II Ka 253/13

<p>Sygn. akt II Ka 253/13</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Zambrowie VII Wydział Zamiejscowy w <span class="anon-block">W.</span> Mazowieckiem wyrokiem z dnia 05.09.2013r. w sprawie XII K 20/13 uznał <span class="anon-block">R. D.</span> za winnego tego, że :</p> <p>I. w dniu 30 kwietnia 2009 roku w <span class="anon-block">W.</span> Mazowieckiem woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, będąc uprzedzonym o odpowiedzialności za złożenie fałszywych zeznań w oświadczeniu majątkowym radnego Rady Miasta <span class="anon-block">W.</span> nie wykazał środków pieniężnych w kwocie 927,17 zł zgromadzonych na rachunku bankowym w <span class="anon-block"> (...) SA O</span>/<span class="anon-block">W.</span>, zaniżył wartość współwłasności 29 akcji <span class="anon-block"> Zakładu (...) SA</span> w <span class="anon-block">B.</span> podając kwotę 300 zł, podczas gdy ich łączna wartość wynosiła 2900 zł, zaniżył powierzchnię gruntów położonych w obrębie <span class="anon-block">C.</span> Stacji oznaczonych nr 71/27, 71/28 będących w jego wieczystym użytkowaniu podając, że stanowią 1 ha zamiast 1, 1204 ha, nie wykazał budynku jednokondygnacyjnego o pow. użytkowej 205,02 m2 oraz budynku magazynowego jednokondygnacyjnego o pow. użytkowej 115,6 m2 o łącznej wartości brutto 335.800 zł położonych w <span class="anon-block">C.</span> Stacji na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>, nie wykazał przychodu osiągniętego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 2.547.534,16 zł, nie wykazał składników mienia ruchomego o wartości powyżej 10.000 zł w postaci samochodu marki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> oraz nie wykazał kwot zobowiązań powyżej 10.000 zł wobec <span class="anon-block"> banku (...)</span>/<span class="anon-block">W.</span> z tytułu kredytów i sald debetowych w łącznej wysokości 504.025,16 zł, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art.233§l i 6kk</a> i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art. 233§1 i 6kk</a> skazało, a z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art.233§l i 6kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art.58§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art.33§l i 3kk</a> wymierzył mu karę 100 (sto) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.</p> <p>II. że w dniu 30 kwietnia 2010 roku w <span class="anon-block">W.</span> Mazowieckiem, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> będąc uprzedzonym o odpowiedzialności za złożenie fałszywych zeznań w oświadczeniu majątkowym radnego Rady Miasta <span class="anon-block">W.</span> nie wykazał środków pieniężnych w kwocie 7.334,06 zł zgromadzonych na rachunku bankowym <span class="anon-block"> spółki cywilnej (...)</span> <span class="anon-block"> s.c. (...)</span> w <span class="anon-block"> (...) Banku (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> oraz nie wykazał kwot zobowiązań powyżej lO.OOOzł wobec <span class="anon-block"> banku (...)</span>/<span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> z tytułu, kredytów i sald debetowych w łącznej wysokości 177.326,84 zł, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art.233§l i 6kk</a> i za to z mocy art.</p> <p>233<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1;§ 6)">§1 i 6kk</a> skazało, a z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art.233§l i 6kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art.58§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art.33§l i 3kk</a> wymierzył mu karę 100 (sto) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.</p> <p>Sąd Rejonowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art.85kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art.86§l i 2kk</a> połączył orzeczone wobec oskarżonego kary i wymierzył mu łączną karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) złotych oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 300zł, obciążając go pozostałymi kosztami procesu.</p> <p>Apelację od wyroku wywiódł oskarżony <span class="anon-block">R. D.</span>, który zaskarżając orzeczenie w całości zarzucił mu mu błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że był zobowiązany w oświadczeniu majątkowym wykazać aktywa i pasywa spółki cywilnej, której był wspólnikiem oraz to, że umyślnie zaniżył wartość akcji <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> oraz nie wykazał w sposób właściwy składników majątku, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zambrowie. W uzasadnieniu apelacji podniósł tez dodatkowo, że w jego ocenie nie zostało wykazane, aby sporządzając oba oświadczenia majątkowe tj. w 2009 i 2010 roku, działajac w sposoób umyślny zawarł w nich nieparwdziwe zapisy.</p> <p>SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:</p> <p>Wywiedziona apelacja, co do zasady niesłuszna, jednakże doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku korzystnym dla oskarżonego, jednakże nie w zakresie postulowanym przez apelującego, który kwestionując w części podstawy do uznania go winnym, domagał się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 2;art. 2 § 2)">art.2§2kk</a> podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawidłowe ustalenia faktyczne. Warunkiem zaakceptowania poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych jest ich oparcie na pełnym materiale dowodowym, zgromadzonym zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeksu postępowania karnego</a>, a który to materiał pozwala na wyjaśnienie wszelkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, został poddany następnie wnikliwej i wszechstronnej ocenie, zgodnej ze wskazaniami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, która powinna znaleźć odzwierciedlenie w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu wyroku. Tylko wówczas dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów będzie mogła korzystać z ochrony <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7kpk</a>. W ocenie Sądu Okręgowego, pełny materiał dowodowy zgromadzony w sprawie,</p> <p>drobiazgowa jego ocena, pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, jednakże ocena prawna z zarzuconych oskarżonemu występków w zakresie stopnia ich społecznej szkodliwości okazała się być błędną.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych stanowią li tylko polemikę z ustaleniami Sądu Rejonowego, która polegają na kwestionowaniu poszczególnych elementów przypisanych oskarżonemu czynów, a które mają potwierdzić głoszoną tezę, że nieprawdziwe dane zawarte w jego oświadczeniach majątkowych wynikły z przyczyn przez niego niezawinionych.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">R. D.</span> odnośnie zapisów w złożonych przez niego dwóch oświadczeniach majątkowych zasługują na wiarę jedynie częściowo, a mianowicie w zakresie, gdzie wskazał, że w swym oświadczeniu majątkowym z dnia 30 kwietnia 2009r. nie zaniżył, lecz przeciwnie zawyżył powierzchnię swego gospodarstwa rolnego położonego na trenie <span class="anon-block">W.</span> (działki nr.473, 474, 475 i 476), jak też, że samochód marki <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na dzień 31.12.2008 r. przedstawiał wartość poniżej 10.000 złotych. Powyższe założenie sad meriti oparł bowiem nie tylko na wyjasneinaich R. <span class="anon-block">S. D.</span>, ale też na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Sąd I instancji w spsoób parwidłowy wywiódł antomaist powody, dla których w pzoostałym zakersie nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">R. D.</span> uznając je za nieszczere, nieprzekonywujące i stanowiące one jedynie konsekwencję przyjętej linii obrony zmierzającej do uniknięcia za wszelką cenę odpowiedzialności karnej.Wskazał, że swoje twierdzenia oparł na wynikach kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w <span class="anon-block">B.</span> oświadczeń majątkowych oskarżonego. Sąd słusznie wskazał, że kontrolujący dokonał rzetelnej i wnikliwej weryfikacji danych zawartych w przedmiotowych oświadczeniach, opierając powyższe o dokumenty dostarczone zarówno przez R. <span class="anon-block">S. D.</span>, jak i uzyskane od właściwych instytucji, a dotyczące jego stanu majątkowego, a wyciągniete z nich wnioski zostały w spsoób przekonywujący uzasadnione. Zdaniem sądu odwoławczego słusznym jest przyjete przez sąd meriti ustalenie, iż wartość 29 akcji <span class="anon-block"> spółki Zakład (...)</span> (nie <span class="anon-block"> (...)</span> sp. zoo), wobec faktu, iz nie stanowiły one przedmiotu obrotu, winna być opatra o ich wartość nominalną, bez potrzeby ich szacowania. Niezasadnym jest też twierdzenie zaprezentowane ne rozparwie apelacyjnej przez obrońcę oskarżonego, że przekształcenia właśnościowe i nazwa spółki z poprzedniej tj. <span class="anon-block"> Zakład (...) SA</span> w <span class="anon-block">B.</span> na <span class="anon-block"> (...)</span> (uzupełnione następnie w wyniku podziałów <span class="anon-block"> (...)</span> z/s w <span class="anon-block">L.</span> winny skutkować stosownymi zmianami w opisie czynu, gdyż</p> <p>przyjmując iz kryterium szacowania ich wartości w/g zapisów nominalnych, to samo winno dotyczyć ich wystawcy, którym w chwili ich emisji był <span class="anon-block"> Zakład (...) SA</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Tym samym wobec powyższego, jak i niekwestionowanych przekształceń tej spółki, który to fakt jest powszechnie znany i nie wymaga dowodzenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 168)">art. 168kpk</a>.) przyjęcie, iż mamy do czynienia z 29 akcjami <span class="anon-block"> Zakładu (...) SA</span> w <span class="anon-block">B.</span>, nie jest nieprawidłowe.</p> <p>Prawidłowymi są też ustalenia sądu meriti w zakresie tego, że w oświadczeniach majatkowych oskarżonego winny znaleźć się aktywa i pasywa spółki cywilnej, której jest wspólnikiem wraz ze współmałżonką, jak też zgodznie z wymogami oświadczenia przychód z jej działaności. Nie budzi wątpliwości, że w tym zakresie uzasadnienie wyroku nie zawiera pogłębionych rozważań, nie mniej jednak dokonane ustalenia i wskazanie, na jakich kryteriach je oparł są w pełni słuszne. Wbrew twierdzeniom oskarżonego <span class="anon-block">D.</span>, zawartym w uzasadnieniu apelacji, iż "Istotne jest to, że w przypadku majątku spółki cywilnej mamy do czynienia z odrębną od majątków osobistych wspólników masą majątkową" (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.06.2007 roku - V CSK 132/07) . Nie mniej jednak, jednoznacznym jest zapis ustawowy iż brak podmiotowości prawnej spółki cywilnej powoduje również, że spółka ta nie ma własnego majątku. Majątek wniesiony jako wkład przez wspólników czy nabyty w czasie trwania spółki stanowi wspólny majątek wspólników, który jest objęty współwłasnością łączną o bezudziałowym charakterze (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 860)">art.860</a> i nastepne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kc</a>). Tym samym oderwany od literalnego brzmienia przepisów fragment orzeczenia Sądu Najwyższego w żadne spsoób nie zmieniaugruntowanego poglądu co do faktu, iż w oświadczeniu mąjatkowym oskarżony winien był wykazać przysługujące mu z racji bycia współnikiem <span class="anon-block"> spółki cywilnej (...)</span> sc jej aktywa i pasywa oraz wymagana kowtę przychodów, czego nie uczynił. Tym samym w ocenie sadu, chybionymi okazały się zarzuty poczynienia błędnych ustaleń faktycznych, jak też ustnie podniesionego w trakcie rozpoznawania apelacji naruszenia zasady obiektywizmu poprzez bezkrytyczne oparcie się o wyniki kontroli <span class="anon-block"> (...)</span>, a co za tym idzie naruszenie swobodnej oceny dowodów. Jak wynika bowiem z pisemnej lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Rejonowy dokonał właśnie w sposób obiektywny, swobodny i zgodny z zasadami doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego w sposób kompletny materiału dowodowego. Wskazał, który dowodom i dlaczego dał wiarę, a jakie pozbawił takiego waloru. W sprawie nie pojawiły się żadne wątpliwości, które należałoby dodatkowo rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego, a za takowe nie mogą być uznane występujące jedynie u jednej ze stron procesu, która kontestuje zapadły wyrok.</p> <p>Sąd słusznie uznał w przypadku powyższego, jak też nie ujętych w oświadczeniach majątkowych innych, wymaganych składników majątkowych i zobowiązań, że nie sposób jest przyjąć, iż oskarżony uczynił to nieświadomie lub przez przeoczenie. Słusznie podniósł, że dla parwonokarnej oceny jego zachowania pod kątem wyczerpania znamion czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233)">art.233kk</a> fakt, iż rozliczał się prawidłowo ze swoich przychodów w deklaracjach podatkowych, nie ma znaczenia. Nie mniej jednak, w tym zakresie obowiązkiem Sądu było ustalenie, czy w tych okolicznościach przyjęty stopień znacznej społecznej szkodliwości tych czynów był zasadny. Zasadnym jest więc przyjęcie, iż złożone przez <span class="anon-block">R. D.</span> dwa oświadczenia majątkowe tj. z dnia 30.04.2009r. i 30.04.2010r. były w przyjętym w wyroku zakresie nieprawdziwe, co wyczerpało znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art.233§l i 6kk</a>. Nie budzi bowiem wątpliwości, że podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w oświadczeniu majątkowym powoduje odpowiedzialność karną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233)">art.233</a>§lkk (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 (art. 241)">art. 241 ustawy o samorządzie gminnym</a>). Nie budzi też wątpliwości, że oskarżony R. <span class="anon-block">S. D.</span>, pomijając taki wiele składników majątkowych, czynił to w sposób świadomy, gdyż wpisując dane w sposób oczywisty niezgodne ze stanem faktycznym co najmniej godził się z możliwością złożenia takiego oświadczenia. O powyższym świadczyła też powtarzalność tego tj. składanie przez dwa lata z rzędu w sposób oczywisty nieprawdziwego oświadczenia majątkowego. Tym samym ustalenia sądu I instancji w tym zakresie uznać należy za w pełni zasadne i oparte o obowiązujący porządek prawny.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego przypisane jednakże temu oskarżonemu bezsporne zachowania przestępcze w powołanych wyżej okolicznościach faktycznych, można było ocenić jako nie cechujące się znaczną społeczną szkodliwością, co pozwalało na warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec <span class="anon-block">R. D.</span>. Oskarżony bowiem, pomimo nie wykazania lub wykazania w sposób niezgodny z rzeczywistości składników majątkowych, rozliczał się prawidłowo z fiskusem z racji osiąganych dochodów. Już wstępna analiza sporządzonego oświadczenia wskazuje, iż wypełnione było pospiesznie, bez pochylenia się nad skutkami takiego zachowania. Oskarżony jednakże zdawał sobie sprawę z bezprawności swojego postępowania, do potwierdził podpisem pod pouczeniem o odpowiedzialności karnej za dane zawarte w tym oświadczeniu, stąd też bezpodstawnym jest twierdzenie oskarżonego i jego obrońcy o braku świadomości bezprawności przy sporządzaniu go.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę należy zaznaczyć, iż wina i okoliczności popełnienia zarzuconego oskarżonemu czynu, nie mogą budzić wątpliwości. Fakt nieprzyznania się do jego popełnienia nie może rzutować na możliwość zastosowania instytucji warunkowego</p> <p>umorzenia postępowania. Stanowisko tc jest zbieżne z wykładnią dokonaną już wcześniej w judykaturze. W postanowieniu z dnia 27 listopada 2003 r. SN wyraził zapatrywanie, iż "sąd może, mimo nieprzyznania się oskarżonego orzec o warunkowym umorzeniu, jeżeli oceni, że okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości - podobnie jak może również, mimo przyznania się oskarżonego uznać, że wątpliwości takie istnieją, i skierować sprawę na rozprawę" (sygn. akt V KK 301/03, OSNKW 2004/1/9).</p> <p>W ocenie Sądu stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez <span class="anon-block">R. D.</span> czynu, pomimo popełnienia przestępstwa godzącego w sposób pośredni w prawidłowe działanie organów samorządu terytorialnego, jest nieznaczny. Taka ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu znajduje potwierdzenie zarówno w przedmiotowych jak i podmiotowych okolicznościach zwianych z czynem sprawcy. Do okoliczności przedmiotowych należy zaliczyć sposób i okoliczności jego popełnienia oraz rodzaj i charakter zagrożonego dobra, nienależyta waga, jaka zapewne przykładał oskarżony do treści składanych oświadczeń. Działanie te nie było nacechowane szczególnym natężeniem złej woli po stronie oskarżonego, brak jest tez podstaw do przyjęcia, iż w ten sposób chciał ukryć majątek, a już tym bardziej aby miał on związek z jakąkolwiek formą przestępnej działalności, czego wyeliminowanie było priorytetowym celem jest wprowadzenie przepisów dot. składania przez funkcjonariuszy publicznych corocznych oświadczeń majątkowych. Godzi się również podkreślić, iż czyn popełniony przez oskarżonego nie naruszył, ani nie zagroził najwyższym dobrom prawnym m.in. takim jak życie, zdrowie, czy też wolność. Podobnie należy ocenić stopień winy. Faktem jest, że oskarżony popełnił czyny karalne z winy umyślnej, jednakże należy wskazać, że nie było w nich tego szczególnejgo natężenia złej woli. Decyzja niniejszych zachowań podjęta była zapewne bez głębszych przemyśleń o ich skutkach, bez możliwości racjonalnego rozważenia okoliczności, których rozważenie mogłoby doprowadzić do innego postępowania. Takie zachowanie niewątpliwie, w niniejszych okolicznościach łączy się z nieznacznym stopniem winy.</p> <p>Oba czyny popełnione przez oskarżonego wyczerpują znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art.233§l i 6kk</a> zagrożonego karą pozbawienia wolności do lat 3, tym samym zachodzą formalne podstawy do zastosowania treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66)">art.66</a>§lkk wobec spełnienia przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 2)">art.66§2kk</a>. Ponadto w ocenie Sądu postawa oskarżonego, jak i jej właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego. Oskarżony nie była dotychczas karana, jak też prowadził ustabilizowany tryb życia, stąd też nie istnieją również jakiekolwiek przesłanki, aby twierdzić, że popełni w przyszłości przestępstwo. W ocenie Sądu</p> <p>Okręgowego w przypadku oskarżonego wystąpiły przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania i to na najkrótszy z możliwych okresów próby. Jednocześnie też, aby odczuł bezprawność swojego postępowania nałożony zostały na niego środek karny w postaci obowiązku uiszczenia świadczenia pieniężnego w wysokości 500zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.</p> <p>Konkludując powyższe, Sąd Okręgowy, w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437§2kpk</a> dokonał zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie wyżej opisanym.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 636)">art.636</a>§lkpk i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art.7 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </div>