I Ca 412/13

<p>Sygn. akt I Ca 412/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 27 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Barbara Bojakowska</p> <p>Sędziowie: SSO Antoni Smus</p> <p>SSO Przemysław Majkowski</p> <p>Protokolant: stażysta Kinga Majczak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 roku w Sieradzu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">A. F.</span> i<span class="anon-block">S. F.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block"> (...) S. A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> Oddział <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>o ustanowienie służebności przesyłu</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawców</p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Sieradzu</p> <p>z dnia 09 sierpnia 2013 roku, sygn. I Ns 426/13</p> <p>postanawia:</p> <p> <strong> <!-- -->oddalić apelację.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->Sygn. akt I Ca 412/13</em> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Sieradzu oddalił wniosek <span class="anon-block">A. F.</span> i <span class="anon-block">S. F.</span> o ustanowienie służebności przesyłu na nieruchomości stanowiącej ich własność położnej we wsi <span class="anon-block">R.</span> gm. <span class="anon-block">S.</span> składającej się z działki gruntu oznaczonej w rejestrze gruntów Starostwa Powiatowego w <span class="anon-block">S.</span> numerem <span class="anon-block">(...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w Sieradzu Wydział Ksiąg Wieczystych powadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>. Ponadto sąd a quo oddalił wniosek <span class="anon-block">A. i. S. F.</span>o zasądzenie od uczestnika postępowania <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span> na ich rzecz kwoty 10.868,00 zł tytułem wynagrodzenia za ustanowienie wnioskowanej służebności.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Powyższe rozstrzygnięcie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach:</em> </strong> </p> <p>W dniu 6 sierpnia 1985 r. został zatwierdzony pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacyjny inwestycji sieciowej obejmującej linię NN <span class="anon-block">(...)</span>V, linię SN 15 kV oraz stacje transformatorowe w miejscowości <span class="anon-block">R.</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>. Decyzją z dnia 24 października 1985 roku wydaną na podstawie art. 75 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (tekst jednolity Dz. U. nr 22, poz. 99 z 1985 r.). po rozpatrzeniu wniosku Centralnego <span class="anon-block">(...)</span>. Zakładu <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 26 września 1985 r. znak: <span class="anon-block">(...)</span>- Naczelnik Gminy w <span class="anon-block">S.</span> orzekł o zezwoleniu Centralnemu <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> Zakładowi (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> na wejście w teren z budową linii energetycznej napowietrznej oraz stacji trafo we wsi <span class="anon-block">R.</span>. W decyzji określono, iż przedmiotowa linia będzie przebiegać przez grunty prywatne zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym przez <span class="anon-block"> Wojewódzkie Biuro (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>. 8380-<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 6 sierpnia 1985 r. W treści decyzji wskazano, iż osobom upoważnionym przez Centralny <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> przysługuje prawo każdorazowego dostępu do przewodów i urządzeń w celu wykonania czynności związanych z ich konserwacją. W decyzji wskazano ponadto, że prawo przeprowadzenia linii energetycznej, budowy stacji trafo i każdorazowego dostępu do nich jest ograniczonym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawem rzeczowym</a>, które może być ujawnione w księdze wieczystej. Centralny <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> został zobowiązany do ustalenia ewentualnych zniszczeń w prawach polowych wynikłych w trakcie budowy linii oraz budowy stacji trafo. W decyzji uregulowano, że wysokość odszkodowania strony będą ustalać na podstawie wzajemnego porozumienia, w razie sporu natomiast - odszkodowanie to ustali Naczelnik Gminy <span class="anon-block">S.</span> na wniosek zainteresowanej strony.</p> <p>Sąd a quo ustalił, że właścicielem zabudowanej nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerem <span class="anon-block">działki (...)</span>, o powierzchni 0,1012 ha położonej w miejscowości <span class="anon-block">R.</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>, dla której w Sądzie Rejonowym w Sieradzu prowadzona jest księga wieczysta Kw nr SR 1 <span class="anon-block"> (...)</span> są wnioskodawcy <span class="anon-block">S. F. (1)</span> i <span class="anon-block">A. F.</span> na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej. Przedmiotową działkę wnioskodawcy nabyli w dniu 30 stycznia 2001 r. na podstawie umowy darowizny i ustanowienia służebności gruntowej Przez działkę o <span class="anon-block">numerze geodezyjnym (...)</span> przebiega linia napowietrzna średniego napięcia 15 kV będąca własnością pozwanego. Linia ta została wybudowana na podstawie decyzji z dnia 6 sierpnia 1985 r. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego inwestycji linii niskiego napięcia oraz linii 15 kV i stacji trafo a także na podstawie decyzji Naczelnika Gminy <span class="anon-block">S.</span> z dnia 24 października 1985 roku wydanej na. podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850220099" title="Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 (art. 75;art. 75 ust. 1;art. 75 ust. 2)">art. 75 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia. 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości</a>. Aktualnym właścicielem przedmiotowej napowietrznej linii średniego napięcia jest uczestnik postępowania <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>. Pierwotnie poprzednik prawny uczestnika postępowania nosił nazwę -<span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo Państwowe Zakłady (...)</span>. Na podstawie zarządzenia numer 18 Naczelnego Dyrektora <span class="anon-block"> Zjednoczenia (...)</span> z dnia 12 sierpnia 1975 roku w sprawie dostosowania terenowej organizacji energetyki do podziału administracyjnego państwa, w/w podmiot otrzymał nazwę <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>. Podmiot ten wchodził w <span class="anon-block"> skład Zakładów (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. W wyniku podziału przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Centralny <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span> zarządzeniem nr 14/<span class="anon-block"> (...)</span>/89 z dnia 16 stycznia 1989 roku Ministra Przemysłu, z dniem 1 stycznia 1989 roku utworzone zostało przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>. Powyższe przedsiębiorstwo państwowe aktem notarialnym rep.<span class="anon-block">(...)</span>z dnia 12 lipca 1993 roku przekształcone zostało w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa <span class="anon-block"> Zakład (...) Spółkę Akcyjną</span> w <span class="anon-block">L.</span>. W dniu 15 grudnia 1998 roku <span class="anon-block"> Zakład (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> zmienił nazwę na <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, a od 1 września 2010 roku stał się oddziałem <span class="anon-block"> spółki (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>. W dalszej części Sąd Rejonowy ustalił, że decyzją z dnia 27 marca 1997 r. Wojewoda <span class="anon-block"> (...)</span> stwierdził nabycie z dniem 5 grudnia 1990 r. przez <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oznaczonego numerem geodezyjnym <span class="anon-block">działki (...)</span>, dla którego w Sądzie Rejonowym w Sieradzu prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta Kw nr (...)</span> stanowiącego własność Skarbu Państwa a będącego w zarządzie tego przedsiębiorstwa. Jednocześnie stwierdził też nabycie na własność <span class="anon-block"> Zakładu (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> naniesień znajdujących się na tym gruncie.</p> <p>Dokonując rozważań prawnych Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Sąd a quo podniósł, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850220099" title="Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 (art. 75)">art. 75 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości</a>. (Dz. U. nr 22 z 1985 roku poz. 99), stanowił, że „zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomościach, zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji, ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary. gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń technicznych łączności i sygnalizacji, a także innych podziemnych lub nadziemnych urządzeń technicznych niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, wymaga zezwolenia terenowego organu administracji państwowej", zaś „jednostkom i osobom zobowiązanym do wykonywania czynności związanych z eksploatacją i konserwacją przewodów i urządzeń przysługuje prawo wstępu na nieruchomości oraz dostępu do tych przewodów i urządzeń". Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850220099" title="Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 (art. 79)">art. 79</a> wskazanego aktu prawnego „zezwolenia, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850220099" title="Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 (art. 75)">art. 75</a> mogą być udzielone tylko wówczas, gdy właściciel nie wyraża zgody na działanie określone w tych przepisach". Sąd Rejonowy podkreślił, że należy mieć na uwadze, że ustanowienie służebności jeszcze przed rozpoczęciem inwestycji w drodze przewidzianej prawem decyzji administracyjnej, uprawnia przedsiębiorcę przesyłowego do zajęcia cudzej nieruchomości w trakcie budowy w zakresie niezbędnym dla realizacji inwestycji, a później właściciel obciążonej nieruchomości musi znosić zainstalowanie cudzych urządzeń przesyłowych na jego gruncie, z równoczesnym uprawnieniem przedsiębiorcy do dalszego następującego w miarę potrzeby wstępu na obciążoną nieruchomość w celu podejmowania czynności wykonywanych dla utrzymania, konserwacji i remontu wybudowanych urządzeń. Sąd I instancji wskazał, że poprzednik prawny uczestnika postępowania umieszczając na nieruchomości wnioskodawców oraz szeregu innych nieruchomościach linię energetyczną uczynił to na wiele lat, jako że wiązać się to miało z dostawą prądu elektrycznego na cele przemysłowe i komunalne całych rzecz społeczeństwa, w tym także osób przez których grunty taka linia miała przebiegać. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego sąd a quo podkreślił, że przepis dający prawo do wydania decyzji jakim był <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850220099" title="Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 (art. 75;art. 75 ust. 1;art. 75 ust. 2)">art. 75 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r.</a>, stanowił o ograniczeniu własności nieruchomości przez uniemożliwienie lub zmniejszenie możliwości korzystania z tej jej części, na której została zbudowana linia oraz obowiązek znoszenia wkraczania na nieruchomość przez przedstawicieli przedsiębiorstwa przesyłowego w celach konserwatorskich, zawsze gdy to potrzebne, a więc stałego dostępu do linii energetycznej. Konkludując swoje rozważania Sąd Rejonowy podniósł, że skoro <span class="anon-block">działka oznaczona numerem (...)</span> stanowiąca własność <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">A.</span> małżonków <span class="anon-block">F.</span> została już obciążona na rzecz poprzednika prawnego uczestnika postępowania służebnością przesyłu w drodze decyzji Naczelnika Gminy <span class="anon-block">S.</span> z dnia 24 października 1985 roku wydanej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850220099" title="Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 (art. 75)">art. 75 ust. i</a> i 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850220099" title="Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 ()">ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości</a>, która to decyzja daje obecnie uczestnikowi prawo do korzystania z tej nieruchomości, stanowiąc przy tym tytuł prawny dla każdoczesnego dostępu do tej linii i mając na względzie, że prawo to może być ujawnione w księdze wieczystej nieruchomości należącej do <span class="anon-block">S. F. (1)</span> i <span class="anon-block">A. F.</span> - to w ocenie Sądu, w tak ustalonym stanie faktycznym, brak jest przesłanek warunkujących ustanowienie objętej wnioskiem służebności.</p> <p>O kosztach postępowania sąd I instancji rozstrzygnął w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 k.p.c.</a> uznając, że każdy z uczestników powinien ponieść koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.</p> <p>Z postanowieniem Sądu Rejonowego oddalającym wniosek nie zgodził się w całości pełnomocnik wnioskodawców, który w złożonej apelacji rozstrzygnięciu temu zarzucił naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez danie wiary dokumentowi przedłożonemu przez uczestnika, w sytuacji gdy jest to nie poświadczona za zgodność, nie w pełni czytelna kopia złożona bez załączników.</p> <p>W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania względnie w przypadku gdyby Sąd uznał, iż nie ma ku temu podstaw o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku w całości i zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania za I i II instancję.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Apelacja wnioskodawców nie zasługuje na uwzględnienie – stanowi ona bowiem jedynie niezasadną polemikę z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi i słusznymi rozważaniami prawnymi Sądu Rejonowego, który orzekając w niniejszej sprawie, dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, trafnie oceniając przy tym zgromadzone w sprawie dowody. Z treści zebranego materiału dowodowego Sąd I instancji wyprowadził właściwe ustalenia i wnioski, w oparciu, o które prawidłowo zastosował normy prawa materialnego, zaś sposób procedowania w sprawie odpowiadał wymogom określonym w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a> tym samym Sąd Okręgowy w całej rozciągłości przyjmuje ustalenia i wnioski Sądu I instancji jako własne ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1;art. 391 § 1 zd. 1)">art. 391§ 1 zd. 1 k.p.c.</a> ). Skarżący podniósł w apelacji tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia przez sąd a quo <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez danie wiary dokumentowi przedłożonemu przez uczestnika, w sytuacji gdy jest to nie poświadczona za zgodność, nie w pełni czytelna kopia złożona bez załączników. Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego należy stwierdzić, że wbrew stanowisku skarżącego do akt załączono na k. 38 poświadczoną za zgodność przez radcę prawnego <span class="anon-block">A. S.</span> – umocowanego pełnomocnika uczestnika – kopię decyzji, która jest sporządzona pismem maszynowym i w całości czytelna. Tym samym jedyny zarzut apelacji musi być uznany za chybiony. Reasumując w zakresie zarzutów apelacji dotyczących naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> podnieść należy, że powołany przepis przyznaje Sądowi swobodę w ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zarzut naruszenia tego uprawnienia tylko wtedy może być uznany za usprawiedliwiony, jeżeli Sąd zaprezentuje rozumowanie sprzeczne z regułami logiki bądź z doświadczeniem życiowym. Wbrew odmiennym wywodom apelacji dokonana przez Sąd Rejonowy ocena materiału dowodowego spełnia kryteria określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, jest wnikliwa, logiczna i obejmuje cały materiał dowodowy. Brak jest zatem podstaw do jej kwestionowania. Dodać należy, iż postawienie zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> nie może polegać na zaprezentowaniu przez skarżącego stanu faktycznego ustalonego przez niego na podstawie własnej oceny dowodów. Sąd Rejonowy dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego, przeprowadzone dowody rozważył i omówił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Ostateczne wnioski i konkluzje wynikające z ustalonego stanu faktycznego z punktu widzenia istotnego dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy są jednoznaczne i pozbawione sprzeczności.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu, a apelację, jako oczywiście bezzasadną, oddalić - o czym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> </p> <p> <em> <!-- -->Z/ <span class="anon-block">(...)</span>. </em> </p> </div>