IV Ka 618/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 618/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 29 listopada 2013 roku.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący SSO Sławomir Gosławski</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Tadeusz Węglarek</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO Tomasz Ignaczak (spr.)</strong> </p> <p>Protokolant Agnieszka Olczyk</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Sławomira Kierskiego </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art.190§1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim</p> <p>z dnia 3 września 2013 roku sygn. akt VII K 118/13</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 6;art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 6 i art. 10 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 12)">art. 12 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami):</p> <p> <strong> <!-- -->1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</strong> </p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> warunkowo umarza postępowanie karne o czyn przypisany oskarżonemu w pkt 1 zaskarżonego wyroku na okres próby 2 (dwóch) lat,</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100,00 (stu) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;</p> <p> <strong> <!-- -->2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->3.</strong> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60,00 (sześćdziesiąt) złotych opłaty za obie instancje oraz kwotę 20,00 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>Sygn. akt: IV Ka 618/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>w dniu 20 października 2012 roku w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> groził pozbawieniem życia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, a groźby te wzbudziły u nich uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 3 września 2013 roku w sprawie VII K 118/13: </strong> </p> <p>1.  uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą jego opisu, że dodał, iż groźba została wypowiedziana po mającej miejsce awanturze domowej z udziałem między innymi oskarżonego i pokrzywdzonych, czym oskarżony wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> wymierzył mu karę 50 stawek dziennych grzywny po 10 zł. stawka;</p> <p>2.  zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 90 zł. tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 50 zł tytułem opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Powyższy wyrok został zaskarżony przez oskarżonego w całości na korzyść. </strong>Oskarżony zarzucił wyrokowi:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>naruszenie prawa karnego materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> poprzez błędne jego zastosowanie, podczas gdy zdaniem apelanta jego wypowiedź powinna zostać potraktowana co najwyżej jako znieważenie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 kk</a>;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>z ostrożności procesowej oskarżony podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu zbyt dużego stopnia społecznej szkodliwości czynu, podczas gdy zdaniem apelanta stopień ten był na tyle niski, że uzasadniał zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania karnego.</p> </dd> </dl> <p>W konkluzji oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie go od popełnienia zarzuconego mu czynu, a z ostrożności procesowej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i warunkowe umorzenie postępowania karnego na okres próby lat dwóch i orzeczenie środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 zł. na wskazany cel społeczny.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</span> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja oskarżonego i wnioski w niej zawarte była częściowo zasadna i spowodowała zmianę zaskarżonego wyroku.</strong> </p> <p>Co do zarzutów związanych z naruszeniem prawa karnego materialnego przez uznanie, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a>, to są one całkowicie chybione. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób wyczerpujący (wręcz modelowy) wykazał, iż doszło do wyczerpania przez oskarżonego wszystkich znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a>. Sąd Okręgowy w pełni akceptuje te ustalenia Sądu pierwszej instancji, ponieważ uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało stronom doręczone i jest ( powinno być) im znane, argumenty te nie będą tu powielane – dość powiedzieć, że Sąd drugiej instancji je aprobuje i podziela.</p> <p>Natomiast zasadne okazały się podnoszone z tzw „ostrożności procesowej” zarzuty apelacyjne związane ze społeczną szkodliwością przypisanego oskarżonemu czynu i składany jako „alternatywny” wniosek o zmianę wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego – tyle, że Sąd Okręgowy nie upatruje tu błędu w ustaleniach faktycznych ( fakty bowiem zostały przez Sąd meriti ustalone w sposób bezbłędny, a wręcz wzorcowy), tylko naruszenia prawa karnego materialnego ( albowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy nie dostrzegł, iż stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości jego czynu nie są znaczne).</p> <p>Jak prawidłowo ustalił Sąd Rejonowy, oskarżony wypowiedział słowa groźby po tym, jak został pobity przez pokrzywdzonych. Doznał bolesnych obrażeń ( w tym złamania kości nosa – vide k. 192 - 193), krwawił, schodził z placu boju „na tarczy” – i dopiero wówczas, pod wpływem silnych emocji ( takich jak: ból, upokorzenie, gorycz porażki), wypowiedział niejako „na odchodne” w kierunku swych zwycięskich adwersarzy groźbę. Te ( prawidłowo ustalone już w pierwszej instancji) okoliczności czynu obniżają stopień jego społecznej szkodliwości. Również szkoda spowodowana czynem oskarżonego nie jest duża, albowiem stan obawy wywołany u pokrzywdzonych wypowiedzianą przez niego groźbą nie mógł być znaczący, skoro wypowiadał ją człowiek pokonany i upokorzony. Podobnie z motywacją oskarżonego – nie działał on z chęci zainicjowania konfliktu, z przemyśleniem, nie była to wyrachowana groźba wypowiedziana „na zimno” przez pałającego żądzą wyrafinowanej zemsty człowieka - był to raczej krótkotrwały impuls spowodowany gwałtownymi emocjami i sytuacją, w której oskarżony się znalazł.</p> <p>Wszystko to powoduje, że stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości jego czynu nie są znaczne. Okoliczności czynu, prawidłowo ustalone przez Sąd Rejonowy, również nie budzą żadnych wątpliwości. Oskarżony nie był dotychczas karany ( vide k. 62).</p> <p>Również postawa oskarżonego uprawdopodabnia tezę, że mimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on w przyszłości przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Świadczy o tym chociażby fakt, iż w niniejszym postępowaniu to oskarżony dążył do pojednania z pokrzywdzonymi ( to z uwagi na postawę pokrzywdzonych w niniejszym postępowaniu do mediacji nie doszło – vide k. 106). Zatem oskarżony zaprezentował postawę ugodową, pojednawczą, dążył do zakończenia waśni rodzinnych z pokrzywdzonymi. W niniejszym procesie postawa pokrzywdzonych była nieprzejednana i to uniemożliwiło mediację, jednak w toczącym się równolegle postępowaniu w sprawie VII K 108/13 Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim ( gdzie role procesowe stron są odmienne, gdyż w tamtym postępowaniu oskarżony ma status pokrzywdzonego, a pokrzywdzeni status oskarżonych ) doszło do mediacji i do zawarcia ugody miedzy tymi samymi stronami ( vide k. 194 – 198). Powoduje to, że warunkowe umorzenie postępowania karnego w niniejszej sprawie będzie miało i ten dodatkowy sens, że pozwoli na uspokojenie konfliktu rodzinnego, którego pokłosiem jest zarówno sprawa niniejsza, jak i w/w sprawa VII K 108/13.</p> <p>Na marginesie Sąd Okręgowy zauważa, że do zawarcia w/w ugody w sprawie VII K 108/13 doszło już po wydaniu wyroku zaskarżonego w niniejszym postępowaniu – Sąd odwoławczy wyraża przekonanie, że gdyby do tej ugody doszło przed wydaniem wyroku w sprawie niniejszej, warunkowe umorzenie postępowania nastąpiłoby już przed Sądem pierwszej instancji i nie byłoby potrzeby wzruszania wyroku Sądu Rejonowego.</p> <p>Dlatego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> warunkowo umorzył postępowanie karne na okres próby lat dwóch ( dłuższy niż minimalny okres próby pozwoli na ewentualne podjecie postępowania, gdyby pozytywna postawa oskarżonego okazała się krótkotrwała);</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 zł. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej ( środek ten wzmocni wychowawcze oddziaływanie okresu próby i pozwoli oskarżonemu odczuć, że mimo warunkowego umorzenia postępowania jego czyn nie był obojętny z punktu widzenia prawa karnego).</p> </dd> </dl> <p>W pozostałej części zaskarżony wyrok, jako odpowiadający prawu karnemu materialnemu i procesowemu, należało utrzymać w mocy.</p> <p>Na wydatki w postępowaniu odwoławczym złożył się ryczałt za doręczenia pism procesowych w kwocie 20 złotych.</p> <p>Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">629 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 6;art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 6 i art. 10 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 12)">art. 12 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym oraz wymierzył mu 60 złotych tytułem opłaty za obie instancje. Oskarżony jest młodym, zdrowym mężczyzną, pracuje zawodowo zarabiając 1680 zł. miesięcznie ( vide k. 106 v) i nic nie przemawia za tym, aby w jego przypadku odstępować od zasady ponoszenia przez oskarżonego co do którego warunkowo umorzono postępowanie karne kosztów tego postępowania.</p> <p>Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.</p> </div>