II Ka 882/13

<p>Sygn. akt II Ka 882/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Zamościu II Wydział Karny w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Urszula Zwolak</p> <p>Protokolant: st.sekr.sąd. Krystyna Duras</p> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Krzysztofa Borka oraz oskarżyciela publicznego funkcjonariusza z Urzędu Celnego w Zamościu Artura Mazurka </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z art.305 ust.1 ustawy z dnia 30.06.200 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 ()">Prawo własności przemysłowej</a> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Biłgoraju</p> <p>z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt II K 590/13</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę <span class="anon-block">A. S.</span> przekazuje Sądowi Rejonowemu w Biłgoraju do ponownego rozpoznania.</p> <p>/-/ Na oryginale właściwy podpis.</p> <p>Sygn. akt II Ka 882/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Uzasadnienie faktyczne: </strong> </p> <p>Prokurator Rejonowy w Biłgoraju oskarżył <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> o to, że:</p> <p>w dniu 23 stycznia 2013 r. dokonał obrotu towarami w postaci 132 par skarpet (skarpety oznaczone marką <span class="anon-block"> (...)</span> – 64 pary, skarpety oznaczone marką <span class="anon-block"> (...)</span> – 68 par) oznaczonych podrobionym znakiem towarowym;</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 305;art. 305 ust. 1)">art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy w Biłgoraju wyrokiem z dnia 17 września 2013 roku wydanym w sprawie IIK 590/12 na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> postępowanie wobec <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> umorzył;</p> <p>koszty postępowania Sąd przejął na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację w tej sprawie wniósł Prokurator Rejonowy w Biłgoraju. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425 § 1 i 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 k.p.k.</a> zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>1). obrazę przepisów postępowania w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> poprzez zastosowanie tegoż przepisu jako podstawy umorzenia sprawy przeciwko <span class="anon-block">A. S.</span> z uwagi na powagę rzeczy osądzonej w sprawie o wykroczenie IIW 243/13 w sytuacji, gdy przepis ten może mieć zastosowanie jedynie wówczas, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się, a takim postępowaniem nie jest postępowanie w sprawach o wykroczenia, które to uchybienie miało wpływ na treść wyroku;</p> <p>2). błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na bezpodstawnym przyjęciu, iż czyn zarzucony oskarżonemu wyczerpujący dyspozycję z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 305;art. 305 ust. 1)">art. 305 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej</a> polegający na dokonaniu obrotu towarami w postaci 132 par skarpet (skarpety oznaczone marką <span class="anon-block"> (...)</span> – 64 pary, skarpety oznaczone marką <span class="anon-block"> (...)</span> – 68 par) oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi był przedmiotem rozpoznania w sprawie o wykroczenie prowadzonej pod sygn. akt IIW 243/13, gdzie został zakwalifikowany z innego przepisu, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 4)">art. 91 § 4 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.s.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 4)">art. 65 § 4 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a>, które to błędne ustalenia Sądu doprowadziły w konsekwencji do niesłusznego umorzenia postępowania karnego wobec <span class="anon-block">A. S.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a>, co miało wpływ na treść orzeczenia.</p> <p>Skarżący podnosząc te zarzuty, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> Sądowi Rejonowemu w Biłgoraju do ponownego rozpoznania w innym składzie.</p> <p> <strong> <!-- --> Uzasadnienie prawne:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja prokuratora jest całkowicie zasadna, gdyż podniesione zarzuty są celne i trafnie wskazują uchybienia i błędy popełnione przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku.</p> <p>Sąd Rejonowy błędnie zinterpretował przesłanki umorzenia postępowania ujęte w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a>.</p> <p>Faktem jest, że w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> w sprawie o sygnaturze akt IIW 243/13 toczyło się i zakończyło się prawomocnym wyrokiem postępowanie o zachowanie historycznie tożsame z czynem zarzuconym oskarżonemu aktem oskarżenia w niniejszej sprawie, jednak było to postępowanie w sprawie o <strong> <!-- -->wykroczenie</strong>, tymczasem nawet literalne brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> odnosi się do postępowania <strong> <!-- -->karnego</strong>. Mimo, że za wykroczenie i przestępstwo wymierzane są w postępowaniach sądowych kary, to postępowania te nie są tożsame i nie można ich obu uznawać za postępowania karne. Postępowanie karne bowiem, to prawnie uregulowana działalność organów procesowych i innych uczestników procesu, zmierzająca do realizacji prawa karnego materialnego, którego przedmiotem jest kwestia odpowiedzialności karnej określonej osoby za zarzucany jej czyn stanowiący <strong> <!-- -->przestępstwo. </strong>W takim ujęciu postępowanie toczące się w sprawie o wykroczenie postępowaniem karnym nie jest. Trafnie więc podnosi prokurator, iż prawomocne zakończenie postępowania toczącego się w sprawie o wykroczenie, nie może stanowić przeszkody procesowej ujętej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1)">art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> – powagi rzeczy osądzonej – dla postępowania wszczętego wniesieniem aktu oskarżenia w sprawie karnej.</p> <p> <em> <!-- -->Postępowanie zmierzające do realizacji normy materialnej innej gałęzi prawa niż prawo karne nie może być uznane za "postępowanie karne" w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a>, a więc takim postępowaniem nie jest też postępowanie w sprawach o wykroczenia.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Wcześniejsze zakończenie postępowania innego niż postępowanie karne, choćby co do tego samego czynu tej samej osoby, nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a>). </em>(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2012 r. IV KK 392/11, opubl.: OSNKW 2012/5/50, Biul.SN 2012/5/15).</p> <p>W tym zakresie orzecznictwo Sądu Najwyższego jest ustabilizowane i można już mówić o linii orzeczniczej, również komentatorzy przepisów procedury nie wypracowali odmiennego stanowiska, a Sąd Okręgowy prezentowane stanowisko Sądu Najwyższego w całości podziela.</p> <p>W takiej sytuacji interpretację przesłanek <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> zaprezentowaną przez Sąd Rejonowy w Biłgoraju w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie sposób podzielić.</p> <p>Sąd Okręgowy podziela w całej rozciągłości argumenty przywołane przez skarżącego zarówno w zarzutach apelacyjnych, jak też w uzasadnieniu apelacji.</p> <p>Powyżej przytoczone argumenty i wywody stały się podstawą uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy.</p> <p>Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi merytorycznie postępowanie karne jeśli nie ustali innych procesowych przeszkód do rozpoznania sprawy.</p> <p>/-/ Na oryginale właściwy podpis.</p> </div>