VI GC 348/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI GC 348/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 28 listopada 2013 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki</p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: st.sekr.sądowy Joanna Mikulska</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. w Rzeszowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa: <span class="anon-block"> Firmy (...)</span> <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block"> (...) Spółki Jawnej</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>przeciwko: <span class="anon-block">M. N.</span> i <span class="anon-block">B. S.</span> wspólnikom <span class="anon-block"> spółki cywilnej (...)</span>.U.H. <span class="anon-block"> (...) S.C.</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  uchyla nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wydany przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w dniu 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt <br/>VI GNc 475/13 w części dotyczącej należności głównej w kwocie 5.200 zł (pięć tysięcy dwieście złotych) i w tym zakresie postępowanie umarza,</p> <p>II.  utrzymuje w mocy opisany wyżej nakaz zapłaty w pozostałej części.</p> <p>Sygn. akt VI GC 348/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> Firma (...)</span> <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> w <span class="anon-block">S.</span> w pozwie skierowanym przeciwko pozwanym <span class="anon-block">M. N.</span> i <span class="anon-block">B. S.</span> <span class="anon-block"> (...) Spółki Cywilnej (...)</span>.U.H. <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">S. B.</span> domagał się zasądzenia solidarnie od w/w kwoty 143.547,65 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, oraz kosztów postępowania.</p> <p>Uzasadniając pozew powód podał, że strony sporu w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej prowadziły między sobą współpracę handlową. W okresie od października 2010 r. do listopada 2011 r. powód sprzedał pozwanym artykuły handlowe w postaci urządzeń elektrycznych. Zarówno towar, jak i faktury zostały pozwanym wydane. Skierowane do nich wezwanie do zapłaty okazało się bezskuteczne, pomimo potwierdzenia w dniu 31 grudnia 2012 r. przez wspólnika <span class="anon-block">B. S.</span> salda zobowiązań pieniężnych. Powód podał ponadto, że pozwani pismem z dnia 6 marca 2013 r. przedstawili terminarz spłat zaległych faktur, jednakże i tego zobowiązania nie dotrzymali.</p> <p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie na podstawie twierdzeń pozwu, oraz załączonych dowodów w postaci potwierdzenia salda na dzień 31 grudnia <br/>2012 r. (k. 15,16) i pisma zawierającego terminarz spłat (k. 17) nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym zobowiązał pozwanych do zapłaty na rzecz powoda solidarnie kwot dochodzonych pozwem.</p> <p>Zarzuty od tego nakazu wnieśli pozwani, którzy zarzucili powodowi:</p> <p>1.  przedwczesność powództwa, wobec odmiennych ustaleń stron procesu <br/>w zakresie spłaty zobowiązania dochodzonego pozwem,</p> <p>2.  niewykazanie przez powoda wysokości zobowiązania,</p> <p>3.  niewykazanie przez powoda okoliczności wydania rzeczy pozwanym,</p> <p>4.  przedawnienia roszczenia w części, tj. co do kwoty 33.586,67 zł.</p> <p>Pozwani złożyli ponadto wniosek o skierowanie sprawy do mediacji, celem ugodowego zakończenia sporu, w tym ustalenia harmonogramu spłaty wierzytelności objętej pozwem oraz ustalenia terminu płatności odsetek.</p> <p>Przedstawiając w/w zarzuty i wnioski pozwani wnosili o uchylenie w całości nakazu zapłaty oraz oddalenie powództwa, a także o zasądzenie od powoda na ich rzecz kosztów postępowania (k. 26-29).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Do pozwu powód nie przedłożył dowodów w postaci faktur lub innych dokumentów, na podstawie których wydano pozwanym sprzedany towar. <br/>W wezwaniu do zapłaty numer <span class="anon-block"> (...)</span> wskazano numer dowodu <br/>za którym wydano towar, datę wydania, wysokość należności, termin zapłaty, dni zwłoki, a także wysokość należnych powodowi odsetek za nieterminowe płatności (k. 13,14). Na wezwaniu tym znajduje się podpis jednego ze wspólników, tj. <span class="anon-block">B. S.</span>, co świadczy, że zostało mu skutecznie doręczone. Podpis w/w świadka znajduje się również na potwierdzeniu salda na dzień 31 grudnia 2012 r., w którym wyspecyfikowano dokładnie te same dane, które zawarte były na w/w wezwaniu do zapłaty (k. 15-16).</p> <p>W toku sporu pozwani nie kwestionowali faktu otrzymania <br/>w/w dokumentów, nie wykazali również, aby w odpowiedzi na nie kierowali do powoda w formie pisemnej jakiekolwiek zastrzeżenia. Dodatkowo, w dniu <br/>6 marca 2013 r. świadek <span class="anon-block">B. S.</span> swoim podpisem potwierdził terminarz spłat zaległych faktur na kwotę równą należności wskazanej zarówno <br/>w wezwaniu do zapłaty, jak i w potwierdzeniu salda (k. 17).</p> <p>Pomimo powyższego, w zarzutach od nakazu zapłaty pozwani podnieśli, iż powód wystąpił przedwcześnie z powództwem i nie wykazał zarówno wysokości zobowiązania, jak i okoliczności wydania towaru pozwanym.</p> <p>W toku sporu powód, w piśmie procesowym z 21 października 2013 r. podtrzymał w całości żądanie pozwu przedstawiając swoje ostateczne stanowisko w sprawie, a ponadto wyjaśnił, iż nie wyraża zgody na mediację. Powód podniósł, iż pozwani twierdząc z jednej strony, że nie zostało wykazane dostarczenie im towaru, przyznają jednocześnie w zarzutach od nakazu, że kilkukrotnie rozmawiali z przedstawicielami powoda i deklarowali spłatę ratalną wraz z odsetkami. Podniesiony przez pozwanych zarzut przedawnienia – zdaniem powoda - nie zasługuje na uwzględnienie, a to wobec zachowania pozwanych, którzy uznali dług nie tylko w dniu 31 grudnia 2013 r., ale dodatkowo 6 marca 2013 r. Uznanie roszczenia dokonane przez pozwanych stanowiło w rzeczywistości zrzeczenie się przez nich przedawnienia roszczenia co do kwoty wskazanej w zarzutach.</p> <p>Na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. Sąd przeprowadził dowód <br/>z przesłuchania stron, które podtrzymały swoje dotychczasowe stanowisko <br/>w sprawie. Jednocześnie przedstawiciel powoda, <span class="anon-block"> (...) spółki (...)</span> przyznał, że w toku sporu pozwani zapłacili łącznie kwotę 5.200 zł (vide: protokół – k. 78 – 79 i nagranie – k. 80).</p> <p>Sąd Okręgowy, oceniając przedłożone przez strony postępowania dowody <br/>i podnoszone przez nie zarzuty uznał, iż roszczenie powoda zasługuje na uwzględnienie w całości. Nie budzi wątpliwości fakt, że strony sporu pozostawały w stosunkach handlowych, polegających na sprzedawaniu przez powodową Spółkę pozwanym towarów, za które wystawione zostały faktury. Pozwani, zarówno w zarzutach od nakazu zapłaty, jak i wspólnik <span class="anon-block">B. S.</span>, słuchany na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. nie kwestionowali, iż z powodem prowadzone były rozmowy na temat spłaty zobowiązania. Również świadczą o tym w sposób jednoznaczny dowody z dokumentów w postaci potwierdzenia salda i terminarza spłat zaległych faktur. Dopiero w zarzutach od nakazu zapłaty pozwani podnieśli zarzut przedawnienia części roszczenia, co do kwoty 33.586,67 zł.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, a zwłaszcza zachowanie pozwanych, którzy przez cały czas kontaktów z powodem utwierdzali go w przekonaniu, że sporna kwota zostanie zapłacona w całości, dają podstawę do zastosowania również zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc</a> (vide: między innymi wyrok Sądu Najwyższego z 20 października 2011 r., sygn.</p> <p>IV CSK 16/11, oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 5 kwietnia 2013r. sygn. I ACa 1346/12).</p> <p>Uwzględnienie zarzutu przedawnienia podnoszonego przez pozwanych, stanowiłyby, zdaniem Sądu nadużycie prawa. Powód mógł bowiem oczekiwać – przy uwzględnieniu prowadzonych między stronami rozmów, oraz złożonych deklaracji w formie pisemnej – że zarzut ten przez pozwanych nie zostanie podniesiony. Powód - jak wynika z zeznań wspólnika <span class="anon-block">A. S.</span>, licząc na ciągle obiecywaną przez pozwanych spłatę długu - dopiero po upływie <br/>4 miesięcy od deklarowanej płatności pierwszej z rat określonych <br/>w terminarzu spłat zaległych faktur, wystąpił z roszczeniem na drogę sądową. Pomimo upływu kolejnych terminów, które pozwani sami przecież wskazali, dwie płatności nastąpiły dopiero w trakcie sporu. O zachowaniu pozwanych, świadczącym jednoznacznie, że chcieli oni jak najdłużej odroczyć termin płatności, stanowi również wniosek złożony przez nich w zarzutach od nakazu zapłaty o skierowanie sprawy do mediacji celem ugodowego zakończenia sporu.</p> <p>Sąd Okręgowy podzielił pogląd powoda, iż uznanie pozwanych dokonane w w/w dokumentach, tj. potwierdzeniu salda i terminarzu spłat stanowiło w istocie zrzeczenie się zarzutu przedawnienia (vide: m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 12 października 2006 r., sygn. I CSK 119/06, <br/>i wyrok Sądu Najwyższego z 21 listopada 2008 r., sygn. V CSK 164/08)/. Pozwani skutecznie od tak złożonego oświadczenia nie uchylili się. Dlatego też zobligowani są do zapłaty na rzecz powoda całej nie uiszczonej dotychczas należności. Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanego <span class="anon-block">B. S.</span> <br/>o „rozdzielenie i rozliczenie zobowiązania na każdego ze wspólników”, a to wobec treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 864)">art. 864 kc.</a> Ponadto, nadmienić należy iż przedmiotem niniejszego sporu nie jest rozlicznie wspólników spółki cywilnej.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd przyjął jako podstawę rozstrzygnięcia <br/>w zakresie należności głównej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 kc</a>, w zakresie odsetek <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 455)">art. 481 § 1 <br/>i art. 455 kc.</a> </p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 kpc</a>.</p> <p>W związku z zapłatą przez pozwanych w toku sporu kwoty 5.200 zł <br/>i ograniczenia powództwa w tym zakresie przez powoda, Sąd działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 kpc</a> uchylił nakaz zapłaty w tej części i postępowanie umorzył (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 kpc</a>), o czym orzeczono w punkcie I wyroku.</p> <p>W pozostałej części nakaz zapłaty został utrzymany w mocy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 kpc</a> ( pkt II wyroku).</p> </div>