II Cz 1427/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Cz 1427/13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 28 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie następującym</p> <p>Przewodniczący: SSO Małgorzata Grzesik</p> <p>Sędziowie SSO Iwona Siuta (spr.)</p> <p>SSO Zbigniew Ciechanowicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. w Szczecinie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">G. B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bankowi (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego</p> <p>na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 30 lipca 2013 r., wydane w sprawie I C 1400/13</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oddalić zażalenie.</em> </strong> </p> <p>Sygn. akt II Cz 1427/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie Wydział I Cywilny, udzielił uprawnionej <span class="anon-block">G. B.</span> zabezpieczenia w zakresie roszczenia o pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego – bankowego tytułu egzekucyjnego wydanego przez <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 5 października 2012 r. zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Szczecin – <span class="anon-block">P.</span> i Zachód w <span class="anon-block">S.</span> z dnia 19 listopada 2012 r. wydanym w sprawie IX Co 8538/12 - poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego pod sygnaturą akt KM 8060/12 przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim <span class="anon-block">M. K.</span> - do czasu zakończenia postępowania w niniejszej sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności (I) oraz stwierdził swoją niewłaściwość miejscową do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim jako sądowi miejscowo właściwemu (II).</p> <p>W uzasadnieniu punktu II Sąd I instancji wskazał, iż strona powodowa zgodnie z treścią pozwu domagała się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, który stał się podstawą postępowania egzekucyjnego wszczętego przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim. Sąd Rejonowy podniósł, iż zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a>, powództwa przewidziane w dziale niniejszym wytacza się przed sąd rzeczowo właściwy, w którego okręgu prowadzi się egzekucję. Według Sądu I instancji takie określenie właściwości miejscowej w odniesieniu do powództw przeciwegzekucyjnych ma przy tym charakter właściwości wyłącznej albowiem przepis wskazuje na właściwość miejscową sądu, w którym prowadzona ma być egzekucja, posługując się wyłącznie tym jednym kryterium i nie odwołując się w sposób ewentualny do zasad dotyczących właściwości przemiennej lub ogólnej.</p> <p>Sąd Rejonowy stwierdził przy tym, iż miejsce prowadzenia egzekucji wiązać należy z siedzibą komornika sądowego, który wykonuje czynności egzekucyjne w danej sprawie. O ile bowiem poszczególne czynności egzekucyjne podejmowane mogą być na obszarze właściwości różnych sądów, to miejscem, w którym ogniskuje się postępowanie egzekucyjne, jest miejsce siedziby organu właściwego do prowadzenia postępowania egzekucyjnego i koordynowania wszystkich czynności objętych tym postępowaniem.</p> <p>Wobec powyższego Sąd I instancji uznał się za niewłaściwy z uwagi na wyłączny charakter właściwości innego sądu i z tego względu przekazał sprawę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 k.p.c.</a>, Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim jako sądowi miejscowo właściwemu.</p> <p>Na powyższe postanowienie powódka wniosła zażalenie, w którym zaskarżyła postanowienie w części tj. co do punktu II i wniosła o jego uchylenie i przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego.</p> <p>Skarżąca zarzuciła postanowieniu naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a> poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest sąd miejsca siedziby komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne w sytuacji gdy z przedmiotowego przepisu wynika jednoznacznie, że sądem właściwym jest sąd miejsca prowadzenia egzekucji tj. sąd ogólnej właściwości dłużnika a więc Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie a także naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200)">art. 200 k.p.c.</a> poprzez jego zastosowanie, w sytuacji, gdy brak było podstaw do jego zastosowania.</p> <p>W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone jest przez Komornika Sądowego w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">M. K.</span>, który został wybrany (spoza właściwości ogólnej) przez wierzyciela do prowadzenia tego postępowania.</p> <p>Skarżąca wskazała jednak, iż stanowisko Sądu I instancji nie jest właściwe, albowiem egzekucja prowadzona jest ze składników majątkowych znajdujących się na obszarze właściwości Sądu Rejonowego Szczecin - <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">S.</span> a ponadto dłużnik <span class="anon-block">G. B.</span> ma miejsce zamieszkania w <span class="anon-block">S.</span> i tu jest jej centrum życiowe. Skarżąca nadmieniła, iż w toku postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia samochodu osobowego należącego do małżonków <span class="anon-block">B.</span>, który również znajduje się w <span class="anon-block">S.</span> i tu jest zarejestrowany.</p> <p>W ocenie skarżącej, Sąd Rejonowy niesłusznie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim, gdyż kierował się on jedynie siedzibą organu egzekucyjnego, a nie faktycznym miejscem dokonywania czynności egzekucyjnych. Skarżąca dodała, iż o niewłaściwej interpretacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843)">art. 843 k.p.c.</a> świadczy także stanowisko wypracowane przez doktrynę, gdzie wskazuję się, iż określenie właściwości miejscowej według dyspozycji powyższego artykułu uzależnione jest od tego, czy w danej sprawie została już wszczęta egzekucja. Skarżąca zwróciła przy tym uwagę, iż powództwa wniesione w toku postępowania egzekucyjnego rozpoznaje sąd, w którego okręgu prowadzi się egzekucję, jednakże pojęcia tego nie należy utożsamiać z siedzibą komornika, który prowadzi egzekucję, w razie dokonania wyboru organu egzekucyjnego zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 882 (art. 8)">art 8 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji</a>.</p> <p>W związku z powyższym skarżąca stwierdziła, że przesłanką ustalenia miejscowej właściwości sądu jest zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a> miejsce prowadzenia egzekucji, a nie siedziby komornika. Dodała, iż ocena właściwości sądu tyczy się konkretnej egzekucji (których może być wiele, z różnych składników majątkowych), a nie ustalonej abstrakcyjnie na podstawie jedynie siedziby kancelarii komorniczej. W konsekwencji skarżąca uznała, iż brak było podstaw do przekazania sprawy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200)">art. 200 k.p.c.</a> </p> <p>Według skarżącej wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania uzasadnia fakt, iż podstawą rozstrzygnięcia powinna być analiza dokonanych już czynności komorniczych, w szczególności zbadanie miejsca położenia składników majątkowych podległych zajęciu komorniczemu.</p> <p>Wobec powyższego powódka uznała, że jej zażalenie jest zasadne i w pełni uzasadnione.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie powódki nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji w pełni zasadnie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę do Sądu właściwego.</p> <p>Kwestię właściwości Sądu do rozpoznania powództwa przeciwegzekucyjnego reguluje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z którym powództwo takie wytacza się przed sąd rzeczowo właściwy, w którego okręgu prowadzi się egzekucję.</p> <p>W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż egzekucja prowadzona jest przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim <span class="anon-block">M. K.</span>.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, wbrew stanowisku skarżącej, przez „sąd, w którego okręgu prowadzi się egzekucję” należy rozumieć sąd, w którego okręgu siedzibę ma organ egzekucyjny prowadzący egzekucję. Miejsce prowadzenia egzekucji nie wyznacza natomiast miejsce położenia majątku, co do którego skierowana została egzekucja. Miejsce położenia majątku dłużnika pozostaje w takim wypadku bez znaczenia. Gdyby ustawodawca chciał uzależnić właściwość sądu, od miejsca położenia rzeczy, uczyniłby to w sposób wyraźny, stanowiąc, że właściwy jest sąd, w którego okręgu znajduje się przedmiot, którego wyłączenia spod egzekucji domaga się osoba trzecia. Pogląd ten znajduje uzasadnienie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2003 r. wydanej w sprawie III CZP 89/02, w której zostało wskazane, że w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej do tej samej rzeczy lub prawa majątkowego, o wyznaczeniu organu egzekucyjnego do łącznego dalszego prowadzenia egzekucji rozstrzyga sąd rejonowy, w którego okręgu znajduje się siedziba komornika lub administracyjnego organu egzekucyjnego, który pierwszy wszczął egzekucję (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 773;art. 773 § 1;art. 773 § 1 zd. 1)">art. 773 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.</a>). <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 773;art. 773 § 1)">Art. 773 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a> posługują się zbliżonymi pojęciami, a zatem należy uznać aktualność wywodów Sądu Najwyższego również co do właściwości sądu przy powództwach przeciwegzekucyjnych. Bez znaczenia są zatem wywody skarżącej odnośnie dokonanego zajęcia majątku dłużnika znajdującego się w <span class="anon-block">S.</span>, gdyż jak już wyżej wspomniano okoliczność ta nie ma wpływu na ustalenie właściwości miejscowej sądu w postępowaniu przeciwegzekucyjnym. Równie pozbawione znaczenia są okoliczności dotyczące miejsca zamieszkania dłużnika i miejsca położenia jego centrum życiowego. Okoliczności te mogłyby mieć znaczenie, gdyby powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności było wnoszone zanim została wszczęta egzekucja, gdyż w takiej sytuacji, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 2)">art. 843 § 2 k.p.c.</a>, powództwo wytacza się według przepisów o właściwości ogólnej. Taka okoliczność jednak w niniejszej sprawie nie zachodzi.</p> <p>Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> <p>II Cz 1427/13</p> <p>Z/</p> <p>1. odnotować, zakreślić</p> <p>2. doręczyć peln. powódki i pozwanej spółce</p> <p>3. akta zwrócić SR PiZ</p> <p>28.11.2013 r.</p> </div>