II AKa 377/13

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt II AKa 377/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 29 listopada 2013 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący Sędzia SA – Zbigniew Kapiński </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie SA – Małgorzata Mojkowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> – Hanna Wnękowska ( spr)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant – st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Elżbiety Kozakiewicz - Jackowskiej </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">F. S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 17 lipca 2013 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sygn. XVIIIK 335/12 </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">F. S.</span> uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">F. S.</span> </strong>oskarżony został o to, że:</p> <p>w okresie od 25 października 2003 r. do 7 listopada 2003 r. w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">G.</span> działając w wykonaniu z góry podjętego zamiaru w krótkich odstępach czasu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie <br/>i w porozumieniu z <span class="anon-block">N. S.</span> i dwoma innymi nieustalonymi osobami wbrew przepisom ustawy co najmniej dwukrotnie nakłaniał <span class="anon-block">M. K.</span> do przywozu z <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">T.</span> do Rzeczypospolitej Polskiej środka odurzającego w postaci znacznej ilości heroiny która miała być ukryta w specjalnie do tego przystosowanych skrytkach w pojazdach samochodowych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. z 2005 r. Nr 17poz. 1485 z późn zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 lipca 2013 roku sygn. XVIII K 335/12 oskarżony w ramach zarzucanego mu czynu uznany został za winnego tego że:</p> <p>I.  na przełomie października i listopada 2003 roku w <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">G.</span> działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">N. S.</span> i innymi nieustalonymi osobami kilkakrotnie nakłaniał <span class="anon-block">M. K.</span> do przewozu z <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">T.</span> do Rzeczypospolitej Polskiej środka odurzającego w postaci znacznej ilości heroiny, która miała być ukryta w specjalnie do tego przystosowanych skrytkach w pojazdach samochodowych, jednakże celu nie osiągnął, ponieważ po stronie <span class="anon-block">M. K.</span> nie powstał zamiar realizacji przestępstwa, albowiem jego aktywność życiowa była w tym czasie skoncentrowana na innych celach, to jest przestępstwa wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dn. 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. z 2005 r. Nr 17 poz. 1485 z późn. zm.) i za ten czyn na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art 19 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dn. 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. z 2005 r. Nr 17 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 22;art. 22 § 2)">art. 22 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 1 i 6 pkt 2 k.k.</a> skazano go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3.363,33 (trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt trzy i 33/100) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym 1.180 (jeden tysiąc sto osiemdziesiąt) złotych należnej opłaty.</p> <p>Od tego wyroku apelacje złożyli obrońcy oskarżonego.</p> <p>Apelacja adw. <span class="anon-block">P. D.</span> zaskarżała wyrok w całości zarzucając</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 72)">art. 72 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 204;art. 204 § 1;art. 204 § 1 pkt. 2)">204 § 1 pkt 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> w ten sposób, iż pozbawiono oskarżonego prawa do obrony poprzez nie zapewnienie oskarżonemu pomocy tłumacza w sytuacji, gdy ten nie posługiwał się w stopniu wystarczającym językiem polskim i wielokrotnie podkreślał, iż nie jest możliwe w jego indywidualnie określonej sytuacji aktywne korzystanie z prawa do obrony, mimo, iż ustawodawca zapewnia udział tłumacza dla osoby nie władającej w wystarczającym stopniu językiem polskim, zaś wobec oświadczenia oskarżonego oraz w braku dowodu przeciwnego, zaliczonego w poczet materiału dowodowego i ujawnionych w toku rozprawy głównej w zgodzie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, oświadczenie to stanowiło wystarczającą podstawę do wezwania tłumacza;</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 175;art. 175 § 1)">art. 175 § l k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art.6 k.p.k.</a> poprzez brak odebrania wyjaśnień od oskarżonego, mimo deklarowanej przez niego chęci złożenia wyjaśnień, co również uniemożliwiło mu obronę;</p> <p>3.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art.6 k.p.k.</a> poprzez brak wezwania tłumacza dla przetłumaczenia pism składanych w postępowaniu w języku obcym;</p> <p>4.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 2)">art. 424 § 2 k.p.k.</a> poprzez brak wyjaśnienia, w zgodzie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> podstaw wymiaru orzeczonej kary grzywny;</p> <p>5.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> poprzez dokonanie całkowicie dowolnych, nieuprawnionych, i sprzecznych z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego na podstawie niewystarczającego do przypisania oskarżonemu winy materiału dowodowego ustaleń w zakresie zarzucanego mu czynu, pozwalających na przypisanie mu winy, w zakresie:</p> <p>a)  nakłaniania przez oskarżonego <span class="anon-block">M. K.</span> do przewozu środka odurzającego w postaci znacznej ilości heroiny, gdzie w wyniku złożonych na rozprawie głównej zeznań jedynego, tj. kluczowego świadka wynika, iż czynu tego oskarżony nie dokonał, a brak jest jakiegokolwiek, niepodważalnego i co za tym idzie, wiarygodnego dowodu wskazującego iż osobą podżegającą był oskarżony, a odmienne przyjęcie niż treść zeznań świadka <span class="anon-block">K.</span> prowadzi do naruszenia prawa materialnego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 2)">art. l § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art.55 ust.3</a> UoPN wobec braku wykazania znamion czynu przypisanego,</p> <p>b)  niczym nieuzasadnionego i niepopartego wystarczającym materiałem dowodowym twierdzenia sądu, iż nakłanianie <span class="anon-block">M. K.</span> do przewozu z <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">T.</span> do Polski środka odurzającego dotyczyło znacznej ilości heroiny, a z uwagi na fakt, iż czynu nie usiłowano dokonać i do przewozu narkotyków nie doszło i - jak wskazał w uzasadnieniu Sąd - „podczas rozmów ani razu nie została określona ilość tego środka odurzającego” - przyjęcie, iż czyn, do którego rzekomo nakłaniał oskarżony dotyczyć miał „ilości znacznej” jest jedynie domysłem i dowolną ocena Sądu;</p> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § l k.p.k.</a>, podnosząc powyższe zarzuty, obrońca wniósł o:</p> <p>a.  zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynu względnie:</p> <p>b.  uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;</p> <p>Apelacja adw. <span class="anon-block">J. Ś.</span> zaskarżała wyrok w całości zarzucając</p> <p>1. rażące naruszenie prawa do obrony i podstawowych zasad procesu, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6;art. 72)">art. 6 i art. 72 k.p.k.</a> mające wpływ na treść wyroku, a polegające na niezapewnieniu udziału tłumacza języka kurdyjskiego w postępowaniu mimo, iż oskarżony nie włada językiem polskim w stopniu dostatecznym, a w szczególności nie czyta i nie pisze po polsku,</p> <p>2. obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2;art. 7;art. 9;art. 9 § 1;art. 92;art. 167;art. 170;art. 182;art. 182 § 3;art. 366;art. 366 § 1;art. 391;art. 391 § 1;art. 410;art. 424)">art. 4, art. 5 § 2, art.7, art. 9 § 1, art. 92, art. 167, art. 170, art. 182 § 3, art. 366 § 1, art. 391 § 1, art. 410, art. 424 k.p.k.</a> mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą w szczególności na:</p> <p>- oparciu wyroku skazującego wyłącznie o nie znajdujące wsparcia w żadnym innym dowodzie, wewnętrznie sprzeczne i niekonsekwentne zeznania jednego świadka korzystającego z dobrodziejstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60)">art. 60 k.k.</a>,</p> <p>- jednostronnej i dowolnej ocenie materiału dowodowego,</p> <p>- nie wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy,</p> <p>- nie ujawnieniu istotnych partii materiału dowodowego, w szczególności tej części zeznań świadka <span class="anon-block">K.</span>, w których wskazuje on na inną osobę jako sprawcę,</p> <p>- oparciu orzeczenia o nieujawnione dowody, w szczególności te rzekomo wskazujące na dostateczną znajomość języka polskiego przez oskarżonego,</p> <p>- sprzeczności istotnych ustaleń z treścią materiału dowodowego,</p> <p>- bezzasadnym oddaleniu wniosków dowodowych obrony, w szczególności wniosku o zwrócenie się do Prokuratury o nadesłanie protokołów zeznań świadka <span class="anon-block">K.</span> składanych na etapie postępowania przygotowawczego, w których zgodnie z zeznaniami tego świadka zgłaszał wątpliwości co do rozpoznania oskarżonego,</p> <p>- pominięciu istotnych partii materiału dowodowego, które wprost wskazują na niewinność oskarżonego,</p> <p>- odstąpieniu od przesłuchania świadka <span class="anon-block">S.</span>, mimo, iż z załączonych do akt sprawy wyroków Sądu Okręgowego i Apelacyjnego w Lublinie ewidentnie wynikało, iż świadkowi temu nie przysługiwało prawo do odmowy składania zeznań,</p> <p>- niewłaściwym uzasadnieniu wyroku.</p> <p>3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających wpływ na jego treść a polegający w szczególności na ustaleniu, iż:</p> <p>- oskarżony w dostatecznym stopniu włada językiem polskim,</p> <p>- św. <span class="anon-block">S.</span> przysługuje prawo do odmowy zeznań,</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>świadek <span class="anon-block">K.</span> dopiero w trakcie rozprawy w przedmiotowej sprawie zmienił stanowisko co do sprawstwa oskarżonego,</p> </dd> </dl> <p>- oskarżony dopuścił się przypisanych mu czynów, mimo, iż jedyny świadek oskarżenia stanowczo, wielokrotnie i wbrew ustaleniom Sądu również w toku innych postępowań wskazywał, iż to nie oskarżony był sprawcą.</p> <p>Wskazując na powyższe obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważy co następuje.</strong> </p> <p>Wnioski apelacji o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zasługują na uwzględnienie albowiem Sąd Okręgowy dopuścił się uchybień powodujących , że sprawa nie dojrzała do merytorycznego rozstrzygnięcia.</p> <p>Przede wszystkim - jak trafnie podnosi adw. <span class="anon-block">J. Ś.</span> – Sąd Okręgowy, bezpodstawnie uznał, że świadkowi <span class="anon-block">N. S.</span> przysługiwało prawo odmowy zeznań na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a> </p> <p>Istotnie <span class="anon-block">N. S.</span> był oskarżony w innej sprawie o współudział w czynie zarzucanym oskarżonemu <span class="anon-block">F. S.</span>, jednak w dacie przesłuchania go w charakterze świadka w niniejszej sprawie, to jest w dniu 22 marca 2013 roku, postępowanie karne przeciwko niemu było już prawomocnie ukończone. Wyrok skazujący <span class="anon-block">N. S.</span> za współudział w przedmiotowym czynie uprawomocnił się bowiem dnia 13 lutego 2013 roku.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że skoro przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a> jednoznacznie stanowi, że dotyczy świadka, który jest <span class="underline"> <!-- -->oskarżonym</span> o współudział w czynie objętym postępowaniem w którym miałby zeznawać, oczywistym jest, że nie dotyczy on osoby prawomocnie skazanej za taki czyn.</p> <p>Wobec powyższego świadkowi <span class="anon-block">N. S.</span> nie przysługiwało prawo odmowy zeznań , a ponieważ z prawa tego, za przyzwoleniem Sądu, skorzystał, należy uznać, że nastąpiło to z obrazą prawa procesowego, która mogła mieć wpływ na treść wyroku.</p> <p>Zważyć bowiem trzeba , że jedynym przesłuchanym naocznym świadkiem przedmiotowego czynu jest <span class="anon-block">M. K.</span>, którego zeznania w zakresie rozpoznania oskarżonego są niekonsekwentne, zaś oskarżony nie przyznaje się do popełnienia tego czynu.</p> <p>Kolejnym uchybieniem skutkującym uchyleniem wyroku jest nieujawnienie przez Sąd k. 280 (protokół przesłuchania <span class="anon-block">M. K.</span> w sprawie VIIIK 236/09) - w zaprotokołowanych na tej karcie zeznaniach <span class="anon-block">M. K.</span> wskazał na mężczyznę z koralikami (<span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">Al. (...)</span>) oświadczając ,że wydaje mu się, że to on jest tym południowcem, który nakłaniał go do przemytu narkotyków. Jest to fragment zeznań <span class="anon-block">M. K.</span> złożonych na rozprawie w sprawie VIII K 236/09, w dniu 9 listopada 2011 roku. Z niezrozumiałych powodów Sąd ujawniając fragmenty protokołu tej rozprawy zaniechał ujawnienia k. 280, mimo, iż odnotowane na tej karcie zeznania mogły mieć istotne znaczenie w sprawie. Trafnie podnosi adw. <span class="anon-block">J. Ś.</span>, że wobec treści tych nieujawnionych - z obrazą prawa procesowego - zeznań, argumentacja Sądu Okręgowego, iż w toku tejże rozprawy w sprawie VIII K 236/09 <span class="anon-block">M. K.</span> zeznając na temat przemytu ani razu nie odniósł się w tym kontekście do mężczyzny z koralikami - jest nieuprawniona.</p> <p>Powyższe uchybienia sprawiły, że materiał dowodowy jakim dysponował Sąd Okręgowy był niekompletny – zatem sprawa nie dojrzała do merytorycznego rozpoznania.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Okręgowy wyjaśni wszystkie istotne okoliczności, przeprowadzi wszystkie dowody mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia, z uwzględnieniem uwag poczynionych wyżej, rozstrzygnięcie oprze na całokształcie ujawnionych dowodów ocenionych zgodnie z wymogami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> a uzasadnienie sporządzi zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> <p>Odnosząc się do zarzutów obu apelacji związanych z nie zapewnieniem udziału tłumacza w niniejszym postępowaniu, stwierdzić trzeba, iż Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że brak jest przesłanek określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 72)">art. 72 k.p.k.</a>, a stanowisko w tym przedmiocie obszernie umotywował na str. 3- 4 uzasadnienia wyroku. Podzielając przedstawioną argumentację, wystarczy w tym miejscu wskazać na k. 153 -154, na których zaprotokołowane są zeznania <span class="anon-block">F. S.</span> złożone w języku polskim, bez udziału tłumacza, w których zawarte jest oświadczenie, że zna język polski i nie potrzebuje tłumacza oraz na k. 150 na której znajduje się własnoręcznie przez niego napisane oświadczenie w języku polskim jak również na k. 176 na której znajduje się skierowany do oskarżonego list od jego żony, napisany w języku polskim.</p> <p>W tej sytuacji należy uznać, iż brak jest podstaw do przyznania oskarżonemu prawa do korzystania z pomocy tłumacza na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 72)">art. 72 k.p.k.</a> </p> <p>Wobec powyższego Sąd orzekł jak w wyroku.</p> </div>