I ACz 891/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I ACz 891/13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Dnia 28 listopada 2013 r.</strong> </p> <p>Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym</p> <table> <colgroup> <col width="239"/> <col width="355"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Dariusz Mazurek (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SA Grażyna Demko</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SA Kazimierz Rusin</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym <br/>sprawy<strong> <!-- --> z wniosku <span class="anon-block">K. Z.</span> </strong> </p> <p>z udziałem <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>na skutek skargi<strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> o wznowienie postępowania <br/>zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 7. 09.2013r. sygn. akt I ACz 775/13</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a:</strong> </p> <p>I<strong> <!-- -->. odrzucić</strong> skargę</p> <p>II. <strong> <!-- -->zasądzić</strong> od uczestnika <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz wnioskodawcy <span class="anon-block">K. Z.</span> 120 zł (sto dwadzieścia złotych.) tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> jako uczestnik postępowania, które na wniosek <span class="anon-block">K. Z.</span> toczyło się w trybie wyborczym, domagała się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 7 września 2013r. uwzgledniającym co do zasady treść żądania objętego wnioskiem.</p> <p>Jako podstawę do wznowienia skarżący wskazał okoliczność, że po wydaniu przez Sąd Apelacyjny postanowienia w dniu 7 września 2013r. wykryto w dniu 11 września 2013r. takie środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 k.p.c</a>).</p> <p>W ocenie skarżącego nie mógł on skorzystać z tych środków w postępowaniu toczącym się przed sądami obu instancji.</p> <p>Niezależnie od tego skarżący wskazywał, że zachodzi inna jeszcze podstawa wznowienia postępowania. W ocenie skarżącego wnioskodawca doprowadził do uzyskanie prawomocnego, korzystnego dla siebie orzeczenia przy pomocy przestępstwa ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 § 1 punkt 2 k.p.c.</a>).</p> <p>W konkluzji skargi o wznowienie postępowania skarżący domagał się wznowienia postępowania ze wskazanych przyczyn, uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 7 września 2013r. i po ponownym rozpoznaniu sprawy oddalenia w całości środka odwoławczego wnioskodawcy, ewentualnie oddalenia jego wniosku w całości i zasądzenia od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kosztów postępowania.</p> <p>Ponadto skarżący wnosił o wstrzymanie wykonania postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 7 września 2013r. do czasu rozpoznania skargi. Ewentualnie na wypadek nie podzielenia argumentacji zawartej w skardze uczestnik wnosił o zawieszenie postępowania.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Rzeszowie przedstawiając treść żądania skarżącego czuje się w obowiązku zauważyć, że pomimo, iż w treści żądania zawartego w skardze o wznowienie postępowania oraz w jej uzasadnieniu skarżący wskazywał jako podstawę wznowienia nieistniejący przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 402)">art. 402 k.p.c.</a> Sąd Apelacyjny ocenił, że błędne określenie podstawy wznowienia przez skarżącego było wynikiem jedynie omyłki pisarskiej, skoro uchylony przepis 402 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> dotyczył zupełnie innej kwestii niż wskazanie podstawy wznowienia, a z treści skargi jednoznacznie wynika, że jako podstawę wznowienia skarżący wskazał okoliczności wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2;art. 403 § 1 pkt. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 1 punkt 2 i 403 § 2 k.p.c.</a> Dodatkowo w tym miejscu Sąd Apelacyjny zwraca uwagę, że we wniosku o zawieszenie postępowania skarżący również błędnie powołał się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404)">art. 404 k.p.k.</a> zamiast 404 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> </p> <p>W uzasadnieniu skargi o wznowienie postepowania skarżący podnosił, że prawomocnym postanowieniem z dnia 7 września 2013r. Sąd Apelacyjny orzekając w trybie wyborczym jako sąd odwoławczy, zmienił postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie i zobowiązał uczestnika do przeproszenia wnioskodawcy za stwierdzenie, że <span class="anon-block">K. Z.</span> był członkiem <span class="anon-block"> (...)</span> i zakazał dalszego powtarzania tego twierdzenia.</p> <p>W ocenie skarżącego rozstrzygnięcie wydane zostało wyłącznie w oparciu o twierdzenia wnioskodawcy. Skarżący argumentował, że w toku postępowania wniósł o przeprowadzenie dowodu z informacji o materiałach archiwalnych dotyczących osoby wnioskodawcy, a znajdujących się w zasobach IPN, jednakże sądy obu instancji wniosek ten pominęły. Zgłaszając ten wniosek uczestnik nie wiedział co zawierają akta IPN dotyczące <span class="anon-block">K. Z.</span>. W toku postępowania w trybie wyborczym nie było fizycznie możliwe zapoznanie się przez uczestnika z tymi materiałami. Jednakże materiały te jednoznacznie wskazują, że <span class="anon-block">K. Z.</span> był członkiem <span class="anon-block"> (...)</span>, a w ocenie skarżącego świadczy o tym własnoręczne oświadczenie <span class="anon-block">K. Z.</span> o rezygnacji z członkostwa w <span class="anon-block"> (...)</span>. Dalej wnioskodawca argumentował, że <span class="anon-block">K. Z.</span> w sposób świadomy wprowadził w ten sposób w błąd sądy rozpoznające sprawę w obu instancjach. W ocenie skarżącego działanie wnioskodawcy było skalkulowane i zmierzało do osiągnięcia politycznego efektu przedstawienia konkurentów jako oszczerców. W ocenie skarżącego <span class="anon-block">K. Z.</span> podstępnie i świadomie wprowadził w błąd skład orzekający w niniejszej sprawie przez złożenie nieprawdziwego oświadczenia , że nie był członkiem <span class="anon-block"> (...)</span> przez co dopuścił się czynu spenalizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 13;art. 115 § 13 pkt. 3)">art. 115 § 13 punkt 3 k.k.</a> </p> <p>Wnioskodawca w odpowiedzi na skargę uczestnika domagał się jej odrzucenia ewentualnie jej oddalenia i zasądzenia od skarżącego na jego rzecz kosztów postępowania.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w związku z rozpoznaniem skargi <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> o wznowienie postepowania zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania uzależniona jest przez ustawodawcę od spełnienia wymogów formalnych tak co do terminu jej wniesienia jak i ustawowo określonych podstaw wznowienia postępowania. W postępowaniu nieprocesowym, właściwym do rozpoznania wniosku w trybie wyborczym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110210112" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy - Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 (art. 111;art. 111 § 2)">art. 111 § 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. Kodeks Wyborczy</a> (Dz.U. 2011.21.112), treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 524;art. 524 § 2)">art. 524 § 2</a> nie pozostawia wątpliwości co do tego, że poza ogólnymi wymaganiami przewidzianymi dla skargi o wznowienie, wprowadza on dwie dodatkowe przesłanki, właściwe temu rodzajowi wznowienia. Uczestnik postępowania, wnosząc skargę o wznowienie postępowania w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 524;art. 524 § 1)">art. 524 § 1 k.p.c.</a> może powoływać się zarówno na podstawy nieważności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401)">art. 401</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>), jak i restytucyjne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401(1);art. 403)">art. 401^{<!-- -->1}, 403</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2002r. sygnatura akt I CKN 450/00 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2012r. sygn.. III SO 11/11).</p> <p>Stosownie do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 kwietnia 2011 r. (III CZ 13/11, Lex nr 1102870), podstawy wznowienia określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 k.p.c.</a> mają także zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym poprzez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>, jeżeli postanowienie kończące postępowanie w sprawie nie może być zmienione lub uchylone (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 524;art. 524 § 1)">art. 524 § 1 k.p.c.</a>). Jednocześnie Sąd Najwyższy podkreślił, że podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 k.p.c.</a>, mogą być jedynie takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które nie tylko nie zostały ujawnione w poprzednim postępowaniu, ale w czasie jego trwania, dla strony skarżącej miały charakter "nieujawnialny" - strona nie miała do nich dostępu i nie musiała ich znać. Opierając się na przytoczonym wyżej poglądzie Sąd Apelacyjny dopuścił możliwość wskazania przez skarżącego jako podstawy skargi o wznowienie postępowania przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 § 1 punkt 2 k.p.c.</a>(mylnie określonej w skardze jako <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 402;art. 402 § 1;art. 402 § 1 pkt. 2)">art. 402 § 1 punkt 2 k.p.c.</a>)</p> <p>Dlatego Sąd Apelacyjny ocenił, że skoro <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> jako strona uczestnicząca w postępowania w sprawie Ns 207/13 zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 7 września 2013r. opiera skargę o przepisy części ogólnej kodeksu postepowania cywilnego, to w świetle przytoczonych wyżej poglądów jest do tego uprawniona.</p> <p>Ze względu na upływ czasu jaki dzielił datę w którym zapadło prawomocne orzeczenie w sprawie, której wznowienia postępowania domaga się skarżący oraz datę złożenia skargi, nie budzi wątpliwości Sądu Apelacyjnego, że skarga wniesiona została w ustawowym terminie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 407;art. 407 § 1)">art. 407 § 1 k.p.c.</a>)</p> <p>Dokonując oceny wskazanej przez skarżącego podstawy wznowienia, po uwzględnieniu popełnionego przez skarżącego błędu pisarskiego, Sąd Apelacyjny zauważa, że ustawą z dnia 22 grudnia 2004r. (Dz.U. z 2005r. Nr 13, poz. 98) dokonano nowelizacji przepisów dotyczących skargi o wznowienie postępowania. Nowelizacja przepisów faktycznie rozszerzyła kryteria kontroli przez sąd dopuszczalności postępowania. W fazie badania dopuszczalności skargi określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410)">art. 410 k.p.c.</a> kontrola sądu nie jest już ograniczona do formalnego potwierdzenia czy skarga wniesiona została w terminie i odwołuje się do określonych przez ustawodawcę podstaw wznowienia. W tej fazie postępowania dopuszczalne i konieczne stało się badanie dopuszczalności skargi w ogólności w tym również ocena czy wskazane przez skarżącego podstawy wznowienia rzeczywiście istnieją. Takie też stanowisko wykształciło się w praktyce orzeczniczej sądów powszechnych i Sądu Najwyższego (vide: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 sierpnia 2012r. sygn.. akt III APa 43/12 , postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 października 2012r. sygn. I CZ 104/12, z dnia 28 października 1999r. sygn.. II UKN 174/99, z dnia 19 lipca 2012r. sygn.. II CZ 17/12). W ostatnim ze wskazanych postanowień Sąd Najwyższy wskazując na dopuszczalność badania na posiedzeniu niejawnym podstawy faktycznej wznowienia, wskazał też, że w sytuacji gdy z okoliczności przytoczonych przez skarżącego na uzasadnienie skargi jednoznacznie wynika, że nie występują przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 2)">art. 403 § 1 i 2 k.p.c.</a>, to nie zachodzi konieczność stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 2)">art. 410 § 2 k.p.c.</a> </p> <p>Prezentowane poglądy podziela Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w składzie rozpoznającym skargę oceniając, że po uchyleniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 411)">art. 411 k.p.c.</a> kontrola dopuszczalności skargi obejmuje również badanie kwestii merytorycznych, związanych z oceną istnienia podstaw do jej wniesienia.</p> <p>Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności podniesionych w skardze o wznowienie Sąd Apelacyjny zauważa, że w toku postępowania, które toczyło się na wniosek <span class="anon-block">K. Z.</span> w trybie wyborczym, jeszcze przed rozpoznaniem odwołania wniesionego przez wnioskodawcę, uczestnik miał wiedzę o materiałach posiadanych przez IPN, a dotyczących <span class="anon-block">K. Z.</span>. Okoliczność ta przyznana została przez skarżącego w uzasadnieniu skargi o wznowienie. Sąd Apelacyjny zauważa, że redaktorzy <span class="anon-block"> Gazety (...)</span> powoływali się na materiały IPN – jako źródło informacji o wnioskodawcy - również w artykule z dnia 6 września 2013r., t.j. przed rozpoznaniem odwołania wnioskodawcy przez Sąd Apelacyjny. Autorzy artykułu powoływali się na materiały IPN wymienione przez autora książki „Opór społeczny a władza w Polsce południowo wschodniej 1980 – 1989”. Sąd Apelacyjny zauważa, że w toczącym się na skutek wniosku <span class="anon-block">K. Z.</span> w trybie wyborczym postępowaniu skarżący nie przywiązywał żadnego znaczenia do tych materiałów jako dowodu koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy. Wynikało to z oceny skarżącego, że treść materiałów zgromadzonych w IPN, a dotyczących działalności wnioskodawcy nie miała zasadniczego merytorycznego znaczenia dla rozpoznawanej sprawy, a podstawą obrony skarżącego było twierdzenie, że wyemitowana w <span class="anon-block"> Radiu (...)</span> informacja nie stanowi agitacji wyborczej. Posługując się taką argumentacją uczestnik domagał się oddalenia wniosku <span class="anon-block">K. Z.</span>.</p> <p>Swoje stanowisko skarżący konsekwentnie podtrzymał w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie, który rozpoznawał środek odwoławczy wnioskodawcy od rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w Rzeszowie, który oddalając wniosek <span class="anon-block">K. Z.</span>, w całości podzielił koncepcję prezentowaną przez uczestnika ( wystąpienie pełnomocnika uczestnika w głosach końcowych stron).</p> <p>Dlatego w ocenie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie powołanie się przez skarżącego w skardze o wznowienie postępowania na materiały IPN nie nastąpiło w wyniku wykrycia przez uczestnika już po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy takich okoliczności faktycznych lub wniosków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których uczestnik nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sam skarżący w uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania argumentował, że wnioskował o przeprowadzenie przez sądy rozpoznające sprawę dowodu z materiałów IPN, ale wnioski te nie zostały uwzględnione. Wynikało to jednak z okoliczności leżących po stronie skarżącego, który nie był zainteresowany w ustaleniu treści dokumentów źródłowych zgromadzonych w IPN dotyczących <span class="anon-block">K. Z.</span>, nie określił we wnioskach dowodowych z jakich dokumentów IPN domaga się przeprowadzenia dowodu uznając, że wniosek w trybie wyborczym ulegnie oddaleniu przez Sąd z powodu braku przesłanek do jego rozpoznania w trybie wyborczym.</p> <p>Podstawą wznowienia przewidzianą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 k.p.c.</a> jest późniejsze - po uprawomocnieniu się wyroku lub postanowienia orzekającego co do istoty sprawy - wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Niemożność skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nie zachodzi jednak, gdy istniała obiektywna możliwość powołania ich w tym postępowaniu, a tylko na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia czy błędnej oceny potrzeby ich powołania strona tego nie uczyniła (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1999 r. sygnatura akt II CKN 807/98 oraz podobnie w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2013r. sygn. V CZ 1/13, z dnia 4 lipca 2013r. sygn.. I CZ 64/13).</p> <p>Nie można zatem ocenić, że skarżący powołując się obecnie na okoliczności, o istnieniu których wiedział, ma uzasadnione podstawy do powołania się na nowe okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 k.p.c.</a> Obecna aktywność skarżącego według Sądu Apelacyjnego wynika z nie uwzględnienia jego argumentacji w postępowaniu zakończonym prawomocnym rozstrzygnięciem i stanowi próbę spowodowania ponownego rozpoznania sprawy na podstawie znanych, ale nie docenionych wcześniej przez skarżącego okoliczności i wyprowadzonych na ich podstawie argumentów.</p> <p>Dlatego w ocenie Sądu Apelacyjnego wskazana w skardze jako podstawa wznowienia sytuacja opisana w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 k.p.c.</a> faktycznie nie istnieje.</p> <p>Odnosząc się do drugiej podstawy wznowienia wskazanej przez skarżącego z powołaniem się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 §1 punkt 2 k.p.c.</a> Sąd Apelacyjny stwierdza, że w przedstawionych przez skarżącego okolicznościach należało ocenić, że również ta podstawa wznowienia postępowania nie istnieje.</p> <p>Według twierdzeń skarżącego <span class="anon-block">K. Z.</span> złożył przed sądami obu instancji oświadczenie o treści nieprawdziwej, które miało wprowadzić organ rozpoznający sprawę w błąd w celu uzyskania korzystnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia. Skarżący argumentował, że dowodem takiego działania wnioskodawcy są materiały zgromadzone w IPN, jednoznacznie wskazujące na członkostwo wnioskodawcy w <span class="anon-block"> (...)</span>. Powoływał się na okoliczność, że dokonano zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez wnioskodawcę, w a postępowaniu karnym wyjaśnione zostaną pobudki działania wnioskodawcy.</p> <p>Odnosząc się do zbudowanej przez skarżącego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 § 1 punkt 2 k.p.c.</a> podstawy wznowienia Sąd Apelacyjny zauważa, że w postanowieniu z dnia 12 marca 2009 r. (V CZ 8/09, OSNC-<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403 § 1 zd. 2010/2)">ZD 2010/2</a>/39) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> chodzi o przestępstwa, w których celem przestępczego działania jest uzyskanie wyroku określonej treści np. łapownictwo, fałszywe zeznania. Równocześnie potwierdził Sąd Najwyższy, że w przypadku podstawy wznowienia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.</a>, niezbędne jest wykazanie popełnienia przestępstwa za pomocą prawomocnego wyroku skazującego. Taki wniosek wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 404)">art. 404 k.p.c.</a>, który stanowi, iż z powodu przestępstwa można żądać wznowienia wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2012r. sygn.. akt II CZ 91/12 oraz z dnia 5 lutego 1999 r. III CKN 1075/98, OSNC 1999/7-8/138).</p> <p>Nie budzi wątpliwości Sądu Apelacyjnego, że <span class="anon-block">K. Z.</span> nie został skazany za jakiekolwiek przestępstwo. Nie toczy się też przeciwko niemu postępowanie karne. Nie zostało też wydane postanowienie o umorzeniu postępowania karnego ze względów innych niż brak dowodów.</p> <p>W podzielanej przez Sąd Apelacyjny tezie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013r. sygn. akt I CZ 31/13 stwierdzono, że wskazana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 § 1 punkt 2 k.p.c.</a> podstawa wznowienia zachodzi, gdy przestępstwo stało się bezpośrednią i decydującą przyczyną wydania wyroku.</p> <p>W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że istniała możliwość uzyskania pozytywnego dla wnioskodawcy orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 7 września 2013r. poprzez popełnienie przestępstwa przez wnioskodawcę w sposób opisany przez skarżącego.</p> <p> <span class="anon-block">K. Z.</span> jako strona postępowania nie był przesłuchiwany przez sądy rozpoznające sprawę. W toku postępowania składał oświadczenia z których wynikało, że nie był członkiem <span class="anon-block"> (...)</span> ani nie posiadał legitymacji partyjnej. Z perspektywy wystąpień jakie wnioskodawca miał przed Sądem Okręgowym i Apelacyjnym nie można twierdzić, że treść oświadczenia wnioskodawcy miały wyłączny i decydujący wpływ na treść rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu Apelacyjnego również treść materiałów IPN dołączonych przez skarżącego do skargi, co do których uczestnik wnioskował o przeprowadzenie dowodu z ich treści, nie dają jednoznacznego podstawy do formułowaniu wniosków co do przynależności partyjnej wnioskodawcy, tym bardziej, że wnioskodawca kwestionował autentyczność znajdującej się w aktach IPN prośby o skreślenie z członkostwa w <span class="anon-block"> (...)</span>. Sąd Apelacyjny zwracając uwagę, że dokument ten znalazł się wśród innych dokumentów operacyjnych sporządzonych przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa w kręgu zainteresowania których znalazł się powód, biorąc pod uwagę cel działania funkcjonariuszy SB określony w ich materiałach operacyjnych oraz oczywiste sprzeczność wynikające z treści dokumentów dotyczących powoda które sporządziła lub zgromadziła Służba Bezpieczeństwa, ocenia, że nie da się w oparciu o te dokumenty jednoznacznie ustalić bez dalszej weryfikacji w oparciu o inne dowody, że <span class="anon-block">K. Z.</span> złożył deklarację przystąpienia do <span class="anon-block"> (...)</span> i był jej członkiem.</p> <p>W kontekście takiej oceny Sąd Apelacyjny stwierdza, że podstawą do uwzględnienia w trybie wyborczym żądań zawartych we wniosku <span class="anon-block">K. Z.</span> były nie tylko twierdzenia wnioskodawcy o braku członkostwa w <span class="anon-block"> (...)</span>, ale przede wszystkim brak wiarygodnych dowodów potwierdzających prawdziwość twierdzeń skarżącego, na co jednoznacznie wskazał Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 września 2013r. (str. 11uzasadnienia wiersz 17 – 19 od góry). Skarżący co prawda podjął próbę udowodnienia prawdziwości okoliczności na które powoływał się przed sądem przedstawiając kserokopie dokumentów oraz powołując się na publikacje naukowe, ale jak ocenił to Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 września 2013r. przedstawione przez skarżącego dowody nie mogły świadczyć o prawdziwości jego twierdzeń. Należy podkreślić, że celem postępowania, które toczyło się w szczególnym, wyborczym trybie, jak to podkreślił Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 września 2013r. było udzielenie ochrony prawnej w związku z prowadzoną kampanią wyborczą i zapobieżenie wpływania na wynik wyborów poprzez rozpowszechnianie nieprawdziwych wiadomości. Zapowiedź publikacji prasowej jaką zamieścić miał skarżący zawierała informacje dotyczące osoby powoda, których prawdziwości skarżący nie potrafił potwierdzić, a które mogły wpłynąć na wynik wyborczy wnioskodawcy, zwłaszcza wśród prawicowego elektoratu podkarpacia. Również w oparciu o okoliczności wynikające z zaprezentowanego przez skarżącego w niniejszej skardze stanowiska Sąd Apelacyjny zauważa, że kwestia rzetelności przekazu prezentowanego przez skarżącego dotyczącego osoby wnioskodawcy w związku z wyborami uzupełniającymi, budzi wątpliwość skoro dopiero na skutek prawomocnego niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia podjął on starania dotarcia do dokumentów źródłowych i podjął próbę ich weryfikacji.</p> <p>Konsekwencją tych rozważań jest stwierdzenie przez Sąd Apelacyjny, że również w tym przypadku nie zachodzi wskazana przez skarżącego podstawa wznowienia wymieniona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 § 1 punkt 2 k.p.c.</a> </p> <p>Sąd Apelacyjny zauważa też, że podstawą skargi o wznowienie postępowania nie może być negatywna ocena skarżącego dotycząca ustaleń faktycznych, oceny dowodów ani zastosowania prawa przez sądy w sprawie, której skarga dotyczy. Celem wznowienia postępowania, w odróżnieniu od środków odwoławczych i skargi kasacyjnej, nie jest usunięcie błędów dotychczasowego postępowania w oparciu o ten sam materiał dowodowy ( tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 6 grudnia 2012r. sygn. akt IV CZ 125/12). Dlatego o ile uczestnik argumentuje, że jego wnioski dowodowe nie zostały uwzględnione w toku postępowania rozpoznawczego, to nie może to stanowić uzasadnionej podstawy do wznowienia postępowania.</p> <p>Mając te wszystkie rozważania na uwadze, Sąd Apelacyjny w Rzeszowie po zbadaniu podstaw do wniesienia skargi ocenił, że wskazane przez skarżącego podstawy wznowienia w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 września 2013r. nie zachodzą i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1 w)">art. 410 § 1w</a> związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 524;art. 524 § 1)">art. 524 § 1 k.p.c.</a> skargę o wznowienie postępowania odrzucił.</p> <p>W postanowieniu z dnia 9 stycznia 2012r. w sprawie sygn. akt III SO 11/11 Sąd Najwyższy wyraził podzielane przez Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zapatrywanie, że „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 524)">art. 524 k.p.c.</a> nie reguluje problematyki wznowienia postępowania nieprocesowego wyczerpująco, toteż w sytuacjach wykraczających poza jego unormowania należy stosować odpowiednio przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 399;art. 400;art. 401;art. 402;art. 403;art. 404;art. 405;art. 406;art. 407;art. 408;art. 409;art. 410;art. 411;art. 412;art. 413;art. 414;art. 415;art. 416)">art. 399-416 k.p.c.</a> zawierające regulacje dotyczące wznowienia postępowania procesowego. Wypada zatem stwierdzić, że odpowiednie zastosowanie w odniesieniu do wznowienia postępowania nieprocesowego będzie miał także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę (o wznowienie postępowania) wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia, a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.”</p> <p>Sąd Apelacyjny ocenił, że w sytuacji gdy nie było podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi nie ma uzasadnienia dla zawieszenia postepowania w oczekiwaniu na wynik ewentualnego postępowania karnego przeciwko wnioskodawcy. O ile doszło by do wydania przeciwko wnioskodawcy prawomocnego wyroku skazującego za przestępstwo związane z działaniem podjętym przez <span class="anon-block">K. Z.</span> w toku postępowania sądowego, to dopiero wówczas będzie to stanowić podstawę do żądania wznowienia postępowania w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 1;art. 403 § 1 pkt. 2)">art. 403 § 1 punkt 2</a> w związku z 404 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> </p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnione było zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy a co do wysokości zasądzonych kosztów § 13 ust. 2 punkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie(…).</p> </div>