoduje znaczne zmniejszenie uzyskanego przez niego a adekwatnego do wysokości krzywdy zadośćuczynienia.</p> <p>W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1;art. 386 § 385)">art. 386§1 i 385 kpc</a>.</p> <p>SSO E. Piątkowska - Bidas SSO M. Kośka SSO B. Dziewięcka</p> </div>