IV Ka 997/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 997/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2013 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/> </strong>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Danuta Lesiewska</strong> </p> <p>Sędziowie SO Piotr Kupcewicz - sprawozdawca</p> <p>SR del. do SO Justyna Mrajska</p> <p>Protokolant sekr. sądowy Hanna Płaska</p> <p>przy udziale Ewy ŁączkowskiejProkuratora Prokuratury Okręgowej <br/>w Bydgoszczy</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. B.</span> </strong> </p> <p>oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217§1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Mogilnie</p> <p>z dnia 16 września 2013 roku sygn. akt VIII K 330/13</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu <br/>w Inowrocławiu VIII Zamiejscowego wydziału Karnego z siedzibą w Mogilniedo ponownego rozpoznania.</p> <p>IV Ka 997/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Przedmiotem rozpoznania Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie była apelacja prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu, VIII Wydział Zamiejscowy z siedzibą w Mogilniez dnia 16 września 2013 roku, wydanego w sprawie VIII K 330/13. Wyrokiem tym, wydanym po uwzględnieniu wniosku prokuratora, złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a>, Sąd Rejonowy uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. B.</span>winnym popełnienia przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a>, wymierzył mu zaproponowane we wniosku kary grzywny, orzekł o zadośćuczynieniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a>, a także orzekł - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a> – przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci przechowywanej w aktach sprawy płyty CD.</p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżyciel publiczny </strong>w swej apelacji zarzucił wyrokowi:</p> <p>1.  zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, wskazanej w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 1)">art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.</a>, a polegającej na tym, że w wydaniu orzeczenia brał udział sędzia, który został przeniesiony na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w Inowrocławiu decyzją podpisaną przez podsekretarza stanu, a nie Ministra Sprawiedliwości;</p> <p>2.  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 6)">art. 343 § 6 k.p.k.</a> polegającą na wymierzeniu oskarżonemu innej kary niż wnioskowana przez prokuratora i uzgodniona z oskarżonym, a mianowicie orzeczenie dodatkowo nieuzgodnionego z oskarżonym przepadku dowodu rzeczowego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a> </p> <p>Podnosząc wskazane zarzuty, prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Apelacja oskarżyciela publicznego jest zasadna w części i prowadzić musiała do uchylenia zaskarżonego wyroku.</p> <p>Wyrok, będący przedmiotem zaskarżenia, został wydany bez przeprowadzenia rozprawy, jako uwzględnienie wniosku oskarżyciela publicznego o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy. „Sąd orzekający w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343)">art. 343 k.p.k.</a> jest związany wnioskiem umieszczonym przez prokuratora w akcie oskarżenia w tym sensie, że potrzeba dokonania jakichkolwiek w nim zmian, niezależnie od tego, czy na korzyść czy na niekorzyść oskarżonego, wymaga dokonania modyfikacji wniosku z udziałem stron bądź skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2011 r., V KK 382/10, LEX nr 785292). W wyroku WA 20/04 (OSNKW 2004, nr 1, poz. 14) Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd związany jest wnioskiem prokuratora co do wymiaru kary zasadniczej oraz <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->środków karnych</span> </strong> (takim jest m.in. przepadek przedmiotów, pochodzących bezpośrednio z przestępstwa, orzeczony na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a>), a orzeczenie wydane niezgodnie z takim wnioskiem stanowi obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia. W przedmiotowej sprawie prokurator w akcie oskarżenia nie wnosił o orzeczenia innego środka karnego poza obowiązkiem zapłaty kwoty 300 złotych tytułem zadośćuczynienia. W związku z powyższym, orzekając dodatkowo o przepadku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a>, sąd meriti dopuścił się obrazy przepisów postępowania, która miała oczywisty wpływ na treść wyroku. Wskazać przy tym należy, że z uzasadnienia wyroku wynika, że sąd I instancji miał świadomość, że ten element wyroku nie był uzgodnionym elementem wniosku złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> i oczywiście należy zgodzić się z sądem a quo, że rozstrzygnięcie w przedmiocie dowodu rzeczowego powinno się znaleźć w wyroku. W takiej sytuacji jednak sąd powinien bądź rozpoznać sprawę na zasadach ogólnych, bądź też dążyć do modyfikacji wniosku z udziałem stron, nie zaś wydawać wyrok niezgodny w swej treści z wnioskiem.</p> <p>Na marginesie należy przy tym stwierdzić, że zasadnicze wątpliwości budzi uznanie przez sąd meriti, że płyta, zawierająca zapis monitoringu, jest przedmiotem pochodzącym bezpośrednio z przestępstwa i należało orzec jej przepadek na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a> Mając na względzie chociażby treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 14)">art. 115 § 14 k.k.</a> należało rozważyć, czy płyta ta faktycznie jest dowodem rzeczowym.</p> <p>Sąd Okręgowy na gruncie przedmiotowej sprawy akceptuje pogląd, wynikający m.in. z uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego z 14 listopada 2007 roku, zgodnie z którą „Ustawowe uprawnienie Ministra Sprawiedliwości do delegowania sędziego do pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 77;art. 77 § 1)">art. 77 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych</a>, Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) może być w jego zastępstwie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19961060492" title="Ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów - Dz. U. z 1996 r. Nr 106, poz. 492 (art. 37;art. 37 ust. 5)">art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów</a>, jedn. tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 24, poz. 199 ze zm.) albo z jego upoważnienia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19961060492" title="Ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów - Dz. U. z 1996 r. Nr 106, poz. 492 (art. 37;art. 37 ust. 1)">art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów</a>) wykonywane przez sekretarza stanu lub podsekretarza stanu” (OSNKW 2007/12/85). Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwałach z dnia 27 stycznia 2009 roku (sygn. akt I KZP 23/08 i I KZP 24/08) w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2012 roku (SNO47/11), a także w wyroku z dnia 16 października 2013 roku, sygn. akt III KK 280/13. Sąd Okręgowy pomny jest również odmiennego stanowiska, zaprezentowanego przez Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 17 lipca 2013 roku, sygn. akt III CZP 46/13, jednakże tego stanowiska, zgodnie z którym organ pomocniczy Ministra Sprawiedliwości, jakim jest sekretarz stanu, bądź podsekretarz stanu, nie jest uprawniony w zastępstwie Ministra Sprawiedliwości do delegowania sędziego do pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie i takie decyzje, podjęte przez taki organ są sprzeczne z prawem i nieskuteczne nie akceptuje. W ocenie Sądu Okręgowego nie ma potrzeby dokonywać analizy prawnej zaistniałej sytuacji, wskazane stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z dnia 17 lipca 2013 roku ma charakter jednostkowy, dotyczący indywidualnej sprawy, i wystarczające jest stwierdzenie, że Sąd Okręgowy nie podziela zastrzeżeń, wyrażonych w uzasadnieniu tej uchwały. Dlatego zarzut apelacyjny, w tym zakresie należało uznać za bezpodstawny.</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obowiązkiem Sądu rozpoznającego sprawę będzie – w przypadku uznania, że zachodzą warunki do uwzględnienia wniosku złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> i zachodzi konieczność rozstrzygnięcia o dowodzie rzeczowym – doprowadzenie do modyfikacji złożonego wniosku, w przeciwnym zaś razie rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych.</p> </div>