II AKa 390/13
Суди загальної юрисдикції2013-11-29
Номер справи
II AKa 390/13
Дата рішення
2013-11-29
Тип
SENTENCE
Судді
Hanna WnękowskaMałgorzata MojkowskaZbigniew Kapiński (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II AKa 390/13</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<strong>
<!-- -->Dnia 29 listopada 2013r.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sędziowie: SA – Małgorzata Mojkowska (spr.)</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> SA – Hanna Wnękowska</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant: – st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przy udziale Prokuratora Elżbiety Kozakiewicz-Jackowskiej </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy <span class="anon-block">J. M.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w przedmiocie wyroku łącznego </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na skutek apelacji obrońcy skazanego </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt XVIII K 168/13</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
zaskarżony wyrok wobec <span class="anon-block">J. M.</span> uchyla i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Mokotowa w Warszawie. </strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem łącznym z dnia 5 września 2013 r. w sprawie XVIII K 168/13 Sąd Okręgowy wobec <span class="anon-block">J. M.</span> skazanego prawomocnym wyrokiem: Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 roku w sprawie XIV K 29/05:</p>
<p>a)
za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a>, popełniony w dniu 1 marca 2003 roku na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p>
<p>b)
za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a>, popełniony w dniu 2 marca 2003 roku na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności</p>
<p>c)
za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2;art. 11 § 3)">art. 11 § 2 i 3 k.k.</a>, popełniony w okresie od dnia 18 października 2003 roku do dnia 22 października 2003 roku, na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p>
<p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 listopada 2009 roku w sprawie X Ka 766/09, wyrok ten w powyższym zakresie został zmieniony w ten sposób, że złagodzono do 1 (jednego) roku karę orzeczoną za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>
</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego <span class="anon-block">J. M.</span> wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 roku w sprawie XIV K 29/05 i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 §1 k.k.</a> na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności skazanego w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa <br/>w Warszawie XIV K 29/05 od dnia 11 listopada 2010 r. do 13 kwietnia <br/>2011 r.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił <span class="anon-block">J. M.</span> od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych poniesionych w sprawie.</p>
<p>Wyrok w części co do kary zaskarżył obrońca skazanego <span class="anon-block">J. M.</span> <br/>i na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> orzeczeniu temu zarzucił:</p>
<p>I)
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:</p>
<p>1.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, przez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść skazanego w postaci widocznych postępów w procesie resocjalizacyjnym skazanego, czego dowodem jest brak negatywnych opinii kuratora sprawującego dozór nad skazanym;</p>
<p>2.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegającą na błędnej ocenie zgromadzonego w aktach materiału dowodowego i w konsekwencji przyjęcie, iż łączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego powinno oprzeć się o zasadę asperacji, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego, w szczególności ocena charakteru czynów, co do których orzeczone kary podlegają łączeniu, powinna doprowadzić do połączenia kar w oparciu o zasadę absorpcji,</p>
<p>II)
rażącą niewspółmierność kary łącznej orzeczonej w punkcie 1 zaskarżonego wyroku wyrażającą się w orzeczeniu wobec <span class="anon-block">J. M.</span> kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy zasadnym było ukształtowanie kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności przy zastosowaniu pełnej absorpcji.</p>
<p>Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 1 <br/>i orzeczenie wyrokiem łącznym kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Rozpoznanie zarówno zarzutów, jak i wniosków apelacyjnych skarżącego na obecnym etapie postępowania jest przedwczesne.</p>
<p>Ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postepowania karnego oraz niektórych innych ustaw zmieniono przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">Kodeksu wykroczeń</a> a tym samym doszło do szeregu zmian mających zasadnicze znaczenie w przedmiotowej sprawie.</p>
<p>Na mocy art. 2 nowelizującej ustawy przesunięto granicę, od której czyny zabronione skierowane przeciwko mieniu będą stanowiły przestępstwa. Wraz z nowelizacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">Kodeksu wykroczeń</a> doszło do uzależnienia granicy pomiędzy wykroczeniem a przestępstwem od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, którym zgodnie z dodanym nowelizacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 47;art. 47 § 9)">art. 47 § 9 Kodeksu wykroczeń</a> jest wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r., o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.</p>
<p>Limit dzielący wykroczenie i przestępstwo został ustalony na poziomie ¼ minimalnego wynagrodzenia, co oznacza, do końca 2013 roku, przy minimalnym wynagrodzeniu w wysokości 1 600 zł, wynosić będzie 400 zł.</p>
<p>Limit ten będzie jednocześnie zmieniał w zależności od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego w ramach Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych i ogłaszanego corocznie przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia.</p>
<p>Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września <br/>2013 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę <br/>w 2014 r. minimalne wynagrodzenie w następnym roku kalendarzowym wynosić będzie 1 680 zł. W konsekwencji powyższego granica pomiędzy wykroczeniem a przestępstwem będzie kwota 420 zł.</p>
<p>W niniejszej sprawie wyrok łączny wydany przez Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 5 września 2013 r., a będący przedmiotem kontroli Sądu Apelacyjnego, swym zakresem obejmował m.in. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278 § 1 pkt. a)">pkt. „a”</a> czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 <br/>§ 1 kk</a> popełnionego dnia 1 marca 2003 r., gdzie wartość zagarniętego mienia stanowiła kwotę 299 zł 60 gr.</p>
<p>Wobec zmian, do których doszło na skutek wejścia w życie w dniu 9 listopada 2013 r. ustawy w części odnoszącej się m.in. do czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 119)">art. 119 Kodeksu Wykroczeń</a> a także wobec treści art. 50 tejże ustaw zasadnym stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Mokotowa jako właściwemu rzeczowo, celem wydania nowego wyroku łącznego dotyczącego <span class="anon-block">J. M.</span> uwzgledniającego wszelkie przekształcenia co do kary obejmującej czyn z pkt. „a” zaskrżonego wyroku, do dokonania których rzeczowo również właściwy jest Sąd Rejonowy.</p>
<p>Pozostałe czyny, które będą brane pod uwagę w przypadku ponownego rozpoznania sprawy (czy z pkt. „b” i „c” zaskarżonego wyroku) należą również do właściwości rzeczowej Sądu Rejonowego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej.</strong>
</p>
</div>