II Ca 299/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 299/13</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="173"/> </colgroup> <tr> <td/> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="708"/> </colgroup> <tr> <td> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> </div> </td> </tr> <table> <colgroup> <col width="80"/> <col width="211"/> <col width="32"/> <col width="96"/> <col width="331"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>Dnia</p> </td> <td> <p>28 listopada 2013r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący</p> </td> <td colspan="3"> <p>SSO Bogumił Goraj</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Sędziowie</p> </td> <td colspan="3"> <p>SO Wojciech Borodziuk (spr.)</p> <p>SO Irena Dobosiewicz</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant</p> </td> <td colspan="3"> <p>sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013r. w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>na rozprawie</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. J.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>o zapłatę</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>na skutek apelacji powoda</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>z dnia 30 stycznia 2013r. sygn. akt. I C 3669/12</p> </td> </tr> </table> <p>I/ oddala apelację,</p> <p>II/ zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 300 zł (trzysta) tytułem</p> <p>zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->II Ca 299/13 </strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 roku po rozpoznaniu sprawy z powództwa <span class="anon-block">K. J.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę:</p> <p>1. uchylił wyrok zaoczny z dnia 26 października 2012 roku;</p> <p>2. oddalił powództwo;</p> <p>3. zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <span class="anon-block">K. J.</span> pozwem z dnia 26 lipca 2012 r. wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 3.200 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 7 maja 2009 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 4 kwietnia 2009 r. w <span class="anon-block">G.</span>, na głównej drodze prowadzącej przez wieś, doszło do kolizji między jego samochodem marki <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">nr rej (...)</span> i ciągnikiem rolniczym <span class="anon-block">marki U.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, którego właściciel jest ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej u pozwanego. Kierujący ciągnikiem nie ustąpił pierwszeństwa jadącemu prawidłowo z naprzeciwka powodowi, który, chcąc uniknąć kolizji, zjechał na pobocze, lecz mimo to uderzył w przód ciągnika i zatrzymał się w przydrożnym rowie. Pozwany początkowo dokonał rozliczenia szkody w pojeździe powoda na zasadzie szkody całkowitej i ustalił odszkodowanie w wysokości 3.200 zł, ale ostatecznie odmówił jego wypłaty wskazując, iż uszkodzenie pojazdu powoda nie mogło powstać w wyniku kolizji z ciągnikiem.</p> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 26 października 2012 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy uwzględnił żądanie powoda w całości.</p> <p>W sprzeciwie od wyroku pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności oraz o zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu pozwany przyznał, że w dniu 4 kwietnia 2009 r. był ubezpieczycielem odpowiedzialności cywilnej posiadacza ciągnika rolniczego o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ramach obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów. Jednocześnie podniósł zarzut przedawnienia roszczenia o odszkodowanie wskazując, że pismem z dnia 6 maja 2009 r. zawiadomił powoda o odmowie wypłaty odszkodowania. Zdaniem pozwanego roszczenie powoda przedawniło się nie później niż 21 maja 2012 r., a dalsza korespondencja pomiędzy stronami nie miała wpływu na rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia roszczenia, który rozpoczynał się od dnia otrzymania przez powoda oświadczenia pozwanego o odmowie świadczenia. Z ostrożności procesowej pozwany zakwestionował powództwo, także co do zasady. W toku likwidacji szkody pozwany ustalił, iż do uszkodzenia pojazdu powoda nie mogło dojść w okolicznościach wskazanych przez uczestników rzekomej kolizji.</p> <p>W dalszym toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowisko.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny.</p> <p>Powód telefonicznie zgłosił szkodę komunikacyjną u pozwanego w kwietniu<br/>2009 r.</p> <p>W ramach postępowania likwidacyjnego powód twierdził, że w dniu 4 kwietnia 2009 r. około godziny 14.00 w <span class="anon-block">G.</span> doszło do kolizji między jego samochodem marki <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">numer rejestracyjny (...)</span> i ciągnikiem rolniczym <span class="anon-block">marki U.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>. Powód wskazywał, że kierujący ciągnikiem nie ustąpił mu pierwszeństwa. W dniu 4 kwietnia 2009 r. pozwany ubezpieczał w ramach obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów posiadacza ciągnika rolniczego o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>.</p> <p>Po dokonaniu oględzin uszkodzonego pojazdu powoda pozwany stwierdził wystąpienie szkody całkowitej ustalając jej wysokość na kwotę 3.200 zł. Pismem z dnia 6 maja 2009 r. pozwany poinformował jednak powoda, że odszkodowanie nie zostanie przyznane, gdyż jego zdaniem uszkodzenie powoda nie mogło powstać w wyniku kolizji z ciągnikiem rolniczym <span class="anon-block">marki U.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>.</p> <p>Pełnomocnik powoda w piśmie z dnia 21 maja 2009 r., które zostało doręczone pozwanemu w dniu 25 maja 2009 r. odwołał się od decyzji ubezpieczyciela wnosząc o przyznanie odszkodowania.</p> <p>W piśmie z dnia 9 października 2009 r. pełnomocnik powoda po raz kolejny odwołał się do stanowiska pozwanego wnosząc o przyznanie odszkodowania. Pozwany w piśmie z dnia 22 stycznia 2010 r. ostatecznie oświadczył, że nie znalazł podstaw do zmiany swej decyzji.</p> <p>Pozwany w piśmie z dnia 14 maja 2009 r. złożył do Prokuratury Rejonowej <span class="anon-block">B.</span>-<span class="anon-block">P.</span> zawiadomienie o możliwości popełnienia przez powoda działającego wspólnie z kierującym ciągnikiem przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> Postanowieniem z dnia 30 października 2009 r. umorzono śledztwo w tej sprawie.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne między stronami, przedłożone dokumenty, w tym dokumenty zgromadzone w aktach szkody, których strony nie kwestionowały, a Sąd uznał je za wiarygodne.</p> <p>Sąd pominął dowód z przesłuchania świadków na okoliczność przebiegu zdarzenia z dnia 04 kwietnia 2009 r. z uwagi na skutecznie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia zgłoszonego przez powoda roszczenia.</p> <p>W dalszej kolejności Sąd zwrócił uwagę, że spór w rozpoznawanej sprawie dotyczył nie tylko kwestii odpowiedzialności pozwanego zakładu ubezpieczeń za szkodę w mieniu powoda powstałą w dniu 4 kwietnia 2009 r., ale także kwestii przedawnienia roszczenia.</p> <p>Strona pozwana podniosła, że skoro pismem z dnia 6 maja 2009 r. zawiadomiła powoda o odmowie wypłaty odszkodowania, to z chwilą doręczenia tego pisma rozpoczął bieg 3 letni termin przedawnienia. Z kolei powód twierdził, że termin ten rozpoczął bieg dopiero od doręczenia kolejnej decyzji o odmowie wypłaty odszkodowania z dnia 22 stycznia 2010 r. Zdaniem powoda wcześniejszego zgłoszenia samego zdarzenia nie można utożsamiać ze zgłoszeniem roszczenia.</p> <p>W ocenie Sądu Rejonowego podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia zgłoszonego przez powoda roszczenia był zasadny i znajdował oparcie w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>, który przewiduje, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.</p> <p>W tym zakresie Sąd zważył, że w przypadku umów ubezpieczenia przepisem szczególnym dotyczącym przedawnienia roszczenia jest art, 819 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 3)">§3 k.c.</a>, zgodnie z którym w wypadku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej roszczenie poszkodowanego do ubezpieczyciela o odszkodowanie lub zadośćuczynienie przedawnia się z upływem terminu przewidzianego dla tego roszczenia w przepisach o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym lub wynikłą z niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania.</p> <p>W przypadku umowy ubezpieczenia OC, roszczenie poszkodowanego do ubezpieczyciela przedawnia się zatem z upływem terminu przewidzianego dla tego roszczenia w przepisach o odpowiedzialności deliktowej, a zatem ubezpieczyciel do tego czasu będzie zobowiązany do wypłaty odszkodowania. W przypadku odpowiedzialności deliktowej, konieczne jest zatem dokonanie analizy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442(2);art. 442(2) § 1)">art. 442^{<!-- -->2}§1 k.c.</a> Zgodnie z jego brzmieniem roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. W niniejszej sprawie nie budziło żadnych wątpliwości, że powód już w kwietniu 2009 r. miał wiedzę o podmiotach odpowiedzialnych za szkodę i że już wówczas rozpoczął swój bieg 3 letni termin przedawnienia.</p> <p>Jednocześnie Sąd podkreślił, że dla rozstrzygnięcia sporu kluczowe znaczenie ma także przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 §4 k.c.</a>, który stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie do ubezpieczyciela przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia.</p> <p>Przepis ten wprowadza odmienne zasady przedawnienia roszczeń w stosunku do zasad ogólnych, według których przerwanie biegu przedawnienia roszczeń z umowy ubezpieczenia następuje nie tylko na skutek czynności dokonanej przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętej bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia lub też na skutek uznania roszczenia przez podmiot, przeciwko któremu ono przysługuje.</p> <p>W ocenie Sądu na podstawie wskazanego wyżej przepisu, wbrew temu co twierdziła strona powodowa, już zgłoszenie samego zdarzenia objętego ubezpieczeniem wywołuje skutek prawny w postaci przerwania biegu przedawnienia. Nie zachodzi zatem konieczność wyraźnego zgłoszenia roszczenia odszkodowawczego.</p> <p>Niemniej jednak zdaniem Sądu, powód kontaktując się z pozwanym telefonicznie zgłosił roszczenie o wypłatę odszkodowania, a nie tylko, że doszło do zdarzenia, za które pozwany ponosił odpowiedzialność. W aktach szkody znajduje się wypełniony wówczas przez pracownika pozwanego druk „zgłoszenia szkody w pojeździe", z którego wynika, że powód w tej rozmowie informował przecież co zostało uszkodzone w jego samochodzie, a zatem faktycznie zgłaszał jakiego doznał uszczerbku majątkowego (szkody). Powód kontaktując się telefonicznie w kwietniu 2009 r. z pozwanym, co przyznał w trakcie informacyjnego przesłuchania na rozprawie, przerwał bieg terminu przedawnienia przysługującego mu roszczenia odszkodowawczego. Wskazany wyżej termin rozpoczął ponownie swój bieg po doręczeniu powodowi decyzji z dnia 6 maja 2009 r. o odmowie wypłaty odszkodowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 §4 k.c.</a>).</p> <p>Wprawdzie w aktach sprawy brak było dowodu doręczenia tego pisma, to jednak fakt sporządzenia, w dniu 21 maja 2009 r. przez pełnomocnika powoda, odwołania od tej decyzji świadczy o otrzymaniu przez powoda wspomnianej decyzji przed ta datą. Sąd uznał zatem, że najpóźniej od dnia 21 maja 2009 r. na nowo rozpoczął biec 3 letni termin przedawnienia roszczenia powoda. Tym samym z upływem dnia 21 maja 2012 r. roszczenie to uległo przedawnieniu. Tymczasem powództwo zostało wytoczone w dniu 26 lipca 2012 r.</p> <p>Sąd tym samym nie podzielił stanowiska powoda, że poprzez ponowne zgłoszenie szkody (ewentualnie roszczenia odszkodowawczego) doszło do kolejnego przerwania biegu przedawnienia zgłoszonego roszczenia i że dopiero po otrzymaniu kolejnej decyzji odmownej z dnia 22 stycznia 2010 r. rozpoczął biec termin przedawnienia, uznając, że pogląd taki jest sprzeczny z językową wykładnią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 §4 k.c.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy także podkreślił, że powód na etapie postępowania likwidacyjnego był reprezentowany przez profesjonalnych pełnomocników, nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że podniesienie przez pozwanego zarzutu przedawnienia było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Powód nie sprecyzował także jakie konkretne zasady miały zostać naruszone działaniem pozwanego. Uwadze powoda uszło poza tym, że postępowanie likwidacyjne w niniejszej sprawie zostało zakończone przed upływem okresu przedawnienia w roku 2010 (22 stycznia 2010 r. ostatnia odmowa pozwanego). Nic nie stało zatem na przeszkodzie, aby wytoczyć powództwo odpowiednio wcześniej, niż to rzeczywiście uczyniono.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Rejonowy przyjął, że roszczenie przedawniło się najpóźniej z dniem 21 maja 2012 r. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2;art. 117 § 2 zd. 1)">art. 117 §2 zd. 1 k.c.</a> po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.</p> <p>Uznając podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia za skuteczny, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 347)">art. 347 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 §2 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 3;art. 819 § 4)">art. 819 §3 i §4 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442(1))">art. 442^{<!-- -->1} k.c.</a> uchylił wyrok zaoczny z dnia 26 października 2012 roku i oddalił powództwo.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, przyjmując, że pozwany wygrał sprawę w całości. Na koszty procesu poniesione przez pozwanego składa się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w kwocie 600 zł ustalone w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 2;art. 98 § 2 pkt. 1;art. 98 § 2 pkt. 2)">§2 pkt 1 i 2</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 3)">§6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>, opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł i opłata sądowa od sprzeciwu w kwocie 80 zł.</p> <p>Wyrok Sądu Rejonowego zaskarżył apelacją w całości powód zarzucając :</p> <p>- obrazę prawa procesowego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> - poprzez ustalenie stanu faktycznego w sprawie w oparciu o dowody nie przeprowadzone na rozprawie (dokumenty z akt szkody) oraz na podstawie informacyjnego przesłuchania powoda (które nie stanowi dowodu) i ustalenie w ten sposób, że powód dokonał zgłoszenia telefonicznego szkody oraz zgłoszenia roszczenia o naprawę samochodu w kwietniu 2009r., co przerwało zdaniem Sądu bieg przedawnienia roszczenia;</p> <p>- obrazę prawa materialnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 §4 k.c.</a> poprzez przyjęcie, że samo zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem powoduje przerwanie biegu przedawnienia, nie powoduje natomiast przerwania biegu przedawnienia zgłoszenie roszczenia.</p> <p>Z powołaniem na powyższe powód wnosił o:</p> <p>- zmianę zaskarżonego wyroku i utrzymanie wyroku zaocznego w mocy,</p> <p>ewentualnie</p> <p>- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Pozwany w odpowiedzi na apelację wnosił o jej oddalenie i zasądzenie kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- --> S ą d O k r ę g o w y z w a ż y ł, c o n a s t ę p u j e :</strong> </p> <p>Apelacja nie jest zasadna. Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne z rozważeniem całokształtu materiału dowodowego bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a>, które to ustalenia Sąd Okręgowy w całości podziela i przyjmuje za własne.</p> <p>Przystępując do rozpoznania apelacji Sąd Okręgowy za Sądem Rejonowym zwraca uwagę, że z akt likwidacji szkody wynika, iż powód zgłosił telefonicznie szkodę telefonicznie w kwietniu 2009 roku, co skutkowało przeprowadzeniem przez pozwanego postępowania likwidacyjnego, w którym ustalono wysokość szkody jako całkowitej na kwotę 3.200 zł.</p> <p>W aktach likwidacji szkody znajduje się dokumentacja fotograficzna uszkodzonych pojazdów, dokumentów posiadaczy pojazdów, w tym dowodu osobistego i dowodu rejestracyjnego pojazdu powoda, z czego wynika, że powód brał udział w tym postępowaniu, ale ostatecznie pismem z dnia 06.5.2009 roku pozwany poinformował pełnomocnika powoda o odmowie wypłaty odszkodowania, z uwagi na istniejące wątpliwości w zakresie powstania uszkodzeń pojazdu powoda w opisywanych przez niego okolicznościach. W piśmie tym jednocześnie pouczono powoda o możliwości dochodzenia roszczenia przed Sądem.</p> <p>Pełnomocnik powoda w piśmie z dnia 21 maja 2009 roku w odpowiedzi na to pismo pozwanego zwrócił się do pozwanego o ponowne wszechstronne zbadanie okoliczności zaistniałej kolizji w dniu 04.4.2009 roku i przyznanie rekompensaty z tytułu poniesionej szkody samochodowej w dniu zdarzenia. W piśmie tym pełnomocnik powoda podał też numer szkody zgodny z danymi w aktach likwidacji szkody. (akta likwidacji szkody) .</p> <p>W tym zakresie Sąd Okręgowy podziela ocenę wyrażoną przez Sąd pierwszej instancji, że powód kontaktując się w kwietniu 2009 roku z pozwanym telefonicznie zgłosił zdarzenie, a nie tylko, że doszło do zdarzenia, za które pozwany ponosił odpowiedzialność, skoro pozwany po tym zgłoszeniu przeprowadził postępowanie likwidacyjne.</p> <p>W konsekwencji Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, że powód kontaktując się telefonicznie w kwietniu 2009 r. z pozwanym, co przyznał w trakcie informacyjnego przesłuchania na rozprawie, a także wynika z akt likwidacji szkody, który to dowód Sąd dopuścił na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013 roku (k. 88), przerwał bieg terminu przedawnienia przysługującego mu roszczenia odszkodowawczego. Wskazany termin rozpoczął ponownie bieg po doręczeniu powodowi decyzji z 6 maja 2009 r. o odmowie wypłaty odszkodowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 §4 k.c.</a>).</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 §4 k.c.</a>, który stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie do ubezpieczyciela przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem, nie budzi wątpliwości, że obie wskazane czynności przerywają bieg przedawnienia.</p> <p>Z tego względu, Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że faktyczne zgłoszenie szkody przez powoda w rozmowie telefonicznej w kwietniu 2009 roku pracownikowi pozwanego, jest zgłoszeniem zdarzenia, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 §4 k.c.</a> </p> <p>Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego pozwany pismem z dnia 06 maja 2009 roku poinformował powoda o odmowie wypłaty odszkodowania, tym samym od chwili doręczenia tego pisma pełnomocnikowi powoda rozpoczął bieg trzyletni termin przedawnienia, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 §4 k.c.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819 zd. 2)">zdanie drugie.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo w tym zakresie zwrócił uwagę, że na fakt doręczenia tego pisma pełnomocnikowi powoda wskazuje treść pisma powoda z dnia 21 maja 2009 roku, które stanowi ponowne zgłoszenie roszczenia.</p> <p>W takiej sytuacji stwierdzić należy, że to ponowne zgłoszenie roszczenia nie miało wpływu na 3 letni bieg okresu przedawnienia, który upłynął w dniu 21 maja 2012 roku.</p> <p>W konsekwencji wniesienie przez powoda w lipcu 2012 roku do Sądu Rejonowego pozwu o zapłatę kwoty 3.200 zł, przy uznaniu przez Sąd skutecznego zgłoszenia przez pozwanego zarzutu przedawnienia, skutkowało oddaleniem powództwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art.117 §2 k.c.</a>), przy braku wykazania przez powoda, iż zgłoszenie takiego zarzutu stanowi nadużycie prawa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> </p> <p>Z tego względu Sąd Rejonowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 347)">art. 347 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 §2 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 3;art. 819 § 4)">art. 819 §3 i §4 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442(1))">art. 442^{<!-- -->1} k.c.</a> uchylił wyrok zaoczny z dnia 26 października 2012 roku i oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> należnych pozwanemu, który wygrał sprawę w całości.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy apelację jako niezasadną oddalił. (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> )</p> <p>Jednocześnie zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 §1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy zasądził od powoda na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu za drugą instancję w wysokości 300 zł według 50% stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego zastępującego pozwanego w tym postępowaniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 12;art. 98 § 12 ust. 1;art. 98 § 12 ust. 1 pkt. 1;art. 98 § 6;art. 98 § 6 pkt. 3)">§12 ust.1 pkt 1 i §6 pkt 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 2)">§2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>, Dz. U. z 2002 roku, nr 163, poz. 1349 ze zm.)</p> </div> </table>