IV Ka 609/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 609/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 29 listopada 2013 roku.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący SSO Marta Legeny-Błaszczyk</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant </strong>Dagmara Szczepanik</p> <p>przy udziale ---</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. C.</span> </strong> </p> <p>obwinionego z art. 191 w zw. z art. 155 ustawy z 14.12.2012 roku o odpadach</p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim</p> <p>z dnia 12 września 2013 roku sygn. akt II W 222/13</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art.437§1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art.109§2 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art.119 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art.17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami)</p> <p> <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</strong> </p> <p>zwalnia obwinionego <span class="anon-block">P. C.</span> od opłaty za drugą instancję oraz od zryczałtowanej równowartości wydatków za postępowanie odwoławcze.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 609/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. C.</span> </strong> został obwiniony o to, że w dniu 09 sierpnia 2012 roku około godziny 19.30 termicznie przekształcał odpady poza spalarniami lub współspalarniami odpadów poprzez to, że spalał odpady na terenie nieruchomości położonej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> , <strong> <!-- -->tj. o czyn z art. 191 w zw. z art. 155 ustawy z dnia z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach (Dz.U. 2013.21) </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim </strong> wyrokiem z dnia 12 września 2013 roku w sprawie II W 222/13 uznał obwinionego <span class="anon-block">P. C.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 191 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach (Dz.U. 2013.21) w zw z art. 2 § 1 kw i na podstawie art. 191 powołanej ustawy wymierzył obwinionemu karę 200 złotych grzywny;</p> <p>- wymierzył obwinionemu opłatę w kwocie 30 złotych oraz zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa 100 złotych tytułem zryczałtowanej równowartości wydatków poniesionych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.</p> <p> <strong> <!-- --> Powyższy wyrok został w całości zaskarżony przez obwinionego. </strong> </p> <p>Apelacja obwinionego wywiedziona – jak wynika z analizy jej treści – z podstawy prawnej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 kpw</a> zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:</p> <p>- obrazę przepisów postępowania – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a>, która miała wpływ na treść orzeczenia, polegającą na nieprawidłowej ocenie dowodów zgromadzonych w sprawie w postaci zeznań świadka i dokumentacji fotograficznej,</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu, że to obwiniony dopuścił się zarzucanego mu czynu w sytuacji, gdy obwiniony nie popełnił zarzucanego mu wykroczenia.</p> <p>W konkluzji obwiniony wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy przez Sąd pierwszej instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest oczywiście bezzasadna.</p> <p>Wbrew stanowisku zaprezentowanemu w apelacji ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, a dotyczące sprawstwa obwinionego w zakresie zarzucanego mu wykroczenia są prawidłowe i zgodne z całokształtem okoliczności sprawy.</p> <p>Sąd ten kierując się prawem swobodnej oceny dowodów poczynił ustalenia takie, które nie mogą być uważane za błędne, dowolne, sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego.</p> <p>Zaprzeczenie obwinionego popełnieniu czynu, wsparte twierdzeniem, że jego obecność na miejscu zdarzenia miała jedynie związek z ugaszeniem palących się śmieci to nazbyt mało, by obalić pozytywną wartość dowodową uznanych przez Sąd Rejonowy dowodów jego winy. Zeznania strażnika miejskiego <span class="anon-block">J. W.</span> oraz dokumentacja fotograficzna miejsca zdarzenia, oceniane we wzajemnym powiązaniu dawały jak najbardziej uzasadnione podstawy do przypisania sprawstwa obwinionemu. Niekwestionowanie wynika z nich, iż obwiniony wypalał w piecu – nieprzystosowanym do spalania odpadów- zebrane z posesji śmieci w postaci plastikowych butelek, torebek foliowych itp. Poza tym zachowanie obwinionego - niestawienie się na <span class="anon-block">K.</span> Straży Miejskiej po wezwaniu pozostawionym przez interweniującego strażnika miejskiego - daje podstawy twierdzić, że będąc świadomy swego zawinionego postępowania chciał uniknąć konsekwencji przekroczenia zakazu. Zgodnie bowiem z art. 191 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach (Dz.U. 2013.21) zabronione jest termiczne przekształcanie odpadów w jakimkolwiek urządzeniu lub miejscu poza spalarnią lub współspalarnią odpadów.</p> <p>Tak zatem, ze względów zaprezentowanych powyżej, przedmiotową apelację należało uznać za bezzasadną, a zaskarżony wyrok podlegał utrzymaniu w mocy.</p> <p>Dokonując analizy możliwości płatniczych obwinionego, ocenić należało, że uiszczenie kosztów sądowych za obie instancje mogłoby stanowić dla niego nadmierną uciążliwość, w związku z czym Sąd Odwoławczy zwolnił obwinionego od opłaty za drugą instancję i zryczałtowanej równowartości wydatków za postępowanie odwoławcze.</p> </div>