II Ca 471/13
Суди загальної юрисдикції2013-11-28
Номер справи
II Ca 471/13
Дата рішення
2013-11-28
Тип
DECISION
Судді
Henryk HaakJanusz Roszewski (PRESIDING_JUDGE)Paweł Szwedowski
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt II Ca 471/13</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 28 listopada 2013 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong>
</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="167"/>
<col width="431"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>SSO Janusz Roszewski</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Sędziowie:</p>
</td>
<td>
<p>SSO Henryk Haak (spr.)</p>
<p>SSO Paweł Szwedowski</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. w Kaliszu</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">A. S.</span>
</p>
<p>z udziałem <span class="anon-block">S. S.</span>
</p>
<p>o podział majątku wspólnego</p>
<p>na skutek apelacji wnioskodawczyni</p>
<p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Kępnie VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z/s w <span class="anon-block">O.</span>
</p>
<p>z dnia 19 kwietnia 2013r. sygn. akt VI Ns 15/13</p>
<p>
<strong>
<!-- -->p o s t a n a w i a: </strong>
</p>
<p>I.
oddalić apelację,</p>
<p>II.
nie obciążać wnioskodawczyni kosztami postępowania apelacyjnego.</p>
<p>Sygn. akt II Ca 471/13</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Kępnie – VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w <span class="anon-block">O.</span> dokonał podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni <span class="anon-block">A. S.</span> oraz uczestnika postępowania <span class="anon-block">S. S.</span> w ten sposób, że na wyłączną własność uczestnika postępowania <span class="anon-block">S. S.</span> przyznał, znajdujące się w jego posiadaniu, ruchomości: komplet mebli, sokowirówkę, serwis kawowy i wazę podgrzewaną. Nadto Sąd Rejonowy zasądził od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni, tytułem spłaty, kwotę 1.250 zł z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się tego postanowienia i rozstrzygnął o kosztach postępowania.</p>
<p>Sąd Rejonowy dokonał następujących ustaleń.</p>
<p>Wyrokiem z dnia 9 października 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 1089/09 Sąd Okręgowy w Kaliszu rozwiązał przez rozwód związek małżeński wnioskodawczyni <span class="anon-block">A. S.</span> i uczestnika postępowania <span class="anon-block">S. S.</span>, zawarty dnia 7 czerwca 2008 r. Wnioskodawczyni i uczestnik postępowania nie zawierali umów majątkowych małżeńskich. W skład ich majątku dorobkowego wchodzą: komplet mebli zakupiony w czasie trwania małżeństwa, sokowirówka, serwis kawowy i waza podgrzewana o łącznej wartości 2.500 zł. Ruchomości te znajdują się w posiadaniu uczestnika postępowania.</p>
<p>Jako prezenty ślubne wnioskodawczyni i uczestnik postępowania otrzymali głównie pieniądze w kwocie 15.000 zł i 200 euro. Pieniądze te zostały zużyte w trakcie trwania małżeństwa.</p>
<p>Przed zawarciem małżeństwa uczestnik postępowania był właścicielem kawalerki. Wnioskodawczyni i uczestnik postępowania zamierzali w 2009 r. zakupić wspólnie większe mieszkanie od <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. B.</span>. Cena mieszkania oscylowała wokół kwoty 100.000 zł. Miała ona zostać uiszczona w trzech ratach, pierwsza 30.000 zł, a reszta miała być zapłacona z kredytu i ze sprzedaży mieszkania. Wnioskodawczyni i uczestnik postępowania nie mieli oszczędności na zapłatę ceny mieszkania. Poszukiwali oni źródeł, z których mogliby pożyczyć pieniądze na zakup mieszkania, pytali o możliwość zaciągnięcia pożyczki niektórych członków rodziny.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. S.</span> i <span class="anon-block">S. S.</span> pomiędzy sierpniem a wrześniem 2009 r. wpłacili właścicielom mieszkania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> zaliczkę na zakup mieszkania w wysokości 30.000 zł. Pieniądze na zaliczkę nie stanowiły ich majątku wspólnego, lecz zostały pożyczone od matki uczestnika postępowania <span class="anon-block">K. S.</span>. Wnioskodawczyni zerwała faktyczne pożycie z uczestnikiem postępowania, wyprowadziła się, a uczestnik postępowania zażądał zwrotu zaliczki od <span class="anon-block">B.</span>. Zwróconą kwotę przekazał swojej matce <span class="anon-block">K. S.</span>. Uczestnik postępowania mieszkanie przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> zakupił już sam po rozwodzie.</p>
<p>Postanowienie to – apelacją z dnia 25 czerwca 2013 r. – wnioskodawczyni <span class="anon-block">A. S.</span> zaskarżyła w części, w jakiej „nie uwzględniono przy podziale majątku wspólnego kwoty 33.000 zł stanowiącej sumę prezentów weselnych oraz oszczędności poczynionych przez strony w trakcie trwania małżeństwa”. Wniosła ona m.in. o zmianę zaskarżonego przez siebie postanowienia przez zasądzenie od uczestnika postępowania na jej rzecz „tytułem spłaty dalszej kwoty 16.500 zł stanowiącej ½ kwoty stanowiącej sumę prezentów weselnych oraz oszczędności poczynionych przez strony w trakcie trwania małżeństwa wraz z odsetkami ustawowymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia”.</p>
<p>Uczestnik postępowania <span class="anon-block">S. S.</span> wniósł o oddalenie apelacji oraz o zasądzenie od wnioskodawczyni na swoją rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.</p>
<p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</p>
<p>Apelacja nie jest zasadna.</p>
<p>Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia i wywody poczynione przez Sąd Rejonowy.</p>
<p>Skarżąca podnosi w swojej apelacji m.in. zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Zarzut ten nie jest uzasadniony.</p>
<p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału. Sąd Rejonowy dokonując tej oceny nie naruszył reguł oznaczonych w powołanym tu unormowaniu, dającym wyraz obowiązywaniu zasady swobodnej oceny dowodów.</p>
<p>Cechą istotną swobodnej oceny dowodów jest ich bezstronna ocena (por. np. K. Piasecki, w: <em>
<!-- -->Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do artykułów 1 - 505<sup>
<!-- -->14</sup>
</em>, pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2006, t. I, s. 1026). Takiej właśnie – tj. bezstronnej oceny – dokonał Sąd I instancji.</p>
<p>Wszechstronne rozważenie zebranego materiału oznacza uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych środków dowodowych, a mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności (por. W. Siedlecki,<em>
<!-- --> Realizacja zasady swobodnej oceny dowodów w polskim procesie cywilnym</em>, NP 1966, nr 4, s. 20). Sąd Rejonowy wszechstronnie rozważył zebrany w tej sprawie materiał. Swoje twierdzenia Sąd I instancji przekonująco i należycie uzasadnił.</p>
<p>W szczególności Sąd Rejonowy nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów i prawidłowo ustalił, iż jako prezenty ślubne wnioskodawczyni i uczestnik postępowania otrzymali głównie pieniądze w kwocie 15.000 zł i 200 euro oraz że pieniądze te zostały zużyte w trakcie trwania małżeństwa. Sąd Rejonowy nie przekroczył też granic swobodnej oceny dowodów i prawidłowo ustalił, iż pieniądze na zaliczkę na zakup mieszkania w wysokości 30.000 zł nie stanowiły majątku wspólnego wnioskodawczyni <span class="anon-block">A. S.</span> i uczestnika postępowania <span class="anon-block">S. S.</span>, lecz zostały pożyczone od matki uczestnika postępowania <span class="anon-block">K. S.</span>, a zwrócona później kwota przekazana <span class="anon-block">K. S.</span>.</p>
<p>Już wobec powyższego apelacja podlega oddaleniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>). O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie m.in. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>
</p>
<p>
<span class="anon-block">K.</span>, dnia 12 grudnia 2013 r.</p>
</div>