II Ca 1038/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 1038/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="161"/> <col width="549"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Karina Marczak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Wiesława Buczek-Markowska</p> <p>SO Małgorzata Grzesik</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2013 roku w Szczecinie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni Mieszkaniowej</span> w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>przeciwko Gminie <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>o ustalenie</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez powódkę od wyroku Sądu Rejonowego w Myśliborzu z dnia 24 lipca 2013r., sygn. akt VI C 380/13</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie od dnia 17 lipca 2013r. i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Myśliborzu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej. </em> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 24 lipca 2013r. Sąd Rejonowy w Myśliborzu oddalił powództwo <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni Mieszkaniowej</span> w <span class="anon-block">C.</span> przeciwko Gminie <span class="anon-block">C.</span> o zapłatę.</p> <p>Apelację od wyroku złożyła powódka zaskarżając orzeczenie w całości.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</span> </p> <p>Zaskarżony wyrok został wydany przez Sąd, w którego składzie orzekał SSR Tomasz Klimczak. W toku postępowania apelacyjnego ustalono, że Sędzia decyzją z dnia 19 listopada 2012 roku, znak: <span class="anon-block"> (...)</span>-966/12, podpisaną przez Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości <span class="anon-block">W. H.</span>, został z dniem 1 stycznia 2013 roku przeniesiony na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w Myśliborzu.</p> <p>W uchwale składu siedmiu sędziów Sadu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 roku, sygn. akt III CZP 46/13, wskazano, że decyzja Ministra Sprawiedliwości o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe wydana na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 75;art. 75 § 3)">art. 75 § 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 75;art. 75 § 2;art. 75 § 2 pkt. 1)">art. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych</a> - jeżeli jest zgodna z prawem - wywołuje skutek od chwili doręczenia jej sędziemu. W uzasadnieniu uchwały Sąd Najwyższy wskazał, że w sytuacji, kiedy decyzja o przeniesieniu na inne miejsce służbowe podjęta została nie przez Ministra Sprawiedliwości, ale przez inną osobę, także „z upoważnienia” Ministra Sprawiedliwości, jest ona wadliwa (bezprawna), a sędzia, którego ona dotyczy, nie może wykonywać władzy jurysdykcyjnej w sądzie (na obszarze jurysdykcyjnym), do którego został „przeniesiony”. Skład orzekający z jego udziałem jest zatem sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 4)">art. 379 pkt 4 k.p.c.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym sprawę podziela powyższe zapatrywanie prawne. Nie zachodzi tu potrzeba powielania obszernych wywodów Sądu Najwyższego. W sprawie niniejszej orzekał Sędzia, który został przeniesiony do orzekania w Sądzie Rejonowym w Świnoujściu na podstawie wadliwej decyzji, podpisanej przez podsekretarza stanu. Skład Sądu z udziałem tego Sędziego jest zatem sprzeczny z przepisami prawa. Sprzeczność składu orzekającego z przepisami prawa prowadzi do stwierdzenia, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania. Nieważność postępowania, w granicach zaskarżenia, Sąd Okręgowy bierze pod uwagę z urzędu, o czym stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 378;art. 378 § 1)">art. 378 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Wobec stwierdzenia, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania Sąd Okręgowy zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 2)">art. 386 § 2</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c. k.p.c.</a>, uchylił zaskarżony wyrok, zniósł postępowanie w zakresie dotkniętym nieważnością i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Myśliborzu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Orzeczenie o kosztach postępowania zapadło na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 2)">art. 108 § 2 k.p.c.</a> </p> </div>