V Pa 135/13
Суди загальної юрисдикції2013-11-28
Номер справи
V Pa 135/13
Дата рішення
2013-11-28
Тип
SENTENCE
Судді
Agnieszka CzyczerskaAndrzej Marek (PRESIDING_JUDGE)Jacek Wilga
Правова підстава
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Sygn. akt</span> VPa 135/13</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> <strong>
<!-- -->Dnia</strong> 28 listopada 2013 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w składzie następującym:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący – SSO Andrzej Marek (spr.)</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sędziowie: SSO Jacek Wilga</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->SSR del. Agnieszka Czyczerska</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant:</strong> Ewa Sawiak</p>
<p>
<strong>
<!-- -->po rozpoznaniu w dniu</strong> 28 listopada 2013 roku <strong>
<!-- -->w Legnicy</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na rozprawie </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy z powództwa</strong> <span class="anon-block">H. S.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przeciwko</strong> <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">P.</span>
</p>
<p>o przywrócenie do pracy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na skutek apelacji</strong> powoda</p>
<p>
<strong>
<!-- -->od wyroku</strong> Sądu Rejonowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z dnia</strong> 21 czerwca 2013 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sygn. akt</strong> IV P 572/12</p>
<p>I.
<strong>
<!-- -->oddala apelację, </strong>
</p>
<p>II.
<strong>
<!-- -->zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. </strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013r. w sprawie o sygn. akt IV P 572/12 Sąd Rejonowy w Legnicy oddalił powództwo <span class="anon-block">H. S.</span> skierowane przeciwko <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> o przywrócenie do pracy (punkt I), zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 60,00 zł zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (punkt II) oraz orzekł, że nieziszczone w sprawie koszty sądowe ponosi Skarb Państwa (punkt III).</p>
<p>Powyższe rozstrzygniecie Sąd I instancji powziął po ustaleniu, iż przedmiotem działalności <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> było zaopatrywanie w narzędzia i rozwiązania techniczne czterech głównych kontrahentów, tj. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">C.</span>. Sąd I instancji ustalił również, iż od dnia 1 września 2002r. w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku ślusarza narzędziowego zatrudniony był <span class="anon-block">H. S.</span>. Do obowiązków powoda należało ustawianie narzędzi na terenie zakładu <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> oraz w centrum narzędziowym strony pozwanej. W dniu 12 marca 2010r. pracodawca rozwiązał z <span class="anon-block">H. S.</span> umowę o pracę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a> Wyrokiem z dnia 21 września 2010r. Sąd Rejonowy w Legnicy przywrócił powoda do pracy w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> na poprzednich warunkach, zaś wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010r. Sąd Okręgowy w Legnicy oddalił apelację strony pozwanej od wyroku z dnia 21 września 2010r. Z uwagi na fakt, iż <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nałożyła na powoda zakaz wstępu na jej teren, po przywróceniu do pracy <span class="anon-block">H. S.</span> wykonywał obowiązki pracownicze na terenie zakładu strony pozwanej na wydziale ostrzarni, gdzie zajmował się ustawianiem narzędzi oraz regeneracją frez i tarcz tokarskich, a następnie został przeniesiony do ustawiania tarcz tokarskich i frezów tarczowych do produkcji wałów korbowych. Z końcem lipca 2012r. strona pozwana utraciła kontrakt na świadczenie usług serwisowych na rzecz firmy<span class="anon-block">(...)</span>. Przetarg na świadczenie usług na rzecz tej spółki wygrała natomiast firma <span class="anon-block">(...)</span>, która złożyła grupie pracowników zatrudnionych dotychczas przy obsłudze tego kontrahenta w firmie <span class="anon-block">(...)</span> ofertę zatrudnienia. Z uwagi na powyższe, u strony pozwanej zachodziła konieczność likwidacji stanowisk pracy związanych z obsługą utraconego kontrahenta oraz przeprowadzenia zmian systemu organizacyjnego spółki, w ramach których z dniem 1 października 2012r. zlikwidowano stanowisko ustawiania frezów i tarcz tokarskich, zaś gniazdo służące do przygotowywania i ustawiania tych narzędzi zostało zwrócone właścicielowi. Z ustaleń faktycznych, jakie poczynił Sąd pierwszej instancji wynikało ponadto, iż strona pozwana nadal świadczy usługi na rzecz pozostałych kontrahentów, a w tym firmy <span class="anon-block">(...)</span>, która nie wyraziła zgody na wykonywanie na jej terenie obowiązków pracowniczych przez powoda. Po reorganizacji zakładu pracy, w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> utrzymano stanowiska pracy związane z naprawą narzędzi, obsługą obrabiarek konwencjonalnych, obsługą szlifierek numerycznych, na szlifierni konwencjonalnej oraz stanowisko spawacza. Stanowiska te powierzono pracownikom zatrudnionym w firmie przed lipcem 2012r. przy obsłudze kontraktu ze spółką <span class="anon-block">(...)</span>, którzy w przeciwieństwie do powoda posiadali kwalifikacje niezbędne do ich objęcia. Pismem z dnia 25 października 2012r., strona pozwana poinformowała <span class="anon-block"> (...) Związek Zawodowy (...)</span>, którego członkiem jest <span class="anon-block">H. S.</span> o zamiarze wypowiedzenia powodowi warunków umowy o pracę poprzez zmianę miejsca zatrudnienia wskazując, iż brak jest możliwości powierzenia powodowi obowiązków w dotychczasowym miejscu świadczenia pracy. Zarząd organizacji związkowej sprzeciwił się wypowiedzeniu zmieniającemu. W dniu 3 grudnia 2012r. powodowi doręczono pismo, w którym powołując się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 5)">art. 5 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> strona pozwana wypowiedziała powodowi umowę o pracę w części dotyczącej miejsca wykonywania pracy oraz wynagrodzenia. Jako przyczynę wypowiedzenia dotychczasowych warunków pracy i płacy wskazano niemożność dalszego zatrudnienia powoda. Stanowisko zajmowane dotychczas przez <span class="anon-block">H. S.</span> zostało zlikwidowane, powód został pozbawiony prawa wstępu na teren spółki <span class="anon-block">(...)</span>, natomiast do objęcia jednego ze stanowisk pracy na terenie siedziby spółki nie posiadał stosownych kwalifikacji. W wypowiedzeniu strona pozwana poinformowała, że po upływie okresu wypowiedzenia powód będzie zajmował stanowisko ślusarza narzędziowego na terenie <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, gdzie wystąpiło zapotrzebowanie na zatrudnienie pracownika do wykonywania obowiązków związanych z ustawianiem narzędzi za wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 2.734,00 zł brutto. Nadto pracodawca zapewniał powodowi dofinansowanie do najmu lokalu mieszkalnego na terenie <span class="anon-block">C.</span> w kwocie 500 zł. W dniu 8 lutego 2013r. powód, pouczony o konsekwencjach swego działania, przedłożył stronie pozwanej oświadczenie o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków. Sąd Rejonowy ustalił również, iż po rozwiązaniu kontraktu ze spółką <span class="anon-block">(...)</span>strona pozwana nie zatrudniała nowych pracowników do pracy w siedzibie firmy.</p>
<p>Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał powództwo <span class="anon-block">H. S.</span> za nieuzasadnione. Wskazał, iż stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a>, który znajduje odpowiednie zastosowanie do wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy, w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Sąd Rejonowy podkreślił, iż zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o związkach zawodowych bez zgody zarządu organizacji związkowej pracodawca nie może zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść imiennie wskazanego uchwałą zakładowej organizacji związkowej członka lub z innego pracownika będącego członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnionym do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy, za wyjątkiem, gdy dopuszczają to odrębne przepisy. Do przepisów szczególnych w rozumienia art. 32 ust. 1 cytowanej ustawy zaliczają się przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a>. Z art. 5 ust. 5 pkt 3 tej ustawy wynika, że w okresie objęcia szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub rozwianiem stosunku pracy pracodawca może pracownikowi, będącemu członkiem zarządu zakładowej organizacji związkowej, jedynie wypowiedzieć dotychczasowe warunki pracy i płacy. Jak wskazał dalej Sąd Rejonowy, jakkolwiek po utracie kontraktu z <span class="anon-block">(...)</span> u strony pozwanej doszło do zmniejszenia zatrudnienia o ponad 20 osób, to jednak pracownicy rozwiązywali umowy o pracę z własnej inicjatywy lub za porozumieniem stron, stąd wypowiedzenie warunków pracy dokonane <span class="anon-block">H. S.</span> podlegało ocenie w świetle art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, który stanowi, iż przepisy art. 5 ust. 3-7 i art. 8 stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmuje mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1 ustawy. Sąd Rejonowy skonstatował, iż przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że przyczyną wypowiedzenia powodowi warunków pracy była likwidacja stanowiska pracy. Powód, z uwagi na zakaz wstępu na teren spółki <span class="anon-block">(...)</span>oraz brak kwalifikacji do objęcia jednego ze stanowisk pracy utrzymanych na terenie siedziby spółki nie mógł wykonywać pracy odpowiadającej jego kwalifikacjom na terenie zakładów w <span class="anon-block">P.</span>. Jednocześnie pracodawca dysponował wolnym stanowiskiem pracy ślusarza narzędziowego w <span class="anon-block">C.</span>. Na zmianę miejsca wykonywania obowiązków pracowniczych zgody nie wyraził jednak zarząd O.Z.Z. <span class="anon-block"> (...)</span>. Zdaniem Sądu Rejonowego dokonanie powodowi wypowiedzenia zmieniającego pomimo sprzeciwu zarządu organizacji związkowej było dopuszczalne z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 10;art. 10 ust. 3)">art. 10 ust. 3</a>, który stanowi, iż pracodawca może wypowiedzieć warunki pracy i płacy pracownikom, których stosunek pracy podlega z mocy odrębnych przepisów szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem i wobec których jest dopuszczalne wypowiedzenie stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia, jeżeli z przyczyn określonych w ust. 1 nie jest możliwe dalsze ich zatrudnianie na dotychczasowych stanowiskach pracy. Jednocześnie pracodawca stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 38)">art. 38 k.p.</a> o zamiarze wypowiedzenia warunków zatrudnienia <span class="anon-block">H. S.</span> zawiadomił na piśmie reprezentującą pracownika zakładową organizację związkową, wskazując przyczynę tego działania. W konsekwencji wypowiedzenia dotychczasowych warunków umowy o pracę było dopuszczalne oraz skuteczne w świetle obowiązujących przepisów prawa. Ponadto Sąd Rejonowy ocenił zarzut naruszenia przez pracodawcę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 18)">art. 18</a>
<sup>
<!-- -->(
3a)</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (§ 1;§ 2)">§ 1 i § 2 k.p.</a> za nieuzasadniony. Wskazał, iż żaden z przesłuchanych w sprawie świadków nie potwierdził, aby strona pozwana w jakikolwiek sposób dyskryminowała pracowników mających status działaczy związkowych, a w szczególności, aby fakt przynależności związkowej stanowił kryterium wyboru pracownika do zwolnienia.</p>
<p>Powyższy wyrok zaskarżył w całości <span class="anon-block">H. S.</span>, zarzucając:</p>
<p>I.
naruszenie przepisu prawa procesowego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a>, poprzez dowolną, nie zaś swobodną ocenę materiału dowodowego:</p>
<p>1.
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na założeniu, że:</p>
<p>- strona pozwana nie dysponuje wolnym stanowiskiem pracy w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>, na którym mogłaby zatrudniać powoda zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami;</p>
<p>- pracownik logistyki <span class="anon-block">M. G. (1)</span> była w grupie produkcyjnej powoda, pracującej na hali <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>;</p>
<p>- nie było możliwości powierzenia powodowi tych stanowisk, które zostały utrzymane w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>;</p>
<p>- praca przy obsłudze obrabiarek <span class="anon-block"> (...)</span> różni się od pracy przy obsłudze szlifierek <span class="anon-block"> (...)</span>;</p>
<p>- powód został pozbawiony prawa wstępu na teren <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> ze swojej winy;</p>
<p>- wypowiedzenie powodowi warunków pracy poprzez przeniesienie go na stanowisko pracy w innej miejscowości nie jest dyskryminacją ze względu na przynależność związkową i nie miało żadnego związku z działalnością związkową powoda w O.Z.Z. <span class="anon-block"> (...)</span>, gdyż pozwana zatrudniała sześciu członków tej organizacji, którym nie wypowiedziano umów o pracę;</p>
<p>- strona pozwana wykazała dowodami z zeznań świadków, ze powód nie posiada kwalifikacji do obsługi obrabiarek i szlifierek <span class="anon-block"> (...)</span> umożliwiające powierzenie mu obowiązków na terenie <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>;</p>
<p>- nie można było uwzględnic zarzutu naruszenia przez stronę pozwaną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 18)">art. 18</a>
<sup>
<!-- -->3a</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (§ 1;§ 2)">§ 1 i § 2 k.p.</a>, gdyż z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że strona pozwana zatrudniała sześciu członków O.Z.Z. <span class="anon-block"> (...)</span>, którym nie wypowiedziano umów o pracę;</p>
<p>- strona pozwana od momentu wypowiedzenia powodowi umowy o prace w zakresie zmiany warunków pracy, nie zatrudnił żadnego pracownika na terenie <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>;</p>
<p>2. pominięcie przedłożonych i powołanych dowodów, mających istotny wpływ na wynik sprawy;</p>
<p>3. sprzeczność poczynionych ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym, co doprowadziło do błędnego założenia, że pracodawca nie naruszył przepisów o wypowiadaniu i rozwiązywaniu umów o pracę, a w konsekwencji do oddalenia powództwa;</p>
<p>II. naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię, a w szczególności:</p>
<p>1.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45)">art. 45 k.p.</a> w związku z art. 32 ust 1 ustawy o związkach zawodowych, poprzez przyjęcie, że powodowi nie przysługuje przywrócenie do pracy u strony pozwanej;</p>
<p>2.
art. 32 ust 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o związkach zawodowych poprzez przyjęcie, że powodowi nie przysługuje szczególna ochrona przed wypowiedzeniem i rozwiązaniem umowy o pracę;</p>
<p>3.
art. 10 ust 1, ust. 2 i ust. 3 w związku z art. 5 ust. 5 ustawy o szczególnych warunkach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników oraz w związku z art. 32 ust 1 ustawy o związkach zawodowych poprzez przyjęcie, że powoda nie dotyczą te regulacje prawne.</p>
<p>Wskazując na powyższe, <span class="anon-block">H. S.</span> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.</p>
<p>W odpowiedzi na apelacje strona pozwana wniosła o jej oddalenie oraz o rozstrzygniecie o kosztach postępowania apelacyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że zarzuty podniesione w apelacji są bezpodstawne i nieuzasadnione, gdyż Sąd I instancji nie naruszył przepisów prawa procesowego ani materialnego.</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sąd Okręgowy uznając ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy za prawidłowe i przyjmując je za własne, zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja jest nieuzasadniona.</p>
<p>Na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Ocena wiarygodności i mocy przeprowadzonych dowodów powinna odpowiadać regułom logicznego myślenia wyrażającym formalne schematy powiązań między podstawami wnioskowania i wnioskami oraz uwzględniać zasady doświadczenia życiowego będące wyznacznikiem granic dopuszczalnych wniosków i stopnia prawdopodobieństwa ich przydatności w konkretnej sytuacji. Jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, to taka ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, choćby dowiedzione zostało, że z tego samego materiału dałoby się wysnuć równie logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego wnioski odmienne. Tylko w przypadku wykazania, że brak jest powiązania, w świetle kryteriów wyżej wzmiankowanych, przyjętych wniosków z zebranym materiałem dowodowym, możliwe jest skuteczne podważenie oceny dowodów dokonanej przez sąd. Nie jest wystarczająca sama polemika naprowadzająca wnioski odmienne, lecz wymagane jest wskazanie, w czym wyraża się brak logiki lub uchybienie regułom doświadczenia życiowego w przyjęciu wniosków kwestionowanych.</p>
<p>Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I Instancji wyprowadził ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego logiczny poprawnie wniosek, iż po dniu 1 października 2012r. strona pozwana nie dysponowała na terenie <span class="anon-block"> zakładu (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> wolnym stanowiskiem pracy, na którym mogłaby zatrudniać powoda zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.</p>
<p>Okolicznością bezsporną na gruncie niniejszej sprawy było, iż po utracie kontraktu na obsługę spółki <span class="anon-block">(...)</span>, u strony pozwanej zachodziła konieczność likwidacji stanowisk pracy związanych z obsługą tego kontrahenta oraz przeprowadzenia zmian systemu organizacyjnego spółki, w ramach których z dniem 1 października 2012r. zlikwidowano stanowisko ustawiania frezów i tarcz tokarskich. Po tej dacie nie było zatem możliwości dalszego zatrudnienia powoda na dotychczas zajmowanym stanowisku. Sąd Odwoławczy miał na uwadze, iż w związku z reorganizacją firmy na terenie spółki utrzymano stanowisko spawacza oraz stanowiska pracy związane z obsługą obrabiarek konwencjonalnych oraz szlifierek sterowanych numerycznie. Jakkolwiek z treści zaświadczenia z dnia 29 stycznia 2012r. wynikało, iż w 1999r. <span class="anon-block">H. S.</span> odbył praktykę zawodową w zakresie obróbki mechanicznej obrabiarek konwencjonalnych i obrabiarek <span class="anon-block"> (...)</span>, to jednak z zeznań <span class="anon-block">P. B.</span> wynikało, iż stanowiska związane z obsługą tych urządzeń zostały powierzone pracownikom, którzy przed reorganizacją związaną z utratą kontraktu na obsługę <span class="anon-block">(...)</span> zajmowali stanowisko ślusarzy narzędziowych oraz posiadali kwalifikacje do obsługi obrabiarek. Należy przy tym wskazać, iż pracodawca nie ma obowiązku rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem nie będącym działaczem związkowym w celu zapewnienia stanowiska pracy dla pracownika, którego stosunek pracy podlega szczególnej ochronie na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, gdy jego stanowisko pracy jest likwidowane (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2001r., sygn. akt I PKN 695/00). Ponadto, z zeznań <span class="anon-block">P. B.</span> wynikało, iż do zatrudnienia na pozostałych stanowiskach, a w tym przy obsłudze szlifierki sterowanej numerycznie, <span class="anon-block">H. S.</span> nie posiadał stosownych kwalifikacji. Podkreślenia wymaga, iż w okresie zatrudnienia u strony pozwanej wnioskodawca pracował jako ślusarz narzędziowy, na ostrzarni, zajmował się również ustawianiem tarcz tokarskich i frezów tarczowych do produkcji wałów korbowych, natomiast <span class="anon-block">M. G. (2)</span> oraz <span class="anon-block">B. K.</span> zeznali, iż odbyte przez powoda szkolenie z zakresu obsługi obrabiarek konwencjonalnych oraz <span class="anon-block"> (...)</span> nie uprawniało do obsługi szlifierki <span class="anon-block"> (...)</span>, gdyż obsługa tego urządzenia wymagała odbycia odrębnego szkolenia. Tymczasem z zeznań <span class="anon-block">C. P.</span> wynikało, iż w okresie zatrudnienia u strony pozwanej powód nie starał się o dodatkowe przeszkolenie. Świadkowie <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> wskazali również, że żaden z pracowników nie wyraził gotowości przeszkolenia powoda argumentując, iż był on pracownikiem powolnym i nie angażował się w wykonywanie obowiązków. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w treści pism kierowanych przez stronę pozwaną do przewodniczącego O.Z.Z. <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 14 grudnia 2011r. oraz z dnia 13 stycznia 2012r., z których wynika, iż <span class="anon-block">H. S.</span> zarzucano m.in. lekceważący stosunek do powierzonych obowiązków.</p>
<p>Odnosząc się do zarzutu, iż po ustaniu zatrudnienia <span class="anon-block">H. S.</span>, w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą <span class="anon-block">P.</span> zwolniono dwóch pracowników, w miejsce których strona pozwana mogła zatrudnić powoda należało wskazać, iż z listy osób zatrudnionych w przedsiębiorstwie wynika, iż <span class="anon-block">R. S.</span> jest zatrudniony u strony pozwanej nieprzerwanie od 2000r. na stanowisku szlifierza konwencjonalnego. Ponadto, wbrew twierdzeniu <span class="anon-block">H. S.</span>, z treści pisma z dnia 17 kwietnia 2013r. wynika, iż umowę o pracę z <span class="anon-block">B. S.</span> rozwiązano umowę o pracę z dniem 31 maja 2013r., a pracownik ten zajmował u strony pozwanej stanowisko ślusarza narzędziowego w zakładzie <span class="anon-block">(...)</span>. Uwagę zwraca, iż wskazana spółka, w piśmie z dnia 4 listopada 2010r. oświadczyła, że nie wyraża zgody na wstęp <span class="anon-block">H. S.</span> na jej teren.</p>
<p>Jakkolwiek powód zarzucił, iż wyrokiem z dnia 21 września 2010r. Sąd Rejonowy w Legnicy w sprawie IV P 86/10 orzekł, iż zakaz wstępu na teren <span class="anon-block">(...)</span>nie stanowił przeszkody do wykonywania pacy na terenie <span class="anon-block"> (...)</span>, to w ocenie Sądu Okręgowego takie rozumienie treści uzasadnienia tego orzeczenia stanowi jego nadinterpretację. Podkreślenia wymaga, iż w uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy wywodził, iż powodowi nie sposób przypisać winy uzasadniającej rozwiązanie umowy o pracę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52)">art. 52 k.p.</a> ze spółką<span class="anon-block">(...)</span>. Przedmiotem postępowania nie była natomiast ocena, czy zawinione zachowanie powoda leżało u podstaw zakazu wstępu na teren <span class="anon-block"> (...)</span>. Wyrok ten został bowiem wydany w dniu 21 września 2010r., a wiec przed sporządzeniem pisma o zakazie wstępu na teren spółki. Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż pismo z dnia 4 listopada 2010r. zostało sporządzone na potrzeby niniejszego postępowania należało zauważyć, że świadek <span class="anon-block">M. R.</span> wskazał, iż nie zna <span class="anon-block">H. S.</span>, potwierdził, że jest autorem tego pisma oraz podał, iż pomimo przywrócenie powoda do pracy na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 21 września 2010r., zakaz wstępu powoda na teren spółki nie został cofnięty. Nadto przesłuchani w sprawie świadkowie <span class="anon-block">P. B.</span> oraz <span class="anon-block">M. W.</span> zeznali, iż mieli świadomość, iż powodowi zabroniono wykonywania obowiązków pracowniczych na terenie zakładu <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Sąd Odwoławczy miał również na uwadze, iż jakkolwiek z dniem 3 lipca 2013r. u strony pozwanej zatrudniono <span class="anon-block">A. D.</span>, to pracownikowi temu powierzono wykonywanie obowiązków szlifierza narzędziowego. Z zakresu obowiązków szlifierza narzędziowego wynikało natomiast, iż jest on odpowiedzialny m.in. za identyfikowanie narzędzi kierowanych do ostrzenia, kwalifikowanie narzędzi do szlifowania <span class="anon-block"> (...)</span> czy szlifowanie narzędzi na szlifierce konwencjonalnej. Zakres tych obowiązków jest zatem rodzajowo odmienny od czynności, jakie powód wykonywał w okresie zatrudnienia u strony pozwanej (ustawianie narzędzi i tarcz tokarskich). Niezależnie od powyższego należało zauważyć, iż w odpowiedzi na apelację strona pozwana wskazała, iż zatrudnienie <span class="anon-block">A. D.</span> stanowiło jedyną możliwość odzyskania szkody, jaką pozwana spółka poniosła w związku z koniecznością przejęcia części kosztów od spółki <span class="anon-block">(...)</span> związanych z kradzieżą pompowtryskiwaczy na jej terenie. Natomiast twierdzenie <span class="anon-block">H. S.</span>, iż Sąd Rejonowy nieprawidłowo ustalił, że pracownica strony pozwanej <span class="anon-block">M. G. (1)</span> była zatrudniona w grupie produkcyjnej na hali <span class="anon-block"> (...)</span> nie znajdowało odzwierciedlenia w uzasadnieniu orzeczenia. Zgodnie z treścią ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd pierwszej instancji, w okresie zatrudnienia u strony pozwanej <span class="anon-block">M. G. (1)</span> była pracownikiem logistyki, zaś do jej podstawowych obowiązków należała rejestracja prac wykonywanych na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>, jako podstawa rozliczeń z tym kontrahentem.</p>
<p>Za chybiony należało też uznać zarzut naruszenia prawa materialnego. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a>, który znajduje odpowiednie zastosowanie do wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy, w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Jednocześnie Sąd Rejonowy prawidłowo skonstatował, iż <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a> stanowi podstawę zasadności wypowiedzenia także z przyczyn dotyczących pracodawcy, w tym zwłaszcza z przyczyn wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawie o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 1997r., sygn. akt I PKN 20/97). Na gruncie niniejszej sprawy nie budziło wątpliwości, iż powód jako imiennie wskazany uchwałą zarządu O.Z.Z. <span class="anon-block"> (...)</span> do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy przez okres określony uchwałą zarządu podlegał ochronie stosunku pracy, o której mowa w art. 32 ustawy o związkach zawodowych. Istotne jest jednak, iż ust. 1 pkt. 2 tego przepisu dopuszcza możliwość jednostronnej zmiany warunków pracy lub płacy niekorzyść pracownika imiennie wskazanego uchwałą zarządu, a upoważnionego do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej w sytuacji, gdy dopuszczają to odrębne przepisy.</p>
<p>Sąd Rejonowy prawidłowo wskazał, iż tego rodzaju przepisem szczególnym jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 5;art. 5 ust. 5;art. 5 ust. 5 pkt. 3)">art. 5 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a>. Na gruncie niniejszej sprawy poza wypowiedzenie warunków pracy dokonane <span class="anon-block">H. S.</span> podlegało ocenie w świetle art. 10 ust. 1 powołanej ustawy. Jednocześnie Sąd Rejonowy prawidłowo zauważył, iż dokonanie powodowi wypowiedzenia zmieniającego pomimo sprzeciwu zarządu organizacji związkowej było dopuszczalne z uwagi na treść art. 10 ust. 3 tego aktu prawnego.</p>
<p>Jak wskazywano wyższej stanowisko pracy powoda zostało zlikwidowane ze względu na kontraktu na obsługę <span class="anon-block">(...)</span>, zaś z uwagi na zakaz wstępu na teren spółki <span class="anon-block">(...)</span>oraz brak kwalifikacji do objęcia jednego ze stanowisk pracy utrzymanych na terenie siedziby spółki <span class="anon-block">H. S.</span>nie mógł wykonywać pracy odpowiadającej jego kwalifikacjom na terenie zakładów w <span class="anon-block">P.</span>. Wobec zaistnienia okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a>, niezbędne było zawiadomienie na piśmie reprezentującą pracownika zakładową organizację związkową o zamiarze wypowiedzenia warunków umowy o pracę z podaniem przyczynach uzasadniającą dokonanie tej czynności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 38)">art. 38 k.p.</a>), czemu pracodawca dał wyraz w piśmie z dnia 25 października 2010r.</p>
<p>Ponadto, zdaniem Sądu Odwoławczego nie sposób przyjąć, iż ze względu na rodzaj i charakter zaproponowanej pracy można było oczekiwać, iż powód nie przyjmie zaoferowanych warunków. Decydując o wypowiedzeniu warunków umowy o pracę pracodawca kierował się faktem, iż w związku z rozszerzeniem kontraktu z firmą <span class="anon-block">(...)</span>o zakład w <span class="anon-block">B.</span>, w <span class="anon-block">C.</span> wystąpiło zapotrzebowanie na zatrudnienia pracownika w charakterze ślusarza narzędziowego. Zważyć należy, iż praca w <span class="anon-block">C.</span> odpowiadała w pełni kwalifikacjom powoda, na co wskazywali przesłuchani w sprawie <span class="anon-block">B. K.</span> oraz <span class="anon-block">M. P.</span>. Co więcej, pracodawca niezależnie od podwyższenia powodowi wysokości wynagrodzenia zasadniczego o kwotę 200 bez zmiany zakresu obowiązków, zaproponował wypłatę dodatku w wysokości 500 zł, zaś na rozprawie w dniu 15 lutego 2013r. zaoferował jego podwyższenie do kwoty 1.000 zł. Istotne jest przy tym, iż w miejscu przeniesienia powoda strona pozwana zatrudnia pracowników bez prawa do tego rodzaju świadczeń. Z powyższego wynika, iż propozycja pracodawcy zmierzała do zachowania stosunku pracy z powodem, zaś odrzucenie zaproponowanych warunków nie było obiektywnie uzasadnione.</p>
<p>Sąd Rejonowy prawidłowo skonstatował również, iż wypowiadając <span class="anon-block">H. S.</span> warunki zatrudnienia pracodawca nie dopuścił się naruszenia zasad równego traktowania w zatrudnieniu. W sytuacji, w której pracownik zarzuca naruszenie przepisów odnoszących się do dyskryminacji, powinien wskazać przyczynę dyskryminacji oraz okoliczności dowodzące nierównego traktowania z tej przyczyny (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2007r., sygn. akt II PK 180/2006), zaś obowiązkiem pracodawcy jest wykazanie, że to nierówne traktowanie było obiektywnie usprawiedliwione i nie wynikało z przyczyn pozwalających na przypisanie mu działania dyskryminującego pracownika. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, iż postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie nie wykazało, aby wypowiadając <span class="anon-block">H. S.</span> warunki zatrudnienia pracodawca naruszył zasadę niedyskryminacji. Przesłuchani w sprawie członkowie O.Z.Z. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">C. P.</span> oraz <span class="anon-block">M. G. (2)</span> zeznali, iż nie odczuwali, aby fakt przynależności związkowej oddziaływał w jakikolwiek sposób na ich status pracowniczy, a w szczególności, aby stanowił kryterium wyboru pracownika do zwolnienia. Wbrew twierdzeniu apelacji o dyskryminacji powoda nie świadczył również fakt, iż był on jedynym pracownikiem, wobec którego zastosowano przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a>. Strona pozwana wypowiedziała bowiem umowę o pracę również <span class="anon-block">M. G. (1)</span>. Ponadto, po utracie kontraktu na obsługę <span class="anon-block">(...)</span> stanowiska pracy utraciło około 20 pracowników spółki, wobec których nie zachodziła jednak konieczność zastosowania przepisów ustawy o zwolnieniach grupowych, bowiem ich stosunku pracy zostały rozwiązane za porozumieniem stron, bądź na mocy wypowiedzenia dokonanego przez pracownika.</p>
<p>W tym stanie rzeczy, apelacja pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu w oparciu o treść art. 385k.p.c.</p>
</div>