I Ca 279/13

<p>Sygn. akt I Ca 279/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2013 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Łomży I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="177"/> <col width="421"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Włodzimierz Wójcicki (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Wiesława Kozikowska</p> <p>SSO Eugeniusz Dąbrowski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Monika Świtajewska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. G.</span> prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">A. G.</span> w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. L.</span> i <span class="anon-block">P. L.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanych <span class="anon-block">A. L.</span> i <span class="anon-block">P. L.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie Wydział I Cywilny</p> <p>z dnia 14 sierpnia 2013 roku, sygn. akt I C 69/13</p> <p>I.  apelację oddala</p> <p>II.  zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 600,00 zł tytułem kosztów procesu za drugą instancję.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I Ca 279/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W złożonym przeciwko <span class="anon-block">A. L.</span> i <span class="anon-block">P. L.</span> pozwie, <span class="anon-block">A. G.</span>, prowadzący działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, domagał się zasądzenia od pozwanych kwoty 5 988,01 zł tytułem zapłaty za sprzedane towary oraz zwrotu kosztów procesu. Wskazał, że pozwani zakupili u niego materiały budowlane objęte <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span> z dnia 26 października 2012 roku, za który nie zapłacili. Towar ten pobrał wykonawca remontu w mieszkaniu pozwanych - <span class="anon-block">Z. Z.</span>, który był upoważniony przez nich do zamawiania i odbierania towaru w sklepie. Za pozostałą część towaru, objętego inną fakturą, pozwani uiścili już należność.</p> <p>Pozwani <span class="anon-block">A. L.</span> i <span class="anon-block">P. L.</span> wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na ich rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Podali, że nie upoważniali wykonawcy remontu <span class="anon-block">Z. Z.</span> do zamawiania towaru – miał on tylko odbierać towar zamówiony przez nich i projektantkę <span class="anon-block">M. Ś. (1)</span>.</p> <p>Wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2013 roku, sygn. akt I C 69/13 Sąd Rejonowy w Zambrowie Wydział I Cywilny zasądził solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">A. L.</span> i <span class="anon-block">P. L.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">A. G.</span> prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">A. G.</span> w <span class="anon-block">C.</span> kwotę 5 988,01 zł oraz zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1 472,65 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że w lipcu 2012 roku <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">P. L.</span>, rozpoczynając remont swojego mieszkania w <span class="anon-block">W.</span>, utworzyli otwarty rachunek na zakup materiałów niezbędnych do remontu w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>. Upoważnili projektantkę wnętrz <span class="anon-block">M. Ś. (2)</span> oraz wykonawcę remontu <span class="anon-block">Z. Z.</span> do zamawiania i odbierania w tym sklepie towarów na ich konto, w zależności od konieczności wynikłych podczas prac remontowych. Pobrany na łączną kwotę 17 331,84 zł towar został w całości zawieziony przez <span class="anon-block">Z. Z.</span> do przedmiotowego mieszkania i tam przez niego wykorzystany. Na żądanie <span class="anon-block">A. L.</span> wystawiono dwie faktury: na pierwszej nr <span class="anon-block"> (...)</span>, opiewającej na kwotę 11 343,83 zł, znalazły się towary zamawiane przez pozwaną oraz projektantkę i została ona opłacona, na drugiej nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 5 988,01 zł miały być materiały zamawiane przez <span class="anon-block">Z. Z.</span> i nie została ona uregulowana. Na drugiej fakturze znajdowało się m.in. lustro zamówione przez <span class="anon-block">A. L.</span>, a także materiały bez których niemożliwe byłoby wykorzystanie materiałów z pierwszej faktury (m.in. kleje, szpachla, grunt, kołki, osprzęt hydrauliczny).</p> <p>Sąd Rejonowy zważył, że w świetle całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, nie może budzić najmniejszych wątpliwości, iż strony zawarły umowę kupna – sprzedaży materiałów budowlanych, a ponieważ sprzedawca wywiązał się ze swoich zobowiązań, w pełni zasadnym jest jego roszczenie zapłaty kierowane do pozwanych. <span class="anon-block">Z. Z.</span> miał upoważnienie pozwanych do zamawiania i odbierania towaru na ich konto. Zgodnie z zawartą umową, sprzedawcy należy się kwota wynikająca z <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> i nie mają tu znaczenia wzajemne rozliczenia inwestorów i wykonawcy. O kosztach orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 14 sierpnia 2013 roku, sygn. akt I C 69/13 złożyli pozwani, zaskarżając wymieniony wyrok w całości. Zarzucili naruszenie przez przedmiotowy wyrok przede wszystkim <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 99;art. 99 § 2)">art. 99 § 2 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 103;art. 103 § 1;art. 103 § 2)">art. 103 §1 i §2 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Wnieśli o zmianę skarżonego rozstrzygnięcia i oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów postępowania przed sądem pierwszej i drugiej instancji według norm przepisanych, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji i pozostawienia mu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed sądem pierwszej i drugiej instancji.</p> <p>Powód <span class="anon-block">A. G.</span> złożył odpowiedź na apelację pozwanych, w której wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych za II instancję.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja pozwanych okazała się być bezzasadna i podlegała oddaleniu w całości.</p> <p>Sąd odwoławczy w pełni podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji i przyjmuje je za własne.</p> <p>Słusznie zauważył Sąd I instancji, że pomiędzy stronami zawarta została umowa kupna – sprzedaży, a wobec przeniesienia przez sprzedawcę na kupujących własności rzeczy wymienionych w <span class="anon-block">fakturze VAT nr (...)</span> i ich wydania, kupujący byli zobowiązani do ich odebrania i zapłaty sprzedawcy ceny, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a> Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, pozwana <span class="anon-block">A. L.</span> była od dnia 1 sierpnia 2012 roku w stałym kontakcie mailowym ze świadkiem <span class="anon-block">A. T.</span>, pracownicą <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Upoważnienie wykonawcy <span class="anon-block">Z. Z.</span> do składania zamówień i odbioru towaru, zaczęło być kwestionowane przez pozwaną dopiero od chwili powzięcia przez nią wiadomości o wadliwym wykonaniu przez niego prac remontowych, o czym poinformowała stronę powodową mailem z dnia 21 września 2012 roku. Pozwani nie mogą jednak przerzucać ryzyka, związanego z dokonanym przez nich wyborem wykonawcy na powoda, który wywiązał się wobec nich ze swoich obowiązków jako sprzedawca. Umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej, w odniesieniu do której znajdą zastosowanie ogólne przepisy dotyczące zobowiązań wzajemnych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 487;art. n)">art. 487 i n. kodeksu cywilnego</a>). Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny w znaczeniu subiektywnym. Zakładając racjonalność stron występujących w umowie, nie można nie dostrzec, że każda z nich dlatego w tę umowę się wdaje, gdyż w jej wykonaniu oczekuje otrzymać przynajmniej nie mniej, niż sama zobowiązana była dać lub dała. Umowa sprzedaży dla każdej ze stron jest źródłem załatwiania interesów (wyrok SN z 2 grudnia 2003 r., III CK 141/02, <span class="anon-block">Wspólnota 2003, nr (...)</span>, s. 53). Umowa sprzedaży ze swej istoty jest umową o charakterze odpłatnym. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa będących przedmiotem umowy. Samo przyjęcie towaru za oferowaną na fakturze cenę stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 488;art. 488 § 1)">art. 488 § 1 k.c.</a> rodzi natychmiastowy obowiązek zapłaty, o ile strony uprzednio nie zawierały umowy odmiennie regulującej warunki zapłaty (wyrok SA w Katowicach z 17 stycznia 1992 r., I ACr 3/92, OSA 1992, z. 7, poz. 61).</p> <p>Odnosząc się do stosunku prawnego łączącego pozwanych oraz wykonawcę <span class="anon-block">Z. Z.</span>, generalnie w umowie o dzieło to przyjmujący zamówienie ma obowiązek dostarczenia wszystkiego, co do wykonania dzieła jest mu konieczne, bez względu na wkład pracy. (zob. S. Buczkowski (w:) <em> <!-- -->System prawa cywilnego</em>, t. III, cz. 2, s. 426; A. Brzozowski (w:) <em> <!-- -->System prawa prywatnego</em>, t. 7, 2004, s. 337-338; A. Zimny, <em> <!-- -->Umowa...</em>, s. 18; K. Kołakowski (w:) G. Bieniek, <em> <!-- -->Komentarz</em>, t. II, 2006, s. 181). Sąd I instancji zasadnie wskazał, że z całokształtu zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika, iż <span class="anon-block">Z. Z.</span> miał upoważnienie pozwanych do zamawiania i odbierania towaru na ich konto, a w niniejszej sprawie nie mają znaczenia wzajemne rozliczenia inwestorów i wykonawcy.</p> <p>Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów oraz wywodów apelacji pozwanych i z tego względu podlegała ona oddaleniu w całości na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.</a>, stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca zobowiązana jest zwrócić swojemu przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu.</p> </div>