II Ca 1178/13

<p>Sygnatura akt II Ca 1178/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział II Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="216"/> <col width="494"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Grzegorz Buła (sprawozdawca)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Krystyna Dobrowolska</p> <p>SR del. Małgorzata Zając</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy protokolant sądowy Agnieszka Graca</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. w Krakowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W. M.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. S.</span> </p> <p>o ochronę własności</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Chrzanowie</p> <p>z dnia 27 marca 2013 r., sygnatura akt I C 1338/12</p> <p>oddala apelację.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku z dnia 27 listopada 2013 roku</p> <p>Wyrokiem z dnia 27 marca 2013 roku Sąd Rejonowy w Chrzanowie nakazał pozwanemu <span class="anon-block">J. S.</span> zaprzestania naruszania własności powódki <span class="anon-block">W. M.</span> w domu mieszkalnym położonym w <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w ten sposób, że zakazał pozwanemu korzystania z rurociągu i wody należącej do powódki (pkt I); nadto nakazał pozwanemu <span class="anon-block">J. S.</span> zaprzestania naruszania własności powódki <span class="anon-block">W. M.</span> w opisanym wyżej domu mieszkalnym, w ten sposób, że nakazał pozwanemu zlikwidowanie urządzeń umożliwiających odcięcie dopływu wody do posesji powódki (pkt II). Zasądził też od pozwanego na rzecz powódki kwotę 107zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wskazał, że bezsporne w niniejszej sprawie było, iż powódka i pozwany są rodzeństwem i zamieszkują w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, przy czym pozwany na parterze, a powódka na wyższych kondygnacjach. Natomiast na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd Rejonowy ustalił co następuje:</p> <p>Instalacja wodna w powyższym budynku rozprowadzona jest po całym budynku, ale główny zawór odcinający dopływ wody znajduje się w części mieszkalnej, pozostającej we własności powódki. Pomiędzy stronami od dłuższego czasu dochodziło do sporów na tle ilości zużywanej wody i opłat z tym związanych. Pozwany w 2009 roku podjął działania w celu samodzielnego rozliczania się z przedsiębiorstwem wodociągowym, które doprowadziły do zawarcia w dniu 3 czerwca 2009 roku umowy o zaopatrzenie w wodę, która miała być dostarczana do zaworu znajdującego się za wodomierzem głównym oraz zamontował wodomierz w swojej części nieruchomości. W nieustalonym okresie roku 2012 roku pozwany w swojej części nieruchomości zamontował instalację wodną w taki sposób, że podłączył się do instalacji powódki, omijając swój licznik wody. W dniu 3 listopada 2012 roku pozwany podłączył do tej instalacji wąż gumowy, który następnie wypuścił przez okno za zewnątrz, odkręcając dopływ wody. W ten sposób pozwany wylewał przez okno wodę, której pobór następował z rurociągu powódki, powodując uruchomienie się wodomierza, co doprowadziło do zwiększenia zużycia wody zarejestrowanego na urządzeniach powódki. Ubocznym skutkiem tego działania był zanik ciśnienia wody w instalacji powódki, co zmusiło ją do dostarczania wody wiadrami do pomieszczeń na piętrze budynku. Instalacja zamontowana przez pozwanego działała w ten sposób, że kiedy zawór wodny został odkręcony, to wężem gumowym woda wylewana była przez okno pod wysokim ciśnieniem, a w części posesji należącej do powódki ciśnienie wody gwałtownie spadało, a jak zawór zakręcono to powódka nie miała w ogóle wody w swojej części posesji. Sytuacja taka trwała do 20 grudnia 2012 roku. W związku z zaistniałą sytuacją powódka złożyła w Prokuraturze Rejonowej w Chrzanowie zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> W ramach postępowania prowadzonego pod sygn. 2 Ds. 1362/12 odbyły się oględziny pomieszczeń pozwanego, podczas których funkcjonariusze policji przeprowadzili eksperyment odkręcając wodę w pomieszczeniu pozwanego, co spowodowało uruchomienie się wodomierza w części instalacji należącej do powódki.</p> <p>W ocenie Sądu pierwszej instancji ustalony stan faktyczny uzasadnia dochodzone powództwo, którego podstawą prawną jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 § 2 k.c.</a> Zdaniem Sądu Rejonowego, ustalony fakt wylewania wężem gumowym wody przez okno, a także okoliczność, iż wylewanie wody przez okno powoduje uruchomienie wodomierza w części instalacji wodnej należącej do powódki, prowadzi do wniosku, że pozwany narusza własność powódki. Według Sądu pierwszej instancji powódka wykazała również, że pozwany założył w swojej części nieruchomości urządzenia umożliwiające mu odcięcie dopływu wody do części będącej własnością powódki. Wobec powyższego Sąd Rejonowy, na podstawie w/w przepisu, zobowiązał pozwanego do zaprzestania naruszania własności powódki poprzez korzystanie z jej rurociągu i jej wody a także poprzez zlikwidowanie urządzeń umożliwiających odcięcie wody do posesji powódki. O kosztach Sąd Rejonowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany, który zaskarżył go w całości. Pozwany zarzucił temu wyrokowi:</p> <p>a/ naruszenie prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 142)">art. 142 k.c.</a> poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy pozwany użył gumowego węża do wylewania wody w celu ochrony swojej własności przed zalaniem wodą z nieszczelnego rurociągu należącego do powódki;</p> <p>b/ naruszenie przepisów postępowania, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie przez Sąd pierwszej instancji granicy swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegające w szczególności na bezkrytycznym przyznaniu waloru wiarygodności twierdzeniom powódki oraz świadkom w zakresie w jakim wskazali oni, iż pozwany korzysta z rurociągu i wody powódki oraz, że zamontował on urządzenia umożliwiające odcięcie wody do posesji powódki;</p> <p>c/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść wyroku przez ustalenie, że:</p> <p>-pozwany korzysta z rurociągu i wody należącej do powódki,</p> <p>-pozwany zamontował w swoim mieszkaniu urządzenia umożliwiające odcięcie dopływu wody w do posesji powódki;</p> <p>-pozwany narusza własność powódki.</p> <p>W związku z wniesionym zarzutami apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości, a także o zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego. Ewentualnie pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o jej oddalenie.</p> <p>Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Okręgowy przyjął za własne ustalenia dokonane przez Sąd Rejonowy, uznając je za prawidłowe i oparte na właściwej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja nie jest zasadna.</p> <p>Sąd Okręgowy nie podziela zarzutów podniesionych przez pozwanego.</p> <p>Rozważając zgłoszone zarzuty w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego i związanego z nim zarzutu błędnych ustaleń faktycznych. Wskazać należy, że ustalenia dokonane przez Sąd pierwszej instancji nie pozostają w sprzeczności z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności z treścią zeznań świadków <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">L. M.</span>, a także samej powódki. Znajdowały one także oparcie w dokumentach znajdujących się w aktach prowadzonego postępowania przygotowawczego w sprawie 2 Ds. 1362/12. Nie można też zgodzić się zarzutem naruszenia przez Sąd Rejonowy zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> Podnieść należy, że pozwany nie wskazuje, aby ocena ta była sprzeczna z logicznym rozumowaniem, bądź doświadczeniem życiowym, a tylko wówczas możliwym jest uznanie tego zarzutu za skuteczny. Zdaniem Sądu Okręgowego, apelujący kwestionując prawidłowość dokonanej przez Sąd oceny materiału dowodowego, przedstawia jedynie własną wersję przebiegu zdarzeń, która stanowi polemikę z ustaleniami faktycznymi dokonanymi w sprawie. To jednak nie może prowadzić do uznania powyższego zarzutu za uzasadniony. Zauważyć trzeba, że apelujący, zarzucając błędne uznanie przez Sąd Rejonowy, za wiarygodne zeznań wskazanych wyżej świadków i powódki, pomija całkowicie okoliczność, że fakty w nich wskazane znalazły potwierdzenie w eksperymencie przeprowadzonym w toku postępowania przygotowawczego w sprawie 2 Ds. 1362/12. Tego, iż eksperyment taki miał miejsce i dał wynik opisany przez Sąd Rejonowy, pozwany nie podważa. Skoro zatem w sposób obiektywny zostało wykazane, że zamontowane przez pozwanego urządzenia wodociągowe pozwalają na korzystanie przez niego z wody kosztem powódki, odmienne jego zeznania w tym zakresie słusznie zostały ocenione jako niewiarygodne. Pozwany w apelacji w ogóle nie odnosi się tego eksperymentu, który stanowił jeden z głównych dowodów, na których oparł się Sąd Rejonowy, dokonując swoich ustaleń. Z tych względów w ocenie Sądu Okręgowego powyższe zarzuty nie mogły być uznane za trafne.</p> <p>Za chybiony należy także uznać zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 142)">art. 142 k.c.</a> przez jego niezastosowanie w tej sprawie. Podnieść bowiem należy, że stan faktyczny ustalony w sprawie nie wskazuje w ogóle na zaistnienie okoliczności przewidzianych w tym przepisie. Nie wynika z niego, aby powódka swoim działaniem lub zaniechaniem doprowadziła do niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio dobrom osobistym pozwanego lub osoby trzeciej, a tym samym, aby zachodziła konieczność podjęcia przez pozwanego czynności mających na celu odwrócenie tego niebezpieczeństwa. W szczególności nie można uznać, by takim działaniem była ingerencja pozwanego w instalację wodociągową powódki w sposób pozwalający na korzystanie z niej przez pozwanego, a także na zamknięcie lub ograniczenie dopływu wody do pomieszczeń powódki. W związku z tym i ten zarzut nie mógł zostać uwzględniony.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację jako bezzasadną. Sąd Okręgowy nie orzekł o kosztach postępowania odwoławczego wobec faktu, że apelacja pozwanego została oddalona, zatem to on był stroną przegrywającą sprawę w tej instancji, a także wobec braku jakiegokolwiek wniosku w tym zakresie ze strony profesjonalnego pełnomocnika powódki (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 109;art. 109 § 1)">art. 109 §1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 §1 k.p.c.</a>).</p> </div>