II Ka 281/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 281/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2013r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny</p> <p>w składzie</p> <p>Przewodniczący: SSO Anna Łaszczych</p> <p>Sędziowie: SSO Jarosław Bartkowiak</p> <p>SSO Marek Konrad (spr.)</p> <p>Protokolant: Luiza Ustaszewsska - Sęk</p> <p>przy udziale Prokuratora: Adama Kolbusa</p> <p>z udziałem oskarżycieli posiłkowych: <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">U. W.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu: 28.11.2013r.</p> <p>sprawy oskarżonej: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. C.</span> </strong> </p> <p>oskarżonej o popełnienie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a>.</p> <p>z powodu apelacji: Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wyszkowie, obrońcy oskarżonej <span class="anon-block">R. C.</span> oraz pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych: <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">U. W.</span>.</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 27.03.2013r. w sprawie IIK 304/12.</p> <p>orzeka:</p> <p>I.  Uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wyszkowie.</p> <p>Sygn. akt IIKa 281/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">R. C.</span> oskarżona została o to, że:</p> <p>I.  W dniu 18 listopada 2011r. na trasie <span class="anon-block">(...)</span>w m. <span class="anon-block">L.</span> Gm. <span class="anon-block">W.</span> nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, iż kierując samochodem m-ki <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie dostosowała prędkości do panujących warunków drogowych, wskutek czego straciła panowanie nad kierowanym przez siebie pojazdem, po czym uderzyła w barierę ochronną znajdującą się po lewej stronie drogi, a następnie uderzyła w jadący obok niej w tym samym kierunku samochód ciężarowy marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> z naczepą, kierowany przez <span class="anon-block">J. W.</span>w wyniku czego pojazd ten uderzył w barierkę ochronną i po jej przerwaniu stoczył się z nasypu znajdującego się po prawej stronie drogi, przewrócił na prawy bok do rowu odwadniającego wypełnionego wodą, co spowodowało, iż <span class="anon-block">J. W.</span> poniósł śmierć na miejscu zdarzenia w wyniku nagłego zatrzymania krążenia spowodowanego utonięciem</p> <p>Tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 27.03.2013r. w sprawie IIK 304/12, oskarżoną <span class="anon-block">R. C.</span> uznał za winną tego, że w dniu 18 listopada 2011r. na trasie <span class="anon-block">(...)</span> w m. <span class="anon-block">L.</span> Gm. <span class="anon-block">W.</span> nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, iż kierując samochodem m-ki <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie dostosowała prędkości do panujących warunków drogowych wskutek czego straciła panowanie nad kierowanym przez siebie pojazdem, po czym uderzyła w barierę ochronną znajdującą się po lewej stronie drogi, a następnie uderzyła w jadący obok niej w tym samym kierunku samochód ciężarowy marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> z naczepą, kierowany przez <span class="anon-block">J. W.</span> w wyniku czego pojazd ten uderzył w barierę ochronną i po jej przerwaniu stoczył się z nasypu znajdującego się po prawej stronie drogi, przewrócił się na prawy bok do rowu odwadniającego wypełnionego wodą, co spowodowało, iż <span class="anon-block">J. W.</span> doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci obustronnego złamania żeber III w linii mostkowej, poprzecznego złamania trzonu mostka w połowie jego długości, czym wyczerpała dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a> i za to skazując ją wymierzył jej arę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której to wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat.</p> <p>Rozstrzygnął o kosztach sądowych w tym opłacie</p> <p>Apelacje od przedmiotowego wyroku wnieśli: Prokurator Prokuratury Rejonowej w Wyszkowie, obrońca oskarżonej oraz pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych.</p> <p>Prokurator Prokuratury Rejonowej w Wyszkowie wyrok zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonej i zarzucił mu:</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, iż zgromadzony materiał dowodowy nie dał podstaw do przyjęcia, iż pomiędzy działaniem <span class="anon-block">R. C.</span> polegającym na nieumyślnym naruszenia zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym a śmiercią <span class="anon-block">J. W.</span> istnieje ścisły związek przyczynowo – skutkowy, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie winna prowadzić do wniosku, iż w/w dopuściła się czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a> skutkiem którego była śmierć pokrzywdzonego</p> <p>- obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia – art. 424§1pkt1i2kpk, poprzez występującą w uzasadnieniu sprzeczność pomiędzy ustalonym przez Sąd stanem faktycznym a dowodami, które Sąd uznał za udowodnione oraz zaniechania wskazania na jakich dowodach Sąd oparł tezę, iż obrażenia stwierdzone u <span class="anon-block">J. W.</span> są obrażeniami ciężkimi,</p> <p>W konkluzji apelacji ten skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wyszkowie</p> <p>Obrońca oskarżonej zaskarżył wyrok w części – w zakresie pkt. I i II na korzyść <span class="anon-block">R. C.</span> i zarzucił mu:</p> <p>-1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia – art. 7,w zw. z art. 410 i art. 424§1pkt2kpk poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów a w szczególności wybiórczo i fragmentarycznie potraktowanej opinii lekarza patomorfologa, skutkującej przyjęciem, że uraz którego doznał pokrzywdzony w postaci obustronnego złamania żeber III w linii mostkowej i poprzecznego złamania trzonu mostka, stanowi ciężki uszczerbek na zdrowiu i brak wskazania w uzasadnieniu orzeczenia podstaw do takiego stwierdzenia, a konsekwencji:</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wyroku, polegający na przyjęciu na podstawie dowolnej oceny opinii biegłego patomorfologa, że oskarżona popełniła czyn, który spowodował ciężki uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. W.</span> w sytuacji gdy z opinii biegłego patomorfologa wynika, że obrażenia doznane przez pokrzywdzonego skutkowały u niego rozstrój zdrowia trwający powyżej 7 dni o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1kk</a> co doprowadziło do przyjęcia błędnej kwalifikacji czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a> zamiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177§1kk</a>.</p> <p>W konkluzji apelacji ten skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia, poprzez wyeliminowanie z opisu czynu stwierdzenia, iż „<span class="anon-block">J. W.</span>doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci obustronnego złamania żeber III w linii mostkowej, poprzecznego złamania trzonu mostka w połowie jego długości” i zastąpienie do słowami: „<span class="anon-block">J. W.</span> doznał obrażeń ciała określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1kk</a> w postaci obustronnego złamania żeber III w linii mostkowej, poprzecznego złamania trzonu mostka w połowie jego długości” oraz przyjęcie, że czyn oskarżonej wypełnił znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177§1kk</a> i wymierzenie jej kary stosownej do przepisów powołanego artykułu z uwzględnieniem okoliczności łagodzących wskazanych w uzasadnieniu wyroku a więc w dolnym wymiarze jej ustawowego zagrożenia.</p> <p>Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych, który zaskarżając wyrok w całości zarzucił mu:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść czego następstwem było niewłaściwe zastosowanie przepisu prawa materialnego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a> poprzez bezpodstawne przyjęcie, że skutkowy charakter tego przestępstwa uprawnia do twierdzenia, iż w zrekonstruowanym stanie faktycznym sprawy, fakt niedostosowania przez oskarżoną prędkości do panujących warunków drogowych, wskutek czego straciła ona panowanie nad kierowanym przez siebie pojazdem i spowodowała wypadek drogowy, nie pozostaje w związku przyczynowym z następstwem wypadku to jest śmiercią pokrzywdzonego, określonym treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a> </p> <p>2.  obrazę przepisu postępowania, która miała wpływ na treść wyroku to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410kpk</a> poprzez oparcie się Sadu I instancji jedynie na części materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie i dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego w ten sposób, że przyjął on, iż na skutek w postaci śmierci pokrzywdzonego nie pozostawał z normatywnym związku przyczynowym z zachowaniem oskarżonej,</p> <p>3.  obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku to jest art. 424§1pkt1kpk poprzez brak wskazania przez Sąd I instancji dlaczego nie uznał za wiarygodne dowodów w postaci zeznań świadków – załogi straży pożarnej prowadzącej akcję ratunkową na miejscu zdarzenia a następnie braku wskazania dlaczego wyprowadził wnioski przeciwne wobec treści ww. zeznań.</p> <p>W konkluzji apelacji ten ze skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacje są o tyle skuteczne, iż doprowadziły do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego za w pełni uzasadniony uznać bowiem należy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych a dotyczący uznania przez Sąd Rejonowy, iż oskarżona swoim zachowaniem spowodowała skutki w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu <span class="anon-block">J. W.</span>, co z kolei skutkowało przyjęciem przez Sąd Rejonowy, kwalifikacji prawnej jej zachowania, jako występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a>.</p> <p>Błąd w ustaleniach faktycznych, który wskazano wyżej, jest zaś następstwem obrazy przepisów postępowania – w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7kpk</a>.</p> <p>Ta okoliczność skutkowała uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>Niezależnie od faktu zgonu pokrzywdzonego, analiza materiału dowodowego w sprawie wskazuje, iż na żadnym etapie postępowania, nie było mowy o obrażeniach ciała jakich doznał <span class="anon-block">J. W.</span>, jako takich, które skutkować mają ciężkim uszczerbkiem na jego zdrowiu. Jak wynika to bowiem z treści opinii lekarza patomorfologa, obrażenia w postaci złamania żeber i mostka są obrażeniami skutkującymi rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni, nie zaś takimi, które powodują ciężki uszczerbek na zdrowiu.</p> <p>Tym samym kwalifikacja prawna zachowania oskarżonej, przyjęta przez Sąd Rejonowy budzi wątpliwości.</p> <p>Konsekwencją ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy winno bowiem stać się przyjęcie, iż oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177§1kk</a> i skazanie jej za popełnienie tego właśnie czynu, nie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalając stan faktyczny uznał, iż wskutek wypadku pokrzywdzony doznał uszczerbku na zdrowiu o charakterze ciężkim i pomimo konsekwencji z jaką operuje tym pojęciem w uzasadnieniu orzeczenia, nie wskazał dlaczego takie ustalenia poczynił.</p> <p>Skoro zaś takie ustalenia – prowadzące do zmiany opisu czynu zostały poczynione, uzasadnienie orzeczenia winno zawierać wskazanie okoliczności, jakimi kierował się w tej kwestii Sąd Rejonowy.</p> <p>Uniemożliwia to zaś kontrolę instancyjną orzeczenia.</p> <p>Na marginesie powyższego, stwierdzić należy nietrafność sformułowania zarzutów dotyczących naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424kpk</a>, które to naruszenie miało mieć wpływ na treść orzeczenia.</p> <p>Niezależnie bowiem od tego czy uzasadnienie orzeczenia sporządzone zostało z obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424kpk</a> naruszenie tego przepisu nigdy samo w sobie nie będzie miało wpływu na treść samego orzeczenia.</p> <p>Kwestia ta była wielokrotnie podnoszona w judykaturze a Sąd Okręgowy w pełni podzielając ten pogląd, pominie szersze omawianie tej kwestii.</p> <p>Jednocześnie Sąd Okręgowy pragnie zwrócić uwagę na jeszcze jedną okoliczność odnoszącą się do obrażeń pokrzywdzonego.</p> <p>Jak wynika z opinii – w szczególności z treści opinii ustnej biegłego <span class="anon-block">R.</span>, obrażenia ciała w postaci złamania żeber oraz mostka, jakich doznał <span class="anon-block">J. W.</span>, miały charakter obrażeń przeżyciowych. Okoliczność ta nie budzi zdaniem Sądu Okręgowego wątpliwości.</p> <p>Jednakże ważną okolicznością jest to, w jakich faktycznie okolicznościach w istocie mogły one powstać. Jak podniósł biegły - mogły być spowodowane samym wypadkiem – uderzenie pokrzywdzonego w kierownicę, mogły jednakże powstać także w wyniku akcji reanimacyjnej.</p> <p>Jakkolwiek dokumentacja medyczna (k. 2) nie zawiera w swojej treści informacji by akcję reanimacyjną przeprowadzano, o tyle biegły <span class="anon-block">R.</span> całkowicie takiej możliwości nie wykluczył stwierdzając, że mogła być ona wstrzymana w bardzo krótkim czasie od jej rozpoczęcia.</p> <p>Tym niemniej <strong> <!-- -->mogła</strong> być prowadzona a skoro tak to obrażenia ciała <span class="anon-block">J. W.</span> mogły powstać w jej wyniku.</p> <p>Sąd w tej kwestii winien przy ponownym rozpoznaniu sprawy wysłuchać lekarza, który przybył na miejsce zdarzenia i sporządzał dokumentację zawartą na k.2 akt. Wysłuchanie takie, usunie zdaniem Sądu Okręgowego, wszelkie wątpliwości co do genezy obrażeń pokrzywdzonego.</p> <p>Kwestia ta ma znaczenie o tyle, iż może skutkować zmianą kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonej o ile okaże się, iż nie ponosi ona także odpowiedzialności za powstanie obrażeń u pokrzywdzonego a pozostały materiał dowodowy nie pozwoli na przypisanie jej skutku w postaci śmierci pokrzywdzonego.</p> <p>Jednocześnie podnieść należy, iż zasadniczo Sąd Okręgowy nie będzie wypowiadał się co do zarzutu dotyczącego związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem oskarżonej a skutkiem w postaci śmierci kierującego samochodem <span class="anon-block">R. (...)</span>.</p> <p>Kwestia ta bowiem – niewątpliwie nader istotna z punktu widzenia oceny zachowania oskarżonej, w kontekście możliwości przypisania jej popełnienia przestępstwa wypadku drogowego stypizowanego w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a>, winna stanowić jedno z podstawowych ustaleń Sądu Rejonowego przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Wypowiedzenie się - pozytywne bądź negatywne w tym zakresie przez Sąd Okręgowy, może wręcz uniemożliwić dokonanie samodzielnych ustaleń przez Sąd Rejonowy.</p> <p>Jednakże w tym zakresie, w szczególności zważywszy na przyczynę zgonu <span class="anon-block">J. W.</span>, Sąd Rejonowy musi oprzeć swoje ustalenia na wszystkich dowodach odnoszących się do tej kwestii – zeznaniach świadków osób, które przybyły na miejsce zdarzenia bezpośrednio po jego zaistnieniu – <span class="anon-block">M. D.</span>, jak również tych, które uczestniczyły w akcji ratunkowej.</p> <p>Wydaje się, iż w kwestii tej istotne jest ustalenie czy w istocie pokrzywdzony w momencie sprawdzania przez świadka <span class="anon-block">D.</span> oznak życia w istocie żył.</p> <p>Sąd powinien poczynić ustalenia – np. przesłuchując na tę okoliczność lekarza przybyłego na miejsce zdarzenia, który stwierdził zgon, dotyczące właśnie czasu zgonu <span class="anon-block">J. W.</span>.</p> <p>Istotne wydaje się także ustalenie czasu po jakim <span class="anon-block">J. W.</span> został wydobyty z kabiny pojazdu, po jego zsunięciu się z nasypu – w tej kwestii Sąd może się posiłkować zeznaniami osób prowadzących akcję ratunkową oraz innych świadków.</p> <p>Dopiero tak przeprowadzone postępowanie dowodowe – właśnie pod kątem istnienia związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem a śmiercią <span class="anon-block">J. W.</span>, pozwoli na jednoznaczne wypowiedzenie się w kwestii istnienia bądź nie tego związku, a tym samym możliwości uznania winy oskarżonej w zakresie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177§2kk</a> w kształcie jaki został zaprezentowany przez oskarżyciela.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien zatem przeprowadzić wnikliwie postępowanie dowodowe kierując się wyżej opisanymi wskazaniami – w szczególności postępowanie odnosząc do istnienia związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem oskarżonej a skutkiem w postaci śmierci kierującego pojazdem <span class="anon-block">R. (...)</span>.</p> <p>Winien także poczynić starania co do ustalenia genezy powstania obrażeń ciała u <span class="anon-block">J. W.</span>.</p> <p>W razie złożenia wniosku w tym zakresie – Sąd winien sporządzić uzasadnienie mając na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424kpk</a>., w szczególności wskazując na elementy jakie uznał za podstawę ustaleń dotyczących kwalifikacji prawnej czynu oskarżonej.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.</p> </div>