III AUz 380/13

<p>Sygn. akt III AUz 380/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 29 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSA Bożena Grubba (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Barbara Mazur</p> <p>SA Jerzy Andrzejewski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o prawo do renty socjalnej</p> <p>na skutek zażalenia <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt VII U 2243/13</p> <p>postanawia:</p> <p>oddalić zażalenie.</p> <p>Sygn. akt III AUz 380/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił odwołanie <span class="anon-block">A. K.</span> od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 30 sierpnia 2013 r.</p> <p>W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, iż zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 3(1))">art. 477^{<!-- -->9} § 3^{<!-- -->1} k.p.c.</a>, sąd ma obowiązek odrzucić odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczenia społecznego, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej ZUS i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia.</p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">A. K.</span> nie wniosła sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 7 sierpnia 2013 r. do komisji lekarskiej ZUS. Odpis tego orzeczenia otrzymała w dniu 7 sierpnia 2013 r. i jednocześnie została skutecznie pouczona przez pozwanego o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu. W odwołaniu ubezpieczona wskazując na stan zdrowia, kwestionuje orzeczenie lekarza orzecznika w zakresie niezdolności do pracy.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła ubezpieczona <span class="anon-block">A. K.</span>, zarzucając, iż nie została wezwana na rozprawę oraz nie został powołany biegły neurolog z zakresu stwardnienia rozsianego. Skarżąca wniosła o zmianę postanowienia w całości.</p> <p>W uzasadnieniu zażalenia ubezpieczona podniosła, że przez niepowiadomienie nie miała możliwości przedstawienia swojej sytuacji o bieżącym stanie zdrowia przed Sądem. Jej stan zdrowia od ostatniego badania nieznacznie się zaś pogorszył.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie ubezpieczonej <span class="anon-block">A. K.</span> nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach <br/>i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. Nr 39, poz. 353, ze zm.), oceny niezdolności do pracy, jej stopnia oraz ustalenia daty powstania niezdolności do pracy, trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy, związku przyczynowego niezdolności do pracy lub śmierci z określonymi okolicznościami, trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do samodzielnej egzystencji, celowości przekwalifikowania zawodowego dokonuje w formie orzeczenia lekarz orzecznik Zakładu, zwany dalej "lekarzem orzecznikiem". <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 14 ust. 2 a)">Ustęp 2a</a> powołanego przepisu stanowi, iż od orzeczenia lekarza orzecznika osobie zainteresowanej przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu, zwanej dalej "komisją lekarską", w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia.</p> <p>Zgodnie z ust. 3, orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub co do którego nie zgłoszono zarzutu wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej, stanowi dla organu rentowego podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń przewidzianych w ustawie.</p> <p>Orzeczeniem z dnia 7 sierpnia 2013 r. lekarz orzecznik ZUS uznał, iż <span class="anon-block">A. K.</span> nie jest całkowicie niezdolna do pracy. Orzeczenie to wnioskodawczyni otrzymała w dniu 7 sierpnia 2013 r., potwierdzając jego odbiór własnoręcznym podpisem. Na druku orzeczenia umieszczona jest treść pouczenia dotycząca sposobu wniesienia sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS, jak również pouczenie o konsekwencjach niewniesienia sprzeciwu, w przypadku, gdy odwołanie do sądu oparte będzie wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 3(1))">Artykuł 477^{<!-- -->9} § 3^{<!-- -->1} k.p.c.</a> stanowi bowiem, że sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy, a podstawę decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu do komisji lekarskiej i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia.</p> <p>Jak wynika z akt rentowych, ubezpieczona otrzymała oraz zapoznała się (lub przynajmniej miała możliwość zapoznania się) z treścią pouczenia od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, które w ocenie Sądu jest dokładne i precyzyjnie wskazuje kroki, jakie ubezpieczony winien podjąć w celu jego zaskarżenia, a także jakie są skutki jego niezaskarżenia. Pomimo jednak że nie zgadza się z oceną dokonaną przez lekarza orzecznika, nie wniosła sprzeciwu od tegoż orzeczenia do komisji lekarskiej ZUS, a tym samym nie wyczerpała drogi odwoławczej przed organem rentowym. Treść odwołania od decyzji ZUS ogranicza się zaś tylko do zarzutów przeciwko orzeczeniu lekarza orzecznika z dnia 7 sierpnia 2013 r. Wobec powyższego należało zastosować wobec niej konsekwencje wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 3(1))">art. 477^{<!-- -->9} § 3^{<!-- -->1} k.p.c.</a> </p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, wyjaśnienia przedstawione przez ubezpieczoną w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie, bowiem nie dotyczą one w żaden sposób przyczyny odrzucenia odwołania. Skarżąca zarzuca Sądowi Okręgowemu niewezwanie jej na rozprawę oraz nieprzeprowadznie dowodu z opinii biegłego, które to zarzuty uznać należy za bezprzedmiotowe, wobec zakończenia postępowania przed sądem z przyczyn formalnych, nie zaś merytorycznego osądzenia sprawy.</p> <p>Na marginesie sprawy wskazać można ubezpieczonej, że zgodnie z treścią art. 14 ust. 2c ustawy o emeryturach i rentach z FUS, w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek osoby zainteresowanej, może przywrócić termin na wniesienie sprzeciwu, w tym w szczególności w razie odrzucenia przez sąd odwołania od decyzji w przypadku określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 3(1))">art. 477^{<!-- -->9} § 3^{<!-- -->1} ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego</a>.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny w pełni podzielił stanowisko Sądu Okręgowego i nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, jak w sentencji.</p> </div>